Verslagen

Stuur een verslag in

Sissa 1 stunt tegen Schaakwoude

Geschreven op 07 okt. 2018 door Maarten

Sissa heeft een behoorlijke metamorfose ondergaan. De eerste woorden die gewisseld worden met tegenstanders in het nog maar prille seizoen worden telkens aan deze gedaanteverwisseling gewijd. De meesterklasse is veruild voor de derde klasse en de corryfeeen zijn verwisseld voor trouwe mindere goden. Desalniettemin zijn er wel al 4 matchpunten in de pocket. Zelf heb ik een behoorlijke promotie gemaakt door te veruizen van SISSA4 naar het vlaggenschip. Na een valse persoonlijke start had ik iets recht te zetten. Op 6 oktober zou dat moeten gebeuren tegen een Friese bekende (schaakwoude). Voorafgaand op vrijdag was er samen met Edim afgesprokenwat in Beijum. Zijn dochter ging kleuren en wij schaken in de tuin met soep en kwak. Van Kampen werd er bij gehaald om voor te bereiden op de versnelde draak. Hadden we nu Maarten Hemmes maar uitgenodigd, die zou ons behoorlijk dankbaar zijn geweest. Op de volgende, ook stralende dag waren zeven wedstrijden gepland in het Jannes van der Wal denksportcentrum. In onze eerste thuiswedstrijdzouden we het moeten stellen zonder Carl (familie) en Mathijs (op safari). De wedstrijd begon voor een enkeling gespannen. Elias kon bij het rangschikken van de houtjes alleen rekenen op de steun van zijn eega. Dat moet volgende keer anders! Edim kreeg de rol van teamleider toebedeeld en Maarten H en Marcel verschenen volgens slecht Sissaans gebruik te laat op het toneel.

 

Hemmes kwam als eerste op het scorebord en was zichtbaar niet content met zijn bijdrage. Niet getreurd vrijdag mag je alweer in de wei. Een heldenrol was er voor Marcel op 2, die volgens de captain grootmeesterlijk speelde. Wellicht dat daarom Sipke af en toe kwam binnenlopen. Maar misschien heeft dat ook te maken dat hij met menig damwouder heeft geknikkerd. Eric-Jan op topbord liet wederom zien dat hij uitstekend kan schaken. Vorige keer gaf hij een duitser het nakijken nu moest Gert-Jan in de rouw. Onze rus op bord 3 is een beetje roestig en had niet zijn dag. Raymon op 4 speelde vorig jaar nog in een ander oord. Tegen H&O legde hij Klinkie nog over de knie, gisteren kwam hij niet verder dan remise. Opbrengst bovenste 4: 2 en halve punt. De onderste helft kopieerde dit aantal bordpunten. Zelf kreeg ik de pirc voorgeschoteld. Aan de opening alg het weer niet. Positioneel stond ik overwegend. Maar in de conversie en vooral de tijdnood van mijn tegenstander ontbrak het aan killersinstinct. Toen ik allemaal onlogische dingen begon te doenmaakte een lichte vrees zich van me meester. Gelukkig had mijn tegenstander hier ook last van. Althans zo interpreteerde ik zijn remiseaanbod. Plichtsgetrouw besloot ik toch maar even te informeren naar de stand in de wedstrijd. Arme buurman en tot teamleider gebombardeerde Edim had eigenlijk iets te veel aan zijn hoofd om mijn vraag te kunnen beantwoorden. Besloot mijn stelling te gaan beoordelen en kreeg van mijn tegenstander tehoren dat dit toch echt niet de bedoeling is. Elias was gelukkig alert en wees me op het half punt achterstand in de match. Doorspelen dus daar hoopte ik al op. Niet veel later stonden we op een halfpunt voorsprong. Terug naar mijn buurman. De lichte commotie in mijn partij of mijn weigering van het remiseaanbod in combinatie met lichte tijdnood hadden hem dusdanig van slag gemaakt dat hij een kwal en pion wegbokte. Onze voorzitter was ondertussen bezig aan een alleraardigste partij. Hij bleef overeind in de opening. maakte een fout in het middenspel waardoor hij een kwaliteit achter kwam. Maar met actief spel maakte hij verdiend gelijk. Met 4 bordpunten kon Edim opgelucht ademhalen. Hij bleef stug verdedigen en vlocht een nare truc in de stelling. Aftrekschaakje op de dame. Niet alleen de weergoden waren on gunstig gestemd. De 5-3 was een prelude op een copieus maal (ordinair pizza schransen in Napoli) en een gezellig samenzijn met schaakvrienden van GUC, Staunton en LOS in ons o zo vertrouwde thuishonk aan het zuiderdiep. 

 

Op naar Leeuwarden. It giet oan!


Sissa 2 (Knsb) voor de punten

Geschreven op 07 okt. 2018 door Tjeerd

De eerste clash van het seizoen voor Sissa 2 is weer een feit. Als fris, nieuw team met 2 nieuwe spelers gaan we de gevaren aan in de 5e klasse knsb. Gaan we goed spelen? Ja! Gaan we presteren? Ja!! Gaan we promoveren?? Waarschijnlijk niet. Maar een goed begin scheelt de helft (of hoe dat spreekwoord ook maar gaat), zou de goede toon zetten en motivatie kweken voor de rest van het seizoen. De nieuwsgierige lezer zal denken,, hoe is het dan gegaan?! Nou,, als volgt:

 

Stephanos, een van de nieuwe spelers, mocht zijn eerste officiële partij voor Sissa uitkomen. Hopelijk zal hij de club niet vergeten als hij over een tijdje wereldkampioen is. Vandaag was helaas niet een stap in die richting. Een beetje snel gespeeld, wat slordigheden hier en daar, dapper doorgespeeld, maar het mocht helaas niet baten. 0-1 voor Haren/Oostermoer (Dat was trouwens onze tegenstander. Ik had het nog niet genoemd, maar bij deze).

Ons Writsertje was als tweede klaar. Er kwam langzamerhand een mooie stelling op het bord, en toen.. moesten de stukken terug naar de startpositie, want het bord stond een kwartslag gedraaid. Ach, het kan de beste overkomen, maar blijkbaar gebeurt het Writser ook wel eens. De tweede poging tot een fatsoenlijk potje schaak ging vrij goed. Zijn tegenstander liet wat stukken, kwallen en pionnen staan, dus dat puntje was vrij snel binnen.1-1

Sophie, de stabiele factor (iets minder stabiel na wat biertje zo blijkt in de avond), mocht het opnemen tegen ex-sissaan Bart Romijn. “Snelle remise” is wat verwacht werd, met het stevende een tijd lang af op een trage remise, en dat had niemand aan zien komen. Bart pushte voor een voordeeltje, maar zag een tactiek in het eindspel met torens/dames over het hoofd, waarna hij de witte vlag moest hijsen. 2-1 voor Sissa!

Annemarie had geloof ik ook een vrij stabiele partij, maar even later zag ik Paard en 2 pionnen tegen haar solo loper. Dit was helaas net niet meer te houden. 2-2

Anne, de andere nieuweling, had een goede partij. kwalletje hier, pionnetje daar, en het punt was binnen. 3-2!  Haar tegenstandster was op papier ook vrij aardig (qua schaken dan), dus dat belooft wat voor de rest van het seizoen!

