Dinsdag 7 februari was het dan zover. Maarten mag zetjes doen in de plaats waar zijn zijn liefde voor het edele schaakspel is ontsproten. Winst in de vorige ronde en een tikkeltje magie van mijn geboortegrond zouden de ingrediënten zijn om de ontmoeting met Kanaalstreeks' sterkste schaker G van der Lei met vertouwen tegemoet te zien. Bij aankomst in de Eendracht maakten mijn vingers kennis met een piano die erg aangenaam in het gehoor lag. Dit kon niet anders dan mijn avond worden. Echter niet alles liep volgens plan. Onze tegenstander bleek geen voltallige bordbezetting te hebben. Op het formulier prijkte een lege plek op bord twee. We besloten de koppen bij elkaar te steken om de kwestie wie er uit zou moeten draaien tot een goed einde te brengen. Andrey bood aan uit te draaien. Persoonlijk vond ik dat een tikkeltje riskant, en ik opperde strootjes te trekken. Ook Daniël deed een duit in het zakje door aan te bieden uit te draaien. Zoals een waar teamleider deed Elias van zich sprekn, door dit gebaar weg te wuiven. Daniël zou spelen! Zo ga je met invallers om! Annemarie reeds tweemaal uitgedraaid zou tevens spelen. Ook ikzelf behoorde tot de uitverkorenen om te spelen. Andrey kwam uiteindelijk uit de sorteerhoed, gezien hij ook aan bord 2 zou plaatsnemen leek dit tot een ieders tevredenheid. Eenmaal terug in de zaal bleek de thuisclub de osstelling te hebben aangepast en speelde mijn beoogdde opponent aan bord twee. Toen werd het enigszins tumultueus en ietwat onvriendelijk. De Knoalsters waren een tikkeltje achterdochtig geworden en misschien was mijn tussentijdse opmerking/verwijt over het niet kunnen presenteren van een achttal door de thuisclub niet helemaal in goede aarde gevallen. Er onstond een patstelling waarin niemand echt wist wat nu de regels waren. Zelf was ik ook nogal van mijn stuk want nu kon mijn voorbereiding met wit in de prullebak. Bovendien nu zou ik officieel moeten uitdraaien. Wij hadden klaarblijkelijk ook een opstelling moeten inleveren en deze niet mogen aanpassen aan de hunne. Wederom stond Elias op, bedaarde de gemoederen, herstelde de diplomatieke betrekkinegen en offerde zichzelf op om aan bord 2 plaats te nemen zodat ik mijn witkleur behield. Elias ik ben wel eens kritisch geweest over je optreden als teamleider, maar dit vond ik grote klasse! Iedereen ging akkoord en inmiddels was het de hoogste tijd voor hetgeen we voor kwamen: zegevieren. Annemarie mocht winnen middels een dameoffer. Sophie mocht ook een dame offeren. Maar moest in het eindspel alle zeilen bijzetten remise uit het vuur te slepen. Leerzaam eindspel! Paul strafte een paar onnauwkeurige zetten van zijn opponent middels promotie en mat hardhandig af. Daniel stond lang een tikkeltje minder, misschien verloren. Maar sleepte toch een halfje in de wacht. Zelf speelde ik een positioneel sterke, doch een tactisch iets mindere partij. Ik was echter zo fortuinlijk dat de materie mijn tegenstander boven de pet bleek te gaan. Elias zag helaas zijn heldendaden niet beloond met een mooi resultaat. Een slechte zet werd beantwoord met een paar goeie en met een kwal en pion minder moest hij de vlag strijken. Helemaal sneu was dat Sebastiaans goede spel niet werd beloond met een vol punt. Dit fragment wil ik jullie niet onthouden. Wit: Kd3, Td8, e4, g4. Zwart: Ke6, Td7, c5, g6, h7. Wit speelde Td5 en bood remise aan. Zie hoe hard schaken kan zijn.. Bijna à tempo geschiedde Td7, Kc4, Txd5, exd5+, Kd6??, g5. 1-0. Ik ben van mening dat de uitslag (3-5) iets hoger uit had kunnen vallen, maar denk dat we zonder Hemmes, Kissel, van Foreest en Stan het keurig hebben gedaan. Eenmaal terug in Groningen was daar het weerzien met enkele SISSA2 collega's die in Hoogeveen de eer van onze club met glans hebben verdedigd. Dit allemaal in de intieme sfeer van Atlantis waar het wederom erg goed toeven was. En Paul ik heb je muts.
