Verslagen

Stuur een verslag in

Net aan kampioen

Geschreven op 08 mei 2017 door EJH

In de eerste klasse verloor SISSA1 eens een wedstrijd tegen Wageningen, in een tijd dat Timman nog beter was dan Jorden, lang geleden dus. Diverse spelers van SISSA1 hadden de avond daarvoor flink ingenomen, zoals dat hoort bij een studentenclub. Zij scoorden die wedstrijd niet best. Zelf was ik die avond om 10 uur naar bed gegaan, had ik op de speeldag ontbeten met havermout en een stukje gejogd, klaar om me zeven uur te concentreren. Dit verschil in wedstrijdinstelling, laten we zeggen tussen 'een weekendje uit' (dixit FvA) en schaken om te presteren is het schizofrene product van het sponsoren van een ludieke studentenclub. Er zullen spelers zijn die je 's ochtends van een barkruk moet trekken en een pakje kauwgum aan moet bieden en er zullen spelers zijn die na een kampioenschap pas aan hun eerste biertje van het seizoen ruiken of zelfs dan zo snel mogelijk aan hun schoonheidsslaapje beginnen. Valt zoiets bij elkaar te houden, valt ergens op te sturen? Na de genoemde wedstrijd tegen Wageningen werd een teamleider geslachtofferd; ik was kwaad geworden, maar eigenlijk is er binnen onze club maar één vruchtbare oplossing en dat is om iedereen te accepteren, te erkennen dat we schizofreen zijn en niemand er te kwaad op aan te kijken als iemand te veel of te weinig drinkt, slaapt, stapt, aanrandt, kotst, hotelkamers deelt of kwijtraakt. Binnen het gegeven dat we elkaar maar het beste kunnen accepteren zoals we zijn maken we er het beste van, iets gezelligs, en presteren we als we nu toch eenmaal achter een bord zitten. Als niet-drinker kan ik zeggen dat ik slecht heb gepresteerd maar het gezellig heb gehad, voor wie er een boodschap aan heeft.

Met SISSA2 waren we op weg naar een fenomenale en misschien onovertroffen prestatie: met een voorsprong van 3MP en twee wedstrijden waarin we ongeveer 200 punten beter waren geen kampioen te worden. Dat we tegen Assen al dachten kampioen te zijn, werd de gedachte dat we tegen HSG al kampioen waren, en wat maakt het voor verschil de tweede of de eerste klasse en waarom zouden we eigenlijk kampioen worden, het is toch gezellig zo, in de tweede klasse? Vrijwel het gehele team sliep in Hilversum – ik sliep gewoon thuis, om 9 uur wakker worden is ook uitslapen. Over de nacht hoorde ik vooral dat de vormen van ene Cynthia of hoe die serveerster ook heette, waar iedereen precies dezelfde mening over had, over ontluikende kwaliteiten van Jorik, Jorden en Nick, maar vooral hoorde ik, en zag ik als filmpje, waar precies Koen een poging deed om te slapen in de paar uurtjes die nog restten tussen aankomst in het hotel en het begin van de speelronde. Daar kwam bij dat Koen om 16.15 weg moest om een vlucht naar Sicilië te halen voor een vakantie met zijn familie. Toen ik in Hilversum aankwam (10 uur geslapen, voorbereid op het Hollands, 12.20 in de speelzaal, geluncht bij de lokale visboer) zag Koen er uit als in zijn beste dagen bij de Europacup. Ik schrijf dit allemaal, om duidelijk te maken dat Koen en ik allebei voor hetzelfde team spelen, samen schizofreen zijn, en dat ik ver voorbij was aan ergernis of woede. Ik accepteerde dat bij een kampioenswedstrijd mensen niet fit verschijnen, ik accepteerde dat een tweekoppig monster twee koppen heeft. (Overigens dit alles ook in de hoop dat mijn eigen saaie, correcte gedrag ook wordt geaccepteerd).