De bourgondische Paul, de held, aangezien hij diezelfde ochtend nog werd opgeroepen, en graag kwam aanschuiven op bord 1, had een wat paniebele partij in mijn ogen; beetje weinig ruimte. Maar mijn ogen zijn niet zo goed (-3.5) en Paul had het waarschijnlijk beter in de gaten dan ik, want hij hield vrij stabiel een remise tegen een goede tegenstander na wat afwikkeling. 3.5-2.5

Roland, heeft de hele partij moeten keepen. Hij heeft dit vrij lang moeten doen. Maar als je paard eenzaam op a1 staat en niet kan galopperen, dan doet dat mentaal pijn. De schakende arbiter zakte uiteindelijk dan ook door zijn knieën. (Spreekwoordelijk dan, hij bleef gewoon op zijn stoel zitten voor de mensen die dachten dat hij letterlijk door zijn knieën ging, dat had gek geweest. Het gebeurt wel, dus chapeau voor je concrete gedachten, maar dat is dus niet wat hier is voorgevallen) 3.5-3.5

De beslissende partij was dus mijn eigen. En het was een zware dobber. Lastig, tactisch, lang.. maar ik had de hele tijd wel een pionnetje extra. Mijn tegenstander kon echter niet genoeg counter creëren, waardoor in het diepe eindspel dit extra pionnetje genoeg bleek te zijn voor de overwinning. HEUJ!!! 4.5-3.5 WINST!!

 

Toen het belangrijkste:

Pizza en bier!

 

en toen nog andere belangrijke dingen in atje:

MEER BIER.

 

Wat zei je lezer? Wat is er nog meer gebeurd is?

Ik moest Maarten korstjes aanbieden die verzameld waren bij de pizza.

Nick vond mijn plakje ham bij het spel Dixit vrij stom.

Sipke kan het beter bij schaken houden dan bij Dixit.

Anne en ik zijn vrij veel slimmerder dan Matthijs en Writser (bij triviant tenminste)

Sophie vind het moeilijk om zondagen van maandagen te onderscheiden.

 

Dat was het wel.

Doei!

Groet,

Tjeerd

 


Meedoen is belangrijker dan winnen

Geschreven op 15 mrt. 2018 door Simon

Meedoen is belangrijker dan winnen

14 maart kan nu al gezien worden als één van de zwarte dagen in 2018. Sissa werd op verassende wijze uit de KNSB Beker geknikkerd door Meppel. Waar er eerst nog hoop op een kleine overwinning of eventueel 2-2 met snelschaken was, liep de wedstrijd flink uit de hand en verloren we vrij hard met 1-3. Nu geeft de eindstand soms een vertekend beeld, maar deze nederlaag was niet helemaal onterecht.

De voorbereiding liep vlekkeloos. 2 weken voor de wedstrijd was er al een appje gestuurd door Nick: “14 maart pakken wij Meppel in Atje (op hun verzoek)”. Jorden kon weer eens tijd vrijmaken voor deze belangrijke wedstrijd, echter niet in fysieke topvorm (iets met een verstandskies, ik heb een mooie foto voorbij zien komen). Verder maakten Ivo “altijd op tijd” Maris, Nick “altijd praatjes” Maatman en ondergetekende het team compleet.

Op de dag zelf werd er nog geopperd om hard te lopen als voorbereiding, maar voor Jorden was het nog geen 15 april. Ivo begon al met indrinken voor de partij, iedereen arriveerde op tijd in Atje (zelfs Ivo?) en iets over acht konden begonnen we aan de wedstrijd.

Op papier waren we gemiddeld 300 ratingpunten sterker, maar ik zag het nog wel tricky worden. Meppel was tactisch opgesteld en ze hadden hun GM op 2 gezet. Ivo voorspelde 3-1 met een nul voor hem maar ik had het gevoel dat het een zware avond ging worden. En dat viel zeker niet mee:

Ivo was als eerste klaar. Het was weer een typische Ivo-partij (“Ivo is misschien wel de puurste schaker die ik ken” aldus Maatman) waarin hij alle theorie uit de weg ging en zijn tegenstander al snel de fout in liet gaan. Tenminste, toen ik een blik naast me wierp zag ik een witte dame in de koningstelling en schrok ik even, tot ik na goed te tellen er achter kwam dat Ivo een stuk meer had. Even later kwam hij in een eindspel met een toren tegen 5 pionnen. Hij besloot een kwal te offeren, kwam verloren te staan (gok ik) maar wist op geniale wijze nog te winnen.

Nick kwam goed uit de opening (na b4 was het +=?) maar raakte snel de draad kwijt. Hij spartelde nog flink tegen, maar uiteindelijk mocht het niet baten. Een flinke domper voor onze IM in spé, maar hij bleef lachen en de praatjes bleven maar komen.

Jorden kwam niet al te best uit de opening en ik hoopte dat uiteindelijk de GM-skills voor het puntje gingen zorgen. Echter, in een redelijk gelijk toreneindspel raakte hij de draad kwijt omdat hij voor de winst ging en bleef hij met lege handen achter. Afgelopen weekend lukte het wel tegen Jobava en Volokitin, maar nu bleek Fokke Jonkman even een maatje te groot te zijn. Ach, er zijn nog 362 dagen!

Ik kwam heel goed uit de opening, miste al snel een paar kansen op groot voordeel maar wist mijn tegenstander alsnog te trucen. Bestelde twee koffie, won een stuk, maar in tijdnood ging het licht een paar keer uit en deed ik een paar matige. Toen ik nog een eindspel met twee lichte stukken tegen een toren wist te verliezen kwamen er een paar welgemeende “och heeeedens” uit. 1-3, de wonderen zijn nog niet de wereld uit.

Vervolgens hebben we cryptische hints gegeven bij Dixit (iets met de kleur rood en Kodi) en gedronken, bier en appelsap. Jorden deed nog wat dingen die ik niet mocht vermelden, er werd meerdere malen geopperd om te gaan stappen maar uiteindelijk werd toch nog redelijk vroeg het (eigen) bed opgezocht en kwamen we tot de conclusie dat we er allemaal ‘niet bij waren’. Eind goed al goed, we hebben plezier gehad en het kan niet altijd meezitten. Volgende keer beter (of toch niet)

 


De juiste instelling!

Geschreven op 11 mrt. 2018 door Nick

 

De juiste instelling!

 

Op zaterdag 10 maart kwamen mijn vrienden uit Apeldoorn op bezoek voor de 7e ronde van de meesterklasse. In de zomer gaan de Apeldoorners altijd een weekje met elkaar in een huis zitten in Vlissingen. Afgelopen jaar bleken ze nog een plekje in hun huis over te hebben, waardoor Merijn mij had uitgenodigd om mee te gaan. Het was een week die voor mij uitstekend was bevallen! Het is een hecht team dat al jaren in min of meer dezelfde samenstelling speelt. Qua vereniging doen zij echt denken aan onze eigen vereniging, aangezien zij de gezelligheid minstens even hoog in het vaandel hebben staan als het schaken en de schaakzaterdagen steevast afsluiten in de kroeg.

 

Het was voor mij de tweede wedstrijd dat ik als teamleider opereerde. Hierbij komen nogal wat verantwoordelijkheden kijken. Zo word ik vanaf nu gedwongen om op tijd aanwezig te zijn aangezien de stukken nog klaargezet dienen te worden. Gelukkig kreeg ik hierbij de hulp van Simon en Zyon, waardoor al het materiaal volgens Pastoor voor het eerst ooit voor 13:05 klaar stond. Een tweede verantwoordelijkheid is natuurlijk de opstelling. Door de vervelende timing van de KNSB zaterdagen met de Duitse competitie misten wij onze toppers Jorden van Foreest (overwinning tegen Jobava!) en Ilja Zaragatski (actief als commentator bij het kandidatentoernooi).

 

Laten we eens kijken wat er op de borden plaats vond. Wanneer we de bordjes één voor één bij langs gaan zien we dat we een rating overwicht hebben op bordje 10 en dat er sprake is van een gelijkwaardige strijd op bordje 5. Op alle andere borden zijn wij de underdog! Gelukkig is rating in het schaken niet alles en kun je veel met een goede instelling compenseren. Zo had ik tegen een aantal spelers gezegd dat iedereen gewoon moest denken dat als ze hun eigen partij winnen, dat het dan met het team ook wel goed komt.

