Verslagen

Stuur een verslag in

Meedoen is belangrijker dan winnen

Geschreven op 15 mrt. 2018 door Simon

Meedoen is belangrijker dan winnen

14 maart kan nu al gezien worden als één van de zwarte dagen in 2018. Sissa werd op verassende wijze uit de KNSB Beker geknikkerd door Meppel. Waar er eerst nog hoop op een kleine overwinning of eventueel 2-2 met snelschaken was, liep de wedstrijd flink uit de hand en verloren we vrij hard met 1-3. Nu geeft de eindstand soms een vertekend beeld, maar deze nederlaag was niet helemaal onterecht.

De voorbereiding liep vlekkeloos. 2 weken voor de wedstrijd was er al een appje gestuurd door Nick: “14 maart pakken wij Meppel in Atje (op hun verzoek)”. Jorden kon weer eens tijd vrijmaken voor deze belangrijke wedstrijd, echter niet in fysieke topvorm (iets met een verstandskies, ik heb een mooie foto voorbij zien komen). Verder maakten Ivo “altijd op tijd” Maris, Nick “altijd praatjes” Maatman en ondergetekende het team compleet.

Op de dag zelf werd er nog geopperd om hard te lopen als voorbereiding, maar voor Jorden was het nog geen 15 april. Ivo begon al met indrinken voor de partij, iedereen arriveerde op tijd in Atje (zelfs Ivo?) en iets over acht konden begonnen we aan de wedstrijd.

Op papier waren we gemiddeld 300 ratingpunten sterker, maar ik zag het nog wel tricky worden. Meppel was tactisch opgesteld en ze hadden hun GM op 2 gezet. Ivo voorspelde 3-1 met een nul voor hem maar ik had het gevoel dat het een zware avond ging worden. En dat viel zeker niet mee:

Ivo was als eerste klaar. Het was weer een typische Ivo-partij (“Ivo is misschien wel de puurste schaker die ik ken” aldus Maatman) waarin hij alle theorie uit de weg ging en zijn tegenstander al snel de fout in liet gaan. Tenminste, toen ik een blik naast me wierp zag ik een witte dame in de koningstelling en schrok ik even, tot ik na goed te tellen er achter kwam dat Ivo een stuk meer had. Even later kwam hij in een eindspel met een toren tegen 5 pionnen. Hij besloot een kwal te offeren, kwam verloren te staan (gok ik) maar wist op geniale wijze nog te winnen.

Nick kwam goed uit de opening (na b4 was het +=?) maar raakte snel de draad kwijt. Hij spartelde nog flink tegen, maar uiteindelijk mocht het niet baten. Een flinke domper voor onze IM in spé, maar hij bleef lachen en de praatjes bleven maar komen.

Jorden kwam niet al te best uit de opening en ik hoopte dat uiteindelijk de GM-skills voor het puntje gingen zorgen. Echter, in een redelijk gelijk toreneindspel raakte hij de draad kwijt omdat hij voor de winst ging en bleef hij met lege handen achter. Afgelopen weekend lukte het wel tegen Jobava en Volokitin, maar nu bleek Fokke Jonkman even een maatje te groot te zijn. Ach, er zijn nog 362 dagen!

Ik kwam heel goed uit de opening, miste al snel een paar kansen op groot voordeel maar wist mijn tegenstander alsnog te trucen. Bestelde twee koffie, won een stuk, maar in tijdnood ging het licht een paar keer uit en deed ik een paar matige. Toen ik nog een eindspel met twee lichte stukken tegen een toren wist te verliezen kwamen er een paar welgemeende “och heeeedens” uit. 1-3, de wonderen zijn nog niet de wereld uit.

Vervolgens hebben we cryptische hints gegeven bij Dixit (iets met de kleur rood en Kodi) en gedronken, bier en appelsap. Jorden deed nog wat dingen die ik niet mocht vermelden, er werd meerdere malen geopperd om te gaan stappen maar uiteindelijk werd toch nog redelijk vroeg het (eigen) bed opgezocht en kwamen we tot de conclusie dat we er allemaal ‘niet bij waren’. Eind goed al goed, we hebben plezier gehad en het kan niet altijd meezitten. Volgende keer beter (of toch niet)

 


De juiste instelling!

Geschreven op 11 mrt. 2018 door Nick

 

De juiste instelling!

 

Op zaterdag 10 maart kwamen mijn vrienden uit Apeldoorn op bezoek voor de 7e ronde van de meesterklasse. In de zomer gaan de Apeldoorners altijd een weekje met elkaar in een huis zitten in Vlissingen. Afgelopen jaar bleken ze nog een plekje in hun huis over te hebben, waardoor Merijn mij had uitgenodigd om mee te gaan. Het was een week die voor mij uitstekend was bevallen! Het is een hecht team dat al jaren in min of meer dezelfde samenstelling speelt. Qua vereniging doen zij echt denken aan onze eigen vereniging, aangezien zij de gezelligheid minstens even hoog in het vaandel hebben staan als het schaken en de schaakzaterdagen steevast afsluiten in de kroeg.

 

Het was voor mij de tweede wedstrijd dat ik als teamleider opereerde. Hierbij komen nogal wat verantwoordelijkheden kijken. Zo word ik vanaf nu gedwongen om op tijd aanwezig te zijn aangezien de stukken nog klaargezet dienen te worden. Gelukkig kreeg ik hierbij de hulp van Simon en Zyon, waardoor al het materiaal volgens Pastoor voor het eerst ooit voor 13:05 klaar stond. Een tweede verantwoordelijkheid is natuurlijk de opstelling. Door de vervelende timing van de KNSB zaterdagen met de Duitse competitie misten wij onze toppers Jorden van Foreest (overwinning tegen Jobava!) en Ilja Zaragatski (actief als commentator bij het kandidatentoernooi).

 

Laten we eens kijken wat er op de borden plaats vond. Wanneer we de bordjes één voor één bij langs gaan zien we dat we een rating overwicht hebben op bordje 10 en dat er sprake is van een gelijkwaardige strijd op bordje 5. Op alle andere borden zijn wij de underdog! Gelukkig is rating in het schaken niet alles en kun je veel met een goede instelling compenseren. Zo had ik tegen een aantal spelers gezegd dat iedereen gewoon moest denken dat als ze hun eigen partij winnen, dat het dan met het team ook wel goed komt.

 

Tot mijn vreugde konden wij deze wedstrijd weer gebruik maken van de talenten Floris, Renze en Hendrik uit het tweede team. Renze had een zware opgave tegen Stefan Kuipers. Stefan wint de laatste tijd zo ongeveer elke partij die hij speelt waardoor de grootmeester titel voor hem nu serieus in beeld komt. Ook tegen Renze lukte dit hem weer. Hij bereikte een eindspel met twee pluspionnetjes en tikte dit vervolgens soepel uit. Helaas kon Renze dus geen vervolg geven aan zijn modelpartij tegen Rotterdam.

 

Hendrik was vandaag ook weer voortvarend bezig. Hij was goed voorbereid en ruilde zijn koning in de opening meteen in voor twee kastelen. Hij leek aanvankelijk wat gedrukt te staan, maar naarmate er stukken van het bord verdwenen begon het er wel heel rooskleurig uit te zien. Er ontstond een eindspel waarin wit een koningin had tegen toren paard en loper, en ieder een aantal pionnen. Dit moest natuurlijk gewonnen zijn voor zwart. Hendrik vroeg mij na de tijdcontrole of hij remise moest maken, aangezien hij de mogelijkheid had om eeuwig schaak te maken. Ik vertelde hem dat we waarschijnlijk zelf nog zouden als hij de partij zou verliezen, waardoor hij mocht doen waar hij zin in had. Hendrik besloot voor de winst te gaan en speelde zijn koning voortvarend naar voren. Dit was waarschijnlijk iets te enthousiast. Na een aantal schaakjes had zijn tegenstander ineens een nare dubbele aanval dat meteen het einde van de partij bleek te zijn. Een beetje jammer van het resultaat natuurlijk, maar Hendrik heeft opnieuw laten zien dat hij niet bang is om er tegen op papier duidelijk sterkere tegenstanders vol in te gaan.

 

Als het niveau hoger wordt, wordt het spel vaak degelijker. Lucas en Hing Ting kregen allebei een import-GM voor de kiezen op bordje 1 en 2. Beide partijen waren niet bijzonder spannend, waardoor Hing Ting en Lucas allebei een solide halfje konden bijschrijven.

 

Het spektakel van onze kant vond net als tegen En Passant op de onderste vijf borden plaats. Op bordje 10 speelde Ivo tegen Armen Hachijan. Om kwart over 1 kwam Ivo de zaal binnen. Hij speelde a tempo 1. a3 om vervolgens weer een kwartier te verdwijnen. Hij mag natuurlijk zelf weten wat hij doet, als hij maar puntjes blijft maken:) En ook vandaag kwam het gewoon weer goed. Ivo speelde weer een ouderwetse Ivo partij. Hij deed wat zetjes aan de linkerkant, wat zetjes aan de rechterkant en plotseling had hij ineens een pion te pakken. Dan weet je natuurlijk dat het goed komt en met een mooie slotcombinatie maakte hij het af.