De situatie was als volgt: als we wonnen waren we kampioen, bij een gelijkspel mocht de Eenhoorn tegen onze buren van de GUC met maximaal 6-2 winnen, zodat we op onderling resultaat kampioen zouden worden. Zou de Eenhoorn 6,5-1,5 winnen, dan zouden we tweede worden. Het zijn van die overwegingen die we niet al te serieus namen. We gingen gewoon winnen. Een ‘spion’ naar het Denksportcentrum (GUC – Eenhoorn) sturen zou overbodig zijn. De werkelijkheid is vaak weerbarstiger. Benno en Jorik vielen in voor Jan Joris en Hendrik. Frits was er de hele dag bij, maar is weer met schaakpensioen, dat is jammer, want hij is misschien wel de beste schaker van SISSA. Over de openingen viel niet veel te klagen. Koen stond natuurlijk slecht, maar Floris stond prettig, Renze herhaalde de opening waarmee hij van Clemens won, Benno won een pion, Arjan gaf zijn Benoniloper voor een paard en een pion, Paul stond normaal, al bestond de angst dat hij remise zou aanbieden. Eigenlijk waren te veel van ons op zoek naar de nooduitgang, hopend dat het snel 4-0 zou zijn zodat we remise konden maken, ik ook, met mijn saaie ruilslaaf op het bord. (Als ik google op ‘ruilslaaf’ kom ik op schaaksites, maar ook sekssites die ‘partner ruil, slaaf’ schrijven, in plaats van: ‘partnerruil, slaaf,’ van taalfouten gaat mijn hartje niet sneller kloppen, alles terzijde). Jorik stond prima. Ik probeerde er iets van te maken, stond misschien iets slechter, maar ik kon met een stelling van weinig, gelijk materiaal opeens wat problemen veroorzaken, hij blunderde in tijdnood en ik had een geinig trucje. 1-0. Zo, dat is precies het geluk van de kampioen, nu kon het niet meer mis! Floris had eentje gemist en stond nu slechter in plaats van beter. Koen had zijn slechte opening overleefd en had een kwaliteit binnen geharkt. Praatjes over ‘totaal gewonnen’ waren niet van de lucht, maar van wie dan? Arjan had bijna alle pionnen voor een paard, en wat kan een paard nu precies? Paul had nog niets ondernomen, maar zijn tegenstander had er al flink van moeten zweten. Deed Paultje nu maar eens een zetje naar voren! Een cheerleader, alleen voor Paultje, kunnen we dat als club niet voor hem regelen? Inmiddels stond Jorik steeds beter. Zijn tegenstander ging uit arren moede alles offeren in een poging mat te zetten. Jorik kon op 83 manieren niet mat gaan en koos er voor dat met een tussenschaakje te regelen. De tegenstander schreeuwde het uit: “Ik heb ook altijd pech, een tussenschaakje! (en wat niet te publiceren krachttermen)” Dat is een vriendelijke zelfanalyse van de beste man. Hij kan ook zeggen dat hij minder van het spel begreep, positioneel overspeeld werd, en dat zijn wanhopige poging met simpel rekenwerk weerlegd werd. 2-0. Floris had de schade beperkt en nam een remise. Jammer van zijn 100%-score. 2,5-0,5. Benno stond vrijwel de hele partij goed, maar het lukte hem niet het juiste plan te vinden, vergreep zich vervolgens aan een vergiftigde pion, en dat was niet wijs. Ditmaal was Pauls excuus dat hij nog maar één minuut had, maar een stelling met een loperpaar, meer ruimte en geen dreiging van zijn tegenstander in de komende tien zetten had hij er best nog een paar kunnen doen. 3-1. De tijdnood was gehaald en ik zei tegen Benno dat hij best remise mocht maken, en dat Arjan dan maar moest winnen voor de overwinning. Benno had veel zin in een remise, want er was inmiddels een vol stuk verloren gegaan, dat zag ik pas na drie keer kijken, zo weinig snapte ik er van. Bij Renze was het inmiddels uit de hand gelopen. Zijn tegenstander kwam er langzaam uit, zijn stukken waren net iets beter, Renzes velden net iets zwakker, het piepte en kraakte. Koen had er in zijn ambitie snel te winnen om een vliegtuig te halen een truc toegelaten. Nu stond hij een pion achter en met een open koning en vrijpion tegen eigenlijk simpelweg verloren. Opgave om vervolgens naar Sicilië te gaan leek zeer waarschijnlijk. Hoe stond het dan bij Arjan? Vier pionnen voor een paard, maar met torens en de vijandelijke toren, paard en koning waren me net te actief. Spannende stelling eigenlijk. Waar zouden we de punten vandaan moeten halen? Betaalden we nu de prijs voor onze verkeerde wedstrijdinstelling tegen Assen? (Of misschien kan ik beter zeggen: mijn verkeerde wedstrijdinstelling). Zweten, zwoegen. Arjan moet zowaar oppassen dat hij niet verliest, en laat eeuwig schaak toe. Zijn tegenstander (volgens de briesende Arjan van het soort dat geen drankje aanbiedt, ziet dat de klok van de tegenstander doorloopt en daar niets van zegt, na afloop van zijn partij meteen verdwijnt terwijl zijn team tegen degradatie vecht) pakte die dan maar. Benno hield het niet lang droog 3,5-2,5. Hier stelden we volgens mij 4-4 voor, hoewel ik niet weet hoe dat in de praktijk uit zou moeten pakken. Zou Koen dan op moeten geven en Renze dan voor de remise tekenen? Andersom? Mogen dit soort afspraken gemaakt worden?

Nu was de voorbereiding van Koen in mijn ogen niet optimaal. Ik zou eerder dan 6 uur ’s ochtends op zoek gaan naar mijn bed. Ik zou het aanbevelen om de hotelkamer waarvan de deur open is en waarvoor betaald is met het doel dat Koen daar zou slapen te gebruiken om Koen daar te laten slapen. Ik zou Koen havermout laten eten, misschien een stukje laten zwemmen, misschien nog even kijken naar de openingen die niet optimaal zijn. Ik zou misschien aanraden om de alcoholconsumptie te decimeren, maar ik snap dat Koen misschien hetzelfde over mijn voorbereiding denkt, de andere kant op. Mijn bewondering voor Koen was dan ook grenzeloos toen hij vanuit een straal verloren stelling, zonder de tijd om nog een zet te doen omdat vliegtuigen niet op Koen wachten, op een voor mij volstrekt onbevattelijke wijze een remise op het bord tovert. 4-3.