 

Tot mijn vreugde konden wij deze wedstrijd weer gebruik maken van de talenten Floris, Renze en Hendrik uit het tweede team. Renze had een zware opgave tegen Stefan Kuipers. Stefan wint de laatste tijd zo ongeveer elke partij die hij speelt waardoor de grootmeester titel voor hem nu serieus in beeld komt. Ook tegen Renze lukte dit hem weer. Hij bereikte een eindspel met twee pluspionnetjes en tikte dit vervolgens soepel uit. Helaas kon Renze dus geen vervolg geven aan zijn modelpartij tegen Rotterdam.

 

Hendrik was vandaag ook weer voortvarend bezig. Hij was goed voorbereid en ruilde zijn koning in de opening meteen in voor twee kastelen. Hij leek aanvankelijk wat gedrukt te staan, maar naarmate er stukken van het bord verdwenen begon het er wel heel rooskleurig uit te zien. Er ontstond een eindspel waarin wit een koningin had tegen toren paard en loper, en ieder een aantal pionnen. Dit moest natuurlijk gewonnen zijn voor zwart. Hendrik vroeg mij na de tijdcontrole of hij remise moest maken, aangezien hij de mogelijkheid had om eeuwig schaak te maken. Ik vertelde hem dat we waarschijnlijk zelf nog zouden als hij de partij zou verliezen, waardoor hij mocht doen waar hij zin in had. Hendrik besloot voor de winst te gaan en speelde zijn koning voortvarend naar voren. Dit was waarschijnlijk iets te enthousiast. Na een aantal schaakjes had zijn tegenstander ineens een nare dubbele aanval dat meteen het einde van de partij bleek te zijn. Een beetje jammer van het resultaat natuurlijk, maar Hendrik heeft opnieuw laten zien dat hij niet bang is om er tegen op papier duidelijk sterkere tegenstanders vol in te gaan.

 

Als het niveau hoger wordt, wordt het spel vaak degelijker. Lucas en Hing Ting kregen allebei een import-GM voor de kiezen op bordje 1 en 2. Beide partijen waren niet bijzonder spannend, waardoor Hing Ting en Lucas allebei een solide halfje konden bijschrijven.

 

Het spektakel van onze kant vond net als tegen En Passant op de onderste vijf borden plaats. Op bordje 10 speelde Ivo tegen Armen Hachijan. Om kwart over 1 kwam Ivo de zaal binnen. Hij speelde a tempo 1. a3 om vervolgens weer een kwartier te verdwijnen. Hij mag natuurlijk zelf weten wat hij doet, als hij maar puntjes blijft maken:) En ook vandaag kwam het gewoon weer goed. Ivo speelde weer een ouderwetse Ivo partij. Hij deed wat zetjes aan de linkerkant, wat zetjes aan de rechterkant en plotseling had hij ineens een pion te pakken. Dan weet je natuurlijk dat het goed komt en met een mooie slotcombinatie maakte hij het af.

 

Zelf mocht ik het opnemen tegen Thomas Beerdsen. ‘Moet ik echt tegen Maatman’ vroeg Thomas bij de bekendmaking van de paringen. Hij had mij waarschijnlijk niet verwacht aan te treffen om bordje 8. Andersom had ik hem zeker niet verwacht op bordje 8 aangezien Thomas de laatste jaren een bijzonder sterke IM is geworden. Thomas ging meteen provocerend van start door het Frans toe te laten. Hier ging ik na enig twijfelen op in. We kregen al snel een super dynamische stelling nadat ik mijn toren op h1 offerde voor een loper, waardoor de zwarte koningin ingesloten raakte. Objectief was het waarschijnlijk net niet helemaal correct als Thomas het creatieve Pf6-g4-f6! had gevonden om h3 uit te lokken. Leuk werd het zeker nadat Thomas het centrum openbrak met e5?! Na mijn lange rokade werd Lh3+ in stelling gebracht waarna de zwarte koningin van het bord verdween. Thomas gaf mij helaas niet de mogelijkheid om na d3 vuurwerk te tonen met Lxa7!! Dit kostte mij waarschijnlijk kansen op de schoonheidsprijs. Het belangrijkste is natuurlijk het resultaat en met de materiële verhouding van een koningin en licht stuk tegen twee torens was het natuurlijk gewoon een kwestie van geen domme dingen doen, stukjes van het bord ruilen en het puntje binnen tikken.

 

Naast mij was Floris aan het werk in een scherpe Najdorf tegen Max Warmerdam. In de opening hield ik mijn hart vast, omdat ik wist hoe goed Max in dit soort varianten voorbereid is. Floris bleek gelukkig uitstekend in vorm te zijn. Hij kwam eigenlijk nergens in de problemen en had lange tijd het iets betere van het spel. Hij besloot uiteindelijk eeuwig schaak te maken waardoor hij een keurig halfje noteerde.

 

Op bordje 9 was Simon aan het werk tegen Sjef Rijnaarts. In de opening mazzelde hij op één moment nadat Sjef een kans onbenut liet om grof materiaal te winnen. Uiteindelijk kreeg Simon een eindspel waarin hij op een gegeven moment drie pionnen meer had. De activiteit van Sjef bleek uiteindelijk toch voldoende voor het halfje.

 

Op bordje 5 speelde Julian tegen Merijn. Zij kennen elkaar al lange tijd doordat Merijn lange tijd in Julian zijn thuisthuisstad Hamburg woonde. Al na 10 zetten bood Merijn remise aan. Veel spelers zullen dat waarschijnlijk aangenomen hebben. Julian heeft gelukkig een fantastische instelling en ging gewoon voor de winst! Een vijftiental zetten later zal hij daar ongetwijfeld licht spijt van hebben gehad toen Merijn het betere van het spel leek te hebben. Merijn miste een paar kansjes en kreeg vervolgens een naar toreneindspel op het bord. Julian pakte een pionnetje en vervolgens een puntje!

 

Op bordje 6 was Zyon het langst aan het werk van iedereen. Nico leek in de opening ‘gemoveordered’ te zijn maar gaf na afloop aan dat hij alles gepland had. In mijn ogen gaat een zetje als h5 natuurlijk tegen alle wetten van gezond schaken in. Zyon zijn aanpak was doeltreffend waardoor hij al rond zetje 15 een pion te pakken had. Het kostte hem uiteindelijk 101 zetten om de vis op het droge te halen. Opnieuw een super resultaat van Zyon, waardoor hij zijn matige seizoenstart meer dan goed heeft gemaakt.

 

Dit brengt de teller op 6-4! Na afloop gingen wij met het tweede eten in de Bastille (goeie band!) Kees was ook weer even op bezoek geweest en vertelde weer over zijn avonturen bij Forum voor (of zonder?) Democratie. Frits gaf zoals gewoonlijk les over het recht. Daarnaast bemoeide hij zich met beoordelen van mannen op Zyon zijn Tinder account. Verder liet Lucas nog even zien hoe goed hij op de hoogte is van de namen van alle hoofdsteden van de minder bekende landen in de wereld. De avond werd voor velen afgemaakt in Atlantis, waar ik met Renze, Zyon en Simon een potje Dixit heb gespeeld. Zyon bleek onze omschrijvingen van de kaarten het best te begrijpen en won het spelletje overtuigend.

 

Op 7 april wacht titelkandidaat Kennemer Combinatie. Nu wij ons definitief veilig hebben gespeeld kunnen wij weer omhoog kijken! Wij hebben deze ronde opnieuw laten zien dat rating maar een getal is, dus ook tegen Kennemer zal alles weer mogelijk zijn!