 

Zelf mocht ik het opnemen tegen Thomas Beerdsen. ‘Moet ik echt tegen Maatman’ vroeg Thomas bij de bekendmaking van de paringen. Hij had mij waarschijnlijk niet verwacht aan te treffen om bordje 8. Andersom had ik hem zeker niet verwacht op bordje 8 aangezien Thomas de laatste jaren een bijzonder sterke IM is geworden. Thomas ging meteen provocerend van start door het Frans toe te laten. Hier ging ik na enig twijfelen op in. We kregen al snel een super dynamische stelling nadat ik mijn toren op h1 offerde voor een loper, waardoor de zwarte koningin ingesloten raakte. Objectief was het waarschijnlijk net niet helemaal correct als Thomas het creatieve Pf6-g4-f6! had gevonden om h3 uit te lokken. Leuk werd het zeker nadat Thomas het centrum openbrak met e5?! Na mijn lange rokade werd Lh3+ in stelling gebracht waarna de zwarte koningin van het bord verdween. Thomas gaf mij helaas niet de mogelijkheid om na d3 vuurwerk te tonen met Lxa7!! Dit kostte mij waarschijnlijk kansen op de schoonheidsprijs. Het belangrijkste is natuurlijk het resultaat en met de materiële verhouding van een koningin en licht stuk tegen twee torens was het natuurlijk gewoon een kwestie van geen domme dingen doen, stukjes van het bord ruilen en het puntje binnen tikken.

 

Naast mij was Floris aan het werk in een scherpe Najdorf tegen Max Warmerdam. In de opening hield ik mijn hart vast, omdat ik wist hoe goed Max in dit soort varianten voorbereid is. Floris bleek gelukkig uitstekend in vorm te zijn. Hij kwam eigenlijk nergens in de problemen en had lange tijd het iets betere van het spel. Hij besloot uiteindelijk eeuwig schaak te maken waardoor hij een keurig halfje noteerde.

 

Op bordje 9 was Simon aan het werk tegen Sjef Rijnaarts. In de opening mazzelde hij op één moment nadat Sjef een kans onbenut liet om grof materiaal te winnen. Uiteindelijk kreeg Simon een eindspel waarin hij op een gegeven moment drie pionnen meer had. De activiteit van Sjef bleek uiteindelijk toch voldoende voor het halfje.

 

Op bordje 5 speelde Julian tegen Merijn. Zij kennen elkaar al lange tijd doordat Merijn lange tijd in Julian zijn thuisthuisstad Hamburg woonde. Al na 10 zetten bood Merijn remise aan. Veel spelers zullen dat waarschijnlijk aangenomen hebben. Julian heeft gelukkig een fantastische instelling en ging gewoon voor de winst! Een vijftiental zetten later zal hij daar ongetwijfeld licht spijt van hebben gehad toen Merijn het betere van het spel leek te hebben. Merijn miste een paar kansjes en kreeg vervolgens een naar toreneindspel op het bord. Julian pakte een pionnetje en vervolgens een puntje!

 

Op bordje 6 was Zyon het langst aan het werk van iedereen. Nico leek in de opening ‘gemoveordered’ te zijn maar gaf na afloop aan dat hij alles gepland had. In mijn ogen gaat een zetje als h5 natuurlijk tegen alle wetten van gezond schaken in. Zyon zijn aanpak was doeltreffend waardoor hij al rond zetje 15 een pion te pakken had. Het kostte hem uiteindelijk 101 zetten om de vis op het droge te halen. Opnieuw een super resultaat van Zyon, waardoor hij zijn matige seizoenstart meer dan goed heeft gemaakt.

 

Dit brengt de teller op 6-4! Na afloop gingen wij met het tweede eten in de Bastille (goeie band!) Kees was ook weer even op bezoek geweest en vertelde weer over zijn avonturen bij Forum voor (of zonder?) Democratie. Frits gaf zoals gewoonlijk les over het recht. Daarnaast bemoeide hij zich met beoordelen van mannen op Zyon zijn Tinder account. Verder liet Lucas nog even zien hoe goed hij op de hoogte is van de namen van alle hoofdsteden van de minder bekende landen in de wereld. De avond werd voor velen afgemaakt in Atlantis, waar ik met Renze, Zyon en Simon een potje Dixit heb gespeeld. Zyon bleek onze omschrijvingen van de kaarten het best te begrijpen en won het spelletje overtuigend.

 

Op 7 april wacht titelkandidaat Kennemer Combinatie. Nu wij ons definitief veilig hebben gespeeld kunnen wij weer omhoog kijken! Wij hebben deze ronde opnieuw laten zien dat rating maar een getal is, dus ook tegen Kennemer zal alles weer mogelijk zijn!


Geen zakje chips

Geschreven op 10 feb. 2018 door Maarten

Geen zakje chips

 

Na een wedstrijd als gisteren krijg je wel zin om iets te schrijven. Al zal het niet zo lang worden als jullie van me gewend zijn. Aangezien we de bestelling vrijdagochtend zijn vergeten zie ik me genoodzaakt de Makro met een bezoekje te vereren. De boefjes zijn ook toe aan een lange wandeling. Dus geen tijd te verliezen. Gisteren hebben we weer eens huisgehouden in het DSC. Er werd keurig de nul gehouden en zes bordpuntjes konden worden bijgeschreven. Goed voor het doelsaldo. Wat gebeurde er verder in de promotieklasse? De uitslag van Leek-Kasteel staat nog niet op het scorebord maar ik vermoed niet dat hier harder uitgehaald wordt dan bij de GC4 (ik vraag me af hoe ze in Middelsum van de 7-1 herstellen). Zij zijn na het pak rammel in ronde 1 behoorlijk wakker geschud en gaan nu fier aan de leiding. Ratingfavoriet Lewenborg lijkt na een stroeve start de weg naar boven ook te hebben hervonden, H&O doet het omgekeerd evenredig. Tot voor kort hekkesluiter HSP/Veendam nam het goed draaiende Assen over de knie. Kortom Mickey Mouse competitie. Na een gezellig pizzaonderonsje met v1 ging ik vol goede moed richting Ria. Writser was zo vriendelijk me te vergezellen en in no time werden de houtjes geformeerd. Gelukkig was Tjeerd er niet om de klokken in te stellen. Fortuinlijk genoeg was hij daarentegen wel bereid last minute in te draaien nadat Sophie de lacune had opgevuld in de opstelling van de dames. Dionne beterschap! Te gast was stadsgenoot Staunton. Gehavend verschenen ze aan de start. De teamleider vertrouwde me toe dat er maar liefst drie late afzeggingen waren. Doet me denken aan het verhaal van Paul. Bauke was ziek, Milan had opeens een buitenlandse excursie en Bay was ergens Anders.

 