Het gelijkspel was in ieder geval binnen. Vanaf dit moment probeerden we contact te krijgen met de wedstrijd GUC – Eenhoorn en dat bleek een beste klus. Eric Jan en Roland die om de hoek wonen van het DSC speelden in het derde, Sheila was al weer naar huis gegaan zonder te kijken bij GUC2. Waarom zou ze ook? We belden met Ria, die had een speler van de GUC (of misschien aan iemand anders) gevraagd naar de tussenstand, maar de betreffende persoon wilde daar geen uitlatingen over doen. Bart Beijer in Spakenburg wist ook van niets. Is dit wat die GUCcers zich voorstellen van een toekomstige samenwerking?, vroegen we ons af. Renze bleef zetten doen, en het was met twee pionnen meer voor de tegenstander nog een beste klus, maar we vreesden dat de uitslag al wel was bepaald. Verdikkeme, we zouden toch niet 3MP voor hebben gestaan en dan geen kampioen worden? Niet eerder, zelfs niet toen ik nog voor SC Groningen speelde, hoopte ik op GUC’se overwinningen.

Renze verloor. 4-4. Alle spelers van HSG die er nog waren vierden de handhaving en kwamen bij ons polsen wat de GUC had gedaan tegen de Eenhoorn. Uiteindelijk bracht Floris de verlossing door Arlette van Weersel van de Eenhoorn te bellen. 6-2 voor de Eenhoorn. Op MP en BP precies gelijk geëindigd, maar kampioen op onderling resultaat. Een fotofinish! Ik ben zeer, zeer benieuwd naar een verslag van de GUC en de Eenhoorn en of zij net zo in spanning hebben gezeten als wij. Of een uitslag van minstens 6,5-1,5 voor de Eenhoorn een reële mogelijkheid is geweest, wat het scoreverloop was. In ieder geval wil ik Peter Bosker, Michiel Boekschoten en Peter Hendriks hartelijk danken voor de twee bordpunten.

Komend jaar gaat dit team de eerste klasse in. Dan hebben we twee extra spelers nodig. Jorik heeft alvast wat laten zien. Die jongens van het derde hebben zich maar mooi gehandhaafd. Maar eerst een zomer en wat aan lummelen en een biertje op het kampioenschap!


KAMPIOENENNENEN (V1)

Geschreven op 08 mei 2017 door PtV

Kampioenswedstrijd Sissa v1- Esg v1

Voor het derde jaar op rij konden wij als Sissa v1 kampioen van de nosbo viertallen worden, dit jaar was het in tegenstelling tot andere jaren spannend tot de laatste ronde. Omdat we de eerste ronde gelijk hadden gespeeld tegen Stauton moesten we in de achtervolging op Assen. Maar ik ken mijn team goed en wist dat het goed zou kommen. Eerst wil ik nog even gebruik maken om Jorik te bedanken voor het overnemen van mijn training!! Daardoor hoefde ik niet eerder weg bij het eten! J

Voor deze wedstrijd was er de nodige spanning over zal ik nu wel of niet spelen, ineens hadden 3 mensen een reden om niet te spelen en bleven er 4 over. Fritsie was ziek (beterschap), Groen had een Duits feestje, Pastoor moest een bekerwedstrijd spelen. Deze zelfde pastoor bestelde op 17:10 wel het eerste biertje ter voorbereiding HULDE hiervoor. Nadat we enkele biertjes hadden gedronken gingen we om 18:00 eten bij Rabenhaubt! Gelukkig had secondant gereserveerd want het was erg druk, een tap tafel zelfs joeppie! Hier kregen we tap cursus, en dronken we op het mooie leven, er werden stoere verhalen verteld. Ondertussen had Dijkstra het eten voor ons besteld, proeverijtjes kip en kip, en kip pirrie pirrie J

20:00 het begint, of althans de stukken werden opgezet. 20:15 het de eerste zetten werden gedaan,op het bier viltje stonden de volgende namen:

SISSA  ​​​​​​V1

5

5

ESG V

5

5

45

5

05

5

1. Maatman,N.M.(Nick)  2369 - Struik,M.(Marcel) 1857 1-0

2. Lambrechts,K.J.J.(Koen) 2276 - Os van,J.C.(Jan) 1877 1-0

3. Dijkstra,A.S.(Arjan) 2191 - Többen,D.Y.(Douwe) 1795 1-0

4.Vergert ten,P.(Paul)2207 - Boontje,W.(Willem) 1778 1-0

1736 puntjes rating hadden wij meer, wat neer komt op een kleine 434 puntjes per bord, het beloofde dus spannend te worden dit werd het ook! Nadat ik mijn partij op chess.com invoerde bleek dat ik 41.9% van de zetten de beste zet had gedaan en mijn tegenstander 64,5, daarnaast heb ik 1 blunder begaan en hij 0. Ik kreeg de "Sicilian/O'Kelly Variation" op het bord, ik koos voor een opzet