Geen zakje chips

Geschreven op 10 feb. 2018 door Maarten

Geen zakje chips

 

Na een wedstrijd als gisteren krijg je wel zin om iets te schrijven. Al zal het niet zo lang worden als jullie van me gewend zijn. Aangezien we de bestelling vrijdagochtend zijn vergeten zie ik me genoodzaakt de Makro met een bezoekje te vereren. De boefjes zijn ook toe aan een lange wandeling. Dus geen tijd te verliezen. Gisteren hebben we weer eens huisgehouden in het DSC. Er werd keurig de nul gehouden en zes bordpuntjes konden worden bijgeschreven. Goed voor het doelsaldo. Wat gebeurde er verder in de promotieklasse? De uitslag van Leek-Kasteel staat nog niet op het scorebord maar ik vermoed niet dat hier harder uitgehaald wordt dan bij de GC4 (ik vraag me af hoe ze in Middelsum van de 7-1 herstellen). Zij zijn na het pak rammel in ronde 1 behoorlijk wakker geschud en gaan nu fier aan de leiding. Ratingfavoriet Lewenborg lijkt na een stroeve start de weg naar boven ook te hebben hervonden, H&O doet het omgekeerd evenredig. Tot voor kort hekkesluiter HSP/Veendam nam het goed draaiende Assen over de knie. Kortom Mickey Mouse competitie. Na een gezellig pizzaonderonsje met v1 ging ik vol goede moed richting Ria. Writser was zo vriendelijk me te vergezellen en in no time werden de houtjes geformeerd. Gelukkig was Tjeerd er niet om de klokken in te stellen. Fortuinlijk genoeg was hij daarentegen wel bereid last minute in te draaien nadat Sophie de lacune had opgevuld in de opstelling van de dames. Dionne beterschap! Te gast was stadsgenoot Staunton. Gehavend verschenen ze aan de start. De teamleider vertrouwde me toe dat er maar liefst drie late afzeggingen waren. Doet me denken aan het verhaal van Paul. Bauke was ziek, Milan had opeens een buitenlandse excursie en Bay was ergens Anders.

 

De wedstrijd: Jorn werd vanwege zijn goede spel beloond met een hoge witkleur. Schuldbewust keek hij me na een half uur aan. 'Zetherhaling, ik kon er niks aan doen'. Zijn tegenstander was zeer content dat hij vroeg naar huis kon. Begreep achteraf dat het meer een dammer was. Dan snap ik wel dat je liever niet gaat schaken. Het eerste volle punt dat kon worden bijgeschreven kwam op de naam van de man met de moeilijke naam. Althans dat vond zijn tegenstander. Nadat hij Writser's naam 4 maal abusievelijk had geprononceerd was het de beurt aan zijn tegenstander genaamd Jeljer om zijn naam te spellen. Als buurman kon mijn partij niet aangenamer beginnen. Ik ben blij dat Daniel ivm een drukke week had verzocht de opstelling iets te wijzigen anders had ik dit mooie tafereel wellicht niet kunnen gadeslaan. De omzetting pakte hoe dan ook goed uit. Daniel kon ook vroeg met een goed gevoel naar bed. Zelf mocht ik het opnemen tegen de immer sympathieke grote Jeroen. Nadat ik afgelopen knsb ronde tevergeefs mijn zwart repertoire tegen d4 onder het stof vandaan had gehaald was er de afgelopen week zo nu en dan tijd om mijn repliek tegen e4 op te poetsen. Ik verwachte iets schots en dat werd het ook. Maar nu net die incorrecte canal variation van het schots gambiet was aan mijn aandacht ontsnapt. Menigeen zal denken waar heeft die gast het over. Speel maar even na (of niet). 1. e4,e5. 2. d4, xd4. 3. Pf3, Pc6. 4. Lc4, Pf6. 5. 0-0, Pxe4. 6. Pc3?! Pfff, heb ik dat weer. 20 minuten nagedacht. Vast leuk voor de analyse maar niet voor nu. Hoe dan ook ik kwam er niet uit. Wat had Erwin ook al weer genoemd als weerlegging. Ik maakte de goede keuze, ik sloeg het paard. Maar speelde daarna de verkeerde loper. Na 7. Lxd5, is Le6! erg sterk. Tx4 gaat niet vanwege Pe7 stuk kwijt. Dus wit moet door met Lxe4 en zwart staat een gezonde pion voor. Lydia had een ander voorstel namelijk 7....f5. Ik vond het onmenselijk maar wel behoorlijk dapper. Hoe het verder gaat na 8. Pg5 mag u zelf uitzoeken. Ook Jeroen gaf dit als weerlegging, maar ik heb zo mijn twijfels. Ik speelde het menselijke 7...Le7 doorstond duizenden angsten, offerde een pion kreeg daarvoor een loperpaar. Men had het over doorspelen maar ik prijsde me gelukkig met een halfje die op dat moment al zorgde voor een 4-1 stand. Marcel maakte zijn favorieten rol tegen Jaap van de Graaf overtuigend waar. Lekker bezig Pouw (4 uit 5). Uiteraard had ik wel polshoogte genomen van de andere zwoegsels. Tjeerd had materiaal buitgemaakt. Paul stond een gezonde boer voor. Alleen Sjoerd zijn stelling bood geen prettige aanblik. Een halfje zou er zeker uitkomen. Tjeerd speelde voor twee resultaten maar vond het team belangrijker dan zichzelf en bood remise aan. Keurig zoals het hoort kwam zijn tegenstander aan de teamleider vragen of hij het mocht aannemen. Petje af voor deze invallende Tom: A. Hij stond verloren. B had 350 ratingpunten minder. Gelukkig was Jeroen mild gestemd en gunde hem het halfje ookal betekende dit het verliezende halfje voor de ploeg uit Helpman. Sjoerd zijn partijen zijn rollercoaster. Je hoeft niet eens naar het bord te kijken. Veel leuker is het om naar Sjoerd te kijken. Hij trok me gisteren toch een blik met stemmingen open. Begrijpelijk als je ziet wat er allemaal op het bord gebeurde. Ik denk dat ik ruimte over laat voor Sjoerd om zelf iets te schrijven over zijn partij. Voor de omstanders was het meer een feest. Over naar Paul. Paul speelt goed. JM, SH en nu ook HS moesten er dit seizoen aan geloven. Het kwam niet geheel regelmatig tot stand maar ook valg is een manier waarop het spel beslist kan worden. Het zal Paul aan zijn reed roesten hoe is lekker aan het schaatsen vandaag. Reedrieden welteverstaan. Dit was mijn laatste woordgrap voor vandaag. Althans in dit stukje.

 

Jammer dat het zo lang duurt voordat we weer in de wei mogen. Onze volgende horde is op 16 maart. HSP/Veendam2 komt op bezoek. Gelukkig mogen we eerst met een select gezelschap het Emmer schaak Genootschap bekeren op maandag 5 maart.


Te licht bevonden

Geschreven op 04 feb. 2018 door Maarten

Als jongetje droomde je er van profvoetballer te worden. Tot mijn tweeëntwintigste heb ik geploeterd. Ik had wel een goede schaar en een kapbeweging maar de voortzetting was vaak matig. Voordeel was wel dat ik tweebenig was. Met beide benen even slecht zeg maar. Omdat ik braaf twee keer trainde waren er trainers bij wie ik in de smaak viel, wat ooit leidde tot een uitverkiezing voor het vlaggenschip van SJS. Ik mocht zowaar een van de jongens zijn waar ik altijd tegenop keek. Toch voelde dit niet zo. De hoop dat ik van waarde kon zijn werd al snel verruild door het besef dat ik te kort schoot. Ook was er niemand die je op je gemak stelde of je een schouderklopje gaf na een verkeerde pass. Met weemoed dacht je terug aan de droom waarin ik de winnende maakte. Een hardnekkige knieblessure maakte definitief een einde aan mijn voetbalambities. Maar dromen doe ik nog steeds.

