Verslagen

Stuur een verslag in

SISSA 1 does it again!

Geschreven op 16 apr. 2019 door Mathijs

Ken je dat? Dat alles mee lijkt te zitten op de momenten dat het mee moet zitten? En dat het logische gevolg is dat je het kampioenschap in eigen hand hebt op de laatste speeldag? Ik denk dat weinig dit aan het begin van het seizoen zullen hebben voorspeld, SISSAanen incluis, behalve Carl, want Carl heeft alles in de gaten. En Carl's wil is wet, want Murphy heeft hier helemaal niks te zoeken. En waar onze nieuwe buren, diegenen waarmee we een halve LAT-relatie onderhouden, of moet ik zeggen LOS-relatie, al schrikken wanneer ze eens níet met 8-0 winnen, maar ook sterfelijk blijken te zijn, maar toch niet zo sterfelijk dat ze de koppositie uit handen geven, koesteren wij elk zwaarbevochten punt. Maar een goeie buur is beter dan een verre vriend, en goeie buren drinken wel eens een biertje met elkaar, zo ook aan het zuiderdiep tot diep in de zaternacht. En als je dan met een kleine degelatie van verscheidene Groninger schaakteams de kroeg uitrolt, en een andere kroeg inrolt, en dan Mr. Nosbo nog ziet verschijnen in de 9e cirkel, weliswaar zonder hockeystick maar met dorst, waardoor je begint te denken dat je een religieuze ervaring hebt, als een goddelijke komedie waarbij de zondag aanvoelt als de Cocytus, weet je dat alle ingrediënten aanwezig zijn voor een historisch seizoen. 


In de voorlaatste ronde namen we het op tegen Hoogeveen. Verzamelen op het hoofdstation, iedereen op tijd, iedereen ook schuilen voor de regen en sneeuw (Welke maand is het? Zou dit grillige weer iets te maken hebben met klimaatverandering? Of doet april gewoon toch wat ie wil?) auto in en 60 kilometer asfalt later kwamen we aan in Salawaku. Ondanks de felle buien zat de muis van Raymon nog stevig vast achter de ruitenwisser, en mijn gedachten dwalen af naar hoe het gaat met die muis, want zijn huis werd later die middag verkocht, waardoor wij eerder in Groningen waren, en aanschoven bij Papa Joe's, waar men uitstekende maaltijden serveerde, en onze lieve serveersters poogden een Duits vrijgezellenfeest niet uit de hand te laten lopen, ware het niet dat deze groep dit stadium allang was gepasseerd omdat ze hadden gedronken in Htje, en als je drinkt in Htje kunnen dat soort dingen gebeuren. 

 

Na de gebruikelijke beleefdheden en het aankondigen van spelers (waaronder natuurlijk onze eigen Edwin Schlegoric, waar ik me dan weer voorstel dat hij wordt aangekondigd als bij Jambers; "..maar 's nachts, ontpopt hij zich tot de Bosnische slager" ; maar ook Bosnische schlager als hij aan de knoppen van het Htje soundsystem zit) werden de handjes geschud en de klokken gestart. 

De speelzaal was groot, matig verlicht en de tafeltjes met borden stonden ver uit elkaar. Slechts één gordijntje was open, en door de ruit en het struikgewas renden 22 mannen op een bekrijt veld achter een bal aan. Voorts was de zaal bekleed met afbeeldingen van Molukse gezinnen en elftalfoto's van hoogstwaarschijnlijk Salawaku 1, en een enorme prijzenkast met bekers en dan denk je, waarom is dit interessant? Ik ben dus vrij gevoelig voor sfeer sinds ik in mijn eerste uitwedstrijd voor SISSA in een schoolgebouw in Haren heb gespeeld waar ik het gevoel kreeg dat ik te vroeg was geboren door de hitte die van de TL-buizen straalde, en mijn partij bevestigde dit vermoeden, en sindsdien leg ik wel vaker van zulke onsamenhangende verbanden. 5 Zetten verder probeerde ik me toch maar te herinneren wat ik moest spelen tegen een benko. Eerder had ik deze opening tegen Meneer Nosbo in de interne competitie gespeeld, en die partij won ik, maar dat was toen en dit is nu. Eerst nog maar een kopje koffie met een paaseitje.

 

Eric Jan was als eerste klaar. In een comfortabele maroczy gaf hij zijn paard wat beweging en vervolgens brak hij de stelling open met de f-pion. De koning van zwart stond op de tocht en het punt kon worden bijgeschreven. 

Elias werd al op zet 4 geconfronteerd met een hem onbekende zet, of althans, hij kon de weerlegging niet vinden, waardoor hij naar eigen zeggen in een saaie gelijke stelling kwam, maar hij kwam ook niet slechter te staan, maar hij won dus ook niet. 

Edim opteerde op 2 voor een caro-kann, en dan wel eentje die ik zelf nog nooit had gezien. Het werd al snel vrij scherp door tegenovergestelde rokade, paard en loper voor een toren, en een halfopen centrum voor beide spelers. Uiteindelijk bleek wit niet snel genoeg druk te kunnen zetten op de zwarte stelling, en Edim infiltreerde handig met zijn veel actievere stukken. Hierdoor bond hij alweer een tegenstander aan de zegekar, wat een seizoen heeft deze man! 

Raymon speelde een rustige london, waarbij zijn tegenstander met een vroeg e5 en het ruilen van enkele stukken een fantastische loper overhield. Hiermee leken winstkansen ver weg, en moest hij nog aan de bak om te zorgen dat hij niet slechter kwam te staan. Of er meer in had gezeten voor zwart weet ik niet, maar met een halfje konden we tevreden zijn. 

Ik had onze teamleider gevraagd om de nare smaak van afgelopen twee wedstrijden weg te spoelen met een hoog witbord. Gelukkig lukte dit in slechts 28 zetten tegen een passieve benko van mijn tegenstander. Doordat ik een stevig pionnencentrum kon bouwen had zwart problemen om zijn stukken in het spel te brengen, wat mij weer in staat stelde om met een goed getimede f4-e5 de zwarte koning op te jagen. Er was geen houden aan. Hierdoor stonden we met 4-1 voor en gezien de borden leken we op een eenvoudige overwinning af te stevenen. 

Hemmes kwam (net zoals zijn tegenstander) in tijdnood terecht in een moeilijke stelling waarbij hij paard en loper en dame overhad tegen toren en dame. Analyse later bleek dat hij ergens de winst heeft gemist maar dit was verre van gemakkelijk en een half puntje gaf ons de bevrijdende 4.5. Dit bleek ook noodzakelijk; 

Carl leek me gedurende de partij comfortabel te staan, en zonder concreet voordeel bij beide spelers ging dit richting remise. Ware het niet dat het Hoogeveense paard in het eindspel toch handiger was dan Carl's slechte loper, wat uiteindelijk fataal bleek. 

Marcel speelde snel, en leek ook lang geen enkel probleem te hebben, maar hij trok in een ongebalanceerd (toren tegen paard+loper) eindspel ook aan het kortste eind en aldus mochten we onze zegeningen tellen met 4.5-3.5.

 

Zoals gezegd kunnen we ons onsterfelijk maken door op 11 mei thuis tegen HSP/Veendam minimaal gelijk te spelen, het belooft spektakel te worden. Komt dat zien!


Sissa1 kampioen van Nosbo Hoofdklasse A (Hey! Wie had er nou aan getwijfeld? .. alhoewel..)

Geschreven op 14 apr. 2019 door E.S.

Met gemengde gevoelens (Hey! Beetje drama mag zijn!) liep ik, Edwin Schlegoric, 
(Wanneer was het ook alweer? Verslaggeving acht dagen na dato heeft toch wel zijn nadelen.) het DSC binnen.
Voor het eerst in tijden weer eens als supporter - iedereen leek te willen, iedereen leek te kunnen, dan draai je af en toe uit.
Enfin. Genoeg kannonen in supportersschoenen deze avond (Mathijs, Benno... Hey! Een zelfcomplimentje moet kunnen!)
Ik hoef niemand uit te leggen hoe belangrijk deze wedstrijd was. Indien wel dan heeft U hier niks te zoeken. 
Het eerste half uur had ik gemist (Hey! Een beetje vaderlijke plichten mag zijn!), maar veel had zich nog niet afgespeeld.