1. e4 c5 2. Nf3 a6 3. c3 e6 4. Bd3 Nc6 5. Bc2 Nf6 het idee had ik ooit eens gezien bij Bosboom dus ik dacht dan doe ik dat ook eens, Arjan keek mij super boos aan, zelf kon ik er alleen maar om lachen. Maatman speelde erg behoudend, Koen wilde graag een leuke partij maar met een opzet van d4,pf3,lf4,e3 gaat dat nooit lukken….. Dijkstra ging voor een Benoni en stond al snel ruim voor in tijd. Nick stond zoals hij zelf zei dikke prima, maar dan iets minder, koen was erg tevreden, Arjan stond erg matig vond hij zelf en ik ook. Mijn stelling was er 1tje waar je als wit en zwart speler wel blij van werd, iedereen een eigen plan nu even kijken welk plan er beter is. Pastoor kreeg een afruil frans op het bord en was helemaal in zijn nopjes. Daarnaast dronk hij ipv uit een glas ineens uit een flesje en bestelde voor zijn tegenstander bier thee!

Het hele Cafe zat vol en er werd veel geschreeuwd en gedronken als Sissa mensjes zijn wij dan echt in onze sas, we begonnen ook ineens erg goede zetten te doen. Dijkstra speelde weer eens op kinder trucjes! Maatman stond ineens goed en ging mat zetten, koen won een pion maar moeilijke stelling, mijn plan was iets beter dan het plan van mijn tegenstander, alleen pastoor stond erg slecht.

Het ging ineens snel, Dijkstra zijn kindertruc won! En Maatman won ook!! KAMPIOENENNENEN. Kort daarna wonnen Koen en ikzelf ook en was 4-0 een feit! Wat een vreugde wat een feest. Er werd nog bier gedronken, gedoorgeefschaakt, en nog veel meer. Wat er verder die nacht allemaal is gebeurd zou ik u graag willen vertellen, ik had het zelf graag meegemaakt, echter ik voelde mij genoodzaakt het strijdveld vroegtijdig te verlaten om zo weer fris en fruitig bij mijn eerste afspraak om 8:00 te zijn. Sorry hiervoor. Het eerste shotje is vrijdag van mij!


SISSA V2, wat zijn we toch goed!

Geschreven op 25 apr. 2017 door Jorik

Een lang seizoen in de viertallencompetitie kwam voor ons afgelopen vrijdag ten einde met de wedstrijd SISSA V2 – Staunton. Toch wel fijn om na twee tripjes naar Emmen de laatste partijen in het denksportcentrum te kunnen spelen, bespaart je weer een uurtje in de auto, hoewel er nu wat minder limericks geschreven werden. Op het spel stond de derde plaats, voor ons een leuke verrassing aangezien we qua rating het een na laagste team in de competitie zijn. Toch denk ik niet dat iemand dit van tevoren wist J

Terwijl ik totaal brak aankwam om vijf voor acht, was Elias al  druk bezig geweest met biertjes achterover drukken en de rest kon dus niet achter blijven bij het beginnen van de partijen. Compleet tegen de verwachting in had Willem weer eens wit, wat hem dus een magistrale +4 geeft met wit. Helaas kwam er ook een negatieve score uit, alhoewel Willem vrijdag een heel goede pot  in een Saemisch Konings Indisch speelde waar hij eerst heel vakkundig een pion won en later (veel later) met een leuk trucje ook nog de partij.

Op bord drie zat Jorn die tegen Anders Bay een soort van afruilfrans op het bord kreeg maar toch niet helemaal. In een stelling met tegengestelde rokade hadden beide matadors  spreekwoordelijk schijt aan elkaar en gooiden ze wat stukken en pionnen naar voren. Toen Anders een iets te slome zet deed kon Jorn het op een tactische manier beslissen, wat een kwal opleverde en een paar zetten later kwam daar een hele toren bij. Met maar een half leger over tegen het wat zwaarder bewapende leger van Jorn gaf Anders maar op, in wat een geweldige pot was om te bekijken. Zodoende was het 2-0 op de onderste borden, een heel erg lekker begin.

Het was een soort van gevecht tussen Elias en ik wie de eer had om op bord een te mogen. Totaal verrassend had ik weer eens wit en dus nam ik plaats op bord twee, toch wel licht opgelucht, ik wist al bijna niet meer hoe het was om de eerste zet te mogen doen. Erwin van Pelt bleek mijn tegenstander te zijn dus een biertje en een koffie naast het bord in een poging om de brakheid en mezelf wat te verlichten. In een Hollands met Lb4 maakte zwart een paar kleine foutjes die de stelling al snel onspeelbaar maakten. Mijn partij was dus als eerste klaar toen zwart op zet 22 opgaf nadat er een pion en een stuk van het bord waren verdwenen.

Tot nu toe dus drie puntjes op de laagste borden, maar konden we er ook vier van maken? Elias trad met zwart aan tegen Jonas Hilwerda, die werkelijk elke opening met wit speelt. Vrijdag schoof hij de f-pion er twee naar voren, de bird op het bord, en het typische spel op tegengestelde vleugels brak aan. Elias leek heel snel te zijn op de damesvleugel, maar Jonas had alles gedekt en de aanval van zwart viel wat stil. Ondertussen had Jonas heel sneaky al zijn stukken naar de koningsvleugel om daar wat te proberen. Rond half tien gaf Elias zichzelf minder dan tien zetten voordat hij zou verliezen en helaas klopte deze voorspelling en dus konden we fluiten naar een 4-0 overwinning.