26 januari - Loek van Wely bijna op 2700
En nu net weer onder de 2700.... Onze clubgenoot Loek van Wely 2700.
5 januari 2012 - tata steel
volgens mij is het tata steel toernooi van 13 t/m 29 januari, staat een beetje anders in de agenda
23-11 - Sissalustrumquiz
DSC00985.jpg
Afgelopen weekend was er voor alle Sissanen gelegenheid om kennis te maken met de lokale bevolking van Schiermonikoog. Een in mijn ogen zeer geslaagd initiatief en zeker voor herhaling vatbaar. Onderdeel van het programma was een speurtocht waarbij de groepjes vragen voorgeschoteld kregen die ze naar hun beste inzicht dienden te volbrengen. Voor de onfortuinlijke Sissanen die er niet bij konden zijn wil ik toch de mogelijkheid geven alsnog de lustrumquiz te kunnen maken. Vandaar dat ik 'm alsnog openbaar. De groep met de meeste punten en dus trotse bezitters van een heerlijke taart bestond uit: Judith, Ernst-Jan, Mark, Marcel & Frits.
Zijn jullie net als deze geweldenaars in staat 32,5 punten te halen zonder slimme telefoons. Twee voordelen: 1. Je hoeft niet brak te zijn en 2. Je hoeft geen 12 kilometer af te leggen. Succes toegewenst!
Sissa lustrumquiz.docx
Erg leuk is het verhaal van een van de betrokkenen en omdat het spijtig zou zijn dat dit relaas ondergesneeuwd zou kunnen raken op ons levendige forum zie ik me genoodzaakt het ook hier wereldkundig te maken.
Sophie en de hitsige mannen.
Het is vrijdagavond. Groningen is bedekt onder een dikke mist laag. Gewapend met een slaapzak, wat toiletspullen, kleding en een pak jus sta ik bij de bushalte te wachten. Samen met Hemmes, Pastoor en el Commandante zijn we de late lichting die naar Schiermonnikoog vertrekt.
Als vers lid, van één maand oud, voelde het meer als een kennismaking dan een 75 jarig lustrum. Onderweg maakt pastoor mij al warm voor de dubieuze kookkunsten van Maarten Roorda. Het meisje waar ik naast zit in de bus brengt me op de hoogte van wat er te doen is op Schier. De bus zit vol mensen, de ramen zijn beslagen en je kunt door de mist slechts enkele meter voor je zien.
Op de boot worden we vergezeld door Frits. Onder genot van een vette hap, een biertje en een pot kaarten zetten we koers op Springfield, onze verblijf plaats. De naam deed vermoeden dat ons een soort luxueus resort te wachten stond.
Eenmaal ’s avonds aangekomen moest ons geromantiseerd beeld plaats maken voor omgebouwde ragschuur. De eenvoud had iets. Veel meer dan wat schaakspullen, muziek, een slaapplek, iets om op te zitten en een gezonde dosis alcohol hadden we niet nodig.
Er was voor ons gekookt. Het smaakte erg goed, ondanks de spookverhalen van pastoor. In de kamer werd een gezamenlijk spel gedaan, maffia. Een enkeling zat te schaken. Er heerste een gezellige sfeer. Enkele pilsjes verder op de avond wist Floris wat mensen te Mobiliseren voor een klein snelschaak toernooi, gecombineerd met drank elementen.
Het is een uur of 1, onze pittoreske boerderij begon wat weg te krijgen van een plaatselijke kroegje. Her en der stonden groepen mensen met een biertje in hun hand. Rooie Rinus en Pe Daalemmer zingen het grönningslaid.
Er wordt besloten om op stap te gaan. Als een stel Duitsers, die in de waan waren dat het 1943 was, infiltreerden we de Tox Bar. Binnen enkele minuten was de bar in Sissaanse handen. Enkele minuten daarna, onder leiding van Elias en Annemarie, werd ook de dansvloer bezet. Het meegebrachte Sissaanse gevoel voor sfeer, gezelligheid en drankzucht was duidelijk te voelen.
Als ik in gesprek kwam met verschillende mensen reageerde ze zeer verbaast als ik vertelde dat we hier met een schaakvereniging waren. De botsende informatie bracht leuke gezicht uitdrukkingen teweeg. “Dat meisje, wat rond zat te draaien op haar hoofd, hoort die bij jullie?” De feeststemming zat er duidelijk goed in.