De wedstrijd: Jorn werd vanwege zijn goede spel beloond met een hoge witkleur. Schuldbewust keek hij me na een half uur aan. 'Zetherhaling, ik kon er niks aan doen'. Zijn tegenstander was zeer content dat hij vroeg naar huis kon. Begreep achteraf dat het meer een dammer was. Dan snap ik wel dat je liever niet gaat schaken. Het eerste volle punt dat kon worden bijgeschreven kwam op de naam van de man met de moeilijke naam. Althans dat vond zijn tegenstander. Nadat hij Writser's naam 4 maal abusievelijk had geprononceerd was het de beurt aan zijn tegenstander genaamd Jeljer om zijn naam te spellen. Als buurman kon mijn partij niet aangenamer beginnen. Ik ben blij dat Daniel ivm een drukke week had verzocht de opstelling iets te wijzigen anders had ik dit mooie tafereel wellicht niet kunnen gadeslaan. De omzetting pakte hoe dan ook goed uit. Daniel kon ook vroeg met een goed gevoel naar bed. Zelf mocht ik het opnemen tegen de immer sympathieke grote Jeroen. Nadat ik afgelopen knsb ronde tevergeefs mijn zwart repertoire tegen d4 onder het stof vandaan had gehaald was er de afgelopen week zo nu en dan tijd om mijn repliek tegen e4 op te poetsen. Ik verwachte iets schots en dat werd het ook. Maar nu net die incorrecte canal variation van het schots gambiet was aan mijn aandacht ontsnapt. Menigeen zal denken waar heeft die gast het over. Speel maar even na (of niet). 1. e4,e5. 2. d4, xd4. 3. Pf3, Pc6. 4. Lc4, Pf6. 5. 0-0, Pxe4. 6. Pc3?! Pfff, heb ik dat weer. 20 minuten nagedacht. Vast leuk voor de analyse maar niet voor nu. Hoe dan ook ik kwam er niet uit. Wat had Erwin ook al weer genoemd als weerlegging. Ik maakte de goede keuze, ik sloeg het paard. Maar speelde daarna de verkeerde loper. Na 7. Lxd5, is Le6! erg sterk. Tx4 gaat niet vanwege Pe7 stuk kwijt. Dus wit moet door met Lxe4 en zwart staat een gezonde pion voor. Lydia had een ander voorstel namelijk 7....f5. Ik vond het onmenselijk maar wel behoorlijk dapper. Hoe het verder gaat na 8. Pg5 mag u zelf uitzoeken. Ook Jeroen gaf dit als weerlegging, maar ik heb zo mijn twijfels. Ik speelde het menselijke 7...Le7 doorstond duizenden angsten, offerde een pion kreeg daarvoor een loperpaar. Men had het over doorspelen maar ik prijsde me gelukkig met een halfje die op dat moment al zorgde voor een 4-1 stand. Marcel maakte zijn favorieten rol tegen Jaap van de Graaf overtuigend waar. Lekker bezig Pouw (4 uit 5). Uiteraard had ik wel polshoogte genomen van de andere zwoegsels. Tjeerd had materiaal buitgemaakt. Paul stond een gezonde boer voor. Alleen Sjoerd zijn stelling bood geen prettige aanblik. Een halfje zou er zeker uitkomen. Tjeerd speelde voor twee resultaten maar vond het team belangrijker dan zichzelf en bood remise aan. Keurig zoals het hoort kwam zijn tegenstander aan de teamleider vragen of hij het mocht aannemen. Petje af voor deze invallende Tom: A. Hij stond verloren. B had 350 ratingpunten minder. Gelukkig was Jeroen mild gestemd en gunde hem het halfje ookal betekende dit het verliezende halfje voor de ploeg uit Helpman. Sjoerd zijn partijen zijn rollercoaster. Je hoeft niet eens naar het bord te kijken. Veel leuker is het om naar Sjoerd te kijken. Hij trok me gisteren toch een blik met stemmingen open. Begrijpelijk als je ziet wat er allemaal op het bord gebeurde. Ik denk dat ik ruimte over laat voor Sjoerd om zelf iets te schrijven over zijn partij. Voor de omstanders was het meer een feest. Over naar Paul. Paul speelt goed. JM, SH en nu ook HS moesten er dit seizoen aan geloven. Het kwam niet geheel regelmatig tot stand maar ook valg is een manier waarop het spel beslist kan worden. Het zal Paul aan zijn reed roesten hoe is lekker aan het schaatsen vandaag. Reedrieden welteverstaan. Dit was mijn laatste woordgrap voor vandaag. Althans in dit stukje.

 

Jammer dat het zo lang duurt voordat we weer in de wei mogen. Onze volgende horde is op 16 maart. HSP/Veendam2 komt op bezoek. Gelukkig mogen we eerst met een select gezelschap het Emmer schaak Genootschap bekeren op maandag 5 maart.


Te licht bevonden

Geschreven op 04 feb. 2018 door Maarten

Als jongetje droomde je er van profvoetballer te worden. Tot mijn tweeëntwintigste heb ik geploeterd. Ik had wel een goede schaar en een kapbeweging maar de voortzetting was vaak matig. Voordeel was wel dat ik tweebenig was. Met beide benen even slecht zeg maar. Omdat ik braaf twee keer trainde waren er trainers bij wie ik in de smaak viel, wat ooit leidde tot een uitverkiezing voor het vlaggenschip van SJS. Ik mocht zowaar een van de jongens zijn waar ik altijd tegenop keek. Toch voelde dit niet zo. De hoop dat ik van waarde kon zijn werd al snel verruild door het besef dat ik te kort schoot. Ook was er niemand die je op je gemak stelde of je een schouderklopje gaf na een verkeerde pass. Met weemoed dacht je terug aan de droom waarin ik de winnende maakte. Een hardnekkige knieblessure maakte definitief een einde aan mijn voetbalambities. Maar dromen doe ik nog steeds.

Nu ik 40 ben schaak ik. Ik denk altijd al een schaker te zijn geweest, echter was mijn coming out pas op mijn 28e. Ruim 12 jaar later mocht ik wederom mijn debuut maken, nu in de eredivisie van het schaken; de meesterklasse. Binnen de club word ik vaak geprezen voor mijn openingskennis en mijn liefde voor het spel. Mijn imago strookt echter niet meer met de realiteit. De kennis is gedateerd en wordt nauwelijks ververst. Alleen de liefde voor het spel is gebleven en voor de club. Dit is dan ook de reden dat ik de uitverkiezing voor de wedstrijd tegen En Passant met warme gevoelens in ontvangst nam. Om 10:00 besteeg ik mijn stalen ros en trotseerde de sneeuwbui die verwoede pogingen deed mijn moraal te doen tanen. Veel te schaars gekleed (ik moest toch een manier vinden om indruk te maken op de opponent) en verkleumd mocht ik plaats nemen in Luuk's bolide die ons naar Spakenburg zou sturen. De rit was zeer comfortabel dankzij de stoelverwarming (me bekroop het gevoel op de reservebank van Ajax te zijn beland). De conversatie met de bestuurder verkorten de rit en deden de zenuwen verstommen. Kanonnenvoer zou ik zijn maar dit deerde me niet. Zou ik me dan onsterfelijk gaan maken. David won ook ooit van Goliath. Mijn Goliath luisterde naar de naam Peng. Lang Nederlands sterkste vrouwelijk schaker en mijn eerste partij tegen een GM. Lydia gaf me 20 zetten, het werden er 15. Overmand door zenuwen probeerde ik haar in iets Benko-achtigs te krijgen. Ik begon scherp, op zet 5 haperde ik. Gevolgd door een passieve Damezet. Daarna zag ik niks meer en op zet 15 dacht ik een stuk in te moeten boeten en streek ik de vlag. In de analyse liet ze me zien dat ik helemaal geen stuk verloor en er nog wel degelijk mogelijkheden waren om door te spelen. Dit verkleinde het gevoel van schaamte niet. Alleen bleef ik achter. Anderhalf uur lang geen teamgenoot gezien, geen schouderklopje of iets van jammer joh. Wel kwam er ene Dragan die graag wilde vluggeren. Na drie partijtjes had hij zijn ego genoeg opgekrikt en zocht hij naar excuses om iets anders te gaan doen. Tegen vijven had ik genoeg moed bijeengeraapt om de speelzaal weer te betreden. Ik zag actieve koningen, eindspeldemonstraties van Zyon en Nick. Ik zag het 4,5-4,5 worden en Julian had er eentje meer dan Manuel. Zouden we dan toch nog winnen. Ik was kennelijk de enige die het spannend vond, de rest vertoefde elders en wist kennelijk al dat het remise werd. U merkt het al net als in de inleiding bleek topsport voor mij keihard en heb ik weinig opgestoken van mijn eerder desillusie. Nog steeds wil ergens bijhoren waar ik geen deel van uit maak. De dag eindigde zoals deze begon; een grote koude douche. De terugweg duurde dan ook langer, misschien ook omdat ik nog nodiger moest plassen dan op de heenweg. Een bedankje voor het meereizen bleek zat er helaas ook niet in. Dit stond niet in mijn handboek voor teamleiderschap. Als verzachtende omstandigheid kan 'fortuinlijk' genoeg worden aangevoerd dat de enthousiaste teamleider Maria zich in voorafgaande week om persoonlijke redenen heeft teruggetrokken. Vrijdag mag ik met het 4e laten zien hoe het wel hoort.

Ondanks de bittere toon hoop ik voor het 1e dat ze in de wedstrijd tegen Apeldoorn sterker acte de presence kunnen geven en dat we ooit gelijk een tweetal jaren her weer voor de landstitel kunnen spelen. Nu het tweede een eigen clubje heeft opgericht en de sponsoring lijkt te verdwijnen lijkt dit verder weg dan ooit. Wellicht tijd om eens de krachten te bundelen met grote broer GC. Zij lijken in zwaar weer en het is een kwestie van tijd en ons treft het zelfde lot. Het zou toch zonde zijn dat er straks ipv twee meesterklasseteams nul overblijven. Onlangs hadden we nog het Tata circus in de stad. Het momentum lijkt er. Ik zou zeggen smeed het ijzer als het heet is. Ik hoop dat men mij vergeeft dat ik van mijn hart geen moordkuil maak


Verlies bij Kasteel door waardloze spelers van Sissa 4 (grapje, ze zijn fantastisch)

Geschreven op 04 dec. 2017 door Tjeerd

SISSA - Het Kasteel

Het is vrijdag. 1 december. Buiten is het kil. De woeste wind waait door de straten op het moment dat ik arriveer bij Italia. Een gezelschap van 4 mensen (werden er uiteindelijk zo'n 10) heeft zich verzameld bij de tafels van het restaurant waar de geur van weekend door onze neuzen doezelde als de aroma van appeltaart van grootmoeders in de jaren 90. Zowel de heren van Sissa 4 als de dames van de Sissa Sisters waren aanwezig. Maarten en Maria hadden een korte nacht achter de rug, Ab blijkt Albert Auke te heten en het nummer Worn down piano van de Mark & Clark band ook te waarderen, en Dionne werd weer eens kwaad toen we haar vriend Harry noemden. De rest van het gezelschap zat aan de andere kant van de tafel, dus daar heb ik minder van meegekregen. Als de pizza’s bezorgd worden, voegen Nieske, Ella en, de verrassendste van allemaal, Elias zich ook toe. Ella vindt tonijn niet lekker. Je leert nog eens iets op zo’n avond.