Dit klopt niet volledig want aan bord 1 was er al een zware stukken eindspel op het bord. Nick had beslissend
materiaalvoordel leek in recordtijd te gaan winnen, en dan praat ik niet per se over zetaantal maar tijdsverbruik. 
Zou best kunnen dat hij met meer tijd op de klok eindigde, dan dat hij mee begon. Henk kreeg geen schijn van kans meer. 
Wat een stellingsgeluk hebben die IMs ook altijd.  

1:0, drie ge gaan - ja want aan 4-4 hebben we genoeg.

Als tweede was Koen klaar. Ook hij ging toch iets te gemakkelijk door Hettinga heen. 
Deflectie hier, pionvork daar en kleine kwal + compi in de zin van monsterpaard op d5.
In hogere, en lagere zin al uit maar ik had verwacht dat de partij nog 15 zetjes zou duren.
Hooguit vijf zetten later was het ondekbaar mat. 

Da's 2:0 dan. Spannend zou het niet meer worden, toch? Staunton kwam zonder Jonas en Theo zichtelijk verzwakt..
Toen Tjaart gehakt maakte van de damevleugel van Wolters en mat in een mocht zetten deed hij dat ook keurig.
Ik kan nog zo veel van onze dokter leren.

3:0.. en toen keek ik om me heen..

-Renze bezig aan 2T+2P vs 2T+2P eindspel met vrijpion voor hem maar 3-2 damevleugel meerderheid voor Jaap.
 Hoe en of het wint.. wie weet.
-Maarten R. aan 8, niet helemaal duidelijk. Er zitten aan beide kanten wat gaten op de koningsvleugel. Ik was ietwat lui
 om het uit te zoeken (Hey!..)
-Frits, was buiten tijdens het roken nogal negatief over zijn stelling en ik dacht: waarom eigenlijk??
 (Hey! Je twijfelt nooit over Frits zijn stellingsoordel!). Toen ik wat beter keek, inderdaad: Edwin won de eerste slag.
-Maarten H. bleef op een stelling zitten zonder veel eigen spel. En Bauke begon de druk opvoeren..
-Casper had materieel evenwicht maar de prognose was dat wit twee erg sterke spuiters gaat krijgen. Hij had blijkbaar 
 het centrum te vroeg geopend en kreeg nu de rekening.

Tja, je staat 3-0 voor, alles lijkt soepel te gaan en dan ga je allerlei doomscenario's bedenken.
Doet me denken aan een fenomeen uit de poker wereld. Als wij ons geld op de flop er in krijgen
en het is een 50-50 dan zweten wij lang niet zo hard, als wanner wij huizenhoge favoriet zijn en onze
tegenspeler kan allen door een 1-outer gered worden (3-4%). (Hey! Een beetje poker-raaklijnen moet kunnen!)
En toen was het bij Casper uit. Goede pot van Erwin. Casper heeft een dip(je). 
(Hey! Betje voorkennis over komende zaterdag moet je toch wel kunnen-mogen-hebben asjeblieft!)
Gelukkig heeft de Casper goede teamgenoten op betreffende avond wisten hoe het moet.
Niemand minder dan de topscorer himself haalde het beslissende punt binnen. 
Weet U nog, de gaten op de koningsvleugel.. Ja?
Ik weet niet of Maarten R stiekem geoefend heeft, maar hij heeft toch behoorlijke vastbind-kunsten vertoond.

4-1! We are the champions van de hoofdklasse A! (Hey! Beetje volledigheid af en toe is best oké) 
En wat zijn we toch blij mee. 

Op de overige borden: 
Frits deed wat reparatiepogingen en het oogde steeds beter.
Maarten H kreeg een "paardoffer" in his face, en dat op d5. Zowel ignoreren als pakken leek slecht
maar je moet ergens voor gaan.
Renz begon de schroeven langzaam maar zeker dicht te draaien. Hij vond een goede formatie om de opmars van zijn isolani te
ondersteunen. 

Mijn aandacht ging nu vooral naar ons tweede. Met Carl en Kenneth bezig had men een punt nodig voor het kampioneschap.
Het was niet duidelijk of en hoe Carl kon winnen, en Kenneth moest een eindspel met pion minder zien te keepen. 
Carl won met behulp van zijn tegenstander en Kenneth mocht gerust verliezen 
- helaas verloor hij net nadat hij zich naar een remise toe had gewerkt.
Verwacht niet dat ik jullie acht dagen later opnieuw ga feliciteren. maar ipv: Get ready to rumble!

En het slotakkoord..
Frits blijkt te sterk voor mijn naamgenoot. Een tweede kans kreeg hij niet.
Maarten H blijft hangen in de touwen, Bauke geeft het bijna uit handen maar
wint uiteindelijk verdient het tweede matchpunt voor staunton. 
Het slotmoment is voor Renze - en een bijzonder elegant matje.

 

Hey! Hoe zet je hier mat in drie?


 


Sissa1 kampioen van Nosbo Hoofdklasse A (Hey! Wie had er nou aan getwijfeld? .. alhoewel..)

Geschreven op 14 apr. 2019 door E.S.

Met gemengde gevoelens (Hey! Beetje drama mag zijn!) liep ik, Edwin Schlegoric, 
(Wanneer was het ook alweer? Verslaggeving acht dagen na dato heeft toch wel zijn nadelen.) het DSC binnen.
Voor het eerst in tijden weer eens als supporter - iedereen leek te willen, iedereen leek te kunnen, dan draai je af en toe uit.
Enfin. Genoeg kannonen in supportersschoenen deze avond (Mathijs, Benno... Hey! Een zelfcomplimentje moet kunnen!)
Ik hoef niemand uit te leggen hoe belangrijk deze wedstrijd was. 
Het eerste half uur had ik gemist (Hey! Een beetje vaderlijke plichten mag zijn!), maar veel had zich nog niet 
afgespeeld. Dit klopt niet volledig want aan bord 1 was er al een zware stukken eindspel op het bord. Nick had beslissend
materiaalvoordel leek in recordtijd te gaan winnen, en dan praat ik niet per se over zetaantal maar tijdsverbruik. 
Zou best kunnen dat hij met meer tijd op de klok eindigde, dan dat hij mee begon. Henk kreeg geen schijn van kans meer. 
Wat een stellingsgeluk hebben die IMs ook altijd.  

1:0, drie ge gaan - ja want aan 4-4 hebben we genoeg.

Als tweede was Koen klaar. Ook hij ging toch iets te gemakkelijk door Hettinga heen. 
Deflectie hier, pionvork daar en kleine kwal + compi in de zin van monsterpaard op d5.
In hogere, en lagere zin al uit maar ik had verwacht dat de partij nog 15 zetjes zou duren.
Hooguit vijf zetten later was het ondekbaar mat. 

Da's 2:0 dan. Spannend zou het niet meer worden, toch? Staunton kwam zonder Jonas en Theo zichtelijk verzwakt..
Toen Tjaart gehakt maakte van de damevleugel van Wolters en mat in een mocht zetten deed hij dat ook keurig.
Ik kan nog zo veel van onze dokter leren.

3:0.. en toen keek ik om me heen..

-Renze bezig aan 2T+2P vs 2T+2P eindspel met vrijpion voor hem maar 3-2 damevleugel meerderheid voor Jaap.
 Hoe en of het wint.. wie weet.
-Maarten R. aan 8, niet helemaal duidelijk. Er zitten aan beide kanten wat gaten op de koningsvleugel. Ik was ietwat lui
 om het uit te zoeken (Hey!..)
-Frits, was buiten tijdens het roken nogal negatief over zijn stelling en ik dacht: waarom eigenlijk??
 (Hey! Je twijfelt nooit over Frits zijn stellingsoordel!). Toen ik wat beter keek, inderdaad: Edwin won de eerste slag.
-Maarten H. bleef op een stelling zitten zonder veel eigen spel. En Bauke begon de druk opvoeren..
-Casper had materieel evenwicht maar de prognose was dat wit twee erg sterke spuiters gaat krijgen. Hij had blijkbaar 
 het centrum te vroeg geopend en kreeg nu de rekening.