De avond vorderde. Koen, die vroegtijdig het speelveld moest verlaten, werd naar huis begeleid. Rond sluitingstijd vertrokken we weer richting Springfield, Spa en Welness. Bij gebrek aan kebab, shoarma of andere vette happen bood brood met vlokken een uitkomst. Als een aangespoeld walvis plofte ik mijn bed in en viel snel in slaap.
Het is ochtend, lichtstralen van een opkomend zonnetje schijnen door een spleet in de gordijnen. Maarten Roorda was al vroeg wakker en was bezig met de voorbereidingen van het dag programma. Tot mijn verbazing stond achter het gordijn nog mijn pak jus, die tegen het raam aan had gestaan. Door de kou buiten ontstonden er kleine waterdruppeltjes op het oppervlak, het was alsof ik voor 5 seconden in een coolbest reclame was beland, het enige wat nog miste waren 2 schaars geklede vrouwen. De jus doet mij goed. Als ik onder de douche sta word ik aangenaam verrast door de muziek die Maarten had opgezet. Ik kan er weer tegen aan.
Het is 12 uur als Bert en Judith binnen komen. De helft ligt nog in zijn nest te stinken. Eenmaal opgestart, na een valse start, maken we een wandeling over het eiland.
Het is zonnig. De mist had plaats gemaakt voor een strak blauwe hemel. Verspreid over het eiland waren 4 punten waar we in groepen langs gingen. Samen met Hemmes, Floris en Elias gingen we op stap. Onderweg worden we vergezeld door de pracht en praal van het eiland. Dit gaf de reis naar Schiermonnikoog een toegevoegde waarde.
Uren gaan voorbij. Rond zonsondergang komen we bij een oud Duitse bunker. Het is mistig geworden. Vanaf de bunker zag je de verder gelegen duinen niet meer, dit gaf het gevoel alsof je in de bergen was.
Bij gebrek aan oude rotten in ons team eindigen we ergens onderaan met de quizvragen, die op de verschillende plekken beantwoord moesten worden. Wat opmerkelijk was dat Bert zelf niet wist dat hij het vaakst clubkampioen geworden was.
S avonds splits de groep zich op in tweeën. Een groep at thuis, de ander ging uit eten. Het scheen dat deze groep van de ronde tafel een hoop goede ideeën had. Echter zat ik niet bij die groep, dus die moet ik jullie verschuldigd blijven.
S avonds gaan we weer opstap. Uren vliegen voorbij, net als iets anders wat ergens anders snel voorbij vliegt.. Het is half 4 en de Tox bar staat op sluiten. Het is onze laatste avond en er wordt besloten om een afterparty te houden bij de boerderij. We nemen een wijd scala aan mensen mee: Een hoogleraar Economie, een homo, een zuster met een iq van 145, een sheriff en een pinguïn. Sophie, die naast haar verantwoordelijkheidsgevoel ook een slok op had, was niet van plan om haar harem te gaan delen met wat Albertiaanse vrouwen. Hemmes scheen de discussie aan te zijn gegaan. In mijn gedachte: Maarten die rustig, zonder zijn stem te verheffen, juridisch correct en duidelijk gearticuleerd, zegt; “Maar Sophie je had naar alle redelijkheid kunnen weten dat twintig mannen niet genoeg hebben aan één vrouw?”. Sebastiaan, die niet mee was gaan stappen, ging rond een uur of 4 weer gewoon mee feesten.
Het wordt later en later. Inmiddels wordt Pastoor zijn voorbereide speech doorgegeven en wordt de door mij met liefde in elkaar gezette maaltijdsalade verorbert. Zelf ben ik in een nutteloze zatte discussie beland over flatlanders. Het niveau aan de andere kant lag ook al niet te hoog. De zuster, met een iq van 145, die het over een kut krabber had…
De gasten worden subtiel de keet uitgebonjourd . Ik begeef mij richting de slaapzaal. Onderweg zie ik pastoor in een soort semi –foetus houding op een net iets te kleine bank liggen slapen. Het ziet er komisch uit. Zelf weet ik nog de laatste puf uit mij te slepen en breng mijn lichaam naar mijn bed. Het begint alweer licht te worden.
Het is inmiddels middag. Sophie had een kan koffie met vleugels gecreëerd. Geon loopt de keuken binnen. Zijn gezichtsuitdrukking sprak onleesbare boekdelen over de avond daarvoor.
