Verslagen

Stuur een verslag in

Een gelukkige vrijdag de dertiende voor SISSA 4

Geschreven op 16 okt. 2017 door Jorn

Een gelukkige vrijdag de dertiende voor SISSA 4.

Vrijdag mochten wij, SISSA 4, in het denksportcentrum de strijd aanbinden met de schakers uit Middelstum. Maar laat ik beginnen met onze voorbereiding. Uiteraard begon deze in Italia met een pizza voor de goede schaakspirit. Ik vind het echt leuk om dit jaar elke thuiswedstrijd een hapje met elkaar te eten. Draagt toch bij aan een fijne sfeer. De zenuwachtige serveerster die overduidelijk een van haar eerste werkdagen had droeg met haar vriendelijke glimlach hier aan bij.

Afijn, na het eten waren we dan allemaal klaar om ons van onze beste kant te laten zien. Goed kwam het voor het verslag dan ook uit dat ik als na een uur van het begin het eerste resultaat mocht noteren voor het team. Voor wie het niet goed was, was het publiek. Voor de mensen die nog niet weten hoe mijn pot was zal ik eerlijk zijn. Het was een zaaddodende pot die zou kunnen worden ingezet als nieuw efficiënt middel om te steriliseren. Van zowel mijn kant als die van mijn tegenstander werd elke mogelijkheid om een stuk te ruilen ongeveer a tempo aangegrepen. Op verschillende momenten in de partij waren voor beiden momenten waarop een risico had kunnen worden genomen, maar die risico’s verdwenen van de radar toen de degelijke zet gevonden was. Een onvermijdelijke remise vanaf zet 6, geen stuk meer over op zet 20 en bier vanaf 21.00. Gelukkig waren toen Jorik, Ivo, Casper en Johan al reeds gearriveerd om mijn partij belachelijk te maken en hands and brains te spelen.

Daniel was als tweede klaar met zijn partij. In een Marshall kreeg hij iets op het bord wat er gevaarlijk uit zag. Aan de vertrokken blik van Daniel en het feit dat hij na het typische d5 van zwart in de denktank moest na exd5, e4 liet zien dat hij niet helemaal verdacht was op deze variant. Toch is het niet te zien geweest op het schaakbord dat Daniel in de problemen zou zijn geweest. Hij pareerde de gevaarlijke uitziende aanval met een aantal goed uitziende zetten en hield uiteindelijk een remise over. Puik gespeeld en een waardevol halfje.

Ik geloof dat mijn geheugen me niet in de steek laat als in mijn herinnering daarna Ab en Tjeerd ongeveer op hetzelfde moment klaar waren. Ab zijn partij heb ik niet gigantisch veel van meekregen. Wel heb ik een aantal keer een kijkje genomen maar van de stelling had ik niet veel kaas gegeten. De opening snapte ik nog wel: een bekende variant in het Scandinavisch waarin zwart tijdelijk de c-pion offert voor een goed eindspel. Ab kwam er echter niet doorheen en moest zich tevreden stellen met een halfje.Tjeerd kreeg zijn Franse nachtmerrie op het bord toen zijn tegenstander de ambitieuze opstelling van het afruilfrans koos. De overduidelijke teleurstelling van Tjeerd was voor mij van het gezicht af te lezen. Wat vaak gebeurde in het afruilfrans gebeurde hier ook: het was naeen aantal zetjes een gelijke stelling en dit veranderde ook niet meer.

Daarna was Maarten zijn partij tot een einde gebracht. Maar voor ik in ga op de partij een paar woordjes van tevoren. Maarten is de meest enthousiaste teamleider die ik ooit heb gehad en ook het meest meegaand. Voor de wedstrijd ontvangen wel altijd een mailtje met eventuele voorbereiding en niemand gelooft in onze talenten zoals Maarten dat doet. Een beetje zenuwachtig over het feit dat er te veel remises regenden (Maarten zijn woorden) wilde hij maar al te graag zelf het eerste punt noteren van het team. Waar Maarten voor onze eerste wedstrijd tegen GUC nog werd verteld door AB positievere verwachtingen te hebben voor onze kansen in de Promotieklasse, lijkt Maarten zich daarin helemaal te hebben geschikt en vol te geloven in onze kansen. Als een goed teamleider leidde hij ons dan ook in de strijd tegen Middelstum met een lekker potje. In een Grand Prix van het Siciliaans initieerde zijn tegenstander in eerste instantie de chaos op het bord. Echter was Maarten heer en meester in deze chaos en maakt de ene goede zet na de andere. Al met al een verdiende en goede winstpartij.

Toen waren er nog drie partijen bezig. Sjoerd, Writser en Sophie zaten allen nog te bikkelen. Sjoerd zat een zware pot te spelen waar hij denk ik op meerdere momenten slecht tot verloren heeft gestaan. Het toont winnersmentaliteit om vervolgens een remise af te slaan op het moment dat dit objectief wellicht niet de beste keuze was. Na het waaien van de storm liet hij vervolgens zien een betere schaker te zijn in het eindspel en een nauwkeurig rekenaar. Toen het Dame eindspel vakkundig werd uitgespeeld mocht Sjoerd zijn eerste punt van het seizoen noteren na een heus gevecht.

Waar Writser vanaf het begin al een interessant potje op het bord kreeg vanuit een Schots gambiet zag het er op een gegeven moment erg goed voor hem uit. Volle verbazing was er bij dan ook op het moment dat Maria mij kwam vertellen tijdens het spelen van een serieuze pot hands and brains dat Writser slecht zou staan en twee pionnen achter. Snel maar even een kijkje nemen. Gelukkig stond Writser niet verloren. Een van de pionnen was al teruggewonnen en met een zwarte koning die de walk of shame mocht maken naar h4 durf ik wel te stellen dat wit genoeg compensatie had. Na het vinden van het lekkere zetje Tg3 in plaats van vele aanlokkelijke schaakjes was het matnetje dat er al een tijdje aan zat te komen bijna volledig gesloten. Writser mocht uiteindelijke een Dame incasseren en zijn tegenstander besloot hierop de vlag te hijsen.

Voor de oplettende lezer is allang duidelijk dat de winst voor SISSA 4 al een tijdje op het bord stond. De stand is op dit moment 5-2 en de matchpunten plus het koploperschap waren beiden al binnen. Sophie kon dus lekker eindeloos gaan pielen voor de winst. Ergens in de partij had ze haar tegenstander een kwal afhandig gemaakt. Het werd haar echter erg lastig gemaakt om deze kwal om te zetten in winst. Vele malen hoorde ik Sophie onder haar adem het hebben over een irritante loper. Deze loper bleek op een gegeven moment steeds meer waarde te krijgen totdat deze net zo sterk was als de toren. Even voor 12 werd dan ook uiteindelijk de vrede getekend.

5,5-2,5 dus! Een fantastisch resultaat al zeg ik het zelf. En als kers op de taart heeft niemand zijn partij verloren. Om dit te vieren zijn er door menig speler en supporter een aantal alcoholische versnaperingen genuttigd in het H’tje. De details hiervan laat ik buiten beschouwing maar geslaagd was het zeker.

Alle dank gaat verder nog uit naar de vele supporters die aanwezig waren in het denksportcentrum: Roeland, Ivo, Johan, Jorik, Maria en Casper (vergeef mij als ik een naam vergeet)!

 

Verslagen Interne competitie

Geschreven op 12 okt. 2017 door Koen Lambrechts

Ronde 3

H'tje zat weer gezellig vol tijdens de derde ronde van de interne competitie. De topper deze ronde, tussen Marcel en Elias, eindigde snel in remise. Hetzelfde resultaat als bij Tjaart en Sjoerd, maar hier was het verrassend genoeg Tjaart die nauwkeurig moest spelen omdat hij 1 zet na zijn pionoffer de theorie vergeten was. Enno offerde 'klassiek' een stuk met Pe4-f6+ (witte pion op e5, zwart kort en geen stukken rond de koning). Sophie nam en ik vermoed dat daarna Lxh7 en mat volgde, maar dat heb ik niet meer gezien. Enno won in ieder geval.

Famke kreeg de eer om tegen nieuw-lid Jim te spelen. De ervaring gaf Famke beetje bij beetje meer voordeel, maar het duurde tot een uur of 10 voor de partij beslist was. Wouter scoorde tegen Simon zijn eerste overwinning als SISSAan. Van de partij heb ik niet veel meegekregen, wel weet ik dat de gemiddelde bierconsumptie pp bij deze partij het hoogst lag.

Van Willem Jorn heb ik vooral meegekregen dat Jorn, Elias, Willem en Finn daarna nog goed hebben lopen vluggeren. Nouja, en dat Jorn won in de partij.

Stefan, Finn was een strijd tussen twee nieuwkomers bij SISSA waarbij Finn aan het kortste eind trok. Stefan wilde daarna snel afrekenen en vertrekken, maar bleef met jas aan nog zo'n anderhalf uur hangen omdat het spel overal interessant leek.