Tja, je staat 3-0 voor, alles lijkt soepel te gaan en dan ga je allerlei doomscenario's bedenken.
Doet me denken aan een fenomeen uit de poker wereld. Als wij ons geld op de flop er in krijgen
en het is een 50-50 dan zweten wij lang niet zo hard, als wanner wij huizenhoge favoriet zijn en onze
tegenspeler kan allen door een 1-outer gered worden (3-4%). (Hey! Een beetje poker-raaklijnen moet kunnen!)
En toen was het bij Casper uit. Goede pot van Erwin. Casper heeft een dip(je). 
(Hey! Betje voorkennis over komende zaterdag moet je toch wel kunnen-mogen-hebben asjeblieft!)
Gelukkig heeft de Casper goede teamgenoten op betreffende avond wisten hoe het moet.
Niemand minder dan de topscorer himself haalde het beslissende punt binnen. 
Weet U nog, de gaten op de koningsvleugel.. Ja?
Ik weet niet of Maarten R stiekem geoefend heeft, maar hij heeft toch behoorlijke vastbind-kunsten vertoond.

4-1! We are the champions van de hoofdklasse A! (Hey! Beetje volledigheid af en toe is best oké) 
En wat zijn we toch blij mee. 

Op de overige borden: 
Frits deed wat reparatiepogingen en het oogde steeds beter.
Maarten H kreeg een "paardoffer" in his face, en dat op d5. Zowel ignoreren als pakken leek slecht
maar je moet ergens voor gaan.
Renz begon de schroeven langzaam maar zeker dicht te draaien. Hij vond een goede formatie om de opmars van zijn isolani te
ondersteunen. 

Mijn aandacht ging nu vooral naar ons tweede. Met Carl en Kenneth bezig had men een punt nodig voor het kampioneschap.
Het was niet duidelijk of en hoe Carl kon winnen, en Kenneth moest een eindspel met pion minder zien te keepen. 
Carl won met behulp van zijn tegenstander en Kenneth mocht gerust verliezen 
- helaas verloor hij net nadat hij zich naar een remise toe had gewerkt.
Verwacht niet dat ik jullie acht dagen later opnieuw ga feliciteren. maar ipv: Get ready to rumble!

En het slotakkoord..
Frits blijkt te sterk voor mijn naamgenoot. Een tweede kans kreeg hij niet.
Maarten H blijft hangen in de touwen, Bauke geeft het bijna uit handen maar
wint uiteindelijk verdient het tweede matchpunt voor staunton. 
Het slotmoment is voor Renze - en een bijzonder elegant matje.

 

https://i.gyazo.com/8eb9d4ca714f0c3e66c2f5177e5b7013.png

Hey! Hoe zet je hier mat in drie?


 


Over derby's, Fransozen, moffenhoeren en proefbankjes

Geschreven op 29 mrt. 2019 door Benno de Jongh

Loyaliteit. We kunnen toch wel stellen dat dat een hol begrip is geworden in onze tijd.  In de tijd dat middelmatige rechtsbacks van middelmatige voetbalverenigingen na een mazzelgoal een obligaat hartje maken richting het publiek, hun coach bijkans aflebberen, op pathetische wijze meerdere malen het clubembleem kussen en twee maanden later voor een paar duiten extra verkassen naar de volgende club waar ze zonder enig gene hetzelfde doen na een mislukte voorzet die in de bovenhoek verdwijnt... 

Een land kan zijn dwazen overleven, zelfs de ambitieuze. Maar verraad van binnenuit overleeft het niet. (Cicero, 55 v. Chr)

Dus toen ik, een van uw favorietste schaakverslaggevers van Noord-Nederland en omstreken, gevraagd werd mijn voor de NOSBO-beker voor SISSA uit te komen, wist ik dat ik daarmee mogelijkerwijs op teentjes van sommige niet nader te noemen figuren van LOS zou stappen. Het verzoek van onze grote leider Maarten Roorda om voor Sissa uit te komen was echter iets waar ik - als man van mijn tijd - slechts een pilsje lang over na te hoefde na te denken. Ik speel graag voor SISSA, de club waar ik als schaker achter de mens volwassen ben geworden. Ik neem op de koop toe dat ik door mijn LOS-clubgenoten nu te pas en te onpas voor verrader wordt uitgemaakt. Waarbij diegenen die zich als een stel huursoldaten door nota bene de Duitsers naar het Oostfront laten dirigeren voor een of ander Blitzkriegtoernier, de meeste noten op hun zang hebben. Dan kan de plaatselijke krant wel schrijven dat 'Der niederländischer Studenten-Blitzmeister holte bei seinen beiden Saisoneinsätzen jeweils souveräne Siege und befindet sich aktuell in Topform...' Maar ja, waarom dan niet die Topform voor je eigen club inzetten? Dat zijn mind you degenen die mij verrader noemen, vooral in de clubapp, omdat ze te laf zijn om het in mijn gezicht te zeggen... Maar wel goed genoeg om als een modern slaafje het verslag te schrijven zeker? 

Die Furcht is die Mutter der Moral. (Friedrich Nietzsche, 1883)

Over de belangrijkste afsplitsing in de geschiedenis van de mensheid sinds 1517, is reeds genoeg gezegd. Over de rol van het bestuur, de sponsor, wel of geen toezeggingen en de talloze boterige tepels halen wij geen koeien uit de sloot, zeker geen oude. Gedane zaken nemen geen keer en we kunnen nu slechts constateren dat SISSA-LOS een echte derby is. Het is dé Groningse derby, eentje waar GUC-SISSA nu al een een puntje aan kan zuigen. De winterse eerste ronde van de  KNSB-beker die nipt met het snelschaken door LOS werd gewonnen, was slechts een voorproefje in vergelijking met wat we vrijdagavond in het denksportcentrum hebben gezien. Deze derby is niets minder dan  een strijd tussen zoete dropshot en zoute dropshot, tussen traditie en toekomst, tussen 17 bier op een avond en 17 pitchers op een avond, tussen student en eeuwige student, tussen moederschoot en strak kutje. 

De LOSsers zijn zijn voor een groot deel oud-studenten, maar wel oud-studenten die nog denken dat ze studenten zijn. En daar naar leven, althans bij het schaken. (Jan van Os, 2019)

Bij bekerschaken is psychologie bijna even belangrijk als de zetten zelf. Voor LOS was de puzzel die opstelling heet simpeler te leggen dan voor ons, O nobele SISSAanen. De gebroeders Van Foreest, (die overigens - dat weten maar weinig mensen - ook twee betovergrootvaders hadden, tevens broers van elkaar, die ook aardig konden schaken en Nederlands kampioen werden, jaja) - vonden een of ander toernooi in Skopje of all places belangrijker dan de halve finale van de NOSBO-beker. Over loyaliteit gesproken! Bij LOS speelde behalve de dubbele moraal van de twee reeds genoemde moffenhoeren ook andere kwesties zoals zwangerschapsverloven. Daardoor verschenen de lokatielozen weliswaar met een zeer representatieve formatie, maar niet met de állersterkste opstelling aan de start. 

Dat heb je mis, Jaap (Stam, red). Je hoeft niet bij de geboorte van je kind te zijn, alleen bij de verwekking... (Winston Bogarde, 1994)

Twee dagen eerder bewees LOS prima met een underdogrol om te kunnen gaan door vier profs na verlenging te vernederen in Apeldoorn. Maar zouden onze tegenstanders ook met een favorietenrol om kunnen gaan? Zouden ze misschien naast hun schoenen zijn gaan lopen? De filosofiestudent speelde tegen de magazijnmedewerker, de Econometriestudent tegen de Rechtenstudent, de arts tegen Geschiednisstudent en de  pokeraar tegen de beeldhouwer. De spanning in het Jannes van der Wal Denksportcentrum Groningen aan de Oliemuldersweg 43 in Groningen voor de halve finale van de NOSBO-beker was reeds voor aanvang om te snijden. Ook de SISSA-sistaaz en het derde team van SISSA speelden werken op dezelfde locatie hun partijen af. In ons duel echter leek achtergrond, leeftijd, ras en geaardheid  even geen rol te spelen. De strijd zou beslist worden op het bord, het gaat bij schaken tenslotte om de drie zetten: de zin, de zetten en de zenuwen. 