Nu ik 40 ben schaak ik. Ik denk altijd al een schaker te zijn geweest, echter was mijn coming out pas op mijn 28e. Ruim 12 jaar later mocht ik wederom mijn debuut maken, nu in de eredivisie van het schaken; de meesterklasse. Binnen de club word ik vaak geprezen voor mijn openingskennis en mijn liefde voor het spel. Mijn imago strookt echter niet meer met de realiteit. De kennis is gedateerd en wordt nauwelijks ververst. Alleen de liefde voor het spel is gebleven en voor de club. Dit is dan ook de reden dat ik de uitverkiezing voor de wedstrijd tegen En Passant met warme gevoelens in ontvangst nam. Om 10:00 besteeg ik mijn stalen ros en trotseerde de sneeuwbui die verwoede pogingen deed mijn moraal te doen tanen. Veel te schaars gekleed (ik moest toch een manier vinden om indruk te maken op de opponent) en verkleumd mocht ik plaats nemen in Luuk's bolide die ons naar Spakenburg zou sturen. De rit was zeer comfortabel dankzij de stoelverwarming (me bekroop het gevoel op de reservebank van Ajax te zijn beland). De conversatie met de bestuurder verkorten de rit en deden de zenuwen verstommen. Kanonnenvoer zou ik zijn maar dit deerde me niet. Zou ik me dan onsterfelijk gaan maken. David won ook ooit van Goliath. Mijn Goliath luisterde naar de naam Peng. Lang Nederlands sterkste vrouwelijk schaker en mijn eerste partij tegen een GM. Lydia gaf me 20 zetten, het werden er 15. Overmand door zenuwen probeerde ik haar in iets Benko-achtigs te krijgen. Ik begon scherp, op zet 5 haperde ik. Gevolgd door een passieve Damezet. Daarna zag ik niks meer en op zet 15 dacht ik een stuk in te moeten boeten en streek ik de vlag. In de analyse liet ze me zien dat ik helemaal geen stuk verloor en er nog wel degelijk mogelijkheden waren om door te spelen. Dit verkleinde het gevoel van schaamte niet. Alleen bleef ik achter. Anderhalf uur lang geen teamgenoot gezien, geen schouderklopje of iets van jammer joh. Wel kwam er ene Dragan die graag wilde vluggeren. Na drie partijtjes had hij zijn ego genoeg opgekrikt en zocht hij naar excuses om iets anders te gaan doen. Tegen vijven had ik genoeg moed bijeengeraapt om de speelzaal weer te betreden. Ik zag actieve koningen, eindspeldemonstraties van Zyon en Nick. Ik zag het 4,5-4,5 worden en Julian had er eentje meer dan Manuel. Zouden we dan toch nog winnen. Ik was kennelijk de enige die het spannend vond, de rest vertoefde elders en wist kennelijk al dat het remise werd. U merkt het al net als in de inleiding bleek topsport voor mij keihard en heb ik weinig opgestoken van mijn eerder desillusie. Nog steeds wil ergens bijhoren waar ik geen deel van uit maak. De dag eindigde zoals deze begon; een grote koude douche. De terugweg duurde dan ook langer, misschien ook omdat ik nog nodiger moest plassen dan op de heenweg. Een bedankje voor het meereizen bleek zat er helaas ook niet in. Dit stond niet in mijn handboek voor teamleiderschap. Als verzachtende omstandigheid kan 'fortuinlijk' genoeg worden aangevoerd dat de enthousiaste teamleider Maria zich in voorafgaande week om persoonlijke redenen heeft teruggetrokken. Vrijdag mag ik met het 4e laten zien hoe het wel hoort.

Ondanks de bittere toon hoop ik voor het 1e dat ze in de wedstrijd tegen Apeldoorn sterker acte de presence kunnen geven en dat we ooit gelijk een tweetal jaren her weer voor de landstitel kunnen spelen. Nu het tweede een eigen clubje heeft opgericht en de sponsoring lijkt te verdwijnen lijkt dit verder weg dan ooit. Wellicht tijd om eens de krachten te bundelen met grote broer GC. Zij lijken in zwaar weer en het is een kwestie van tijd en ons treft het zelfde lot. Het zou toch zonde zijn dat er straks ipv twee meesterklasseteams nul overblijven. Onlangs hadden we nog het Tata circus in de stad. Het momentum lijkt er. Ik zou zeggen smeed het ijzer als het heet is. Ik hoop dat men mij vergeeft dat ik van mijn hart geen moordkuil maak


Verlies bij Kasteel door waardloze spelers van Sissa 4 (grapje, ze zijn fantastisch)

Geschreven op 04 dec. 2017 door Tjeerd

SISSA - Het Kasteel

Het is vrijdag. 1 december. Buiten is het kil. De woeste wind waait door de straten op het moment dat ik arriveer bij Italia. Een gezelschap van 4 mensen (werden er uiteindelijk zo'n 10) heeft zich verzameld bij de tafels van het restaurant waar de geur van weekend door onze neuzen doezelde als de aroma van appeltaart van grootmoeders in de jaren 90. Zowel de heren van Sissa 4 als de dames van de Sissa Sisters waren aanwezig. Maarten en Maria hadden een korte nacht achter de rug, Ab blijkt Albert Auke te heten en het nummer Worn down piano van de Mark & Clark band ook te waarderen, en Dionne werd weer eens kwaad toen we haar vriend Harry noemden. De rest van het gezelschap zat aan de andere kant van de tafel, dus daar heb ik minder van meegekregen. Als de pizza’s bezorgd worden, voegen Nieske, Ella en, de verrassendste van allemaal, Elias zich ook toe. Ella vindt tonijn niet lekker. Je leert nog eens iets op zo’n avond.

De partij tegen het Kasteel dan. Chronologische volgorde van einde partijen:

Writser: verliest vrij snel door een vlugge aanval van de tegenstander op zijn koning. Jammer? Ja. Zijn eigen schuld? Waarschijnlijk wel.

Jorn: WINST! Hij leek niet bijzonder lekker uit zijn Smit-Morra te komen. Maar hé, ik ken die troep toch niet. Jorn zelf gelukkig wel.

Marcel: Gelijk. Marcel leek de meeste tijd kwijt te zijn geraakt tijdens zijn rookpauze. Floepte f4, e5, e4, f5 of zoiets op het bord (nu ik het zo zeg, stonden er misschien ook al paarden buiten stal). Ach, Weet ik het, een gelijkspel.

Toen sloeg het noodlot toe. De klokken, ingesteld door een niet nader te noemen persoon, stonden verkeerd ingesteld. Geen 30 seconden erbij, maar 30 seconden delay. Maarten kwam hier in tijdnood als eerste achter. Gelukkig loste Roland alles snel op.

Maarten: Maar hij was toch uit zijn a propeau/à propo/ á preaupeau en moest toch de witte vlag hijsen.

Ab: Het enige wat me hier opviel was een sterk paard van Ab. Voor de rest weet ik niks. ’t was een halfje. Vast terecht.

Paul: Tovert zijn boedapest weer eens op het bord, maar is toch nog redelijk snel uit boek tegen een jong talent. Ging, in mijn ogen, tijd gelijk op. Maar de tegenstander breekt door en Paul verliest.

Tjeerd: Ik was best blij met mijn partij. Kwam niet zo goed uit het Albin-counter gambiet van mijn tegenstander, maar kwam in ieder geval niet achter te staan. Vervolgens deed ik, volgens de computer, 14 zetten achter elkaar de beste zet. Dit moet een record zijn in mijn carrière. Gaf het toch nog bijna weg, maar gelukkig kon ik uiteindelijk toch mijn punt noteren. Het grote klokken-schandaal trof mij echter ook. De wedstrijdleider bepaalde, op het moment dat mijn tegenstander nog anderhalve minuut op de klok had, dat we er beide een kwartier bij kregen. Zoveel was hij nog kwijt geraakt door die Delay in mijn ogen, meneer de wedstrijdleider!! Ach, mijn eigen schuld ook. Zo leer ik nog eens een stelling te winnen ipv op tijd.