Met de 2-1 op zak ging iedereen met wat biertjes in de hand wachten op Willem, die al goed stond en kijken bij de dames die ook nog mochten spelen. Al met al een zeer ontspannen avond die goed afliep voor ons, en welke dus een goede afsluiting van het seizoen was. We vertrokken vol voldoening naar H’tje waar nog wat biertjes werden gedronken en wat proefplankjes besteld.

 Een paar bedankjes gaan uit naar Benno en Johan V. die heel aardig invielen op de dagen dat wij niet konden, en natuurlijk gefeliciteerd SISSA V1 met jullie totaal onverwachte kampioenschap, als jullie winnen van ESG volgende week.

Jorik


SISSA SISTERS winnen van Haren & Oostermoer!

Geschreven op 11 feb. 2017 door Sophie

Love it when a plan comes together! 

Gister speelden de SISSA Sisters tegen het viertal van Haren & Oostermoer. De avond begon een beetje gehaast. Ik kwam in een keer uit m'n werk door, was vergeten te checken of Ria wel op ons gerekend had in het DSC, en hoopte maar dat het goedkwam. Gelukkig brandde er licht in het DSC en waren we welkom. De Noordelijke jeugd clubcompetitie was gaande. Die hadden ook alle materialen van het dsc in gebruik. Gelukkig waren er nog wel wat plastic bordjes en analoge klokken waar we mee konden spelen. Old school avondje met het geruststellende getik van de klokken dus! Ik vond het wel fijn omdat je met analoge klokken zonder increment speelt. De mogelijkheid tot 'echte' tijdnood geeft wel een aangename spanning vind ik. 

Onze opstelling was voor de tegenstander een verassing. Bart verwachtte op 1 tegen mij te spelen, maar ik had bedacht dat het om de kans op teamwinst te vergroten veel slimmer zou zijn om Famke tegen Bart te laten spelen. Bart's zwak voor Famke is alom bekend en in een gelijke stelling zou hij maar zo wel eens een halfje aan kunnen nemen was het idee. Met wit gaat het bij mij de laatste tijd goed, dus op twee met wit vond ik ook wel een fijn idee. Maria is een aanvalskanon en met de verwachting een punt te scoren zetten we haar op 4. Plan voor de avond dus: Famke remise spelen, Maria en ik proberen te winnen en dan mag Lydia op 3 lekker vrijuit spelen. And that's exactly what happened! 

Na nog geen uur spelen stond Famke wel aardig en waagde een poging met een remiseaanbod. Bart nam het aan! Of zijn teamgenoten daar helemaal blij mee waren weet ik niet, maar ik was het we! Maria stond al snel heel goed tegen Mashid Hashemy. Eigenlijk walste ze er finaal overheen omdat de man de opening erg onhandig aanpakte. Na een tijdje stond ze zelfs een toren en een stuk voor. Dat een volwassen man dan niet gewoon opgeeft begrijp ik niet, maar wat mij tegen hem ooit niet lukte lukte haar gelukkig wel (ik heb het een keer nog eeuwig schaak laten worden terwijl ik ook een half bord tegen hem voor stond en hij maar niet opgaf. Dat trauma zit nog diep). Maria won dus overtuigend. Lydia had helaas vlak voordat Maria won verloren. Lydia kan haar draai dit seizoen op het bord nog niet helemaal vinden. Ik blijf toch groot vertrouwen in haar capaciteiten hebben, ik weet dat ze echt goed kan schaken, alleen komt het er nu even niet uit de laatste potjes. Heb je soms een periode. Gaat wel weer over. Ze verloor van Emiel van der Feen, die zelf jaren lang SISSAan is geweest. Hij kon onze SISSAanse sfeer daarom wel waarderen geloof ik (beetje rumoer en gelach achter het bord moet kunnen, onzin als mobiele nuls claimen doen wij niet aan en drinken achter het bord wordt zonder gene aangemoedigd!)