If you're not nervous, you're not paying attention. (Miles Davis, 1972)

Twee Fransen en twee Sicilianen lopen samen de kroeg in. Zegt de een tegen de ander: 'Ik geloof dat ik dubbel zie.' Het is jammer dat een schaakverslag ook een beetje over schaken moet gaan. Nee, ik ontkom er weer niet aan. Ok, dan. Op bord 1 was het Nick tegen Renze, wellicht de hoogst gerate partij ooit in de reguliere ooit NOSBO gespeeld, aldus voorzitter Roland Kroeze. Nick Maatman wordt door Pol als 'huurling' bestempeld, omdat de filosofiestudent van de RUG naast het verkopen van eieren ook bij GUC wat centjes bijverdient. Moet je horen wie het zegt. Tegen Renze Rietveld koos Nick voor zijn kenmerkende Fransoos, en een vrij rustige variant verscheen op het bord. Op bord 2  zag eeuwig talent Simon de Siciliaan van Frits tegenover zich. Frits drukte snel het thematische d5 door, ten koste van een paard op f5 van Simon. Aan Frits de keus of die eraf moest of niet, voorlopig nog even niet. Zijn de vier spelers op de eerste twee borden te kenmerken als 'solide', op de twee laatste borden was er meer sprake van een botsing der stijlen. De vraag is: Wat kan je met deze informatie? En kan je op basis van persoonlijkheid een uitslag voorspellen? 

I am convinced, the way one plays chess always reflects the player’s personality. If something defines his character, then it will also define his way of playing. (Vladimir Kramnik, 2007)

Op bord 3 Daar speelt Hendrik 'de Profeet' de Groot zijn Reti met wit, die transformeerde naar een Siciliaan. De Profeet is een ras-tacticus, en Tjaart een klassieke schaker, wat bleek uit de snelle ontwikkeling van de stukken van de eerste tegenover de solide structuur van de tweede. Als dit een lange partij wordt geef ik Tjaart goede kansen, zo niet, dan zal Hendrik waarschijnlijk aan het langste eind trekken.  Op bord 4 ook een clash tussen twee stijlen, een solide, positionele Edim tegen de wat speelsere, frivolere Casper. Beiden zijn al tijden lang in goede vorm, dus dat belooft vuurwerk. Kersverse 1.e4-speler Edim was niet bang voor de Fransman waar Casper al een schaakleven lang ervaring mee heeft. Maar, de hamvraag blijft: Kan je op basis van iemands achtergrond, ras, sexe of persoonlijkheid zien of iemand een beetje kan schaken? 

Negers kunnen best schaken, maar negerinnen niet. (Jan Hein Donner, 1972)

Hendrik haalt het eerste punt voor LOS binnen, in minder dan 20 zetten. 'Ik gaf twee stukken weg', aldus Tjaart, 'en dat zijn er twee teveel.' Een slechte dag voor Tjaart, en een prima voor De Profeet. Hendrik: 'Two pieces, just what the docter ordered...' Op de andere borden op het moment dat ik dit schrijf, om 21.57 uur, alleen een onprettige plus voor Frits tegen Simon te ontdekken. Edim en Nick lijken prima te staan. Maar ja, de tijdnood komt er nog aan en dan is alles mogelijk. 

Tijdens teamwedstrijden wordt alles toch beslist in het beruchte vierde speeluur. (Merijn van Delft, 2019)

Het vierde uur dus. De app wordt steeds actiever, veel Losers leven op afstand mee of doen alsof ze op afstand (Berlijn) meeleven. Frits lijkt inmiddels wel heel goed te staan tegen Simon, maar voor de rest lijkt alles mogelijk (22.50 uur). Even later is het 2-1 in het voordeel van LOS, met Edim die zijn partij tegen Casper zeer waarschijnlijk over de streep gaat trekken. Edim offerde een kwaliteit, stond qua materiaal wat achter, maar had zowel de betere structuur als de sterkere aanval: 2-2.

Modern chess is too much concerned with things like pawn structure. Forget it, checkmate ends the game. (Nigel Short, 2004)

Vluggeren dus. Een discipline op zich, die zowel de SISSAan als de LOSers tot in de puntjes beheerst. Overigens heeft LOS aan 2-2 genoeg, omdat het laaste bord tijdens de reguliere partije als eerste afvalt in de eindtelling, en dat is die tussen Edim en Casper. Op bord 1 gaat de strijd tussen Renze 'the Renzenator' Rietveld en Nick (die nog geen bijnaam heeft) gelijk op, en eindigt in remise. Op bord 2 trekt de jeugd aan het langste eind. Frits behaalde twee dagen geleden nog de bevrijdende winst tegen Thomas Beerdsen, maar moest nu de meerdere in Simon erkennen. Op bord 3 was Hendrik met zwart in een soort Pirc/Wolga/Modern/Tiger Tjaart net te snel en slim af. Ongeveer datzelfde gold voor Casper, die wraak nam op zijn verloren reguliere partij tegen Edim, die lastig kon schakelen van veel meer tijd op de klok naar een vluggertje. Eindstand: 2,5-1,5. De lokatielozen winnen en zoals dat in onze democratische traditie gewoon is, feliciteren we onze tegenstander. De avond was nog jong, maar bleef dat niet voor eeuwig. Er werd in het H'tje eindeloos om dropshots geschaakt, merkwaardige adjevances gemaakt, meegezongen op John de Bever en over politiek én belangrijke zaken gepraat. Hoe ik dat weet, terwijl het verslag al voor middernacht gepost is? 

Omdat elke (schaak)dag weer hetzelfde is, en toch weer helemaal anders...  (Benno de Jongh, 2019) 


Schaamroden op de kaken

Geschreven op 21 mrt. 2019 door Maarten

Maandag moest de interne competitie het stellen zonder Benno, Edim, Mathijs, mij en Paul. Gelukkig was er wel Koen die niet mee kon naar Roden vanwege spionagepraktijken in Groningen zuid. Niemand heeft geprofiteerd van Edim's afwezigheid want het werden allemaal remises. Als u de stand wilt zien heeft u pech want onze website functioneert vrij gebrekkig. Maar daar zijn al veel te veel woorden aan vuil gemaakt. Waar geen woorden aan vuilgemaakt zijn is onze uitwedstrijd tegen Roden. Het begon lekker. Edim was in plaats van op het station onder de douche. vervolgens sloeg ik af bij het julianaplein maar ging rechtdoor. Ik weet niet wat erger is. Rechtdoor gaan als je auto de hele tijd afslaat is ook geen pretje, me dunkt. Ergens bij Peize deed copiloot Writser een duit in het zakje door te suggereren dat ik linksaf moest. Wat ik vervolgens klakkeloos opvolgde. In het restaurant hadden Benno en Edim beter een tafeltje voor twee kunnen nemen. Dan waren er in elk geval twee tafels gevuld. De bediening presteerde het toch veel te laat eten op te dienen. Ik schrokte mijn quiche naar binnen en begaf me vooruit richting speellokaal om de opstelling door te geven. De locatie is prachtig, het ontvangst hartelijk en de koffie matig. Ik zette mijn naam bij bord zeven en vroeg me af wat Menno Keizer ook alweer speelt. Caro Kan moest het worden. Omdat ik de opstelling onder ogen kreeg voor de wedstrijd moest ik voor straf met Writser in een apart lokaaltje zitten. Waarom Writser straf had is me nog onduidelijk. Enfin, gravend in mijn geheugen kwam Kamsky-Seirawan 2012 en Karjakin Mamedjarov 2015 voorbij. Ik besloot dat ik genoeg bagage op zak had om maar weer eens 3.Pc3 te spelen (al zijn er lieden dat Pd2 nauwkeuriger is). Toen ik hem uitvoerde realiseerde ik me opeens dat Menno Pd7 (karpov variant) antwoordt. Ik wist nog dat het paard naar g5 kan en dat je na h6 Pe6 hebt en na 6. Ld3, h6 nog steeds Pe6 hebt. Maar na 6...e6, 7. P1f3 moet je dan offeren op e6 als zwart h6 antwoord. Het meest frappante vond ik achteraf dat ik niet de 6e beslissende matchpartij tussen Deep Blue en Kasparov kende uit 1997. U raad het al ik vond 1 pion en een koning in het centrum te weinig compensatie voor het stuk. Daarnaast nodigt het nieuwe speeltempo ook niet uit om op avontuur te gaan. Met schaamrood op de kaken kreeg ik Ph3 uit mijn klauwen. Me realiserende dat dit wel eens het einde kon betekenen van mijn zegereeks. Gelukkig had Menno niet zijn dag en kwam ik weg met alleen een vieze smaak in mijn mond. Viel er aan de andere borden nog iets te genieten. Mwah, ik vermoed dat op Paul na niemand echt het gevoel had een goede partij te spelen. Rating gaf de doorslag met 7 bordpunten keerden we huiswaarts. Casper presteerde het overigens binnen anderhalf uur klaar te zijn en al het bier op te drinken. Ik geloof dat ze in Roden van tevoren even moeten kijken welk team er langskomt. Jammergenoeg voor Roden lijkt het doek gevallen. Als dan ook nog hun kopman met zwangerschapsverlof is zit het ook allemaal niet mee. Voor ons rest nog de thuiswedstrijd met medekoploper Staunton op 5 April. Eerst is er nog de bekerwedstrijd tegen Los. Een wedstrijd met een bijzonder tintje. Op 29 maart doe ik de bar in het dsc, Benno schrijft een dubbelverslag en verder wil ik niet teveel info prijsgeven. We hopen op veel publiek. Ook Sissa 3 en 4 spelen een thuiswedstrijd.