Na onze stal weer te hebben uitgemest zetten we weer koers op Groningen. In de boot wordt nog wat gedaan wat we het weekend verbazingwekkend weinig gedaan hadden: Schaken. Na een misselijkmakende busrit, met veel abrupt remmen, komen we aan in Groningen. Marcel klimt nog op het laatst over de barricades van tassen en koffers om de laatste minuten van de busrit te kunnen zitten op een vrijgekomen plek. De groep mensen valt langzaam uiteen, als ze uitstappen bij verschillende haltes.
Het was een gezellig weekend, die zonder de organisatie en improvisatie van Sophie, Maarten Roorda en Paul niet mogelijk zou zijn geweest. Bedankt! En niet te vergeten: iedereen die mee was om de Sissaanse sfeer te verzorgen. Tot ziens in het volgend Lustrum?
Geschreven door: Rob
27 oktober - SISSA 2 wint in Middelstum
Eerst maar even, op verzoek, mijn partij.
1. e4 d5 2. exd5 Nf6 3. d4 Bg4 4. Nf3 Nxd5 5. c4 Nb6 6. c5 Nd5 7. Bc4 e6 8. Qb3 b6 9. Ne5 Bf5 10. Bb5+ Ke7 11. Bc6 1-0
Jan Timman speelde op de Olympiade in Nice 1974 met wit tegen Bakkali 7. Db3 b6?? 8. Pe5 en zwart gaf op. Het is niet nieuw allemaal. 6.....Pd5? is te vervangen door 6......P6d7, aldus Leon Pliester die ook de vraagtekens uitdeelde.
en verder speelden Theo met - en Jaap tegen het London-system, Lf4 met pionnen op h3, e3, d4, c3 dat werk. Theo ging na solide positioneel spel een stuk winnen maar onze nummer 1 zag weer wat beters. Dat won ook. Jaap doorstond de koningsaanval en won met schwindel en rommelig schaak. Roland liet een stuk insluiten, hoe hij aan remise komt, je wil het niet weten, hij had al een kwaliteit terug veroverd. Sofie is het zonnetje in huis met een leuke partij, veel tactische grappen, fraai naar winst gevoerd, mat met 12 seconden op de klok bij de tegenstander.
Onze Ernst Jan verliest een Siciliaan met zwart. Hij zal geen .....e6-e5 meer spelen met een witte loper op b3. Halverwege de avond noteerde ik dat Sergey zijn huis op orde had met een pion meer. Later ging hij forceren en moeilijk doen, vrijpion pleite en gelijke lopers en zelfs nog verloren. Marcel deed het beter, hij was content met zijn winst en partij. Na afloop vertrok hij naar Atlantis, ik denk om op te scheppen.
In de galerie tekeningen en keramiek van Lideke Dulmen Krumpelman, haar vader gaf tekenles op de middelbare school in Assen.
Buiten was het aardedonker, je zag geen hand voor ogen.
10 oktober - 5e ronde Interne
Geen mooie verhandelingen over een Lets Gambiet, een Trompowski of een Ghanese ruilvariant van de Siciliaan. Maarten R is namelijk op een welverdiende vakantie.
Wel weer een druk bezetten maandagavond, met 3 beker partijen en 6 interne potjes.
JJG en Hummel maakten er een spannende partij van (beker-waardig) met een 1/2-1/2 als gevolg. In de rapidpartij was JJG het handigst.
Hemmes snoepte vroeg in de partij een pionnetje mee, en maakte het handig af. Nu is het wachten tot hij ook in de externe laat zien dan hij kan schaken.
In de voorronde beker won Sebastian K van Elias, na een rapid barrage partij. Elias was zonder zijn ega op komen dagen, en dat speelde hem duidelijk parten.
Verder heb ik weinig van de partijen gezien, wel hetvolgende genoteerd halverwege de avond:
20.35 uur: Koen staat slechter, zoals gepland. JJG denk lang na, duidelijk uit zijn voorbereiding. Marcel: Snel een pionnetje meer. Pastoor: Broljant pion-offer, meer dan voldoende compensatie. Elias: staat moeilijk. Sebastiaan V: staat medium/rare. Rob staat mwoahhhh.
21.15: Hummel puft. Pouw stuk voor. Hemmes heeft weinig tijd, wel veel stelling en een fris biertje. Koen staat gewonnen volgens planning. Pastoor steelt 2 seconden van Hemmes.