De stand was dus 1,5-1,5 en ik was nog bezig. Wat mijn tegenstander Andreas niet kon weten was dat ik al van te voren bedacht had dat ik absoluut wilde winnen. Dat hoorde bij het teamplan en winnen is natuurlijk bij schaken over het algemeen wel aangenaam. Maar dit keer helemaal want ik was ook eerder weg gegaan van de open dag op school om op tijd te kunnen komen. Dat mocht van m'n baas en m'n vakgroep, maar dan moest ik wel winnen!. Moe was ik wel, maar ik had er wel zin in met wit op 2 tegen een iets hoger gerate speler (17laag van mij tegen 17hoog van hem). Dat stellingsbeoordelingen op ons niveau niet altijd objectief zijn was te merken in en na onze partij. Ik had zelf het gevoel wel goed uit de opening te zijn gekomen, maar dat dacht mijn tegenstander ook zei hij achteraf. De waarheid lag ergens in het midden denk ik. We wilden ook blijkbaar allebei graag winnen want ergens kreeg ik ineens een kwaliteitsoffer aangeboden. Zag er tricky uit, maar na goed kijken zag ik niet hoe het gelijk zou winnen voor hem. Gewoon gepakt dus, de gevaren geprobeerd in te dammen en daarna zelf ten aanval was de bedoeling. Met dat plan in gedachten kreef ik ergens ineens de mogelijkheid om zijn dame bijna in te sluiten. Bijna, niet helemaal. Maar op het moment dat ik de dame aanviel gaf hij ineens op. Hij dacht dat de dame echt ingesloten, was, nietslechts bijna, en het dus hopeloos was. Daar was ik blij om, maar opgeven was nog niet nodig geweest. Na Dc3 had ik nog steeds wel de kleine kwaliteit meer, maar hij ook echt nog wel gevaarlijk spel waarbij ik nauwkeurig moet spelen om voordeel te halen/houden. Maar opgegeven is opgegeven en de teamwinst was dus binnen! 

We waren relatief al vroeg klaar (vroeg, laat en 'eventjes' zijn hele relatieve begrippen bij SISSA) en hadden dus nog tijd om 'eventjes' naar het cafe te gaan om te 'analyseren' en de overwinning te vieren. Eventjes werd iets langer en de laatste ronde werd iets later, maar dat mocht wel na deze fijne overwinning met voorbedachte rade :-)  

 

 

 

 

 

 


SISSA 2 - Qonnected Hardenberg; 04-02-2017

Geschreven op 05 feb. 2017 door Koen

Schaakfestival, Tata, er was een hoop schakends gaande in de afgelopen anderhalve maand, maar geen externe potjes. Dat brengt bij mij de kriebels voor de eerst volgende competitiewedstrijd altijd weer goed op gang. Biertjes op vrijdag, biertjes op zaterdag, tussendoor een paar uur afzien met de houtjes voor je ogen. Nadeel is alleen dat de competitiewedstrijd 'na Tata' altijd wat ongelukkig valt met andere verplichtingen. Geen vrijdag met biertjes voor mij deze keer, en dat heb ik geweten.

12:57 was ik aanwezig zaterdag, een beetje dramatisch voor een teamleider (al snap ik al die geluiden over voor half één aanwezig zijn absoluut niet, wat moet ik dan in hemelsnaam een half uur lang doen..), maar goed, vroeger dan ooit dit seizoen. Opstelling doorgegeven en veel bijzonders leverde dit niet op:

T SISSA 2 2227 - Qonnected Hardenberg 2075
1. IM Floris van Assendelft - 2331 Peter Mijnheer 2136
2. Renze Rietveld 2270 - Richard Hendriks 2065
3. Koen Lambrechts 2276 - Bram Klapwijk 2237
4. Frits Rietman 2232 -  Ludger Hollmann 2093
5. Hendrik de Groot 2157 - Arie van Wageningen 2033 ½ ½
6. Arjan Dijkstra 2191 WFM - Caroline Slingerland 2034
7. Jan Joris Groenewold 2150 - Jan van der Veen 2015
8. CM Paul ten Vergert 2207 - Johan Offringa 1987

Hendrik had in verband met een congres al vooruit gespeeld (dank Hardenberg) en de opstellingen van beide teams boden weinig verrassends. Over onze opstelling was in de nacht van vrijdag op zaterdag nogal wat te doen. Arjan en Groen moesten wisselen van kleur volgens de onderste drie heren, ik was het daar als dictator niet mee eens, zeker niet om 3 uur 's nachts, dus uit protest zou Paul snel remise maken met wit, Groen de Gunderam - I spelen en Arjan tonen hoe butje zijn wit repertoire eigenlijk wel niet is. Zo geschiedde. Nouja, behalve bij Paul dan, die stond na 10 zetten strategisch verloren dus moest alle zeilen bijzetten om het zijn tegenstander lastig te maken. Ik weet niet wat het is geweest.. maar ineens begon de heer ten Vergert als een beest te spelen, hij rekende dingen uit (Ik denk dat ik Paul dit voor het laatst heb zien doen tegen Voerendaal, uit) en drukte Johan van het bord af. Arjan hield woord en stond 5 uur lang kut. Groen stond ook kut.. verloren denk ik zelfs, maar mijn brein functioneert blijkbaar niet in katerloze toestand, dus zeker weet ik het allemaal niet. Ik was in ieder geval erg verbaasd dat Groen op een gegeven moment een soort gelijk eindspel bereikte en deze remise was een meevaller.

Op bord 1 t/m 4 probeerde het volk wel normale openingen en partijen te spelen. We zijn allemaal blij dat Frits gestopt is met schaken, de afgelopen seizoenen speelde hij vaak leuke partijen, maar werd hij in de beslissende fase regelmatig zenuwachtig en besluiteloos. Nu hij gestopt is met het spelletje zie je dat deze stress geheel verdwenen is en zijn 7 uit 7 extern is dan ook niet meer dan normaal. Gezegd moet worden dat hij in deze partij wat medewerking van zijn tegenstander nodig had. In een Fritsiaans e4 e5 potje had wit de gehele partij wat voordeel, maar er leek niet echt een overwinning in te zitten. Zijn Duitse tegenstander wilde zijn iets mindere eindspel echter geforceerd naar remise voeren, maar dit kostte hem een stuk en daarmee uiteraard de partij.