Sisters pakken de winst in Lewenborg

Geschreven op 27 feb. 2019 door Dionne

Waar was toch die mooie zon gebleven die ik was tegengekomen tijdens mij lunchpauze? Koud en in het donker haast ik mij richting Lewenborg. Uiteraard was ik even vergeten dat wij niet in ons thuishonk aan de Oliemuldersweg zaten dus moest er nog even extra hard doorgetrapt om ook dat kwartiertje naar het Dok goed te maken. Terwijl ik de open sluis voorbij fiets, en blij ben dat ik dit pokke eind niet meer elke dag hoef te fietsen zoals ik vroeger elke dag deed, krijg ik niet veel later bericht van Aneta, dat zij voor de sluis aan het wachten is en dus iets later arriveert.

In de entree van het wijkcentrum kom ik even op adem en moet ik denken aan mijn eerder momenten in het Dok, mijn vroegere schaakthuishaven. Toen ik jeugdlid was en na het schoolschaken begon met het echte schaken, was dat op deze club. Ook toen waren Jan Schut, Hiddo en Tony Westermann al in de weer bij Lewenborg, leuk om hen weer te zien.

Na binnenkomst sluit ik mij aan bij Ella en Famke die boven leunend tegen de biljarttafels aan het wachten zijn. Terwijl Famke en ik tot de conclusie komen dat wij als bijna-buren, niet helemaal handig zijn geweest door verschillende vervoersmiddelen te kiezen, wordt ons gevraagd of wij misschien ook voor het schaken komen door een dame van Lewenborg. In koor zeggen wij uiteraard ´ja´ waardoor ze ietswat verschrikt reageert met ´bij ons op de interne?', daarop kunnen wij gelukkig melden dat wij de tegenstanders zijn. Het is toch best eenzaam om de enige schaakdame op een club te zijn, gelukkig hebben wij dat toch beter voor elkaar bij Sissa met onze sisters! Meisjes of dames mag je ons trouwens ook noemen, maar 'vrouwen' nee, dat klinkt toch niet zo leuk filosoferen wij samen. Even later krijgen wij een warm onthaal. Helaas had Ella een beetje pech toen ze als eerste binnen kwam en een schaakklasje binnen liep, toen ze tegen Sissaanse traditie, te vroeg aanwezig was voor de wedstrijd, dus werd zij gevraagd even op de gang te blijven wachten. Gelukkig duurde het niet lang voor er meer dames waren en konden we gezellig gaan keuvelen.
Toen alle dames aanwezig waren, begon ook de wedstrijd gezellig met wat uitwisselingen over mijn connectie met Lewenborg en een kopje thee. Ik zat op bord 3 en deed een d4 opening, wat daarna gebeurd is altijd weer een verrassing, zo ook deze keer. Gezien ik geen verstand heb van schaken is dit alle schaakinhoudelijke informatie die ik over de opening kan vertellen. En uiteindelijk spelen wij niet om te schaken maar voor de gezelligheid dus maakt dat ook geen drol uit.

Overgaand op het verloop van de wedstrijden, Ella verloor helaas als eerste na een fikse aanval van pionen die aan de verkeerde kant van het bord kwamen. Daarna won ik met een leuke aanval waardoor ik anders een paard zou winnen in een eindspel. Aneta had een afschuwelijk moeilijke stelling op het bord met zoveel penningen en mogelijke aanvallen dat ik er scheel van werd en snel door ging met kijken op de andere borden. Gelukkig weet Aneta wel raad met dat soort situaties en haalde zij haar puntje binnen. Ook Famke deed het fantastisch, een prachtige aanval op een pion en de koning, maar door de vermoeidheid overwoog ze even om remise aan te nemen, maar toen haar tegenstander niet begreep dat wij dat meestal even overleggen met onze teamcaptain, had Famke haar vuur gevonden en ging voor de winst en haalde zo ons 3e punt binnen! Sophie leek in mijn opinie leuk uit de opening te zijn gekomen maar haar partij resulteerde in een remise en ook Annemarie had in een moeilijk eindspel een remise te pakken. Dus wij zijn met vier fabeltastische punten naar huis gegaan. GO SISTERS! Helaas hadden alle dames de dag erna een wekker op een veel te afschuwelijk tijdstip waardoor onze bedden lonkten en wij ons snel naar huis begaven om die warme nesten op te zoeken. Volgende keer komen wij graag weer in Htje afsluiten met een borrel!

Heel veel liefs van de sisters,

-Dionne


Een milde beschrijving van de repeterende vernietiging van onze buren.

Geschreven op 17 feb. 2019 door Koen

Trappelend van ongeduld stonden we te wachten, al wekenlang ging het in de Nosboppers-appgroep over niets anders dan de derby tegen GUC 2 die op het programma stond. Sommigen van ons vergaten af en toe even dat er nog geschaakt moest worden, maar dat is niet zo gek met al die competities. (Kijk eens, een interne, een interne beker, een nosbo beker, een KNSB beker, een KNSB competitite en een NOSBO competitie)

Goed, de echte liefhebber vergeet dus wel eens dat er gespeeld moet worden, maar klaagt zeker niet. Daar is het een liefhebber voor. Dat SISSA vele liefhebbers telt is voor een maandagse H’tje bezoeker wel te zien en ook deze vrijdag straalde het plezier weer van de gezichten.

 

Voor we echter arriveren op de vrijdag, moeten we eerst de voorbereiding even bespreken. Ikzelf ben gewend aan het LOSbandige leven van de jongste club uit de NOSBO. Voor het schaken op vrijdagavond zat ik dan ook met een probleem, de kans dat er niet-brak gespeeld zou worden was aanwezig, hetgeen zeker tot wat onwennig gestuntel aan het bord zou zorgen. Gelukkig zijn er dan teamgenoten , die weliswaar zelf niet (mee mogen) spelen op vrijdag, maar wel een handje willen toesteken in de voorbereiding. Het LOShok werd bezocht, hetgeen zorgde voor een stabiele schaaktoestand op  de vrijdag.

 

Met enige moeite sleepte ik me naar startpunt van al het plezier, Italia, waar ik in gewenning bleef hangen door een bekende succesmaaltijd te verorberen met 11 SISSAanse vrienden. We hadden het geluk dat niet alleen SISSA 1, maar ook SISSA 2 mocht aantreden deze dag, wat de spelvreugde natuurlijk alleen maar deed groeien. Pizza en pils, en toen dus een partij. Een partij met een speeltempo van 75 minuten + 30 seconden per zet, iets dat door de ons niet onbekende Albert Prins wordt verguisd als de zoveelste blunder van het NOSBO bestuur. Nu wil ik Albert er graag op wijzen dat deze wijziging van het speeltempo niet uit de koker van Kroeze en co kwam, maar werd doorgevoerd na een door aanwezige verenigingsvertegenwoordigers aangevraagde stemming op de NOSBO-ALV. Waar Albert wel gelijk in heeft is dat dit tempo in potentie de bar-zit-tijd vergroot, iets dat een SISSAan niet als onaangenaam in de oren klinkt.