De laatste en langste partij was die tussen Benno en, zelfverklaard eindspelgod Koen. Benno overspeelde Koen in de opening, maar dat hadden we pas achteraf met de hulp van Nick door, daarna stond Koen goed in het eindspel maar lieten zijn godenskills hem duidelijk in de steek. 5-5 pionnen + 2 paarden werd 5 + 1 paard - 3+2 paard waarbij Koen wellicht het laatste paard ook nog kon winnen, maar alleen maar kon vechten voor remise. Wit had waarschijnlijk zelfs nog ergens kunnen winnen, maar zet de volgende stelling eens thuis op: Wit Kg7 pion h7, h5, c2, b3. Zwart Ke6, Ph8, pion c3 en a5. Wit aan zet. Wat volgt er op Kxh8? En wat op Kf8?

----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

Ronde 4.

Volle bak! En weer veel nieuwe mensen. Een troep Engelsen, een voormalig jeugdtalent en natuurlijk een hele hoop van de 'standaard mensen.' Een van de voormalig nieuwkomers, die inmiddels al tot vaste klant is geevolueerd, Stefan kreeg na een succesreeks nu een ervaren rot tegenover zich. Marcel sloeg al in de opening toe en dit was de eerste partij die klaar was.

Roorpils en Tjeerd speelden snel remise, maar dit kwam alleen doordat de B&B in Glimmen zo populair is. Daniel speelde een wilde partij tegen Engelsman George en ging er met het volle punt vandoor. Sophie speelde bij haar debuut in de KNSB goed, maar heeft intern de smaak nog niet helemaal te pakken, al is verliezen van Casper natuurlijk ook geen schande. Jon en Alex, beide nieuw, besloten een paar snellere potjes te spelen. Beide scoorden punten, maar Alex won de match.

Tjaart kreeg de witte tegen Famke (Ah, nee, Koen, een 2100 !! ) maar had de nodige moeite om het ratingoverwicht te doen gelden. Pas in de tijdnoodfase viel de definitieve beslissing in het voordeel van Tjaart. Sjoerd en Wouter speelde remise, geen idee hoe precies. Writser leek eerst gewoon wat materiaal voor te staan tegen de enige Hollandse nieuwe van de avond, maar wat pionverlies in het centrum zorgde dat ook dit remise werd. Jorn en Benno vochten een scherpe strijd uit, beide dachten ergens beter te staan, maar de uitslag gaf Benno gelijk.

De Topgroep dan, daar werden 3 partijen (Otto - Renze, Luuk - Nick uit ronde 1 en Simon - Julian uit ronde 6) gespeeld. De heren waren zo aardig om de partijen af te staan, dan wel op te sturen; deze zijn te bewonderen op de website (kopje partijen). Julian heeft zelfs commentaar bijgevoegd!

Mijn snelle blik: Otto offerde een pion tegen Renze maar kreeg net niet volledige compensatie. Toen hij Renze vervolgens toestond om zijn pion terug te geven in ruil voor een open c-lijn bleek snel dat zwart teveel activiteit had. Een punt voor Renze. Bij Luuk en Nick ging de strijd lang gelijk op. Wit leek vervlakking uit de weg te gaan (bravo) maar dit gaf zwart wel kansen op een initiatief over de h-lijn. Toen wit zijn toren wat gekunsteld van c1 naar c3 speelde om een zwakke boer op e3 te dekken kon zwart toeslaan. De meest complexe partij was die tussen Simon en Julian. Een scherpe opening en middenspel met kansen voor beide partijen (maar vooral voor zwart) werd opgevolgd door een veel te complex eindspel met een open koning voor wit in tijdnood. Wit had de betere kansen, maar net toen hij gewonnen kwam te staan blunderde Simon de partij weg.

----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

Ronde 5

Na 5 ronden staan we op maarliefst 50 unieke gezichten op de interne. En terwijl ik dit zeg, moet ik meteen toevoegen dat we dan Jorden, Sipke, Sheila en Gio die vanavond en op andere maandagen regelmatig komen kijken bijvoorbeeld nog niet hebben meegerekend. Dit alles noopte een oud-voorzitter om over Lydia's hoofd heen te roepen dat we maar op zoek moeten naar een nieuw speelhonk, het zat immers propvol. Dezelfde oud-voorzitter was de enige die zijn partij remise maakte vanavond, tegen Mathijs. Een andere O-V kreeg in de vorm van Nicolas een nieuwkomer uit de Dominicaanse republiek tegenover zich die hij na zorgvuldig spel wist te verslaan. Huidig voorzitter Elias dendert door en bond vanavond Tjeerd aan zijn zegekar. Bij studiovoetbal zou Elias, net als Feyenoord eerder dit jaar, al als kampioen worden uitgeroepen, maar wij weten dat Parijs nog ver is. Daniel kreeg een pak slaag van Assenaar-living-in-Grun Gertjan Haan terwijl Lydia de boel net niet kon bolwerken tegen Wouter. De analyse met Frits, Sipke en meer van dat soort figuren deed haar vervolgens wel goed. Maria en Dionne kregen beide een Engelse nieuwkomer van vorige week tegenover zich, wonnen beide en sloegen vervolgens met de nieuwe vrienden aan het snelschaken. Mooi dus. Toen de ronde net begonnen was liepen Thomas en Yani (ik hoop dat ik de naam goed heb) nog binnen. Een uitkomst voor de competitieleider, want die had te enthousiast de inmiddels al weer vertrokken Famke ingedeeld tegen nieuweling nr 73842 (ik ben de tel kwijt) Djonno. Dat ging dus niet door, maar Djonno en Thomas bonden, als aperitief, wel de strijd aan waaruit Djonno als winnaar naar voren kwam. Avondeten en blitzen was wat volgde voor deze kemphanen.

Simon en Frits haalde ronde 1 van de Topcompetitie in, maar deze partij was volgens beide een grote mislukking. Wel ging Frits er met het punt vandoor. 
Tussen het serieuze schaken waren Jorden, Nick, Luuk en Julian lekker aan het blitzen en speelde de spreker van de avond, Matthia (over self learning Chess engines) ook een pot tegen de vrijgelote George.

Na elven waren er nog maar 2 partijen gaande, die tussen Maarten en Marcel en Benno en Enno. Maarten had een ugly duck extra op de d-lijn en vond de partij maar 'spannend' en 'leuk' (zijn woorden) en trok misschien daarom wel aan het langste eind. Enno leek dit lange tijd ook te gaan doen tegen Benno, tot hij vreselijk mistastte in compleet gewonnen stelling en (Nick: "jeetje, is het nog remise geworden?") tot ieder verbazing zelfs verloor.

Volgende week moeten we maar buiten spelen. ;)


Een verassing in Amsterdam

Geschreven op 10 okt. 2017 door Benno

In de voorbereiding ging een en ander moeizaam door ziekte en dromerij, en vooral omdat zowel Den Bosch als Caissa weigerde vooruit te spelen. Toen Maria, teamleider van SISSA 1, vriendelijk verzocht had of Floris wellicht vooruit kon spelen, kwam de teamleider van Den Bosch met de legendarische woorden: ‘Je gaat toch niet trouwen op een dag dat je weet dat je moet schaken?!’

Op deze heuglijke dag, (gefeliciteerd Floris, vrijgezellenavond doen we bij de volgende thuiswedstrijd!) was de sfeer in de auto op weg naar Amsterdam allerminst hoopgevend te noemen. Arjan had vogelgriep of kinkhoest opgelopen en blafte de binnenkant van de auto bij elkaar, Hummel moest zichtbaar nog even wennen aan het leven op het Zuidlarense platteland en Pastoor had sinds 6 uur die ochtend non-stop naar de troetelbeertjes of teletubbies gekeken. We schatten de kans op 4 procent dat we met de overwinning terug konden keren naar het Groningse. Later zou Pastoor claimen dat zijn pessimisme een poging was om ons op scherp te zetten.

Het andere deel van SISSA 2 was met de trein gekomen en in Amsterdam-Oost troffen het autodeel en het treindeel elkaar om exact kwart voor 1 voor de ingang van speelzaal de Meevaart. Sommige mensen zouden dit als een teken zien, maar wij schakers natuurlijk niet. Hoogstens zou je kunnen zeggen dat dit symptomatisch zou blijken voor het teamgevoel dat zich tijdens de match ontwikkelde.

We waren dus op tijd, maar dat gold niet voor de klokken. Links en rechts vielen klokken uit, werden er ouderwetse Garde-klokken uit de tijd van Capablanca aangerukt hoorde ik mensen hardop meetellen, en moesten mensen in de lagere teams van Caissa wachten tot er via internet nieuwe klokken besteld werden. Overigens werden zijn we prima ontvangen door Caissa en toen de commotie was neergedaald konden we eindelijk doen waarvoor we waren gekomen: schaken. Ehh, ik bedoel: in vroegtijdig stadium remise aanbieden en hopen dat onze tegenstander niet zou weten wat voor lage rating we hebben en het dan maar zou aannemen.