De partij tegen het Kasteel dan. Chronologische volgorde van einde partijen:

Writser: verliest vrij snel door een vlugge aanval van de tegenstander op zijn koning. Jammer? Ja. Zijn eigen schuld? Waarschijnlijk wel.

Jorn: WINST! Hij leek niet bijzonder lekker uit zijn Smit-Morra te komen. Maar hé, ik ken die troep toch niet. Jorn zelf gelukkig wel.

Marcel: Gelijk. Marcel leek de meeste tijd kwijt te zijn geraakt tijdens zijn rookpauze. Floepte f4, e5, e4, f5 of zoiets op het bord (nu ik het zo zeg, stonden er misschien ook al paarden buiten stal). Ach, Weet ik het, een gelijkspel.

Toen sloeg het noodlot toe. De klokken, ingesteld door een niet nader te noemen persoon, stonden verkeerd ingesteld. Geen 30 seconden erbij, maar 30 seconden delay. Maarten kwam hier in tijdnood als eerste achter. Gelukkig loste Roland alles snel op.

Maarten: Maar hij was toch uit zijn a propeau/à propo/ á preaupeau en moest toch de witte vlag hijsen.

Ab: Het enige wat me hier opviel was een sterk paard van Ab. Voor de rest weet ik niks. ’t was een halfje. Vast terecht.

Paul: Tovert zijn boedapest weer eens op het bord, maar is toch nog redelijk snel uit boek tegen een jong talent. Ging, in mijn ogen, tijd gelijk op. Maar de tegenstander breekt door en Paul verliest.

Tjeerd: Ik was best blij met mijn partij. Kwam niet zo goed uit het Albin-counter gambiet van mijn tegenstander, maar kwam in ieder geval niet achter te staan. Vervolgens deed ik, volgens de computer, 14 zetten achter elkaar de beste zet. Dit moet een record zijn in mijn carrière. Gaf het toch nog bijna weg, maar gelukkig kon ik uiteindelijk toch mijn punt noteren. Het grote klokken-schandaal trof mij echter ook. De wedstrijdleider bepaalde, op het moment dat mijn tegenstander nog anderhalve minuut op de klok had, dat we er beide een kwartier bij kregen. Zoveel was hij nog kwijt geraakt door die Delay in mijn ogen, meneer de wedstrijdleider!! Ach, mijn eigen schuld ook. Zo leer ik nog eens een stelling te winnen ipv op tijd.

Sjoerd: was praktisch op hetzelfde moment klaar als ik. Als ik met niet vergis stond hij slechter en kon zijn tegenstander voor de winst spelen. Echter, een halfje betekende een overwinning voor het Kasteel. Sjoerd koos eieren voor zijn geld en accepteerde gelijkspel.

Conclusie van de avond:

4,5 – 3,5 verlies. Maar Ik had wel een kekke kersttrui aan, en dat is ook wat waard.


Baas boven baas

Geschreven op 25 nov. 2017 door Nick

Baas boven baas (deel 2) 

 

Vandaag was de grote dag, de dag dat Jorden zich mocht opmaken voor zijn eerste wereldtitel. Hiervoor moest echter wel gewonnen worden van de Noorse lijstaanvoerder Aryan Tari. Dit zat er dit jaar helaas in. Alle stukken verdwenen van het bord en in een gelijkstaand pionneneindspel werd remise besloten. 

 

Het WK jeugd had een grote uitwerking op onze wedstrijd tegen Pathena Rotterdam aangezien beide teams hierdoor gehavend aan de start verschenen. Gelukkig hadden wij hiervoor waardige vervangers uit het tweede team in de vorm Renze, Assie en Lambrechts. Zij hadden de voor hen kenmerkende voorbereiding dat ze de avond van te voren flink de bloemetjes hadden buitengezet. Dit gebeurde ditmaal op bijzondere wijze. Het gehele tweede team was uitgenodigd in huize Assendelft, waardoor ze de avond van te voren flink konden stappen. Je weet het daardoor nooit hoe je ze de volgende dag aan zult treffen. Gelukkig kregen we bij aanvang van de wedstrijd het geruststellende bericht dat ze slechts een kwartiertje te laat zouden komen. 

 

Sinds de vorige wedstrijd weet iedereen waartoe SISSA 1 in staat is wanneer we met een volledig team aantreden. Mentaal stonden we hierdoor al gelijk met 2-0 voor. De tweede verrassing was het aantreffen van teamleider Arthur Rongen. De beste man had de vorige wedstrijd nogal wat commotie veroorzaakt, wat hem een reprimande opleverde van de competitieleider. De straf bleek onvoorwaardelijk te zijn, waardoor hij gewoon aanwezig mocht zijn. 

 

Dit hield ons niet tegen om vandaag andermaal een puike teamprestatie neer te zetten. Het feest begon allemaal met een saaie remise van Ivo. Dit was hem echter niet bepaald aan te rekenen. Zijn tegenstander leek er bijzonder weinig zin in te hebben. Ivo ging aan de zwarte kant van een Siciliaan maar liefst driemaal remise uit de weg, maar het mocht niet baten. Een gedwongen zetherhaling maakte een einde aan Ivo's partij en ambities. Na het zien van de respectabele rating van zijn tegenstander verdween de frustratie van Ivo geleidelijk. 

 

Als tweede was Ilja aan de beurt. Hij kreeg andermaal de opening op het bord waar hij patent op heeft: de Benko! Het merkwaardige was dat Ilja ditmaal de witte stukken bestuurde, waardoor hij een vol tempo meer had ten opzichte van de theorie. Dit tempo werd uitstekend benut. Het voordeel werd uitgebouwd, de beruchte c-pion marcheerde naar voren, veranderde in een b-pion en leidde vervolgens tot materiaalwinst. Een zeer overtuigende overwinning.

 

Ik was zelf weer als derde klaar. De opening leverde mij een kleine ontwikkelingsvoorsprong, de betere loper en iets betere structuur op. Vervolgens vond er een transformatie waardoor ik een sterk paard tegen slechte loper op hield. Na een onhandige zet van mijn tegenstander werd de technische klus aanzienlijk gemakkelijker, en kon de partij eenvoudig worden uitgetikt.

 

Als vierde was de baas boven baas klaar. Hierop zult u nog even moeten wachten.

 

Vervolgens was het de beurt aan Zyon. Hij beleef tot nu toe een ongelukkig seizoen en kon ook vandaag het tij niet keren. Een gewaagde koningszet in de opening leidde tot een stelling waarin zijn tegenstander de touwtjes stevig in handen had. Zyon hield het daarna lang vol, maar moest uiteindelijk toch capituleren.

 

We mochten een halfje toevoegen aan onze score dankzij baas Hing Ting. Samen met zijn grootmeesterlijke tegenstander maakte hij er een grootmeesterlijke partij van. Het dynamische evenwicht werd ondanks de fluctuerende materiële verhouding nergens verbroken. Hing Ting accepteerde het remise aanbod daardoor ook zonder aarzelen.

 

Daarna was het baasje Floris zijn beurt. Floris beloofde een puntje als hij op een laag zwartbord mocht spelen. Ondanks de inspannende voorbereiding begon Floris fris en fruitig aan de start. Met 'fruitig' doel ik hierbij zowel op zijn fysieke gesteldheid als de grote hoeveelheid fruit die hij met zich meebracht. Halverwege de partij zorgde Floris voor enige commotie door het remise aanbod van zijn tegenstander hardop, gedecideerd te weigeren, nog voordat hij zijn zet had uitgevoerd. Het blakende zelfvertrouwen van Floris leverde in een gecompliceerd middenspel uiteindelijk het volle punt op.

 

Koen kreeg vandaag de kans op eerherstel. Hij bracht andermaal een Caro-Kann op het bord. Kreeg een zeer compliceerde stelling waarom het steeds een raadsel was wie er beter stond. Halverwege de partij zei koen nog grijnzend tegen mij: 'saai hè, die Caro-Kann'. Saai of niet, de partij kreeg wel een 'saai' resultaat. Gelukkig bleek koen hierdoor wel de eer te hebben om het winnende halfje te maken.