Sjoerd: was praktisch op hetzelfde moment klaar als ik. Als ik met niet vergis stond hij slechter en kon zijn tegenstander voor de winst spelen. Echter, een halfje betekende een overwinning voor het Kasteel. Sjoerd koos eieren voor zijn geld en accepteerde gelijkspel.

Conclusie van de avond:

4,5 – 3,5 verlies. Maar Ik had wel een kekke kersttrui aan, en dat is ook wat waard.


Baas boven baas

Geschreven op 25 nov. 2017 door Nick

Baas boven baas (deel 2) 

 

Vandaag was de grote dag, de dag dat Jorden zich mocht opmaken voor zijn eerste wereldtitel. Hiervoor moest echter wel gewonnen worden van de Noorse lijstaanvoerder Aryan Tari. Dit zat er dit jaar helaas in. Alle stukken verdwenen van het bord en in een gelijkstaand pionneneindspel werd remise besloten. 

 

Het WK jeugd had een grote uitwerking op onze wedstrijd tegen Pathena Rotterdam aangezien beide teams hierdoor gehavend aan de start verschenen. Gelukkig hadden wij hiervoor waardige vervangers uit het tweede team in de vorm Renze, Assie en Lambrechts. Zij hadden de voor hen kenmerkende voorbereiding dat ze de avond van te voren flink de bloemetjes hadden buitengezet. Dit gebeurde ditmaal op bijzondere wijze. Het gehele tweede team was uitgenodigd in huize Assendelft, waardoor ze de avond van te voren flink konden stappen. Je weet het daardoor nooit hoe je ze de volgende dag aan zult treffen. Gelukkig kregen we bij aanvang van de wedstrijd het geruststellende bericht dat ze slechts een kwartiertje te laat zouden komen. 

 

Sinds de vorige wedstrijd weet iedereen waartoe SISSA 1 in staat is wanneer we met een volledig team aantreden. Mentaal stonden we hierdoor al gelijk met 2-0 voor. De tweede verrassing was het aantreffen van teamleider Arthur Rongen. De beste man had de vorige wedstrijd nogal wat commotie veroorzaakt, wat hem een reprimande opleverde van de competitieleider. De straf bleek onvoorwaardelijk te zijn, waardoor hij gewoon aanwezig mocht zijn. 

 

Dit hield ons niet tegen om vandaag andermaal een puike teamprestatie neer te zetten. Het feest begon allemaal met een saaie remise van Ivo. Dit was hem echter niet bepaald aan te rekenen. Zijn tegenstander leek er bijzonder weinig zin in te hebben. Ivo ging aan de zwarte kant van een Siciliaan maar liefst driemaal remise uit de weg, maar het mocht niet baten. Een gedwongen zetherhaling maakte een einde aan Ivo's partij en ambities. Na het zien van de respectabele rating van zijn tegenstander verdween de frustratie van Ivo geleidelijk. 

 

Als tweede was Ilja aan de beurt. Hij kreeg andermaal de opening op het bord waar hij patent op heeft: de Benko! Het merkwaardige was dat Ilja ditmaal de witte stukken bestuurde, waardoor hij een vol tempo meer had ten opzichte van de theorie. Dit tempo werd uitstekend benut. Het voordeel werd uitgebouwd, de beruchte c-pion marcheerde naar voren, veranderde in een b-pion en leidde vervolgens tot materiaalwinst. Een zeer overtuigende overwinning.

 

Ik was zelf weer als derde klaar. De opening leverde mij een kleine ontwikkelingsvoorsprong, de betere loper en iets betere structuur op. Vervolgens vond er een transformatie waardoor ik een sterk paard tegen slechte loper op hield. Na een onhandige zet van mijn tegenstander werd de technische klus aanzienlijk gemakkelijker, en kon de partij eenvoudig worden uitgetikt.

 

Als vierde was de baas boven baas klaar. Hierop zult u nog even moeten wachten.

 

Vervolgens was het de beurt aan Zyon. Hij beleef tot nu toe een ongelukkig seizoen en kon ook vandaag het tij niet keren. Een gewaagde koningszet in de opening leidde tot een stelling waarin zijn tegenstander de touwtjes stevig in handen had. Zyon hield het daarna lang vol, maar moest uiteindelijk toch capituleren.

 

We mochten een halfje toevoegen aan onze score dankzij baas Hing Ting. Samen met zijn grootmeesterlijke tegenstander maakte hij er een grootmeesterlijke partij van. Het dynamische evenwicht werd ondanks de fluctuerende materiële verhouding nergens verbroken. Hing Ting accepteerde het remise aanbod daardoor ook zonder aarzelen.

 

Daarna was het baasje Floris zijn beurt. Floris beloofde een puntje als hij op een laag zwartbord mocht spelen. Ondanks de inspannende voorbereiding begon Floris fris en fruitig aan de start. Met 'fruitig' doel ik hierbij zowel op zijn fysieke gesteldheid als de grote hoeveelheid fruit die hij met zich meebracht. Halverwege de partij zorgde Floris voor enige commotie door het remise aanbod van zijn tegenstander hardop, gedecideerd te weigeren, nog voordat hij zijn zet had uitgevoerd. Het blakende zelfvertrouwen van Floris leverde in een gecompliceerd middenspel uiteindelijk het volle punt op.

 

Koen kreeg vandaag de kans op eerherstel. Hij bracht andermaal een Caro-Kann op het bord. Kreeg een zeer compliceerde stelling waarom het steeds een raadsel was wie er beter stond. Halverwege de partij zei koen nog grijnzend tegen mij: 'saai hè, die Caro-Kann'. Saai of niet, de partij kreeg wel een 'saai' resultaat. Gelukkig bleek koen hierdoor wel de eer te hebben om het winnende halfje te maken.

 

Toen iedereen al lang uitgeanalyseerd was, bleken er nog 2 potjes bezig te zijn. Luuk was de hele middag al als een baas bezig. Hij had voordeel op het bord en op de klok. Dit leverde vervolgens kwaliteitwinst op. Luuk zijn eerste volpunter leek hierdoor een kwestie van tijd te zijn. De technische fase verliep zeker niet vlekkeloos, maar een punt is een punt! Luuk lijkt hiermee het signaal af te geven dat hij het niveau van de meesterklasse prima aan kwam.

 

Baas in wording, Simon E, wilde graag zijn zwakke seizoenstart herstellen. Lang leek hij hiertoe op weg. Een tamme opening, leidde plotseling tot een volle pluspion. Een onhandigheidje zorgde ervoor dat zijn tegenstander een goed getimed kwaliteitsoffer kon plaatsen. Het overgebleven voordeel bleek hierdoor te klein te zijn voor de winst. Simon baalde zichtbaar van dit resultaat, zijn vastberadenheid zal er voor zorgen dat het dit seizoen zeker nog enkele puntjes aan zijn totaal zullen worden toegevoegd. Overigens is een treinreis met dit baasje een belevenis op zich. Simon deelde roddels over anderen, vertelde over zijn struggles in het nachtleven, zijn eerste ervaringen met alcohol en een gruwelijk verhaal over de 'dubbele'.

 

Dan is het nu tijd voor de BAAS BOVEN BAAS. Zijn naam is Renze Rietveld en hij zat op bord 1! In een geweldige Siciliaanse partij werd het gewaagde openingsspel van zijn tegenstander hardhandig afgestraft. Stukken werden geofferd, de zwarte koning werd opgejaagd en ten slotte kon hij zich niet meer verroeren. Renze had het vertrouwen voor het toegewezen topbord hiermee dubbel en dwars terugbetaald.