Op bord 3 mocht ik ploeteren tegen Bram Klapwijk. Bram speelde zoals verwacht een zijvariant in de Caro en op de één of andere manier lukte het mijn brein niet om aan lange termijn zaken te denken. Ik speelde redelijke zetten, maar kwam toch enorm gedrukt te staan. Nou is met mijn rug tegen de muur schaken op zich iets dat mij vaker overkomt, maar meestal maak ik ergens een bewuste keuze om het dan maar passief aan te pakken, vandaag kwam ik in deze situatie terecht zonder dat ik daar echt erg in had. Goed, toch maar wat verder gerommeld en uiteindelijk wist ik met wat handigheidjes de stelling gelijk te trekken. Ik had op dat moment zelfs wat flinke dreigingen en heb ergens een afwikkeling naar een gunstig dame-eindspel gemist. Zoals het in de partij ging moest Bram het nauwkeurig spelen, maar toen hij dat deed kon ik alleen maar eeuwig schaak toestaan.

Naast mij zat nog zo'n echte schaker. Iemand die altijd principieel probeert te spelen en stellingen op het bord krijgt waar ik als teamleider de kriebels van krijg. Meer en meer groeit het vertrouwen bij mij dat Renze beter is dan zijn tegenstanders in de complexe stellingen die ontstaan, maar voor een mietje als mijzelf is het altijd eng om mee te kijken bij onze grote kale vriend. Dit keer een off-beat Engels potje waarbij tegenstander Hendriks geen kans laat lopen om de stelling in onbalans te brengen. Renze staat lange tijd een pion achter, maar heeft een betere structuur. Dit resulteert ergens tussen het derde en vierde uur in een stelling waarin ik zelfs gewoon vertrouwen heb en het vierde puntje (vijf als je zijn partij met het eerste meetelt) van het seizoen is binnen.

Lekker is dat, omringd worden door volk met 100%. Naast de beide Rietpilsers hebben we bijvoorbeeld ook nog Floris die afgelopen wedstrijd zijn vierde punt op rij pakte met een partij die net te kort kwam voor de schoonheidsprijs omdat clubgenoot Hing Ting nog iets harder door de koningsstelling van zijn tegenstander heen ragde. Floris speelde de pot waarin ik deze ronde het meest vertrouwen had. Ik moet zeggen dat ik nergens heb gezien hoe hij precies ging winnen, maar de kloktijden en de opstelling van de stukken gaven mij de hele tijd vertrouwen dat Floris het 'wel ergens handiger zou doen.' Achteraf begreep ik van Assie dat hij erg tevreden was over zijn partij, dus dat ergens handiger doen was misschien wat te denigrerend, blijkbaar heeft Floris de vorm weer echt te pakken en speelt hij weer partijen uit één stuk. Goed om te weten :)

Oja, Arjan.. Ik vind het een geweldige vent, een goede vriend en als hij het gedrag van gisteren had vertoond bij een 3,5-3,5 of 4-3 stand was ik er trots op geweest. Deze keer was het doorspelen met 4 pionnen OPRECHT GÊNANT, om in goed ten Vergerts te spreken. Dat het uit eindelijk remise werd moet bij Dijkstra zelf ook een niet snel verdwijnende schaamrode gloed op zijn kaken brengen, zo vermoed ik. Gelukkig maakte hij veel goed door na afloop in Atlantis een uur of 5 lang nullen te vangen met blitzen.

Want ja, uiteraard hield de dag niet op bij de overwinning. Eerst goed eten met 17 man bij Tekinev, waar Frits het nodige leerde over Anna Undress, Andrey uitlegde dat hij eigenlijk alleen maar vrienden heeft die ook Andrey heten, Elias de Groningse amateurvoetbalgeschiedenis aan ons voorlegde, Groen zijn eetmanieren toonde, hetgeen uitmondde in een verkapt voedselgevecht, Jorden les kreeg in spreekbeurten houden, de vulva ontmanteld werd en haarfijn werd uitgelegd hoe Donald Duck en de zwarte ridder eigenlijk staat voor de onderdrukking van zwart Amerika en de teleurstellende opkomst van Trump. Dat had ik moeten weten toen ik bij mevrouw Groen voor de klas stond om te prestenteren over 'De Aanslag.' Snel chaotisch afrekenen, handen schudden met de baas en richting Atlantis. Zelf maakte ik nog even een tussenstop op de bowlingbaan, maar ook hier liet ik geen denderende indruk achter, dus de rest van de avond heb ik me vooral gericht op luisteren naar anderen.