 

Toen iedereen al lang uitgeanalyseerd was, bleken er nog 2 potjes bezig te zijn. Luuk was de hele middag al als een baas bezig. Hij had voordeel op het bord en op de klok. Dit leverde vervolgens kwaliteitwinst op. Luuk zijn eerste volpunter leek hierdoor een kwestie van tijd te zijn. De technische fase verliep zeker niet vlekkeloos, maar een punt is een punt! Luuk lijkt hiermee het signaal af te geven dat hij het niveau van de meesterklasse prima aan kwam.

 

Baas in wording, Simon E, wilde graag zijn zwakke seizoenstart herstellen. Lang leek hij hiertoe op weg. Een tamme opening, leidde plotseling tot een volle pluspion. Een onhandigheidje zorgde ervoor dat zijn tegenstander een goed getimed kwaliteitsoffer kon plaatsen. Het overgebleven voordeel bleek hierdoor te klein te zijn voor de winst. Simon baalde zichtbaar van dit resultaat, zijn vastberadenheid zal er voor zorgen dat het dit seizoen zeker nog enkele puntjes aan zijn totaal zullen worden toegevoegd. Overigens is een treinreis met dit baasje een belevenis op zich. Simon deelde roddels over anderen, vertelde over zijn struggles in het nachtleven, zijn eerste ervaringen met alcohol en een gruwelijk verhaal over de 'dubbele'.

 

Dan is het nu tijd voor de BAAS BOVEN BAAS. Zijn naam is Renze Rietveld en hij zat op bord 1! In een geweldige Siciliaanse partij werd het gewaagde openingsspel van zijn tegenstander hardhandig afgestraft. Stukken werden geofferd, de zwarte koning werd opgejaagd en ten slotte kon hij zich niet meer verroeren. Renze had het vertrouwen voor het toegewezen topbord hiermee dubbel en dwars terugbetaald.

 

Na de wedstrijd werd er door enkele bazen tapas gegeten. Andere bazen besloten een dubbele pizza naar binnen te werken aangezien zij op tijd naar huis moesten om morgen weer aan te kunnen treden in de Duitse competitie. De rest van het verhaal zal dan ook niet meer uit mijn pen komen. Ik verwacht dan ook deel 1 (het voorspel) en deel 3 (de afterparty) elders aan te treffen. Ik heb zelf in iedergeval enorm veel zin in de volgende wedstrijd, thuis tegen GUC. Het wordt een feest!


Gemotiveerd SISSAans tiental! is volledig ontwaakt!

Geschreven op 06 nov. 2017 door Nick

Gemotiveerd SISSAans tiental! is volledig ontwaakt!

 

Wat zal BSG gebaald hebben toen ze er bij aanvang van de wedstrijd achter kwamen dat alle borden bezet waren! Tegen HMC gaven we nog een cadeautje weg, maar we zijn ten slotte geen sinterklaas... Wij wisten van te voren dat we het bij deze wedstrijd moesten doen zonder onze sterspeler en aanstaand wereldtopper Jorden van Foreest. Tegenwoordig neemt hij niet alleen SISSA op sleeptouw, maar neemt hij daarnaast ook Nederland op sleeptouw bij het EK landenteams! Waar alles er bij de vorig wedstrijd nog zo onprofessioneel aan toe ging, was dit nu een heel ander verhaal, want behalve een volledig team was er deze keer ook een professionele scheidsrechter aanwezig in de vorm van Aart Strik. Dat hebben we nog niet eerder meegemaakt in het hoge noorden.

 

Laten we eens kijken wat er zoal op de borden gebeurde. Simon had deze keer eer om als eerste klaar te zijn. Hoorde hij zojuist iets over sinterklaas?! Wellicht inspireerde dit hem zelf in de oude goedzak te transformeren. Een matig getimede lange rokade leidde een vliegensvlug einde van de partij in na Pxf7!. Een persoonlijk drama voor Simon die nu hopelijk tot op het bot gemotiveerd is om deze valse start van het seizoen te repareren. Hij zei dat hij zich uitstekend voelt hier in Groningen, dus ik zou niet weten wat hem tegen zou moeten houden! Gelukkig was er geen noodzaak om Simon na afloop de zwartepiet toe te spelen (sorry, ik kon het niet laten…), want zijn teamgenoten deden het uitstekend!

 

Zelf was ik als tweede klaar. Ik mocht tegen een Spaanse tegenstander waar ik nog nooit van gehoord had. Wanneer ik mijn tegenstander niet ken probeer ik altijd aan de hand van de opening in te schatten wat zijn rating ongeveer is. Tegen mijn Grunfeld speelde hij een zijvariant van een zijvariant, waarschijnlijk zal die dus een rating van 2450 hebben dacht ik zo. Dat zou zomaar eens een zware middag kunnen worden. Maar dat werd het niet! Ik offerde een pion richting het einde van de opening, waardoor ik meteen in een fantastisch eindspel terecht kwam. Een remiseaanbod werd geweigerd, een kwaliteit werd geofferd en mijn a-pion werd gepromoveerd. Een heerlijk puntje.

 

Ook Julian had een lekker dagje. In een scherpe Siciliaanse partij was hij een stuk sneller op de koningskant dan zijn tegenstander op de dameskant. Er ontstonden wat slagenwisselingen die toch wel heel erg goed bleken uit te pakken. Zijn tegenstander zag het somber in en capituleerde. Zonde dat Julian de tweede ronde niet kon spelen, anders was hij op normkoers geweest.

 

Vervolgens was het Ivo zijn beurt om te scoren. De rust die hij heeft gepakt bij de vorige wedstrijd heeft hem zeker goed gedaan. Hij speelde geïnspireerd vanaf het begin. Had de hele tijd een vervelend plusje, wat omgezet werd in een kwaliteit en even later de partijwinst.

 

Daarnaast zat Hing Ting. Onze man in vorm mocht het dit jaar tegen Robert Ris proberen. Zijn voordeeltje leek kleiner dan dat van Ivo, maar werd richting de tijdcontrole ineens omgezet in pionwinst. Daar wist Hing Ting wel raad mee en hij zette de voorsprong vervolgens soepel om in winst.

 

Het begon er inmiddels wel heel goed uit te zien. Op bord 10 hadden we onze invaller Hendrik de Groot opgesteld. Het was voor hem zijn debuut in de meesterklasse en het werd een droomdebuut. Samen met tegenstander Ewoud de Groote maakte hij er een waar spektakel van. Het was een partij vol dynamiek en offers. Als je zou zeggen dat er twee grootmeesters aan het werk waren zou je het ook geloven! Nadat de rook was opgeklaard bleek Hendrik aan de goede kant van het bord te zitten en haalde hij het punt binnen.

 

Ondertussen scoorde Luuk zijn eerste remise. Dit keer beloonde hij zijn solide spel wel met een half punt. Ik hoop dat de druk er voor hem nu wat af is en dat hij flink kan gaan scoren.

 

Op bord 1 mocht Ilja het tegen Mads Andersen proberen. Ik dacht eerst dat het een invaller was, maar later werd mij verteld dat het een grootmeester was met een rating rond de 2600. Hij bleek inderdaad te kunnen schaken. In de tijdnood fase maakte hij enkele pionnen buit, wat voldoende bleek te zijn voor de winst. Ik maak me geen zorgen, als Ilja zijn huidige trend voortzet betekent dit dat hij de volgende keer gewoon weer een puntje maakt.

 

Zyon had zelf een zware middag tegen Thomas Willemze. Hij had vrijwel de gehele tijd het mindere van het spel. Uiteindelijk kon hij een toreneindspel bereiken met een pionnetje minder. Soms wordt het dan remise. Soms niet. Willemze dacht er even te makkelijk over toen hij de welbekende Lucena positie bereikte. Vervolgens werden de zetten herhaald, werd het juiste plan alsnog uitgevoerd en was het punt binnen.

 

Zoals altijd zit het venijn hem in de staart. Op bord 3 was een fantastisch affiche tussen Li Riemersma en Lucas van Foreest. Lucas begint dit seizoen inmiddels toch wel een van de smaakmakers te worden van het team. Dat is hij natuurlijk sowieso al vanwege zijn spraakmakende gedrag, maar dat terzijde. Met een gezonde dosis stellingoverschatting ging hij Riemersma te lijf. Af en toe was het +5, soms +18, soms mat in 17. Daarnaast was een willekeurig stukoffer op e5 op zo ongeveer elke zet winnend. Riemersma durfde het niet aan, er ontstond een eindspel en dan weet je wel wat er gaat gebeuren. Lucas ging er eens goed voor zitten en met het stijlvolle Tb4!! werd een theoretisch gewonnen eindspel bereikt. Zet maar eens op: wit pion h2 g3 Th4 Ka3. Zwart Db1 Kc5. Is dit niet een vesting? Neen! Zwart kan de witte koning patzetten, waardoor er zetdwang ontstaat en de witte pionnen langzamerhand opgepeuzeld kunnen worden. De resterende technische klus bleek geen probleem te zijn. Een mooie 6,5-3,5 overwinning!