De tactische opstelling noopte dat Arjan op bord 10 voor een zeker puntje moest gaan zorgen, aangezien dit zo’n beetje het enige bord was waar we onze tegenstander in rating overtroffen. Arjan kreeg tegen Enrico Vroombout de opening op het bord waar hij naar eigen zeggen een haat-liefde verhouding mee heeft, de moderne Benoni. In een partij die drie kanten op kon, kwam er een zwarte pion op b2 en was het zijn tegenstander die nauwkeurig moest zijn. Dat was hij niet, zodat Arjan met een subtiel damevorkje de partij kon beslissen.

Op bord 9 speelde een Pastoor een opening waar hij z’n tegenstander na vier zetten uit de theorie haalde. Enig probleem: de teamcaptain zelf was na twee zetten al ‘out of book’, waardoor hij op zet drie (iets met d3 of d5) naar eigen zeggen reeds de beslissende fout maakte. Een openingcoach zou wellicht uitkomst kunnen bieden en ervoor zorgen dat dit talent zijn finesses in het midden- en eindspel tentoon kan spreiden. (‘Ik wil een mens als trainer. Geen boeken of computers, daar heb ik een hekel aan.’) Complimenten zijn wel op z’n plaats voor z’n rol als captain, en dan met name voor de zeer strategische opstelling.

Op bord 8 offerde Edim een stuk voor langdurige ontspanning. Terwijl zijn medespelers nog bezig waren de laatste ontwikkelingen in de Najdorf proberen op te rakelen, zat Edim al met zijn tegenstander Juan Roda de Husman in de kantine hun negen zetten uitvoerig te analyseren. Aanvankelijk met een excuus ice-tea, (want je zal maar na een verloren pot om half twee met een biertje over het bord van je medespelers hangen), maar niet veel later toch met het eerste troostpilsje in de klauwtjes.

Jorn speelde tegen Jack Blanchard, die qua uiterlijk gelijkenissen vertoont met een figurant uit een Aziatische actiefilm uit de jaren ‘70, maar ons jeugdtalent amper wist te imponeren. Hoewel Jorn volgens de officiële documentatie zo’n ( 2197 – 1559 = ) 638 ratingpunten minder heeft dan z’n tegenstander, was daar op het bord weinig van te merken. Jack wikkelde na een kalme Caro-Kann af naar een toreneindpel waarin hij hoopte z’n tegenstander op techniek weg te kunnen spelen. Jorn koos echter voor de actieve verdediging, waarna z’n tegenstander zijn tweede remiseaanbod wel moest accepteren. Een zeer puike prestatie op bord 7.

Op bord 6 kreeg Benno, die graag over zichzelf spreekt in de derde persoon enkelvoud, tegen Michael Wunnink een minder moderne Benoni op het bord. Al snel ontstond er een scherpe stelling die schreeuwde om een offer op h3, hetgeen geschiedde. De compensatie bestond uit twee pionnen en aanval de andere kant op, maar Benno wist met het nodige kunst en vliegwerk en stellingsgeluk de schade te beperken. Hij kon zelfs afwikkelen naar een eindspel dat alleen praktische kansen bood op winst voor zwart. Na zestig zetten werd - met slechts twee koningen een zwarte pion op het bord - toch maar de vrede getekend.

Casper speelde op bord 5 na wat geflirt met 1.e4 toch maar zijn lijfvariant, de Trompowski, een opening vernoemd naar de Braziliaanse meester Octavio Trompowski, over wiens privé- leven we uit respect voor de familie geen uitspraken zullen doen. Na een tamelijk rustig begin van de partij, stelde zijn tegenstander Dennis Brouwer de rokade zo lang uit dat het thematische pionoffer e5 wel gespeeld moést worden. Even later was dichtschuiven Brouwers enige kans, maar gedreven door opportunisme haalde hij het beste in Casper naar boven. Na deze soevereine zege ontwikkelt Rupert zich met twee uit twee langzamerhand tot de sterspeler van ons team. Als de roep uit het eerste team of de Griekse of Portugese competitie te hevig wordt, zullen we hem vroegtijdig moeten laten gaan. Zo’n talent moet uitvliegen, hoe graag we ‘m ook in het nest zouden willen houden.

Op bord 4 moest Renze het opnemen tegen Mariska de Mie. Na kansen voor beiden in een gecompliceerde Siciliaan was het De Mie die in het eindspel voor de winst speelde. Ze offerde of verloor in tijdnood een stuk en Renze kon met zijn zwarte paard de twee witte pionnen simpel in bedwang houden.

Frits speelde op bord 3 een Fritziaanse partij tegen Alje Hovenga. Sommige schakers houden van wilde offers, scherpe openingtheorie en vuurwerk op het bord. Aan al deze zaken heeft Frits een broertje dood. De schaker vertoont in Frits’ geval gelijkenissen met de mens achter de schaker, hij is en blijft conservatief. Een pion in de opening winnen die zijn tegenstander nooit meer terugziet, de tegenkansen neutraliseren, geen risico’s nemen, overwinning noteren. Ogenschijnlijk simpel, maar een belangrijk punt.

Op bord 2 had Hendrik-Jan een zware kluif aan Robert Kikkert. Hij speelde een prima opening, maar onderschatte de breekzet c5 van z’n tegenstander en zag zich genoodzaakt op trucjes te spelen. Hij gaf zijn dame, maar moest constateren dat deze actie meer kenmerken bevatte van offreren dan offeren.

Hummel had op bord 1 gehoopt op Hans Ree, maar die zat onder z’n perenboom in de Bourgogne de laatste hand te slaan op de langverwachte roman over de schaakscene van begin jaren ’60 in Amsterdam-Zuid. Hij moest het met het paard van Bezemer doen en dat bleek een beter dier dan de knol van Ree. Kansen waren er voor beiden, trucjes waren er voor beiden en gerommel was er van beiden. Zoals het hoort was het dit hoogste bord dat uiteindelijk de doorslag moest geven in de match en zoals het hoort gebeurde dat in een toreneindspel. Hummel speelde het praktisch en slim, en offerde z’n laatste pionnen voor een theoretische remise. Bezemer stribbelde nog even voor de vorm tegen, maar moest uiteindelijk met een halfje genoeg nemen.

Na een zoute pizza in de Javastraat waar ook onze tegenstanders zetelden, keerden we voldaan huiswaarts. In het H’tje werden onze partijen bekritiseerd door de aanwezige grootmeesters, werd de moderne architectuur bekritiseerd door Frits en werd John de Bever en het bier door niemand bekritiseerd. Nick schreef dat SISSA 1 met 4,5 – 3,5 gewonnen had in Den Bosch en ook onze 5-5 in Amsterdam voelde als een zege. Een goede prestatie, zeker gezien het aantal invallers en het gemiddelde ratingverschil. Met twee matchpunten in de zak kunnen we zowel naar onder als naar boven kijken, maar aangezien je van beide een stijve nek krijgt, stel ik dan maar voor het laatste te doen. Op naar Philidor!


SISSA 1 wint uit bij HMC Calder met 4,5 - 3,5!

Geschreven op 08 okt. 2017 door Nick

SISSA 1 wint uit bij HMC Calder met 4,5 - 3,5!

 

Om 8:42 ‘s ochtends begon de treinreis richting het zuiden. Meestal worden deze vroege uurtjes bij mij gebruikt om uit te slapen, maar aangezien HMC al om 12 uur begint, zat dit er helaas niet in. Toch was dit niet voor iedereen hetzelfde. Invaller Koen Lambrechts had net als ik zijn wekker gezet en was er klaar voor om zijn desastreuze partij in de eerste ronde te compenseren met een klassieke loopgraven overwinning in de meesterklasse. Dit DROOMscenario bleek echter geen werkelijk te worden, want op het tijdstip van vertrek lag Koen nog in DROMENland.

 

We gingen dus slechts met 3 man op pad. De spelers van SISSA 1 komen tegenwoordig uit alle hoeken van het land, en de rest van het team wist op eigen houtje de speelzaal te bereiken. De van Foreestjes zijn ook steeds minder in Groningen aanwezig nu ze hun pijlen hebben gericht op de wereldtop binnen de schaakwereld. Om dit doel te bewerkstelligen kregen ze afgelopen week training van ex-Fide wereldkampioen Rustam Kasimdzhanov op Papendal. Volgens Jorden was er een strak schema waarbij afgewisseld werd tussen schaken, hardlopen en tafeltennis.

 

De bij de training vergaarde kennis kon op deze KNSB zaterdag meteen toegepast worden. Jorden ging voortvarend te werk met zijn plan A: ‘het in tijdnood brengen van de tegenstander’. Dit plan pakte uitstekend uit. tegenstander Geert van der Stricht bevond zich in no-time in tijdnood waardoor plan B: ‘winnen op stelling’ in feite vanzelf ging. Van der Stricht ging in de fout en Jorden zette zijn materiële voorsprong vervolgens soepel om in een punt.

 

Bij Hing Ting ging het al even voortvarend. Na een wat gekunstelde opening van tegenstander Tycho Dijkhuis kon Hing Ting zijn initiatief omzetten in een gevaarlijke aanval. De pionnenstructuur voor Tycho zijn koning werd versplinterd en in tijdnood kon hij het niet bolwerken. Een mooie overwinning voor Hing Ting, die een uitstekende seizoensstart doormaakt.