Sponsoring en de toekomst van SISSA en het Groninger topschaak kwam ter sprake. Zeker een onderwerp om te bespreken en hoe meer drank er in de man komt hoe interessanter het wordt, misschien een idee om dit ergens in mei of juni eens met de hele vereniging te bespreken. Wij van SISSA 2 waren in ieder geval enigszins verbaasd over de SISSA 1 spelers die hun potje spelen en het eten en het café overslaan, maar misschien is dit wel iets dat voortkomt uit jaloezie over onze eigen prestaties in het schaken; waren wij niet ook ooit talentvol en dromers, denkend aan landskampioenschappen en grootmeesterscalpen. De nieuwe generatie SISSA 1 spelers lijkt hier wel kans op te maken waar wij toch echt een stukje discipline, werklust en talent bleken te missen.

Gelukkig waren er ook wat dames aanwezig om over serieuze zaken in het leven te praten, Paul werd flink aan de tand gevoeld en, het moet gezegd, hij kwam er sterk uit naar voren. Gelukkig waren er ook wat dames aanwezig om het bewijs te leveren dat vrouwen sneller dronken zijn, iedere keer dat ik een glas water probeerde op te drinken moest ik dit afstaan aan een clubgenoot van het andere geslacht. Ach ja, dat brengt de gesprekken wel naar hoger niveau.

DJ Pastoor draaide een uur lang zijn oude repertoire, hetgeen menig voorbijganger het café in lokte zodat Petra een zware nacht had. En niet alleen Petra, want het bier begon inmiddels ook te tellen bij het SISSA volk. Nouja, nog iets over schaken. Floris was koning-bullet, behalve toen Jorden zich boos maakte en hem vijf keer achter elkaar van het bord schopte. Ik had 5 spa rood op mijn rekening staan; dat nooit meer.

Volgende wedstrijd spelen we tegen de GUC, om het kampioenschap. Niet alleen wij trouwens, ook SISSA 1 en 3 mogen een buur slachten. Ik reken op dikke overwinningen, maar mogelijk zijn die gasten van 3 generaties voor ons wel net zo gebrand op een overwinning, dan kan het nog spannend worden. Ik beloof in ieder geval plechtig dat ik de volgende keer op vrijdag weer een biertje nuttig.
 
(Red. Zie evt. forum voor het diagram.)
 
attachment image

diagram_6.png 


SISSA V – ESG II; 30-01-2016

Geschreven op 02 feb. 2017 door Tjeerd

Wending bij ESG (2, van de eerste waren de alinea's mislukt)

Sissa V – ESG II

Het standaard verplichte intro:
We verzamelden bij het station. Ik zat bij Anne en Writser in de auto; Wrister reed. Maria, Simon en Johan zaten in de auto bij Chiel. De rit was heel erg leuk. we bereidden ons voor. Het was donker. Toen kwamen we aan. Flip kwam er ook aan. Toen waren we herenigd en konden we spelen.

EN DAT WAS SPANNEND! Na 3 partijen gewonnen te hebben in de competitie zijn de verwachtingen hoog. Zou de degradatiekandidaat kunnen promoveren? Winst zorgt voor gedeeld eerste plek, dus er staat zeker wat op het spel.

Anne was eerst klaar. Hij werd flink onder druk gezet, stond verloren, en kreeg plots een gelijkspel aangeboden. Harstikke mooi!

Johan vlak erna, en die gast had gewoon gewinst! Ruim 100 punten ratingverschil deerde hem niet weer zo’n Johan stelling te spelen met h4, f4, h5.. Dingen die mijn hoofd niet snappen, maar wat geeft het.

Als 3e mocht ik de partij eindigen. Slecht gespeelde frans, slecht gespeeld eindespelletje,, mislukt trucje van mij en BAM, punt was weer binnen. 2,5-0,5

Op dit moment stond Writser vrij aangenaam en Maria kon een dame in 2 winnen. Flip stond de superkwaliteit achter (Dame voor Toren) en ook de rest stond iets slechter. Maar, dit zou toch goed moeten kunnen komen?!

De rest speelde nog een tijd door nadat ik klaar was, en opeens was ook iedereen tegelijk klaar.

Chiel zag een dame-winst, maar die was er niet. Toen zag die mat, en die was er ook niet. 2,5-1,5

Simon had een toren voor 2 stukken – toren voor 1 stuk – paard tegen vrije pion – paard tegen geen vrije pion – verloren. 2,5-2,5

Maria, de invaller op wie we onze hoop hadden gevestigd, zag de tactiek niet – dynamisch eindspel met torens – moet toren offeren om promotie tot dame te voorkomen – verloren. 2,5-3,5

Writser zag ook langzamerhand zijn stelling verslechteren, probeerde nog de zenuwachtige tegenstander door de vlag te jagen, maar dat mocht niet baten. 2,5-4,5

En Flip, die merkte niet eens dat ie een superkwaliteit achter stond en bleef lekker door schuiven. Nadat de dame een uur lang van de zijlijnen mocht meekijken, viel hij in voor Freddy (F-pion) en keepte hij een verloren spel. Knap gedaan Flip! 3-5

Maar ja, 3-5 is geen winst, en ook geen gelijkspel. Dat is een dikke 0!
Volgende keer beter.

Verplichte outro:
Simon zat bij ons in de auto en we hadden het over sociale constructen en volgzaamheid jegens autoriteiten. Ik denk dat we het daar over hadden tenminste; ik snapte er niks van.

Doei
Tjeerd