 

Na afloop werd ik uitgenodigd om aan te schuiven bij het tweede team in een Groningse hamburgertent. Alles wat ik doordeweeks niet leer op de universiteit kan dan mooi in het weekend gecompenseerd worden met de verhalen en levenservaring van Frits en Pastoor. Pastoor zat weer lekker op de praatstoel en vertelde hoe hard en effectief hij wel niet werkt voor zijn riante salaris. Er werd mij aan de hand van talrijke voorbeelden uitgelegd waar het belastinggeld van de ‘hardwerkende Nederlander’ (of moet ik zeggen ‘normale Nederlander’?) zoal naartoe gaat. Daarnaast werd het superlatief meervoud geïntroduceerd (één Museum, een aantal musea, héééél veel musea’s), waarna de avond voor velen weer eindigde in onze favoriete schaakcafé. Ook Hing Ting, Lucas en Simon waren hierbij van de partij. Lucas liet ons zichtbaar genietend nog eens zijn partij zien, waarbij hij bij elke zet vermeldde dat hij dacht dat hij gewonnen stond, remise uit de weg ging, maar dat het in werkelijkheid steeds +5 was. Het was een dag die naar meer smaakte. Ik heb nu al zin de volgende wedstrijd, uit tegen Rotterdam. Ze mogen hun borst vast nat maken, want SISSA 1 is ontwaakt!

 


Een gelukkige vrijdag de dertiende voor SISSA 4

Geschreven op 16 okt. 2017 door Jorn

Een gelukkige vrijdag de dertiende voor SISSA 4.

Vrijdag mochten wij, SISSA 4, in het denksportcentrum de strijd aanbinden met de schakers uit Middelstum. Maar laat ik beginnen met onze voorbereiding. Uiteraard begon deze in Italia met een pizza voor de goede schaakspirit. Ik vind het echt leuk om dit jaar elke thuiswedstrijd een hapje met elkaar te eten. Draagt toch bij aan een fijne sfeer. De zenuwachtige serveerster die overduidelijk een van haar eerste werkdagen had droeg met haar vriendelijke glimlach hier aan bij.

Afijn, na het eten waren we dan allemaal klaar om ons van onze beste kant te laten zien. Goed kwam het voor het verslag dan ook uit dat ik als na een uur van het begin het eerste resultaat mocht noteren voor het team. Voor wie het niet goed was, was het publiek. Voor de mensen die nog niet weten hoe mijn pot was zal ik eerlijk zijn. Het was een zaaddodende pot die zou kunnen worden ingezet als nieuw efficiënt middel om te steriliseren. Van zowel mijn kant als die van mijn tegenstander werd elke mogelijkheid om een stuk te ruilen ongeveer a tempo aangegrepen. Op verschillende momenten in de partij waren voor beiden momenten waarop een risico had kunnen worden genomen, maar die risico’s verdwenen van de radar toen de degelijke zet gevonden was. Een onvermijdelijke remise vanaf zet 6, geen stuk meer over op zet 20 en bier vanaf 21.00. Gelukkig waren toen Jorik, Ivo, Casper en Johan al reeds gearriveerd om mijn partij belachelijk te maken en hands and brains te spelen.

Daniel was als tweede klaar met zijn partij. In een Marshall kreeg hij iets op het bord wat er gevaarlijk uit zag. Aan de vertrokken blik van Daniel en het feit dat hij na het typische d5 van zwart in de denktank moest na exd5, e4 liet zien dat hij niet helemaal verdacht was op deze variant. Toch is het niet te zien geweest op het schaakbord dat Daniel in de problemen zou zijn geweest. Hij pareerde de gevaarlijke uitziende aanval met een aantal goed uitziende zetten en hield uiteindelijk een remise over. Puik gespeeld en een waardevol halfje.

Ik geloof dat mijn geheugen me niet in de steek laat als in mijn herinnering daarna Ab en Tjeerd ongeveer op hetzelfde moment klaar waren. Ab zijn partij heb ik niet gigantisch veel van meekregen. Wel heb ik een aantal keer een kijkje genomen maar van de stelling had ik niet veel kaas gegeten. De opening snapte ik nog wel: een bekende variant in het Scandinavisch waarin zwart tijdelijk de c-pion offert voor een goed eindspel. Ab kwam er echter niet doorheen en moest zich tevreden stellen met een halfje.Tjeerd kreeg zijn Franse nachtmerrie op het bord toen zijn tegenstander de ambitieuze opstelling van het afruilfrans koos. De overduidelijke teleurstelling van Tjeerd was voor mij van het gezicht af te lezen. Wat vaak gebeurde in het afruilfrans gebeurde hier ook: het was naeen aantal zetjes een gelijke stelling en dit veranderde ook niet meer.

Daarna was Maarten zijn partij tot een einde gebracht. Maar voor ik in ga op de partij een paar woordjes van tevoren. Maarten is de meest enthousiaste teamleider die ik ooit heb gehad en ook het meest meegaand. Voor de wedstrijd ontvangen wel altijd een mailtje met eventuele voorbereiding en niemand gelooft in onze talenten zoals Maarten dat doet. Een beetje zenuwachtig over het feit dat er te veel remises regenden (Maarten zijn woorden) wilde hij maar al te graag zelf het eerste punt noteren van het team. Waar Maarten voor onze eerste wedstrijd tegen GUC nog werd verteld door AB positievere verwachtingen te hebben voor onze kansen in de Promotieklasse, lijkt Maarten zich daarin helemaal te hebben geschikt en vol te geloven in onze kansen. Als een goed teamleider leidde hij ons dan ook in de strijd tegen Middelstum met een lekker potje. In een Grand Prix van het Siciliaans initieerde zijn tegenstander in eerste instantie de chaos op het bord. Echter was Maarten heer en meester in deze chaos en maakt de ene goede zet na de andere. Al met al een verdiende en goede winstpartij.

Toen waren er nog drie partijen bezig. Sjoerd, Writser en Sophie zaten allen nog te bikkelen. Sjoerd zat een zware pot te spelen waar hij denk ik op meerdere momenten slecht tot verloren heeft gestaan. Het toont winnersmentaliteit om vervolgens een remise af te slaan op het moment dat dit objectief wellicht niet de beste keuze was. Na het waaien van de storm liet hij vervolgens zien een betere schaker te zijn in het eindspel en een nauwkeurig rekenaar. Toen het Dame eindspel vakkundig werd uitgespeeld mocht Sjoerd zijn eerste punt van het seizoen noteren na een heus gevecht.

Waar Writser vanaf het begin al een interessant potje op het bord kreeg vanuit een Schots gambiet zag het er op een gegeven moment erg goed voor hem uit. Volle verbazing was er bij dan ook op het moment dat Maria mij kwam vertellen tijdens het spelen van een serieuze pot hands and brains dat Writser slecht zou staan en twee pionnen achter. Snel maar even een kijkje nemen. Gelukkig stond Writser niet verloren. Een van de pionnen was al teruggewonnen en met een zwarte koning die de walk of shame mocht maken naar h4 durf ik wel te stellen dat wit genoeg compensatie had. Na het vinden van het lekkere zetje Tg3 in plaats van vele aanlokkelijke schaakjes was het matnetje dat er al een tijdje aan zat te komen bijna volledig gesloten. Writser mocht uiteindelijke een Dame incasseren en zijn tegenstander besloot hierop de vlag te hijsen.

Voor de oplettende lezer is allang duidelijk dat de winst voor SISSA 4 al een tijdje op het bord stond. De stand is op dit moment 5-2 en de matchpunten plus het koploperschap waren beiden al binnen. Sophie kon dus lekker eindeloos gaan pielen voor de winst. Ergens in de partij had ze haar tegenstander een kwal afhandig gemaakt. Het werd haar echter erg lastig gemaakt om deze kwal om te zetten in winst. Vele malen hoorde ik Sophie onder haar adem het hebben over een irritante loper. Deze loper bleek op een gegeven moment steeds meer waarde te krijgen totdat deze net zo sterk was als de toren. Even voor 12 werd dan ook uiteindelijk de vrede getekend.

5,5-2,5 dus! Een fantastisch resultaat al zeg ik het zelf. En als kers op de taart heeft niemand zijn partij verloren. Om dit te vieren zijn er door menig speler en supporter een aantal alcoholische versnaperingen genuttigd in het H’tje. De details hiervan laat ik buiten beschouwing maar geslaagd was het zeker.

Alle dank gaat verder nog uit naar de vele supporters die aanwezig waren in het denksportcentrum: Roeland, Ivo, Johan, Jorik, Maria en Casper (vergeef mij als ik een naam vergeet)!