 

Een SISSAan met ervaring, zoals Maarten Roorda inmiddels toch wel genoemd mag worden weet het tempo in zijn partij (wat een hakkerij zeg), zelfs zo op te voeren dat ver voor het verstrijken van de gereserveerde speeltijd al geproost kan worden in de bar. Tegenstander Henk (of Henkie voor een zekere de Jongh) van der Meer werd volledig zoek gespeeld na een theoretisch dubieus kwaloffer van Maarten. Laten we dat meer doen, dubieus kwallen offeren. Voor de angstigen onder ons heb ik nog wel een shirt met reserve kwallen te leen.

Wie er na Maarten als eerst de bar mocht betreden is mij niet exact helder, wel dat het Mathijs of Casper was. Beide bestreden hun tegenstanders (Ynte en Annelies) in gelijke stijl --> “Dwars door de panty!” Waarbij panty in dit geval het centrum van de tegenstander was.

 

Zelf mocht ik het opnemen tegen Nico Karsdorp, die naar eigen zeggen niet zo in vorm is en daarom de scherpe opening op de plank laat en kiest voor een solide opzet. Dit zorgt voor uitblijven van vuurwerk, maar gelukkig weten we ons altijd zeker van een knallend feest na afloop van een wedstrijd, dus enige degelijkheid in de voorhand mag geen probleem zijn. Met normale zetten kreeg ik een erg prettige Panov-achtige stelling op het bord. Toen ik probeerde te oogsten liet ik wat tegenacties toe, maar Nico miste deze mogelijkheid. In de analyse bleek dat ik met wat onhandigheid zomaar op gevaarlijke paden terecht had kunnen komen, maar goed, toen was het punt al genoteerd.

 

Na mij zegevierden er nog wat lieden, maar van de volgorde ben ik niet geheel zeker. Benno was in ieder geval degene die als eerste had moeten winnen. Knallen met g5, stukken richting g2, g3 en h2, een stuk incasseren (‘hij had hierna nog best kansen’ eeeh… Benno, dat zal wel niet toch?) en matzetten. Leuk om te spelen. Frits deed rare dingen in de opening, maar deed daarna gauw zijn masker af en speelde door als de degelijke en nauwkeurige schaker die hij eigenlijk is. Niets op aan te merken. (Ik moet zeggen dat er ook op het spel van zijn tegenstander niet veel aan te merken was, Frits is gewoon erg goed)

Ook Renze speelde origineel in de opening. Ik heb lange tijd geen andere argumenten kunnen bedenken waarom hij ging winnen dan dat hij de betere schaker is. Na een zetje of 15-20 was de structuur en opstelling van de stukken voor mij zo vreemd en verwarrend dat ik besloot niet echt te gaan denken over ‘hoe en wat’ er kon gebeuren. Gelukkig deed Renze dit wel, want enige tijd later had ook hij een oppermachtig centrum en toen ik in de bar, met de scherpe blik van Casper als noodzakelijke toevoeging aan het analyseren was liep Renze met een lach op zijn gezicht en een punt op zak binnen.

 

Last but not least; onze fiere koploper van de interne Edim, die steeds verder stijgt in onze rangen en inmiddels op bord 4 is beland. Ik vrees voor mijn plekje. Goed, fier als hij is had hij wel een erg lastige partij tegen Tim Loos. Een Winawer is nooit eenvoudig, en als je het zo principieel aanpakt als Edim weet je ook dat je de typische problemen op je bordje krijgt. Lange tijd speelde Edim sterk, maar net toen hij het voordeel echtg had afgedwongen slopen er toch wat foutjes in. Tim zette de boel op scherp met enkele sterke voorwaartse, maar wist net toen hij Edim aan het wankelen had geen duw meer uit te delen. Edim vond de balans weer en ging door naar voren. Toch een punt en toch 8-0. Genieten!

 

Even was het zo dat er alleen maar volle punten te noteren waren voor SISSA, maar richting het sluiten van de markt moesten enkele SISSA 2-ers genoegen nemen met minder. Geen schande en geen schade, want de 6-2 overwinning van onze broeders en zus uit Hoofdklasse B mocht er ook zijn.

 

Toen dus het vuurwerk in de derde (vierde, vijfde, zesde) helft. Zoals zo vaak is er zoveel dat zo mooi was, maar beter niet benoemd kan worden. Ik dronk een biertje, want dat is lekker, maar ook een cola omdat enkele van mijn ‘brothers in arms’ een reis naar het einde van de nacht wilde maken. Nou ken ik die route vrij goed, dus ik besloot mee te gaan, wat betekende dat er voor half 7 een onbeslapen bed was aan de Plutolaan. Daarna heb ik er echter goed gebruik van gemaakt, wat betekende dat ik het SuperHiddo-50 toernooi aan mij voorbij moest laten gaan, maar dat zou bij al die competities ook wel erg veel schaken worden.

 

Voor de echte liefhebbers; dinsdagavond 19 februari komen er Assenaren op bezoek in het LOShok om de groentjes van LOS uit de beker te knikkeren. Niet dat de LOSsers dat zomaar laten gebeuren natuurlijk, garantie voor spanning dus. Kom eens sfeer proeven aan de Hereweg 40 zou ik zeggen.

 

Koen


Guc onder druk door Sissa, jaja

Geschreven op 10 feb. 2019 door Tjeerd

Een kalme zaterdagochtend was aangebroken in huize Santema. Ik had een ruime hoeveelheid uurtjes slaap achter de rug, kopjes koffie achter de kiezen en schaak-enthousiasme opgebouwd voor de komende middag.Toen ik de telefoon erbij pakte en terug scrolde door de 120+ berichten in de club-sissa-app, bleek niet iedereen dezelfde optimale omstandigheden als ik te hebben gehad. Ik zeg optimaal, maar ben me er zeer bewust van dat zekere andere mensen zouden beweren dat 3 uur slaap, een brak hoofd en een goede dosis kop/buikpijn een betere voorbereiding zijn dan de manier waarop ik dat gewend ben. Als deze laatste de standaard is, was het overgrote deel van ons team uitmuntend voorbereid. Maria was zelfs zo goed voorbereid, dat ze twijfelde of ze de wedstrijd wel kon halen met haar toestand. Ook Anne had een goede preparatie; zij kon haar fiets niet meer vinden na haar avondje stappen, en heeft naar het dsc moeten joggen. Als echte Sissaan kan ik hier alleen maar jaloers op zijn natuurlijk. Enfin, iedereen zijn eigen methodes. Het belangrijkste is dat er uiteindelijk 8 gemotiveerde, verslindende, oogverblindende, bloeddorstige gladiatoren aan het bord zitten om 13:00 stipt. En dat, lieve lezer, was zeker het geval, voornamelijk voor dat 3e bijvoeglijk naamwoord.

Wat context voor de wedstrijd: Sissa 2 Knsb gaat lekker! We stonden voor aanvang van de wedstrijd gedeeld eerste in de competitie. Op bordpunten stonden we hoger, dus dan heb je alles in eigen hand. Spannende dag dus. Op papier zouden we onze tegenstanders moeten kunnen verslinden. Maar ja, de bal is rond, het veld vierkantachtig, en de duitsers winnen altijd. Gelukkig voor ons deden er geen Duitsers mee (wel een Pool), waardoor iedereen gelijke kansen had.

Maar die gelijke kansen sloegen we er gauw uit. Aneta kwam met een of andere Zukertekort-Colle-Indisch-Attack... BOEM 1-0. Maria met een of andere vage offer waardoor ze 4 pionnen voor een stuk had. BOEM! Sophie kreeg b4 b5 tegen (Ivo zal trots op haar tegenstander zijn), maar bezweek niet. BOEM!!! Anne werd totaal van het bord geveegd, maar kwam op magische wijze terug. BOEM!! 4-0 al. Sjoerdje kwam met een siciliaanse pot waarbij hij ideeën op heeft gedaan van het afgelopen wereldkampioenschap. WEER BOEM!! Ikkeh stond op zet 9 -2.5 punten achter, terwijl ik dacht dat het theorie was, maar ik blufte me er weer eens lekker uit. MEER BOEM!! Writser kwam vrij matig uit zijn Siciliaans, maar wist zijn tegenstander te overtroeven in een mooi eindspel! BOEM!!!!!!! Roland stond ruk, maar vocht zich blijkbaar volledige terug (ofzo) BOEMERDEBOEMERDEBOEM!!!! 8-0. Put that in their pipe and smoke it! Wat een dag. Wat een weelde. Wat zijn wij fantastisch!