 

Na de wedstrijd werd er door enkele bazen tapas gegeten. Andere bazen besloten een dubbele pizza naar binnen te werken aangezien zij op tijd naar huis moesten om morgen weer aan te kunnen treden in de Duitse competitie. De rest van het verhaal zal dan ook niet meer uit mijn pen komen. Ik verwacht dan ook deel 1 (het voorspel) en deel 3 (de afterparty) elders aan te treffen. Ik heb zelf in iedergeval enorm veel zin in de volgende wedstrijd, thuis tegen GUC. Het wordt een feest!


Gemotiveerd SISSAans tiental! is volledig ontwaakt!

Geschreven op 06 nov. 2017 door Nick

Gemotiveerd SISSAans tiental! is volledig ontwaakt!

 

Wat zal BSG gebaald hebben toen ze er bij aanvang van de wedstrijd achter kwamen dat alle borden bezet waren! Tegen HMC gaven we nog een cadeautje weg, maar we zijn ten slotte geen sinterklaas... Wij wisten van te voren dat we het bij deze wedstrijd moesten doen zonder onze sterspeler en aanstaand wereldtopper Jorden van Foreest. Tegenwoordig neemt hij niet alleen SISSA op sleeptouw, maar neemt hij daarnaast ook Nederland op sleeptouw bij het EK landenteams! Waar alles er bij de vorig wedstrijd nog zo onprofessioneel aan toe ging, was dit nu een heel ander verhaal, want behalve een volledig team was er deze keer ook een professionele scheidsrechter aanwezig in de vorm van Aart Strik. Dat hebben we nog niet eerder meegemaakt in het hoge noorden.

 

Laten we eens kijken wat er zoal op de borden gebeurde. Simon had deze keer eer om als eerste klaar te zijn. Hoorde hij zojuist iets over sinterklaas?! Wellicht inspireerde dit hem zelf in de oude goedzak te transformeren. Een matig getimede lange rokade leidde een vliegensvlug einde van de partij in na Pxf7!. Een persoonlijk drama voor Simon die nu hopelijk tot op het bot gemotiveerd is om deze valse start van het seizoen te repareren. Hij zei dat hij zich uitstekend voelt hier in Groningen, dus ik zou niet weten wat hem tegen zou moeten houden! Gelukkig was er geen noodzaak om Simon na afloop de zwartepiet toe te spelen (sorry, ik kon het niet laten…), want zijn teamgenoten deden het uitstekend!

 

Zelf was ik als tweede klaar. Ik mocht tegen een Spaanse tegenstander waar ik nog nooit van gehoord had. Wanneer ik mijn tegenstander niet ken probeer ik altijd aan de hand van de opening in te schatten wat zijn rating ongeveer is. Tegen mijn Grunfeld speelde hij een zijvariant van een zijvariant, waarschijnlijk zal die dus een rating van 2450 hebben dacht ik zo. Dat zou zomaar eens een zware middag kunnen worden. Maar dat werd het niet! Ik offerde een pion richting het einde van de opening, waardoor ik meteen in een fantastisch eindspel terecht kwam. Een remiseaanbod werd geweigerd, een kwaliteit werd geofferd en mijn a-pion werd gepromoveerd. Een heerlijk puntje.

 

Ook Julian had een lekker dagje. In een scherpe Siciliaanse partij was hij een stuk sneller op de koningskant dan zijn tegenstander op de dameskant. Er ontstonden wat slagenwisselingen die toch wel heel erg goed bleken uit te pakken. Zijn tegenstander zag het somber in en capituleerde. Zonde dat Julian de tweede ronde niet kon spelen, anders was hij op normkoers geweest.

 

Vervolgens was het Ivo zijn beurt om te scoren. De rust die hij heeft gepakt bij de vorige wedstrijd heeft hem zeker goed gedaan. Hij speelde geïnspireerd vanaf het begin. Had de hele tijd een vervelend plusje, wat omgezet werd in een kwaliteit en even later de partijwinst.

 

Daarnaast zat Hing Ting. Onze man in vorm mocht het dit jaar tegen Robert Ris proberen. Zijn voordeeltje leek kleiner dan dat van Ivo, maar werd richting de tijdcontrole ineens omgezet in pionwinst. Daar wist Hing Ting wel raad mee en hij zette de voorsprong vervolgens soepel om in winst.

 

Het begon er inmiddels wel heel goed uit te zien. Op bord 10 hadden we onze invaller Hendrik de Groot opgesteld. Het was voor hem zijn debuut in de meesterklasse en het werd een droomdebuut. Samen met tegenstander Ewoud de Groote maakte hij er een waar spektakel van. Het was een partij vol dynamiek en offers. Als je zou zeggen dat er twee grootmeesters aan het werk waren zou je het ook geloven! Nadat de rook was opgeklaard bleek Hendrik aan de goede kant van het bord te zitten en haalde hij het punt binnen.

 

Ondertussen scoorde Luuk zijn eerste remise. Dit keer beloonde hij zijn solide spel wel met een half punt. Ik hoop dat de druk er voor hem nu wat af is en dat hij flink kan gaan scoren.

 

Op bord 1 mocht Ilja het tegen Mads Andersen proberen. Ik dacht eerst dat het een invaller was, maar later werd mij verteld dat het een grootmeester was met een rating rond de 2600. Hij bleek inderdaad te kunnen schaken. In de tijdnood fase maakte hij enkele pionnen buit, wat voldoende bleek te zijn voor de winst. Ik maak me geen zorgen, als Ilja zijn huidige trend voortzet betekent dit dat hij de volgende keer gewoon weer een puntje maakt.

 

Zyon had zelf een zware middag tegen Thomas Willemze. Hij had vrijwel de gehele tijd het mindere van het spel. Uiteindelijk kon hij een toreneindspel bereiken met een pionnetje minder. Soms wordt het dan remise. Soms niet. Willemze dacht er even te makkelijk over toen hij de welbekende Lucena positie bereikte. Vervolgens werden de zetten herhaald, werd het juiste plan alsnog uitgevoerd en was het punt binnen.

 

Zoals altijd zit het venijn hem in de staart. Op bord 3 was een fantastisch affiche tussen Li Riemersma en Lucas van Foreest. Lucas begint dit seizoen inmiddels toch wel een van de smaakmakers te worden van het team. Dat is hij natuurlijk sowieso al vanwege zijn spraakmakende gedrag, maar dat terzijde. Met een gezonde dosis stellingoverschatting ging hij Riemersma te lijf. Af en toe was het +5, soms +18, soms mat in 17. Daarnaast was een willekeurig stukoffer op e5 op zo ongeveer elke zet winnend. Riemersma durfde het niet aan, er ontstond een eindspel en dan weet je wel wat er gaat gebeuren. Lucas ging er eens goed voor zitten en met het stijlvolle Tb4!! werd een theoretisch gewonnen eindspel bereikt. Zet maar eens op: wit pion h2 g3 Th4 Ka3. Zwart Db1 Kc5. Is dit niet een vesting? Neen! Zwart kan de witte koning patzetten, waardoor er zetdwang ontstaat en de witte pionnen langzamerhand opgepeuzeld kunnen worden. De resterende technische klus bleek geen probleem te zijn. Een mooie 6,5-3,5 overwinning!

 

Na afloop werd ik uitgenodigd om aan te schuiven bij het tweede team in een Groningse hamburgertent. Alles wat ik doordeweeks niet leer op de universiteit kan dan mooi in het weekend gecompenseerd worden met de verhalen en levenservaring van Frits en Pastoor. Pastoor zat weer lekker op de praatstoel en vertelde hoe hard en effectief hij wel niet werkt voor zijn riante salaris. Er werd mij aan de hand van talrijke voorbeelden uitgelegd waar het belastinggeld van de ‘hardwerkende Nederlander’ (of moet ik zeggen ‘normale Nederlander’?) zoal naartoe gaat. Daarnaast werd het superlatief meervoud geïntroduceerd (één Museum, een aantal musea, héééél veel musea’s), waarna de avond voor velen weer eindigde in onze favoriete schaakcafé. Ook Hing Ting, Lucas en Simon waren hierbij van de partij. Lucas liet ons zichtbaar genietend nog eens zijn partij zien, waarbij hij bij elke zet vermeldde dat hij dacht dat hij gewonnen stond, remise uit de weg ging, maar dat het in werkelijkheid steeds +5 was. Het was een dag die naar meer smaakte. Ik heb nu al zin de volgende wedstrijd, uit tegen Rotterdam. Ze mogen hun borst vast nat maken, want SISSA 1 is ontwaakt!