 

Verslagen Interne competitie

Geschreven op 12 okt. 2017 door Koen Lambrechts

Ronde 3

H'tje zat weer gezellig vol tijdens de derde ronde van de interne competitie. De topper deze ronde, tussen Marcel en Elias, eindigde snel in remise. Hetzelfde resultaat als bij Tjaart en Sjoerd, maar hier was het verrassend genoeg Tjaart die nauwkeurig moest spelen omdat hij 1 zet na zijn pionoffer de theorie vergeten was. Enno offerde 'klassiek' een stuk met Pe4-f6+ (witte pion op e5, zwart kort en geen stukken rond de koning). Sophie nam en ik vermoed dat daarna Lxh7 en mat volgde, maar dat heb ik niet meer gezien. Enno won in ieder geval.

Famke kreeg de eer om tegen nieuw-lid Jim te spelen. De ervaring gaf Famke beetje bij beetje meer voordeel, maar het duurde tot een uur of 10 voor de partij beslist was. Wouter scoorde tegen Simon zijn eerste overwinning als SISSAan. Van de partij heb ik niet veel meegekregen, wel weet ik dat de gemiddelde bierconsumptie pp bij deze partij het hoogst lag.

Van Willem Jorn heb ik vooral meegekregen dat Jorn, Elias, Willem en Finn daarna nog goed hebben lopen vluggeren. Nouja, en dat Jorn won in de partij.

Stefan, Finn was een strijd tussen twee nieuwkomers bij SISSA waarbij Finn aan het kortste eind trok. Stefan wilde daarna snel afrekenen en vertrekken, maar bleef met jas aan nog zo'n anderhalf uur hangen omdat het spel overal interessant leek.

De laatste en langste partij was die tussen Benno en, zelfverklaard eindspelgod Koen. Benno overspeelde Koen in de opening, maar dat hadden we pas achteraf met de hulp van Nick door, daarna stond Koen goed in het eindspel maar lieten zijn godenskills hem duidelijk in de steek. 5-5 pionnen + 2 paarden werd 5 + 1 paard - 3+2 paard waarbij Koen wellicht het laatste paard ook nog kon winnen, maar alleen maar kon vechten voor remise. Wit had waarschijnlijk zelfs nog ergens kunnen winnen, maar zet de volgende stelling eens thuis op: Wit Kg7 pion h7, h5, c2, b3. Zwart Ke6, Ph8, pion c3 en a5. Wit aan zet. Wat volgt er op Kxh8? En wat op Kf8?

----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

Ronde 4.

Volle bak! En weer veel nieuwe mensen. Een troep Engelsen, een voormalig jeugdtalent en natuurlijk een hele hoop van de 'standaard mensen.' Een van de voormalig nieuwkomers, die inmiddels al tot vaste klant is geevolueerd, Stefan kreeg na een succesreeks nu een ervaren rot tegenover zich. Marcel sloeg al in de opening toe en dit was de eerste partij die klaar was.

Roorpils en Tjeerd speelden snel remise, maar dit kwam alleen doordat de B&B in Glimmen zo populair is. Daniel speelde een wilde partij tegen Engelsman George en ging er met het volle punt vandoor. Sophie speelde bij haar debuut in de KNSB goed, maar heeft intern de smaak nog niet helemaal te pakken, al is verliezen van Casper natuurlijk ook geen schande. Jon en Alex, beide nieuw, besloten een paar snellere potjes te spelen. Beide scoorden punten, maar Alex won de match.

Tjaart kreeg de witte tegen Famke (Ah, nee, Koen, een 2100 !! ) maar had de nodige moeite om het ratingoverwicht te doen gelden. Pas in de tijdnoodfase viel de definitieve beslissing in het voordeel van Tjaart. Sjoerd en Wouter speelde remise, geen idee hoe precies. Writser leek eerst gewoon wat materiaal voor te staan tegen de enige Hollandse nieuwe van de avond, maar wat pionverlies in het centrum zorgde dat ook dit remise werd. Jorn en Benno vochten een scherpe strijd uit, beide dachten ergens beter te staan, maar de uitslag gaf Benno gelijk.

De Topgroep dan, daar werden 3 partijen (Otto - Renze, Luuk - Nick uit ronde 1 en Simon - Julian uit ronde 6) gespeeld. De heren waren zo aardig om de partijen af te staan, dan wel op te sturen; deze zijn te bewonderen op de website (kopje partijen). Julian heeft zelfs commentaar bijgevoegd!

Mijn snelle blik: Otto offerde een pion tegen Renze maar kreeg net niet volledige compensatie. Toen hij Renze vervolgens toestond om zijn pion terug te geven in ruil voor een open c-lijn bleek snel dat zwart teveel activiteit had. Een punt voor Renze. Bij Luuk en Nick ging de strijd lang gelijk op. Wit leek vervlakking uit de weg te gaan (bravo) maar dit gaf zwart wel kansen op een initiatief over de h-lijn. Toen wit zijn toren wat gekunsteld van c1 naar c3 speelde om een zwakke boer op e3 te dekken kon zwart toeslaan. De meest complexe partij was die tussen Simon en Julian. Een scherpe opening en middenspel met kansen voor beide partijen (maar vooral voor zwart) werd opgevolgd door een veel te complex eindspel met een open koning voor wit in tijdnood. Wit had de betere kansen, maar net toen hij gewonnen kwam te staan blunderde Simon de partij weg.

----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

Ronde 5

Na 5 ronden staan we op maarliefst 50 unieke gezichten op de interne. En terwijl ik dit zeg, moet ik meteen toevoegen dat we dan Jorden, Sipke, Sheila en Gio die vanavond en op andere maandagen regelmatig komen kijken bijvoorbeeld nog niet hebben meegerekend. Dit alles noopte een oud-voorzitter om over Lydia's hoofd heen te roepen dat we maar op zoek moeten naar een nieuw speelhonk, het zat immers propvol. Dezelfde oud-voorzitter was de enige die zijn partij remise maakte vanavond, tegen Mathijs. Een andere O-V kreeg in de vorm van Nicolas een nieuwkomer uit de Dominicaanse republiek tegenover zich die hij na zorgvuldig spel wist te verslaan. Huidig voorzitter Elias dendert door en bond vanavond Tjeerd aan zijn zegekar. Bij studiovoetbal zou Elias, net als Feyenoord eerder dit jaar, al als kampioen worden uitgeroepen, maar wij weten dat Parijs nog ver is. Daniel kreeg een pak slaag van Assenaar-living-in-Grun Gertjan Haan terwijl Lydia de boel net niet kon bolwerken tegen Wouter. De analyse met Frits, Sipke en meer van dat soort figuren deed haar vervolgens wel goed. Maria en Dionne kregen beide een Engelse nieuwkomer van vorige week tegenover zich, wonnen beide en sloegen vervolgens met de nieuwe vrienden aan het snelschaken. Mooi dus. Toen de ronde net begonnen was liepen Thomas en Yani (ik hoop dat ik de naam goed heb) nog binnen. Een uitkomst voor de competitieleider, want die had te enthousiast de inmiddels al weer vertrokken Famke ingedeeld tegen nieuweling nr 73842 (ik ben de tel kwijt) Djonno. Dat ging dus niet door, maar Djonno en Thomas bonden, als aperitief, wel de strijd aan waaruit Djonno als winnaar naar voren kwam. Avondeten en blitzen was wat volgde voor deze kemphanen.

Simon en Frits haalde ronde 1 van de Topcompetitie in, maar deze partij was volgens beide een grote mislukking. Wel ging Frits er met het punt vandoor. 
Tussen het serieuze schaken waren Jorden, Nick, Luuk en Julian lekker aan het blitzen en speelde de spreker van de avond, Matthia (over self learning Chess engines) ook een pot tegen de vrijgelote George.

Na elven waren er nog maar 2 partijen gaande, die tussen Maarten en Marcel en Benno en Enno. Maarten had een ugly duck extra op de d-lijn en vond de partij maar 'spannend' en 'leuk' (zijn woorden) en trok misschien daarom wel aan het langste eind. Enno leek dit lange tijd ook te gaan doen tegen Benno, tot hij vreselijk mistastte in compleet gewonnen stelling en (Nick: "jeetje, is het nog remise geworden?") tot ieder verbazing zelfs verloor.

Volgende week moeten we maar buiten spelen. ;)


Een verassing in Amsterdam

Geschreven op 10 okt. 2017 door Benno

In de voorbereiding ging een en ander moeizaam door ziekte en dromerij, en vooral omdat zowel Den Bosch als Caissa weigerde vooruit te spelen. Toen Maria, teamleider van SISSA 1, vriendelijk verzocht had of Floris wellicht vooruit kon spelen, kwam de teamleider van Den Bosch met de legendarische woorden: ‘Je gaat toch niet trouwen op een dag dat je weet dat je moet schaken?!’