Men zou verwachten dat de animo voor een matige, lauwe pizza bij Napoli de pan uit zou rijzen na zo’n dag, maar deze animo werd enigszins weer wat ingeperkt door de harde voorbereiding van sommige teamgenoten. We mogen ons echter zeker niet arm rekenen met 10 Sissaanen aan een tafel, bediend door een ietwat chagrijnige bediening. Ik hoorde nog een een bedienderesse op een vertwijfelende manier ‘Tsjongejongejonge’ verzuchten nadat de aangeschoten tafelgasten niet direct haar mompelende woorden opmerkten. De pizza smaakte overigens prima, daar niet van.

Van de situatie in het cafe heb ik niet heel veel meer meegekregen. Ik merk dat als ik om 13:00 moet schaken en om 16:30 aan de bier zit, het van mij niet later gaat worden dan 24:00. Dat bleek ook. Ik heb Sjoerd en Aneta nog wel mogen vermaken met mijn belachelijke potjes blitz. Ik ben echter een simpel man: Als ik hun avond nog wat goed heb gemaakt met mijn blammages, dan ben ik een blij man. Of zoals Churandy Martina zou zeggen: “Ik ben blij man”. Wacht, dat waren bijna exact dezelfde woorden, dus die quote was een beetje zinloos. Ik zou het eigenlijk uit verslag moeten schrappen, maar als je dit nog steeds leest, kan ik niet anders concluderen dat je mijn schrijfstijl wel wat kan waarderen, anders was je al lang afgehaakt. Bedankt voor het onbewuste compliment. Ik laat het dus lekker staan. Wie weet voegt het wat toe.

Nog even voor op de agenda: 16 maart de kampioenswedstrijd! Mochten we deze winnen, dan zijn we direct kampioen. Een ander resultaat zorgt ervoor dat we een maandje moeten wachten op de resultaten van de medekoploper. Spanning alom dus.

 


Van ruilen komt huilen, van zuipen komt lachen

Geschreven op 01 feb. 2019 door Edim

 

Oh wat is het fijn om SISSAan te zijn. Menigeen zal het me horen zeggen en ik wil het best herhalen: SISSA voelt niet alleen maar is in wezen het verlengde van het gezin. Een heel groot gezin, met heel veel kleine kinderen. En met SISSA bedoel ik ook de overlopers en de dubbele overlopers.  


Hoe anders verklaar je dat er voor iets 'onbelangrijks' als de eerste (voor ons tenminste) ronde Nosbo beker grofweg twee keer zo veel supporters en liefhebbers dan spelers op komen dagen. Ik weet dan ook niet meer waar ik meer naar uitkijk op zo'n avond. Het eten vooraf? Het schaken zelf? Of een achterafje waar je u tegen zegt?

 

Snel door de partijen heen.

 

Bord 2. 

Mathijs de Jong (1998) - Nico Karsdorp (1748)

 

Vrij snel draaide alles om de sleutelvraag: zou wit tot e4 komen of niet? Wit had al f3 gespeeld en zwart Lf5. Het lijkt alsof e4 niet goed te voorkomen is en dan vraag ik me af op de loper op f5 niet onhandig staat. Het cruciale e4 werd stukje bij beetje voorbereid en alle witte pionnen vlogen zwart naar de keel. Het schouwspel deed me denken aan de Soviet infanterie tijdens WOII. Voorwaarts het enige en overduidelijke devies. Geen weg terug - want dan werd je door je eigen mannen neergeschoten. De pressing leverde een stuk op met aanhoudend initiatief. De laatste klap kwam met een vernietigend stukkoffer Pxd5. De orkaan was nog lang niet uitgewoed, maar het verzet was gebroken. Wat een harde pot - je krijgt beetje medelijden met Nico. Een snelle voorsprong voor SISSA: 0-1. 

 

Bord 4. (meevaller #1)

Maarten Hemmes (1926)  - Ynte Visser (1638)

 

Hemmes houdt er van om zijn tijd te nemen maar één ding viel me op: hij had al snel kleine 20 minuutjes verbrandt voor enkele normaal lijkende openingszetten. Eigenlijk te veel. Blijkbaar was er wel meer aan de hand (ietwat andere volgorde?) dan ik zag, want vrij snel kwam Ynte met een strakke blow (d5). Dat leverde hem een volle pion + compensatie (in de vorm van duidelijk betere structuur) op. In meeste gevallen is dat voldoende om de partij te winnen.

Maarten rechtte zijn rug en deed alles aan om zijn stelling zo actief en dreigend mogelijk te maken.  Toen een toren naar de h-lijn gelift werd lokte dat een mogelijke overreactie (paniek?) van zwart uit.  Ynte verdedigde met de flashy zet Td5, terwijl een witte pion op c4 stond. Deze pion was gepend (zwarte dame op c7, witte dame op c3). Na Th5xd5, Lxd5 kon Maarten uit de pin stappen middels Dd4 en nu stond de zwarte loper op d5 in en een hele belangrijke peun op a7.  Mogelijk had Maarten nog de betere kansen (vrijpion op de damevleugel creëren (2 vs 1) en de koningsvleugel dichthouden met 3 vs 4, maar een goed getimed remise aanbod van Ynte werd geaccepteerd. Met het oog op de klok en de stand geen onwijze keuze. Tussenstand 0,5-1,5.

 

Bord 3. (meevaller #2)

Henk van der Meer (1689) - Benno de Jongh (1988)

 

Beide partijen ontwikkelen normaal, wit centraliseert, zwart gaat voor de vleugels.. en toen BOEM. Stukoffer op g5 met de zwarte koning al gerokeerd. Objectief zou het niet correct moeten zijn, was de eerste indruk. Praktisch was het toch wel ontzettend kansrijk en vervelend om te verdedigen.  Wit kon steeds meer stukken in de aanval betrekken en het goede verdedigingsplan (als het er al was) leek erg lastig te vinden. Enkele verdedigers werden geruild en Henk bleef maar olie op het vuur gooien. Benno herkende tijdig dat de koning zou vallen als hij geen drastische maatregelen zou nemen. Een paard werd teruggeofferd - een bevrijdingsslag. Zwart zou niet meer mat gaan maar het overgebleven materiaal zou gewonnen moeten zijn voor wit. Pionnetje minder, slechte loper en weinig spel.. en toch! Benno de Houdini weet elke keer weer voor

verwikkelingen te zorgen. Hij kon met een toren penetreren op de damevleugel (wit had pionnen op a2, b3 en zwart een pion op a3). Henk liet zich een beetje gek maken en bekroonde zijn gedurfde pot niet volledig. Er kwam een zetherhaling op het bord, Henk bood remise aan, dat Benno na even nadenken aannam. Had wit het nog even kunnen proberen? Tussenstand: 1-2. 

 

Bord 1. (meevaller #3)

Guido Visser (1776) - Edim Salihbegovic (1931)

 

Het was een vrij rustig potje gekenmerkt door Guido's streven stukken te ruilen. Daardoor kon ik me zoals zo vaak al

van een iets beter eindspel verzekeren. Toch kwam ik steeds voor keuzes te staan. Ga je een geforceerde variant in die erg kansrijk is ten koste van dat ook je tegenstander spel krijgt of verkies je de velige weg, een stelling die ik soms win en nooit verlies. Mede met het oog op andere borden (Benno kon verliezen, Maarten ook) probeerde ik zo lang mogelijk geen drastische beslissingen te nemen. Behoud, behoud, behoud. Het fijne aan mijn stelling, zo dacht ik, was dat ik nog altijd - mocht het nodig zijn - alles of niks kan spelen. Helaas werd mijn voordeel door enkele "laffe" keuzes stukje bij beetje geneutraliseerd. Toen Benno remise haalde vond Guido ook de equalizer Tb2! De hele tijd had ik mijn hoop gevestigd op iets betere loper en structureel voordeeltje. Daar bleef niet veel meer van over. 