 

Op bord 3 was Ilja Zaragatski aan het werk tegen Twan Burg. Vanuit een soort-van-Benoni-in-de-voorhand bemachtigde Ilja al snel een pion met een trucje. Twan probeerde de boel vervolgens te compliceren. Ilja hield zijn hoofd gelukkig koel en maakte het in tijdnood zorgvuldig af.

 

Ik had er inmiddels zeer veel vertrouwen in dat wij in deze wedstrijd onze eerste matchpunten zouden scoren. In de ‘ondertussentijd’ had Zyon al een soepel halfje geschoven met de zwarte units. Tegenstander Mischa Senders geloofde het wel na een wat tamme opening, waarna de vrede werd getekend.

 

Helaas had Simon vandaag een off-day. De opening tegen de vader van alle SOS varianten, Jeroen Bosch, ging nog redelijk. De volgende fases gingen echter moeizamer. Er ontstond een zeer ongunstig toreneindspel wat helaas niet houdbaar bleek te zijn.

 

Op het laatste bord mocht Luuk Peters aantreden tegen Jasper Broekmeulen. De strijd ging lange tijd gelijk op. Met slinkse tussenzetjes in diverse varianten zorgde Luuk ervoor dat de stelling materiaal gezien in evenwicht bleef. Richting de tijdcontrole veranderde dit echter door een moment van onoplettendheid. Luuk verloor een kwaliteit en de techniek van Jasper was adequaat.

 

Zelf had ik een diepgaand theoretisch gevecht tegen Niels Ondersteijn. Zijn voorbereiding bleek exact 1 zet dieper te zijn dan die van mij waardoor een stelling ontstond die dynamisch in evenwicht bleek te zijn. Onder de oppervlakte zaten een paar zeer instructieve varianten met stikmatjes, vorken, en diverse offers die zeker het bekijken waard zijn. Wij navigeerden de stelling vervolgens beide correct, waardoor het evenwicht nergens verbroken werd. Er ontstond een dame + toren eindspel waarin ik uiteindelijk gedwongen werd om eeuwig schaak te maken.

 

Tot slot was alleen Lucas nog aan het werk tegen grootmeester Daniel Fridman. Zijn pionnenstructuur werd aanvankelijk op twee plaatsen geruïneerd, maar even later weer op één plaats gerepareerd. Dit leidde tot een interessant eindspel waarin Lucas een pion voor stond, maar waarbij zijn toren ingesloten stond in het midden van het bord. Fridman maakte vervolgens de twijfelachtige beslissing om deze toren af te ruilen, waarna hij nog lang in de touwen moest. Het voordeel dat Lucas verkreeg bleek helaas net niet voldoende voor de winst te zijn. Hij hield zijn geruïneerde a-pionnen over die in combinatie met een loper van de verkeerde kleur een theoretische remise betekende.

 

Wanneer we het voorgaande bij elkaar optellen komen we uit op een stand van 4,5-3,5 aan de borden voor de onzen! Een uitstekende prestatie gezien het rating overwicht van HMC aan enkele borden. Op de terugweg ging ook Jorden weer mee terug naar Groningen. We aten met zijn vieren in een kebabtent op station Utrecht, waarna we onze weg vervolgden richting h’tje.

 

Onder het genot van een biertje vierden we in h’tje de fantastische individuele prestaties van enkele spelers van ons tweede team. Zoals gewoonlijk gaf Frits weer college over wat er allemaal niet deugt aan de wereld waarin we leven en legde hij ons uit dat de moderne architectuur spuuglelijk is. Casper liet aan het eind van de avond nog weer even horen dat hij een grootmeester is op de piano, waarna er een einde kwam aan mijn 21 uur durende dag.

 

Trouwens, wedstrijden in de meesterklasse gaan normaal gesproken toch over 10 borden? Ah dat was ik alweer even vergeten. Ivo voelde zich niet fit genoeg om de reis naar het zuiden af te leggen. En inmiddels was Koen wel ontwaakt uit dromenland, maar was het kwaad al geschied en bleek het onmogelijk om nog op tijd in de speelzaal aan te komen. Wanneer we deze twee complicaties erbij optellen komen we uit op 4,5 - 5,5. Niks aan het handje, er zijn nog 7 ronden om deze valse start recht te zetten!

 

Ik wil graag afsluiten met de opmerking van de dag, gemaakt door Arjan Dijkstra, een van de sterspelers van het tweede team: ‘Wij staan nooit meer iemand af aan het eerste; ze stellen hem niet eens op!’

Ik zal onze toekomstige tegenstanders beloven dat dit incident eenmalig is en dat wij met een volledige line up aan de start verschijnen die meer gemotiveerd is dan ooit tevoren!





 


Derby van het Noorden

Geschreven op 27 sep. 2017 door Maarten

Terwijl ik dit schrijf begeef ik me in de flixx-bus naar Bremen. Dit valt te prefereren boven de bus naar Jemen. Het reisje ter ere van mijn 40e verjaardag verheugt me zeer aangezien ik het minimaal voor mogelijk hield dat er in mijn en Lydia’s hectische bestaan veel ruimte zal zijn voor uitstapjes de komende jaren. Bijkomende prettige omstandigheid is dat ze bij onze oosterburen spreken van geboortedag, een in mijn ogen veel prettiger benadering van het Nederlandse synoniem. De busreis verloopt comfortabel en nu ik de handen vrij heb kan ik mooi mijn bespiegelingen op het nieuwe schaakseizoen aan dit ruitjespapier toevertrouwen. Voor zolang het duurt. Ik wil namelijk nog wel eens misselijk worden van lezen tijdens het rijden. Ik sluit niet uit dat dit ook opgeld doet voor schrijven.

 

Sissa 4 is mij  team en dat voelt ook zo! 9 man en 1 vrouw sterk zij wij. 7 koppen telde maar liefst het gezelschap dat zich vervoegde voor het traditionele etentje bij Italia voorafgaande aan de 1e wedstrijd. Sfeer is hetgeen ik het meest heb gemist afgelopen jaren bij H&O en ook de reden te besluiten terug te keren naar de club die nooit uit mijn hart is geweest. Extra vertrouwd was dat we op bezoek mochten op nog een ouder nest van me, althans zo beschouw ik de GC4, dat bijna uitsluitend wordt bevolkt door Unitassers. De club Unitas waar ik ooit mijn eerste schaakstapjes heb mogen doen is helaas ter ziele.

 

Na een zeer succesvol optreden in de KNSB had ik mezelf op de reservebank gezet en de rol als verslaggever/supporter op me genomen. Geen last van zenuwen dus. Beetje keuvelen met wat oude strijdmakkers en oud-colega Ria. Toch klein beetje stress vanwege de late verschijning van Marcel. Dit typisch Sissaanse gebruik went nooit. Vanwege de technische opstartproblemen van de thuisclub deerde dit niet. Omdat Papa en mama, thuis op de ban, ook willen zien wat zoonlief allemaal uitvreet op de donderdagavond moesten er zowaar live verbindingen tot stand worden gebracht. Jorn ik hoop dat je ouders trots op je waren. Ik in ieder geval wel.

 

Tijdens het etentje had ik een voorspelling gedaan nipte winst: 3,5-4,5. Het werd zowaar 3-5. Ab had me al gewezen op mijn pessimistische kijk. Hij won in elk geval wel zijn partij terwijl hij de hele avond er slecht voorstond. Om dat te bewerkstelligen moet je wel over een zeldzaam grote hoeveelheid optimisme beschikken. Chapeau! De opstelling kende weinig verrassingen. Roel had Taco’s plek overgenomen op 1 en de rest had ik allemaal goed geraden. Mijn job als teamleider had ik zo goed mogelijk proberen te vervullen door de spelers te motiveren en te instrueren over de vermoedelijke opponent. Zo nu en dan opletten wat men speelt en dat onthouden wil nog wel eens voordelig uitpakken.

 

Tjeerd had speciaal voorbereid Op Eddie en week al af op zet 1 van zijn gebruikelijke openingszet. Dit getuigt van lef en zelfvertrouwen. Ergens lanceerde hij een nieuwtje dat niet de geschiedenisboeken in zal gaan.  Verderop weigerde hij nog remise na goed overleg en moest uiteindelijk toch de vlag hijsen. Ik waardeer zijn instelling en bovenal heeft Tjeerd weer iets geleerd. De zwartspelers drukten allemaal een punt. Ab zo als eerder vermeld op zijn geheel eigen wijze. Paul had geen last van het hondje van zijn tegenstander of van mijn abusievelijk vermelding in de mail dat het een olifantje betrof. Wel leek hij een beetje hinder te hebben van de klok. Maar schijn bedriegt. Hij bleef koel, incasseerde materiaal en gaf dit niet meer terug. Jorn maakte gehakt van Ham middels positionele porno en Aljechin’s gun. Wat ik zag schept veel verwachtingen voor de toekomst. Daniel hield Daan eronder (het lijkt potdomme wel een van mijn indelingen tijdens zomerschaak). Hij deed dit niet zonder met zijn hoofd te schudden. Intuïtie gaf me in dat ik de man in pak tegenover dit talent diende te zetten. Ook hij stelde allerminst teleur. 