Op deze heuglijke dag, (gefeliciteerd Floris, vrijgezellenavond doen we bij de volgende thuiswedstrijd!) was de sfeer in de auto op weg naar Amsterdam allerminst hoopgevend te noemen. Arjan had vogelgriep of kinkhoest opgelopen en blafte de binnenkant van de auto bij elkaar, Hummel moest zichtbaar nog even wennen aan het leven op het Zuidlarense platteland en Pastoor had sinds 6 uur die ochtend non-stop naar de troetelbeertjes of teletubbies gekeken. We schatten de kans op 4 procent dat we met de overwinning terug konden keren naar het Groningse. Later zou Pastoor claimen dat zijn pessimisme een poging was om ons op scherp te zetten.

Het andere deel van SISSA 2 was met de trein gekomen en in Amsterdam-Oost troffen het autodeel en het treindeel elkaar om exact kwart voor 1 voor de ingang van speelzaal de Meevaart. Sommige mensen zouden dit als een teken zien, maar wij schakers natuurlijk niet. Hoogstens zou je kunnen zeggen dat dit symptomatisch zou blijken voor het teamgevoel dat zich tijdens de match ontwikkelde.

We waren dus op tijd, maar dat gold niet voor de klokken. Links en rechts vielen klokken uit, werden er ouderwetse Garde-klokken uit de tijd van Capablanca aangerukt hoorde ik mensen hardop meetellen, en moesten mensen in de lagere teams van Caissa wachten tot er via internet nieuwe klokken besteld werden. Overigens werden zijn we prima ontvangen door Caissa en toen de commotie was neergedaald konden we eindelijk doen waarvoor we waren gekomen: schaken. Ehh, ik bedoel: in vroegtijdig stadium remise aanbieden en hopen dat onze tegenstander niet zou weten wat voor lage rating we hebben en het dan maar zou aannemen.

De tactische opstelling noopte dat Arjan op bord 10 voor een zeker puntje moest gaan zorgen, aangezien dit zo’n beetje het enige bord was waar we onze tegenstander in rating overtroffen. Arjan kreeg tegen Enrico Vroombout de opening op het bord waar hij naar eigen zeggen een haat-liefde verhouding mee heeft, de moderne Benoni. In een partij die drie kanten op kon, kwam er een zwarte pion op b2 en was het zijn tegenstander die nauwkeurig moest zijn. Dat was hij niet, zodat Arjan met een subtiel damevorkje de partij kon beslissen.

Op bord 9 speelde een Pastoor een opening waar hij z’n tegenstander na vier zetten uit de theorie haalde. Enig probleem: de teamcaptain zelf was na twee zetten al ‘out of book’, waardoor hij op zet drie (iets met d3 of d5) naar eigen zeggen reeds de beslissende fout maakte. Een openingcoach zou wellicht uitkomst kunnen bieden en ervoor zorgen dat dit talent zijn finesses in het midden- en eindspel tentoon kan spreiden. (‘Ik wil een mens als trainer. Geen boeken of computers, daar heb ik een hekel aan.’) Complimenten zijn wel op z’n plaats voor z’n rol als captain, en dan met name voor de zeer strategische opstelling.

Op bord 8 offerde Edim een stuk voor langdurige ontspanning. Terwijl zijn medespelers nog bezig waren de laatste ontwikkelingen in de Najdorf proberen op te rakelen, zat Edim al met zijn tegenstander Juan Roda de Husman in de kantine hun negen zetten uitvoerig te analyseren. Aanvankelijk met een excuus ice-tea, (want je zal maar na een verloren pot om half twee met een biertje over het bord van je medespelers hangen), maar niet veel later toch met het eerste troostpilsje in de klauwtjes.

Jorn speelde tegen Jack Blanchard, die qua uiterlijk gelijkenissen vertoont met een figurant uit een Aziatische actiefilm uit de jaren ‘70, maar ons jeugdtalent amper wist te imponeren. Hoewel Jorn volgens de officiële documentatie zo’n ( 2197 – 1559 = ) 638 ratingpunten minder heeft dan z’n tegenstander, was daar op het bord weinig van te merken. Jack wikkelde na een kalme Caro-Kann af naar een toreneindpel waarin hij hoopte z’n tegenstander op techniek weg te kunnen spelen. Jorn koos echter voor de actieve verdediging, waarna z’n tegenstander zijn tweede remiseaanbod wel moest accepteren. Een zeer puike prestatie op bord 7.

Op bord 6 kreeg Benno, die graag over zichzelf spreekt in de derde persoon enkelvoud, tegen Michael Wunnink een minder moderne Benoni op het bord. Al snel ontstond er een scherpe stelling die schreeuwde om een offer op h3, hetgeen geschiedde. De compensatie bestond uit twee pionnen en aanval de andere kant op, maar Benno wist met het nodige kunst en vliegwerk en stellingsgeluk de schade te beperken. Hij kon zelfs afwikkelen naar een eindspel dat alleen praktische kansen bood op winst voor zwart. Na zestig zetten werd - met slechts twee koningen een zwarte pion op het bord - toch maar de vrede getekend.

Casper speelde op bord 5 na wat geflirt met 1.e4 toch maar zijn lijfvariant, de Trompowski, een opening vernoemd naar de Braziliaanse meester Octavio Trompowski, over wiens privé- leven we uit respect voor de familie geen uitspraken zullen doen. Na een tamelijk rustig begin van de partij, stelde zijn tegenstander Dennis Brouwer de rokade zo lang uit dat het thematische pionoffer e5 wel gespeeld moést worden. Even later was dichtschuiven Brouwers enige kans, maar gedreven door opportunisme haalde hij het beste in Casper naar boven. Na deze soevereine zege ontwikkelt Rupert zich met twee uit twee langzamerhand tot de sterspeler van ons team. Als de roep uit het eerste team of de Griekse of Portugese competitie te hevig wordt, zullen we hem vroegtijdig moeten laten gaan. Zo’n talent moet uitvliegen, hoe graag we ‘m ook in het nest zouden willen houden.

Op bord 4 moest Renze het opnemen tegen Mariska de Mie. Na kansen voor beiden in een gecompliceerde Siciliaan was het De Mie die in het eindspel voor de winst speelde. Ze offerde of verloor in tijdnood een stuk en Renze kon met zijn zwarte paard de twee witte pionnen simpel in bedwang houden.

Frits speelde op bord 3 een Fritziaanse partij tegen Alje Hovenga. Sommige schakers houden van wilde offers, scherpe openingtheorie en vuurwerk op het bord. Aan al deze zaken heeft Frits een broertje dood. De schaker vertoont in Frits’ geval gelijkenissen met de mens achter de schaker, hij is en blijft conservatief. Een pion in de opening winnen die zijn tegenstander nooit meer terugziet, de tegenkansen neutraliseren, geen risico’s nemen, overwinning noteren. Ogenschijnlijk simpel, maar een belangrijk punt.

Op bord 2 had Hendrik-Jan een zware kluif aan Robert Kikkert. Hij speelde een prima opening, maar onderschatte de breekzet c5 van z’n tegenstander en zag zich genoodzaakt op trucjes te spelen. Hij gaf zijn dame, maar moest constateren dat deze actie meer kenmerken bevatte van offreren dan offeren.

Hummel had op bord 1 gehoopt op Hans Ree, maar die zat onder z’n perenboom in de Bourgogne de laatste hand te slaan op de langverwachte roman over de schaakscene van begin jaren ’60 in Amsterdam-Zuid. Hij moest het met het paard van Bezemer doen en dat bleek een beter dier dan de knol van Ree. Kansen waren er voor beiden, trucjes waren er voor beiden en gerommel was er van beiden. Zoals het hoort was het dit hoogste bord dat uiteindelijk de doorslag moest geven in de match en zoals het hoort gebeurde dat in een toreneindspel. Hummel speelde het praktisch en slim, en offerde z’n laatste pionnen voor een theoretische remise. Bezemer stribbelde nog even voor de vorm tegen, maar moest uiteindelijk met een halfje genoeg nemen.

Na een zoute pizza in de Javastraat waar ook onze tegenstanders zetelden, keerden we voldaan huiswaarts. In het H’tje werden onze partijen bekritiseerd door de aanwezige grootmeesters, werd de moderne architectuur bekritiseerd door Frits en werd John de Bever en het bier door niemand bekritiseerd. Nick schreef dat SISSA 1 met 4,5 – 3,5 gewonnen had in Den Bosch en ook onze 5-5 in Amsterdam voelde als een zege. Een goede prestatie, zeker gezien het aantal invallers en het gemiddelde ratingverschil. Met twee matchpunten in de zak kunnen we zowel naar onder als naar boven kijken, maar aangezien je van beide een stijve nek krijgt, stel ik dan maar voor het laatste te doen. Op naar Philidor!