 


Een gelukkige vrijdag de dertiende voor SISSA 4

Geschreven op 16 okt. 2017 door Jorn

Een gelukkige vrijdag de dertiende voor SISSA 4.

Vrijdag mochten wij, SISSA 4, in het denksportcentrum de strijd aanbinden met de schakers uit Middelstum. Maar laat ik beginnen met onze voorbereiding. Uiteraard begon deze in Italia met een pizza voor de goede schaakspirit. Ik vind het echt leuk om dit jaar elke thuiswedstrijd een hapje met elkaar te eten. Draagt toch bij aan een fijne sfeer. De zenuwachtige serveerster die overduidelijk een van haar eerste werkdagen had droeg met haar vriendelijke glimlach hier aan bij.

Afijn, na het eten waren we dan allemaal klaar om ons van onze beste kant te laten zien. Goed kwam het voor het verslag dan ook uit dat ik als na een uur van het begin het eerste resultaat mocht noteren voor het team. Voor wie het niet goed was, was het publiek. Voor de mensen die nog niet weten hoe mijn pot was zal ik eerlijk zijn. Het was een zaaddodende pot die zou kunnen worden ingezet als nieuw efficiënt middel om te steriliseren. Van zowel mijn kant als die van mijn tegenstander werd elke mogelijkheid om een stuk te ruilen ongeveer a tempo aangegrepen. Op verschillende momenten in de partij waren voor beiden momenten waarop een risico had kunnen worden genomen, maar die risico’s verdwenen van de radar toen de degelijke zet gevonden was. Een onvermijdelijke remise vanaf zet 6, geen stuk meer over op zet 20 en bier vanaf 21.00. Gelukkig waren toen Jorik, Ivo, Casper en Johan al reeds gearriveerd om mijn partij belachelijk te maken en hands and brains te spelen.

Daniel was als tweede klaar met zijn partij. In een Marshall kreeg hij iets op het bord wat er gevaarlijk uit zag. Aan de vertrokken blik van Daniel en het feit dat hij na het typische d5 van zwart in de denktank moest na exd5, e4 liet zien dat hij niet helemaal verdacht was op deze variant. Toch is het niet te zien geweest op het schaakbord dat Daniel in de problemen zou zijn geweest. Hij pareerde de gevaarlijke uitziende aanval met een aantal goed uitziende zetten en hield uiteindelijk een remise over. Puik gespeeld en een waardevol halfje.

Ik geloof dat mijn geheugen me niet in de steek laat als in mijn herinnering daarna Ab en Tjeerd ongeveer op hetzelfde moment klaar waren. Ab zijn partij heb ik niet gigantisch veel van meekregen. Wel heb ik een aantal keer een kijkje genomen maar van de stelling had ik niet veel kaas gegeten. De opening snapte ik nog wel: een bekende variant in het Scandinavisch waarin zwart tijdelijk de c-pion offert voor een goed eindspel. Ab kwam er echter niet doorheen en moest zich tevreden stellen met een halfje.Tjeerd kreeg zijn Franse nachtmerrie op het bord toen zijn tegenstander de ambitieuze opstelling van het afruilfrans koos. De overduidelijke teleurstelling van Tjeerd was voor mij van het gezicht af te lezen. Wat vaak gebeurde in het afruilfrans gebeurde hier ook: het was naeen aantal zetjes een gelijke stelling en dit veranderde ook niet meer.

Daarna was Maarten zijn partij tot een einde gebracht. Maar voor ik in ga op de partij een paar woordjes van tevoren. Maarten is de meest enthousiaste teamleider die ik ooit heb gehad en ook het meest meegaand. Voor de wedstrijd ontvangen wel altijd een mailtje met eventuele voorbereiding en niemand gelooft in onze talenten zoals Maarten dat doet. Een beetje zenuwachtig over het feit dat er te veel remises regenden (Maarten zijn woorden) wilde hij maar al te graag zelf het eerste punt noteren van het team. Waar Maarten voor onze eerste wedstrijd tegen GUC nog werd verteld door AB positievere verwachtingen te hebben voor onze kansen in de Promotieklasse, lijkt Maarten zich daarin helemaal te hebben geschikt en vol te geloven in onze kansen. Als een goed teamleider leidde hij ons dan ook in de strijd tegen Middelstum met een lekker potje. In een Grand Prix van het Siciliaans initieerde zijn tegenstander in eerste instantie de chaos op het bord. Echter was Maarten heer en meester in deze chaos en maakt de ene goede zet na de andere. Al met al een verdiende en goede winstpartij.

Toen waren er nog drie partijen bezig. Sjoerd, Writser en Sophie zaten allen nog te bikkelen. Sjoerd zat een zware pot te spelen waar hij denk ik op meerdere momenten slecht tot verloren heeft gestaan. Het toont winnersmentaliteit om vervolgens een remise af te slaan op het moment dat dit objectief wellicht niet de beste keuze was. Na het waaien van de storm liet hij vervolgens zien een betere schaker te zijn in het eindspel en een nauwkeurig rekenaar. Toen het Dame eindspel vakkundig werd uitgespeeld mocht Sjoerd zijn eerste punt van het seizoen noteren na een heus gevecht.

Waar Writser vanaf het begin al een interessant potje op het bord kreeg vanuit een Schots gambiet zag het er op een gegeven moment erg goed voor hem uit. Volle verbazing was er bij dan ook op het moment dat Maria mij kwam vertellen tijdens het spelen van een serieuze pot hands and brains dat Writser slecht zou staan en twee pionnen achter. Snel maar even een kijkje nemen. Gelukkig stond Writser niet verloren. Een van de pionnen was al teruggewonnen en met een zwarte koning die de walk of shame mocht maken naar h4 durf ik wel te stellen dat wit genoeg compensatie had. Na het vinden van het lekkere zetje Tg3 in plaats van vele aanlokkelijke schaakjes was het matnetje dat er al een tijdje aan zat te komen bijna volledig gesloten. Writser mocht uiteindelijke een Dame incasseren en zijn tegenstander besloot hierop de vlag te hijsen.

Voor de oplettende lezer is allang duidelijk dat de winst voor SISSA 4 al een tijdje op het bord stond. De stand is op dit moment 5-2 en de matchpunten plus het koploperschap waren beiden al binnen. Sophie kon dus lekker eindeloos gaan pielen voor de winst. Ergens in de partij had ze haar tegenstander een kwal afhandig gemaakt. Het werd haar echter erg lastig gemaakt om deze kwal om te zetten in winst. Vele malen hoorde ik Sophie onder haar adem het hebben over een irritante loper. Deze loper bleek op een gegeven moment steeds meer waarde te krijgen totdat deze net zo sterk was als de toren. Even voor 12 werd dan ook uiteindelijk de vrede getekend.

5,5-2,5 dus! Een fantastisch resultaat al zeg ik het zelf. En als kers op de taart heeft niemand zijn partij verloren. Om dit te vieren zijn er door menig speler en supporter een aantal alcoholische versnaperingen genuttigd in het H’tje. De details hiervan laat ik buiten beschouwing maar geslaagd was het zeker.

Alle dank gaat verder nog uit naar de vele supporters die aanwezig waren in het denksportcentrum: Roeland, Ivo, Johan, Jorik, Maria en Casper (vergeef mij als ik een naam vergeet)!