 

De witkleuren hadden het op Marcel na een stuk moeilijker. Bij het overnemen in word van mijn aantekening kom ik tot de ontdekking dat ik nergens iets kan vinden over Marcel’s partij tegen Roel. Hoe dan ook erg spannend werd het nooit behalve dan bij the bookmakers of Roel op zet 28 of 29 door de vlag zou gaan? Bij debutant Sjoerd ging het niet geheel volgens plan. Ik had me vergist in de opening en Sjoerd wist niet goed raad met de speelwijze van Meine. Toch heb ik er alle vertouwen in dat deze man nog veel mooie dingen gaat laten zien. Hij is trouwens bij ZSG2 ook te bewonderen in Osbo. Blijft over Writser. Zoals ik uit onze korte tijd samen mag concluderen net als mezelf ook zowel laatbloeier als liefhebber. Hij moest het onderspit delven tegen Russel. Aan deze man had ik min mijn voorbeschouwingen over openingskeuze ook een paar woorden geweid. Helaas bleek ook hier mijn voorspelling gedateerd/ niet te kloppen. Er kwam iets gelijks op het bord en dit bleef niet zo.

 

Al met al was het best een enerverend avondje resulterend in een fijne start en eindigend aan de bar in Hooghoudt met Anton, die je alles kan vertellen over de geitebreiers. Volgende halte is Middelstum. Niet in hun prachtige borg maar in het o zo vertrouwde denksportcentrum dat hopelijk dan niet al om 22:00 naar mannenzweet ruikt. Verder was er nog een interessante spraakverwarring tussen Maria en Casper over indirecte ruil en tijdelijk stukoffer. Het zal u niet verbazen dat ze hetzelfde bedoelden. Ook ben ik te weten gekomen waarom de Chebanenko Slaaf ook wel sexslaaf wordt genoemd. Maria is te weten gekomen wie Ab Faber is. Tot slot wil graag de fans: Kleter, Maria, Koen, Rupie en Elias bedanken voor de support en tevens de kijkers thuis bij oma op de bank.


Maria's Meesterlijke Meesterklasseverslag

Geschreven op 18 sep. 2017 door Maria Burgsma

Verslag zaterdag 16 september ’17

Ik stond zoals gewoonlijk weer eens veel te laat op. Het was zaterdag! Mijn eerste keer als Opperhoofd KNSB-zaterdagen en Teamleidster van het eerste. Ik heb als een zombie gegrabbeld naar de koffiecups (ze zijn geüpgraded van coffeepads) en heb een willekeurige toets op het koffiezetapparaat ingedrukt. Al bijna klaar voor de dag raap ik mijn kleren bij elkaar die ik in een roes heb uitgetrokken en in elke hoek heb gepleurd. Ik heb een pauze nodig. Op de rand van de bank heb je altijd van die “Wat-doe-ik-met-mijn-leven”-momenten. Zo nu ook. Ik maak me druk om niets en ga een geweldige dag tegemoet. Terwijl ik op de fiets zit realiseer ik me opeens dat ik teamleider ben. Misschien moet ik wel serieus doen en mensen de hand schudden. In blinde paniek bulder ik het Denksportcentrum in en zie ik dat ik de eerste ben. In ieder geval al een ding goed gedaan vandaag! Onze geweldige Ria heeft al alle borden en schaakstukken uit de onderste zaal gehaald, omdat daar vandaag dammers spelen. Tot mijn grote schrik zie ik dat de dammer die ik een keer per ongeluk in een dronken bui heb gezoend er ook is en hij geeft mij een merkwaardige blik. Van die blikken waarvan ik niet kan plaatsen of ze nou ongemakkelijk zijn of dat hij gewoon probeert te flirten.

Het was moeilijk.

Toen kwamen Annemarie en Elias binnen. Twee van mijn favorieten in de schaakclub. Zij hielpen mij met de boel klaarzetten en mensen ontvangen. Luuk hielp ook mee met de stukken klaarzetten, een erg behulpzame man en een aanwinst voor het eerste als je het mij vraagt. Even later kwam de wedstrijdleider binnen. Ik heb hem heel netjes een hand gegeven en het bleek een erg aardige en relaxte man te zijn. Na een paar minuten mijn hoofd pijnigen of ik hem een drankje moest aanbieden liep ik op Elias af. “Moet ik hem nou iets aanbieden of niet? Ik ken de ongeschreven regels helemaal niet.” En Elias reageerde dat het op de SISSA-rekening moest. Ik voelde me heel wat toen ik op hem afstapte en hem wat te drinken aanbood. Mijn eerste officiële, bijna professionele drank-aanbieding-aan-iemand-belangrijk.

Het was 5 voor 13u en ik moest de opstelling van het eerste opschrijven op een wedstrijdformulier. Die stond op mijn mobiel! Na een paar minuten zoeken kom ik tot de conclusie dat mijn mobiel niet in mijn tas zit en ook niet in mijn jas. Ook de wedstrijdformulieren zaten niet in mijn tas. Gelukkig had de wedstrijdleider een paar extra meegenomen, dus die mocht ik invullen. Annemarie, de heldin, zat ook in de appgroep dus kon ik via haar mobiel de opstelling overnemen. Al met al ging het allemaal goed en begonnen we met gezonde spanning aan de wedstrijd.

Weet je wat erg fijn is? Als teamleider hoef je geen verstand te hebben van de stellingen. Daarom ben ik ook teamleider geworden, want ik snap het nog steeds niet. Ik vroeg aan Simon tussen en neus en lippen door hoe iedereen stond. Hij zei dat Zyon heel kut stond, maar dat de rest wel gelijk was. Achteraf hoorde ik van Zyon dat het wel meeviel en dat hij altijd gelijk heeft gestaan. Geen idee, ik snap schaken niet. Wat ik wel snapte was dat ik niet in Zyon zijn schoenen had willen staan met de stelling die hij op het bord had. Jorden stond gewoon op zijn Jorden’s: goed en winnend. Wat een eindbaas. Hing Ting Lai stond volgens mij beter, maar dat kan ik toch niet inschatten want uiteindelijk werd het toch remise. De Dschermans hebben jammer genoeg allebei verloren. Volgens mij heeft Thorben zelfs opgegeven in een remisestelling en achteraf kon hij zichzelf wel voor de kop slaan. Ik vond het zelf niet zo heel erg want ik was al blij genoeg dat ik iemand van Lucas zijn niveau kon vinden om in plaats van Lucas te spelen. Ik wil wel er even bijzeggen dat Thorben echt een weerzinwekkend handschrift heeft en dat hoe hard ik het ook probeerde de partij niet kon volgen. Ik dacht ook dat Simon gewonnen stond, maar dat was remise. Iets met een vrijpion en een koning en een toren en nog een toren van de tegenstander en verder keek ik niet echt want ik was afgeleid door de partij van Ivo. Die vond ik toch wel heel gaaf hoor. Een werkend dame-offer, maar uiteindelijk mocht het niet baten. Ivo heeft altijd van die wilde stellingen en leuke “Geef bier” petjes.

Julian mag in het zonnetje worden gezet! Hij speelde op bord 1 remise tegen Casper Schoppen, wat ik an sich een hele goede prestatie vind. Deze Duitser kan schaken, jongens. Het was echt een remise-dag, want Nick heeft ook remise gespeeld! Luuk Peters, onze nieuwe speler voor het eerste heeft jammer genoeg na heel lang zwoegen toch verloren. Hij heeft het erg goed gedaan vind ik, maar hij gaf zelf al aan dat het niet helemaal zijn stelling was. Nu zit ik eigenlijk al enige tijd te lullen over schaakspellen die ik niet begrijp, dus wil ik het graag hebben over de gewone gang van zaken. Toen alles was afgelopen bleek dat we hadden verloren met 3,5-6,5 wat vrij pijnlijk is. Maar het was ook wel te verwachten, want onze tegenstander had op elk bord een IM of hoger zitten. Het was een fijne en gezellige middag. De stand maakt mij niet uit in dit geval. Nu echt ophouden over schaken.

We gingen hierna met zijn allen eten in Napoli samen met het derde team. Dit was heel gezellig en heel leuk! Maarten Roorda hebben blijkbaar dezelfde smaak in pizza, Maarten Hemmes heeft tegen een Maarten gespeeld en vond dat hij daarom remise moest spelen en ik ben erachter gekomen dat je geen zes biertjes uit een pitcher bier kunt halen. Een informatieve doch amusante maaltijd was dit. We zijn na de heerlijke pizza’s naar onze stamkroeg “Htje” gegaan. Dit was erg leuk. Ik heb gemext met de meesters, dronken geworden met de dames en de stad in geweest met schakers. Blijkbaar werkt mijn tactiek echt: als je als ouder meisje met een jongen een kroeg ingaat terwijl je zijn hand vasthoudt wordt je niet gecontroleerd op je ID-kaart. Zo kon Simon ook mee naar binnen! Geniaal. Het was wel erg jammer dat Nick en Jorden soms niet binnenkwamen omdat Jorden nog geen 21 is. Rond 3u was ik wel echt klaar met de dag en was het mooi geweest met de pret. Ik dacht dat het een goed idee was om m’n vriend wakker te maken met mijn alcoholadem en staphakken. Dat was het niet. “Wat hou ik ook van schaken en van schakers en van mijn vrienden en van schaken en ook wel van Seb, maar ik snap het niet echt niet.”-De laatste gedachte van Maria voor het tripje naar Dromenland.