In de diagramstelling kan zwart geen vorderingen meer maken na Tb5! Zwart staat niet eens beter. Het enige winstplan wat ik zou hebben is de koning naar c8 halen om de toren te kunnen activeren. Het grootste probleem is dan (naast dat e6 zwakker wordt) - wit heeft a6 en wint zelfs. Ik berustte al in remise, en de eerst volgende zet kwam het aanbod.  Tc7?? "Ik bied remise aan". Uiteindelijk werd stukken ruilen Guido fataal. Ik schrok zozeer van de zet dat ik zijn aanbod voor het eerst in mijn leven met de woorden "Ik weiger!" beantwoordde. Het resterende lopereindspel na Txc7, Lxc7 is hopeloos voor wit want hij kan niet voorkomen dat de zwarte koning (e8, d7 tempo, c6, b5 komt) Op termijn valt de a-pion en met de a-pion het hele huis. Eindstand 1-3.

We winnen met 1-3 thuis-uit bij GUC, en voldoen daarmee aan onze plicht, al was het op Mathijs'partij na allerminst simpel. Wederom vallen alle kwartjes onze kant op (toeval?). Was het andersom dan was dit mooie beker avontuur alweer afgelopen voordat het begonnen was. Mijn dank gaat aan alle mensen die deze avond mede mooi hebben gemaakt. Pol, Koen, Casper, Roland, Kenneth, Kees, Geon. Later de avond dronken we nog een paar drankjes en deelden wij samen met het tweede team de vreugde en het verdriet. Ik kwam om 6 uur thuis. 

 

Edim Salihbegovic


ZZS! 1 – SISSA 2: Een rommelige match

Geschreven op 18 dec. 2018 door AJ

ZZS! 1 – SISSA 2: Een rommelige match

Het is zaterdag 15 december. Tijd voor de belangrijkste wedstrijd van SISSA 2 KNSB tegen ZZS! 1 in Zwolle. Onze teamleider Sjoerd had gezorgd voor een strakke planning. Om 11.30 uur vertrokken we dus met 8 spelers van Station Groningen met twee auto’s. Zolang je kan cruisen met Kroezen en Writsers de ruimte krijgen*, kom je altijd op tijd. Of zelfs een half uur te vroeg.

*Credits naar Sjoerd

Om 12.30 uur staan we in SIO, de speellocatie van ZZS! 1. Om na ongeveer een kwartier van de tegenstander te horen dat er geen zaal gereserveerd is. Blijkbaar was de datum wel doorgegeven, maar niet op de agenda van het wijkcentrum terecht gekomen. Ik dacht in de eerste instantie dat dat kwam doordat er geen bevestiging was gevraagd. Achteraf werd mij duidelijk gemaakt dat die bevestiging aan ZZS! 1 is gegeven, de club er dus helemaal niets aan kon doen en dit toch echt aan het wijkcentrum te wijten was.

Terwijl we wachten op een oplossing worden we verwelkomd met een zo nu en dan valse blokfluit. Mijn gemoedsrust wordt daar niet beter op. Ondertussen zoekt ZZS! 1 samen met het wijkcentrum hard naar een oplossing, die wordt gevonden. Over een half uur kunnen we beginnen in twee gescheiden zaaltjes. Nou ja, het zij zo. We kunnen in ieder geval beginnen. Je begrijpt dat dit geen ideale omstandigheden zijn geweest voor zo’n belangrijke wedstrijd. Maar goed, zorgen dat je je concentratie kunt herpakken en vasthouden is natuurlijk ook een onderdeel van het schaken.

Inmiddels is het 13.30 uur en zitten Jorn, Tjeerd, Sjoerd en Aneta in deze volgorde in zaal 6. In zaal 5 ertegenover zitten Sophie, Writser, Annemarie en Roland, ook in deze volgorde. De wedstrijdleider sprak ons toe met uiteraard excuses, wat algemene informatie en het leuke feit dat ZZS! is opgericht door twee oud-Sissanen. Met de gastvrijheid van ZZS! 1 zit het in ieder geval wel goed. Dan mogen we nu de klok indrukken.

Aangezien ik niet in vorm ben en in stellingen dingen zag die er niet in zaten, zal dit verslag weinig schaakinhoudelijk commentaar bevatten. Een aantal partijen kan je vinden in de clubapp als je ze graag wilt zien. Je kan natuurlijk ook de spelers zelf naar hun partij vragen op een maandagavond.

Ik begon niet lekker aan mijn partij en was met mijn gedachten ergens anders. De focus was ver te zoeken. Daarnaast helpt een gebrek aan kennis van openingen ook niet. Hoe slecht het dan ging? Nou, ik liet me verrassen door een Siciliaan met e6. Daar deed ik ergens Le3 om mijn paard op d4 te dekken na Lc4. Zo liet ik Db6 toe en had ik geen andere keuze dan het lelijke b3. Vervolgens leek het mij, na ook c3 gespeeld te hebben, een goed idee om zo’n tien zetten met hetzelfde paard te doen. Dat is toch niet erg? Nou ja, wel als je die zetten achter elkaar doet en de rest van je stukken niet ontwikkelt. Na 14 zetten stond ik aanzienlijk minder en op zet 15 ging datzelfde paard op g5 eraf met een dubbele aanval dame met e5+. Ik gaf op en was daardoor om 14.30 uur klaar. De catering was plotseling dicht, dus ben ik maar naar het winkelcentrum gelopen om mijn dramatische partij te verwerken.

Een uur later keerde ik terug om polshoogte te nemen van mijn teamgenoten.

Sophie had inmiddels een remise binnen gehaald. Voor ik weg ging leek haar stelling inderdaad gelijk, met wat moeilijkheden in de ontwikkeling van beide(?) spelers. Maar ja, wie ben ik om vandaag zoiets te beoordelen.

Writser stond een pion voor, maar zijn tegenstander had het loperpaar en veel spel. Hij heeft ergens misschien beter gestaan, maar zag de mogelijke varianten niet zo zitten. Hij nam genoegen met een remise.

Roland kon mij de hand schudden in de zin dat we het onszelf moeilijk gemaakt hadden in de opening. Hij stond nu een pion achter en moest proberen een remise eruit te halen met een paard tegen een loper. Die loper kon hij naar een veld jagen waar een vork mogelijk was. Zo werd het ineens een paard tegen drie pionnen. Na lang zwoegen lukte het hem om de stelling remise te houden.

Aneta speelde Frans en moest ergens in haar partij g6 spelen. Dat had ze liever niet gedaan, maar ze zei dat het wel moest. Haar tegenstander ging voor een koningsaanval en zette haar koning behoorlijk onder druk. Aneta’s stukken kregen steeds minder bewegingsruimte omdat ze moesten verdedigen. Haar stelling stortte even later in.

Jorn speelde heel solide, leek actiever te staan en had misschien een goede kans op winst. Zijn tegenstander bood echter remise aan. Jorn zei dat hij op dat moment de voortzetting niet zag en dit aanbod daarom geaccepteerd had. Achteraf bleek dat er voor Jorn meer in had gezeten. Hoe dan ook, het is een prima prestatie tegen een speler met 254 ratingpunten (1988) meer.

Tjeerd had van tevoren verzocht om op een hoger bord opgesteld te worden. Hij heeft wel bewezen dat ook hij een prima partij kan schaken tegen een speler die 143 punten boven zijn eigen rating zit. Ook Tjeerd stond een pion voor, maar ook hier was het lastig om het promotieveld te bereiken. Het was een toreneindspel met een randpion, wat ook niet makkelijk is. Remise is hier weer een nette prestatie.

Sjoerd kwam volgens mij goed uit de opening en stond vrij snel heel actief. Zijn tegenstander kwam enigszins in de verdrukking en kon het paradepaard op f5 en een spectaculaire koningsaanval van Sjoerd niet meer stoppen. Sjoerd haalde daarmee een ontzettend belangrijk punt binnen.

Ondertussen genoot men van de lekkere patat die door de inmiddels door de catering beschikbaar werd gesteld. Ook over het bier waren mijn teamgenoten tevreden. ‘Desperados is explicitly not for pussies’, aldus Jorn.

De stand werd 4,5 – 3,5. Hiermee staan we op dit moment nog op de eerste plek en 2,5 bordpunt los van ZZS! 1 en maken we nog kans op het kampioenschap. Uiteraard gaan we daarvoor in de laatste twee rondes.

De dag werd afgesloten met een gezellig etentje in Zwolle. Ook daar was ik niet helemaal bij met mijn gedachten, dus heb ik maar wat flarden van gesprekken opgevangen. Iets met pornografische taferelen in de Papengang en Baby Jorn. Doe er maar iets creatiefs mee.

Olé ola, hup SISSA!