Net aan kampioen

Geschreven op 08 mei 2017 door EJH

In de eerste klasse verloor SISSA1 eens een wedstrijd tegen Wageningen, in een tijd dat Timman nog beter was dan Jorden, lang geleden dus. Diverse spelers van SISSA1 hadden de avond daarvoor flink ingenomen, zoals dat hoort bij een studentenclub. Zij scoorden die wedstrijd niet best. Zelf was ik die avond om 10 uur naar bed gegaan, had ik op de speeldag ontbeten met havermout en een stukje gejogd, klaar om me zeven uur te concentreren. Dit verschil in wedstrijdinstelling, laten we zeggen tussen 'een weekendje uit' (dixit FvA) en schaken om te presteren is het schizofrene product van het sponsoren van een ludieke studentenclub. Er zullen spelers zijn die je 's ochtends van een barkruk moet trekken en een pakje kauwgum aan moet bieden en er zullen spelers zijn die na een kampioenschap pas aan hun eerste biertje van het seizoen ruiken of zelfs dan zo snel mogelijk aan hun schoonheidsslaapje beginnen. Valt zoiets bij elkaar te houden, valt ergens op te sturen? Na de genoemde wedstrijd tegen Wageningen werd een teamleider geslachtofferd; ik was kwaad geworden, maar eigenlijk is er binnen onze club maar één vruchtbare oplossing en dat is om iedereen te accepteren, te erkennen dat we schizofreen zijn en niemand er te kwaad op aan te kijken als iemand te veel of te weinig drinkt, slaapt, stapt, aanrandt, kotst, hotelkamers deelt of kwijtraakt. Binnen het gegeven dat we elkaar maar het beste kunnen accepteren zoals we zijn maken we er het beste van, iets gezelligs, en presteren we als we nu toch eenmaal achter een bord zitten. Als niet-drinker kan ik zeggen dat ik slecht heb gepresteerd maar het gezellig heb gehad, voor wie er een boodschap aan heeft.

Met SISSA2 waren we op weg naar een fenomenale en misschien onovertroffen prestatie: met een voorsprong van 3MP en twee wedstrijden waarin we ongeveer 200 punten beter waren geen kampioen te worden. Dat we tegen Assen al dachten kampioen te zijn, werd de gedachte dat we tegen HSG al kampioen waren, en wat maakt het voor verschil de tweede of de eerste klasse en waarom zouden we eigenlijk kampioen worden, het is toch gezellig zo, in de tweede klasse? Vrijwel het gehele team sliep in Hilversum – ik sliep gewoon thuis, om 9 uur wakker worden is ook uitslapen. Over de nacht hoorde ik vooral dat de vormen van ene Cynthia of hoe die serveerster ook heette, waar iedereen precies dezelfde mening over had, over ontluikende kwaliteiten van Jorik, Jorden en Nick, maar vooral hoorde ik, en zag ik als filmpje, waar precies Koen een poging deed om te slapen in de paar uurtjes die nog restten tussen aankomst in het hotel en het begin van de speelronde. Daar kwam bij dat Koen om 16.15 weg moest om een vlucht naar Sicilië te halen voor een vakantie met zijn familie. Toen ik in Hilversum aankwam (10 uur geslapen, voorbereid op het Hollands, 12.20 in de speelzaal, geluncht bij de lokale visboer) zag Koen er uit als in zijn beste dagen bij de Europacup. Ik schrijf dit allemaal, om duidelijk te maken dat Koen en ik allebei voor hetzelfde team spelen, samen schizofreen zijn, en dat ik ver voorbij was aan ergernis of woede. Ik accepteerde dat bij een kampioenswedstrijd mensen niet fit verschijnen, ik accepteerde dat een tweekoppig monster twee koppen heeft. (Overigens dit alles ook in de hoop dat mijn eigen saaie, correcte gedrag ook wordt geaccepteerd).

De situatie was als volgt: als we wonnen waren we kampioen, bij een gelijkspel mocht de Eenhoorn tegen onze buren van de GUC met maximaal 6-2 winnen, zodat we op onderling resultaat kampioen zouden worden. Zou de Eenhoorn 6,5-1,5 winnen, dan zouden we tweede worden. Het zijn van die overwegingen die we niet al te serieus namen. We gingen gewoon winnen. Een ‘spion’ naar het Denksportcentrum (GUC – Eenhoorn) sturen zou overbodig zijn. De werkelijkheid is vaak weerbarstiger. Benno en Jorik vielen in voor Jan Joris en Hendrik. Frits was er de hele dag bij, maar is weer met schaakpensioen, dat is jammer, want hij is misschien wel de beste schaker van SISSA. Over de openingen viel niet veel te klagen. Koen stond natuurlijk slecht, maar Floris stond prettig, Renze herhaalde de opening waarmee hij van Clemens won, Benno won een pion, Arjan gaf zijn Benoniloper voor een paard en een pion, Paul stond normaal, al bestond de angst dat hij remise zou aanbieden. Eigenlijk waren te veel van ons op zoek naar de nooduitgang, hopend dat het snel 4-0 zou zijn zodat we remise konden maken, ik ook, met mijn saaie ruilslaaf op het bord. (Als ik google op ‘ruilslaaf’ kom ik op schaaksites, maar ook sekssites die ‘partner ruil, slaaf’ schrijven, in plaats van: ‘partnerruil, slaaf,’ van taalfouten gaat mijn hartje niet sneller kloppen, alles terzijde). Jorik stond prima. Ik probeerde er iets van te maken, stond misschien iets slechter, maar ik kon met een stelling van weinig, gelijk materiaal opeens wat problemen veroorzaken, hij blunderde in tijdnood en ik had een geinig trucje. 1-0. Zo, dat is precies het geluk van de kampioen, nu kon het niet meer mis! Floris had eentje gemist en stond nu slechter in plaats van beter. Koen had zijn slechte opening overleefd en had een kwaliteit binnen geharkt. Praatjes over ‘totaal gewonnen’ waren niet van de lucht, maar van wie dan? Arjan had bijna alle pionnen voor een paard, en wat kan een paard nu precies? Paul had nog niets ondernomen, maar zijn tegenstander had er al flink van moeten zweten. Deed Paultje nu maar eens een zetje naar voren! Een cheerleader, alleen voor Paultje, kunnen we dat als club niet voor hem regelen? Inmiddels stond Jorik steeds beter. Zijn tegenstander ging uit arren moede alles offeren in een poging mat te zetten. Jorik kon op 83 manieren niet mat gaan en koos er voor dat met een tussenschaakje te regelen. De tegenstander schreeuwde het uit: “Ik heb ook altijd pech, een tussenschaakje! (en wat niet te publiceren krachttermen)” Dat is een vriendelijke zelfanalyse van de beste man. Hij kan ook zeggen dat hij minder van het spel begreep, positioneel overspeeld werd, en dat zijn wanhopige poging met simpel rekenwerk weerlegd werd. 2-0. Floris had de schade beperkt en nam een remise. Jammer van zijn 100%-score. 2,5-0,5. Benno stond vrijwel de hele partij goed, maar het lukte hem niet het juiste plan te vinden, vergreep zich vervolgens aan een vergiftigde pion, en dat was niet wijs. Ditmaal was Pauls excuus dat hij nog maar één minuut had, maar een stelling met een loperpaar, meer ruimte en geen dreiging van zijn tegenstander in de komende tien zetten had hij er best nog een paar kunnen doen. 3-1. De tijdnood was gehaald en ik zei tegen Benno dat hij best remise mocht maken, en dat Arjan dan maar moest winnen voor de overwinning. Benno had veel zin in een remise, want er was inmiddels een vol stuk verloren gegaan, dat zag ik pas na drie keer kijken, zo weinig snapte ik er van. Bij Renze was het inmiddels uit de hand gelopen. Zijn tegenstander kwam er langzaam uit, zijn stukken waren net iets beter, Renzes velden net iets zwakker, het piepte en kraakte. Koen had er in zijn ambitie snel te winnen om een vliegtuig te halen een truc toegelaten. Nu stond hij een pion achter en met een open koning en vrijpion tegen eigenlijk simpelweg verloren. Opgave om vervolgens naar Sicilië te gaan leek zeer waarschijnlijk. Hoe stond het dan bij Arjan? Vier pionnen voor een paard, maar met torens en de vijandelijke toren, paard en koning waren me net te actief. Spannende stelling eigenlijk. Waar zouden we de punten vandaan moeten halen? Betaalden we nu de prijs voor onze verkeerde wedstrijdinstelling tegen Assen? (Of misschien kan ik beter zeggen: mijn verkeerde wedstrijdinstelling). Zweten, zwoegen. Arjan moet zowaar oppassen dat hij niet verliest, en laat eeuwig schaak toe. Zijn tegenstander (volgens de briesende Arjan van het soort dat geen drankje aanbiedt, ziet dat de klok van de tegenstander doorloopt en daar niets van zegt, na afloop van zijn partij meteen verdwijnt terwijl zijn team tegen degradatie vecht) pakte die dan maar. Benno hield het niet lang droog 3,5-2,5. Hier stelden we volgens mij 4-4 voor, hoewel ik niet weet hoe dat in de praktijk uit zou moeten pakken. Zou Koen dan op moeten geven en Renze dan voor de remise tekenen? Andersom? Mogen dit soort afspraken gemaakt worden?

Nu was de voorbereiding van Koen in mijn ogen niet optimaal. Ik zou eerder dan 6 uur ’s ochtends op zoek gaan naar mijn bed. Ik zou het aanbevelen om de hotelkamer waarvan de deur open is en waarvoor betaald is met het doel dat Koen daar zou slapen te gebruiken om Koen daar te laten slapen. Ik zou Koen havermout laten eten, misschien een stukje laten zwemmen, misschien nog even kijken naar de openingen die niet optimaal zijn. Ik zou misschien aanraden om de alcoholconsumptie te decimeren, maar ik snap dat Koen misschien hetzelfde over mijn voorbereiding denkt, de andere kant op. Mijn bewondering voor Koen was dan ook grenzeloos toen hij vanuit een straal verloren stelling, zonder de tijd om nog een zet te doen omdat vliegtuigen niet op Koen wachten, op een voor mij volstrekt onbevattelijke wijze een remise op het bord tovert. 4-3.

Het gelijkspel was in ieder geval binnen. Vanaf dit moment probeerden we contact te krijgen met de wedstrijd GUC – Eenhoorn en dat bleek een beste klus. Eric Jan en Roland die om de hoek wonen van het DSC speelden in het derde, Sheila was al weer naar huis gegaan zonder te kijken bij GUC2. Waarom zou ze ook? We belden met Ria, die had een speler van de GUC (of misschien aan iemand anders) gevraagd naar de tussenstand, maar de betreffende persoon wilde daar geen uitlatingen over doen. Bart Beijer in Spakenburg wist ook van niets. Is dit wat die GUCcers zich voorstellen van een toekomstige samenwerking?, vroegen we ons af. Renze bleef zetten doen, en het was met twee pionnen meer voor de tegenstander nog een beste klus, maar we vreesden dat de uitslag al wel was bepaald. Verdikkeme, we zouden toch niet 3MP voor hebben gestaan en dan geen kampioen worden? Niet eerder, zelfs niet toen ik nog voor SC Groningen speelde, hoopte ik op GUC’se overwinningen.

Renze verloor. 4-4. Alle spelers van HSG die er nog waren vierden de handhaving en kwamen bij ons polsen wat de GUC had gedaan tegen de Eenhoorn. Uiteindelijk bracht Floris de verlossing door Arlette van Weersel van de Eenhoorn te bellen. 6-2 voor de Eenhoorn. Op MP en BP precies gelijk geëindigd, maar kampioen op onderling resultaat. Een fotofinish! Ik ben zeer, zeer benieuwd naar een verslag van de GUC en de Eenhoorn en of zij net zo in spanning hebben gezeten als wij. Of een uitslag van minstens 6,5-1,5 voor de Eenhoorn een reële mogelijkheid is geweest, wat het scoreverloop was. In ieder geval wil ik Peter Bosker, Michiel Boekschoten en Peter Hendriks hartelijk danken voor de twee bordpunten.

Komend jaar gaat dit team de eerste klasse in. Dan hebben we twee extra spelers nodig. Jorik heeft alvast wat laten zien. Die jongens van het derde hebben zich maar mooi gehandhaafd. Maar eerst een zomer en wat aan lummelen en een biertje op het kampioenschap!


KAMPIOENENNENEN (V1)

Geschreven op 08 mei 2017 door PtV

Kampioenswedstrijd Sissa v1- Esg v1

Voor het derde jaar op rij konden wij als Sissa v1 kampioen van de nosbo viertallen worden, dit jaar was het in tegenstelling tot andere jaren spannend tot de laatste ronde. Omdat we de eerste ronde gelijk hadden gespeeld tegen Stauton moesten we in de achtervolging op Assen. Maar ik ken mijn team goed en wist dat het goed zou kommen. Eerst wil ik nog even gebruik maken om Jorik te bedanken voor het overnemen van mijn training!! Daardoor hoefde ik niet eerder weg bij het eten! J

Voor deze wedstrijd was er de nodige spanning over zal ik nu wel of niet spelen, ineens hadden 3 mensen een reden om niet te spelen en bleven er 4 over. Fritsie was ziek (beterschap), Groen had een Duits feestje, Pastoor moest een bekerwedstrijd spelen. Deze zelfde pastoor bestelde op 17:10 wel het eerste biertje ter voorbereiding HULDE hiervoor. Nadat we enkele biertjes hadden gedronken gingen we om 18:00 eten bij Rabenhaubt! Gelukkig had secondant gereserveerd want het was erg druk, een tap tafel zelfs joeppie! Hier kregen we tap cursus, en dronken we op het mooie leven, er werden stoere verhalen verteld. Ondertussen had Dijkstra het eten voor ons besteld, proeverijtjes kip en kip, en kip pirrie pirrie J

20:00 het begint, of althans de stukken werden opgezet. 20:15 het de eerste zetten werden gedaan,op het bier viltje stonden de volgende namen:

SISSA  ​​​​​​V1

5

5

ESG V

5

5

45

5

05

5

1. Maatman,N.M.(Nick)  2369 - Struik,M.(Marcel) 1857 1-0

2. Lambrechts,K.J.J.(Koen) 2276 - Os van,J.C.(Jan) 1877 1-0

3. Dijkstra,A.S.(Arjan) 2191 - Többen,D.Y.(Douwe) 1795 1-0

4.Vergert ten,P.(Paul)2207 - Boontje,W.(Willem) 1778 1-0

1736 puntjes rating hadden wij meer, wat neer komt op een kleine 434 puntjes per bord, het beloofde dus spannend te worden dit werd het ook! Nadat ik mijn partij op chess.com invoerde bleek dat ik 41.9% van de zetten de beste zet had gedaan en mijn tegenstander 64,5, daarnaast heb ik 1 blunder begaan en hij 0. Ik kreeg de "Sicilian/O'Kelly Variation" op het bord, ik koos voor een opzet

1. e4 c5 2. Nf3 a6 3. c3 e6 4. Bd3 Nc6 5. Bc2 Nf6 het idee had ik ooit eens gezien bij Bosboom dus ik dacht dan doe ik dat ook eens, Arjan keek mij super boos aan, zelf kon ik er alleen maar om lachen. Maatman speelde erg behoudend, Koen wilde graag een leuke partij maar met een opzet van d4,pf3,lf4,e3 gaat dat nooit lukken….. Dijkstra ging voor een Benoni en stond al snel ruim voor in tijd. Nick stond zoals hij zelf zei dikke prima, maar dan iets minder, koen was erg tevreden, Arjan stond erg matig vond hij zelf en ik ook. Mijn stelling was er 1tje waar je als wit en zwart speler wel blij van werd, iedereen een eigen plan nu even kijken welk plan er beter is. Pastoor kreeg een afruil frans op het bord en was helemaal in zijn nopjes. Daarnaast dronk hij ipv uit een glas ineens uit een flesje en bestelde voor zijn tegenstander bier thee!

Het hele Cafe zat vol en er werd veel geschreeuwd en gedronken als Sissa mensjes zijn wij dan echt in onze sas, we begonnen ook ineens erg goede zetten te doen. Dijkstra speelde weer eens op kinder trucjes! Maatman stond ineens goed en ging mat zetten, koen won een pion maar moeilijke stelling, mijn plan was iets beter dan het plan van mijn tegenstander, alleen pastoor stond erg slecht.

Het ging ineens snel, Dijkstra zijn kindertruc won! En Maatman won ook!! KAMPIOENENNENEN. Kort daarna wonnen Koen en ikzelf ook en was 4-0 een feit! Wat een vreugde wat een feest. Er werd nog bier gedronken, gedoorgeefschaakt, en nog veel meer. Wat er verder die nacht allemaal is gebeurd zou ik u graag willen vertellen, ik had het zelf graag meegemaakt, echter ik voelde mij genoodzaakt het strijdveld vroegtijdig te verlaten om zo weer fris en fruitig bij mijn eerste afspraak om 8:00 te zijn. Sorry hiervoor. Het eerste shotje is vrijdag van mij!


SISSA V2, wat zijn we toch goed!

Geschreven op 25 apr. 2017 door Jorik

Een lang seizoen in de viertallencompetitie kwam voor ons afgelopen vrijdag ten einde met de wedstrijd SISSA V2 – Staunton. Toch wel fijn om na twee tripjes naar Emmen de laatste partijen in het denksportcentrum te kunnen spelen, bespaart je weer een uurtje in de auto, hoewel er nu wat minder limericks geschreven werden. Op het spel stond de derde plaats, voor ons een leuke verrassing aangezien we qua rating het een na laagste team in de competitie zijn. Toch denk ik niet dat iemand dit van tevoren wist J

Terwijl ik totaal brak aankwam om vijf voor acht, was Elias al  druk bezig geweest met biertjes achterover drukken en de rest kon dus niet achter blijven bij het beginnen van de partijen. Compleet tegen de verwachting in had Willem weer eens wit, wat hem dus een magistrale +4 geeft met wit. Helaas kwam er ook een negatieve score uit, alhoewel Willem vrijdag een heel goede pot  in een Saemisch Konings Indisch speelde waar hij eerst heel vakkundig een pion won en later (veel later) met een leuk trucje ook nog de partij.

Op bord drie zat Jorn die tegen Anders Bay een soort van afruilfrans op het bord kreeg maar toch niet helemaal. In een stelling met tegengestelde rokade hadden beide matadors  spreekwoordelijk schijt aan elkaar en gooiden ze wat stukken en pionnen naar voren. Toen Anders een iets te slome zet deed kon Jorn het op een tactische manier beslissen, wat een kwal opleverde en een paar zetten later kwam daar een hele toren bij. Met maar een half leger over tegen het wat zwaarder bewapende leger van Jorn gaf Anders maar op, in wat een geweldige pot was om te bekijken. Zodoende was het 2-0 op de onderste borden, een heel erg lekker begin.

Het was een soort van gevecht tussen Elias en ik wie de eer had om op bord een te mogen. Totaal verrassend had ik weer eens wit en dus nam ik plaats op bord twee, toch wel licht opgelucht, ik wist al bijna niet meer hoe het was om de eerste zet te mogen doen. Erwin van Pelt bleek mijn tegenstander te zijn dus een biertje en een koffie naast het bord in een poging om de brakheid en mezelf wat te verlichten. In een Hollands met Lb4 maakte zwart een paar kleine foutjes die de stelling al snel onspeelbaar maakten. Mijn partij was dus als eerste klaar toen zwart op zet 22 opgaf nadat er een pion en een stuk van het bord waren verdwenen.

Tot nu toe dus drie puntjes op de laagste borden, maar konden we er ook vier van maken? Elias trad met zwart aan tegen Jonas Hilwerda, die werkelijk elke opening met wit speelt. Vrijdag schoof hij de f-pion er twee naar voren, de bird op het bord, en het typische spel op tegengestelde vleugels brak aan. Elias leek heel snel te zijn op de damesvleugel, maar Jonas had alles gedekt en de aanval van zwart viel wat stil. Ondertussen had Jonas heel sneaky al zijn stukken naar de koningsvleugel om daar wat te proberen. Rond half tien gaf Elias zichzelf minder dan tien zetten voordat hij zou verliezen en helaas klopte deze voorspelling en dus konden we fluiten naar een 4-0 overwinning.

Met de 2-1 op zak ging iedereen met wat biertjes in de hand wachten op Willem, die al goed stond en kijken bij de dames die ook nog mochten spelen. Al met al een zeer ontspannen avond die goed afliep voor ons, en welke dus een goede afsluiting van het seizoen was. We vertrokken vol voldoening naar H’tje waar nog wat biertjes werden gedronken en wat proefplankjes besteld.

 Een paar bedankjes gaan uit naar Benno en Johan V. die heel aardig invielen op de dagen dat wij niet konden, en natuurlijk gefeliciteerd SISSA V1 met jullie totaal onverwachte kampioenschap, als jullie winnen van ESG volgende week.

Jorik


SISSA SISTERS winnen van Haren & Oostermoer!

Geschreven op 11 feb. 2017 door Sophie

Love it when a plan comes together! 

Gister speelden de SISSA Sisters tegen het viertal van Haren & Oostermoer. De avond begon een beetje gehaast. Ik kwam in een keer uit m'n werk door, was vergeten te checken of Ria wel op ons gerekend had in het DSC, en hoopte maar dat het goedkwam. Gelukkig brandde er licht in het DSC en waren we welkom. De Noordelijke jeugd clubcompetitie was gaande. Die hadden ook alle materialen van het dsc in gebruik. Gelukkig waren er nog wel wat plastic bordjes en analoge klokken waar we mee konden spelen. Old school avondje met het geruststellende getik van de klokken dus! Ik vond het wel fijn omdat je met analoge klokken zonder increment speelt. De mogelijkheid tot 'echte' tijdnood geeft wel een aangename spanning vind ik. 

Onze opstelling was voor de tegenstander een verassing. Bart verwachtte op 1 tegen mij te spelen, maar ik had bedacht dat het om de kans op teamwinst te vergroten veel slimmer zou zijn om Famke tegen Bart te laten spelen. Bart's zwak voor Famke is alom bekend en in een gelijke stelling zou hij maar zo wel eens een halfje aan kunnen nemen was het idee. Met wit gaat het bij mij de laatste tijd goed, dus op twee met wit vond ik ook wel een fijn idee. Maria is een aanvalskanon en met de verwachting een punt te scoren zetten we haar op 4. Plan voor de avond dus: Famke remise spelen, Maria en ik proberen te winnen en dan mag Lydia op 3 lekker vrijuit spelen. And that's exactly what happened! 

Na nog geen uur spelen stond Famke wel aardig en waagde een poging met een remiseaanbod. Bart nam het aan! Of zijn teamgenoten daar helemaal blij mee waren weet ik niet, maar ik was het we! Maria stond al snel heel goed tegen Mashid Hashemy. Eigenlijk walste ze er finaal overheen omdat de man de opening erg onhandig aanpakte. Na een tijdje stond ze zelfs een toren en een stuk voor. Dat een volwassen man dan niet gewoon opgeeft begrijp ik niet, maar wat mij tegen hem ooit niet lukte lukte haar gelukkig wel (ik heb het een keer nog eeuwig schaak laten worden terwijl ik ook een half bord tegen hem voor stond en hij maar niet opgaf. Dat trauma zit nog diep). Maria won dus overtuigend. Lydia had helaas vlak voordat Maria won verloren. Lydia kan haar draai dit seizoen op het bord nog niet helemaal vinden. Ik blijf toch groot vertrouwen in haar capaciteiten hebben, ik weet dat ze echt goed kan schaken, alleen komt het er nu even niet uit de laatste potjes. Heb je soms een periode. Gaat wel weer over. Ze verloor van Emiel van der Feen, die zelf jaren lang SISSAan is geweest. Hij kon onze SISSAanse sfeer daarom wel waarderen geloof ik (beetje rumoer en gelach achter het bord moet kunnen, onzin als mobiele nuls claimen doen wij niet aan en drinken achter het bord wordt zonder gene aangemoedigd!)

De stand was dus 1,5-1,5 en ik was nog bezig. Wat mijn tegenstander Andreas niet kon weten was dat ik al van te voren bedacht had dat ik absoluut wilde winnen. Dat hoorde bij het teamplan en winnen is natuurlijk bij schaken over het algemeen wel aangenaam. Maar dit keer helemaal want ik was ook eerder weg gegaan van de open dag op school om op tijd te kunnen komen. Dat mocht van m'n baas en m'n vakgroep, maar dan moest ik wel winnen!. Moe was ik wel, maar ik had er wel zin in met wit op 2 tegen een iets hoger gerate speler (17laag van mij tegen 17hoog van hem). Dat stellingsbeoordelingen op ons niveau niet altijd objectief zijn was te merken in en na onze partij. Ik had zelf het gevoel wel goed uit de opening te zijn gekomen, maar dat dacht mijn tegenstander ook zei hij achteraf. De waarheid lag ergens in het midden denk ik. We wilden ook blijkbaar allebei graag winnen want ergens kreeg ik ineens een kwaliteitsoffer aangeboden. Zag er tricky uit, maar na goed kijken zag ik niet hoe het gelijk zou winnen voor hem. Gewoon gepakt dus, de gevaren geprobeerd in te dammen en daarna zelf ten aanval was de bedoeling. Met dat plan in gedachten kreef ik ergens ineens de mogelijkheid om zijn dame bijna in te sluiten. Bijna, niet helemaal. Maar op het moment dat ik de dame aanviel gaf hij ineens op. Hij dacht dat de dame echt ingesloten, was, nietslechts bijna, en het dus hopeloos was. Daar was ik blij om, maar opgeven was nog niet nodig geweest. Na Dc3 had ik nog steeds wel de kleine kwaliteit meer, maar hij ook echt nog wel gevaarlijk spel waarbij ik nauwkeurig moet spelen om voordeel te halen/houden. Maar opgegeven is opgegeven en de teamwinst was dus binnen! 

We waren relatief al vroeg klaar (vroeg, laat en 'eventjes' zijn hele relatieve begrippen bij SISSA) en hadden dus nog tijd om 'eventjes' naar het cafe te gaan om te 'analyseren' en de overwinning te vieren. Eventjes werd iets langer en de laatste ronde werd iets later, maar dat mocht wel na deze fijne overwinning met voorbedachte rade :-)