Hierna werd alles anders, drukker en niet meer te volgen. Gezellig was hetw el. Volgende week zal Sophie de interne/beker begeleiden. Alvast veel plezier!
5 Oktober - Vierde ronde interne competitie
Na vier speelrondes heeft clubkampioen Bert orde op zaken gesteld door te winnen van Jarige Edim. Niet Edim maar Bert kreeg een cadeautje in de slotstelling. Zodoende heeft hij het stokje overgenomen van Maarten Hemmes die tegen Sebastian H in de touwen moest en goed wegkwam met remise. Marcel Pouw haalde het enigszins dubieuze Letse gambiet van stal. Maarten was aanvankelijk erg enthousiast over zijn kansen. Maar toen de rook was opgetrokken en de meeste romantiek uit de stelling was verdwenen, had Marcel duidelijk de touwtjes in handen. Leuke partij Pouw! Rob moest wederom aankijken tegen een stelling met een pion minder en dat buistenkansje was Carl wel toevertrouwd. Daniel Meyer liet zien dat hij een aardig potje kan schaken door Frans van het bord te zetten. De partij Paul-Tim was een interessant schouwspel, al werd dit in mijn optiek iets te snel remise gegeven. Kennelijk durfden beide spelers \\'t niet aan. Zo konden weer zes partijen worden bijgeschreven. Volgende week moeten jullie \\'t stellen zonder mijn verslag dan zit ik in Engeland. Maar de interne gaat gewoon door!
20 september - Al 23 potten in 3 ronden interne
Enigszins trots mag ik aankondigen dat na slecht 3 ronden spelen er al 23 duels zijn uitgevochten. Gisteravond zat het weer bomvol, zelfs het campeertafeltje moest weer van stal worden gehaald. Maarten Hemmes heeft door winst op Pastoor de koppositite van Annemarie overgenomen en staat nog op 100%. Annemarie kon haar zegereeks geen goed vervolg geven en verloor van Edim, al leek het er even op dat ze weer voor een stuntje zou zorgen. Samen met Bert, die van Ruben won delen ze nu de tweede plaats. Ook waren er vier potentiele sissanen. Wouter Veenhuizen kon zijn fantastische teksten niet omzetten in grootse daden en werd fraai mat gezet door invaller Hans. Rob liep tegen de carokansloos van Stan aan en kon het eindspel met een pion minder niet houden. Andere nieuweling Dennis begon goed door koel te blijven tegen een woest offerende Judith. Een ander veelbelovende verschijning nam tegenover mij plaats. Toen hij informeerde naar hoe je promotie tot dame noteert dacht ik maar dat het de hoogste tijd was om op te geven. Onze oosterbuur troefde Carl af in een, in zijn ogen, niet alte beste partij. Ik sluit af met V en Elias. Van deze partij heb ik helaas niet al te veel gevolgd. Johan had wel zin om een koningsgambietje te gaan bestrijden en volgens mij was het weer dolle pret. Vee leuk dat je onze interne hebt opgeleukd. Je bent zolang ik competitieleider ben altijd welkom om mee te spelen!
Volgende week snelschaken en als er nog aanmeldingen voor de sissabeker komen. Loting voorronde.
17 september - Loek van Wely over de overkill in SISSA 1
.17 september - EK deelnemer SISSA
Onze jongste clubgenoot Lucas van Foreest speelt op dit moment mee op het EK Jeugd:
toernooisite en groep "jongens onder 10".
17 september - SISSA keert sterker dan ooit terug in de KNSB
En we zijn weer los! Sterker dan ooit keert SISSA in de landelijke competitie terug. Gisteren tegen een uur begonnen de klokken de tikken, de stukken te klikken en de lepeltjes, uhm.. ja te roeren neem ik aan. Er werd niet alleen koffie geroerd maar ook beton. Blijf lezen.
Onze sympathieke tegenstanders verschenen tijdig en compleet in het Denksportcentrum. Dat kon van de onzen niet beweerd en zo kreeg de opening (toespraak) een nogal lelijk gezicht. Al vroeg in de partij keerde ik op een gegeven moment terug in de zaal, met koffie en thee in handen, en wat zag ik? Alleen Bert en Ruben zaten netjes achter hun bord. Later op de avond hoorde ik de bijdehante opmerking: -Dat waren ook de enigen die remise speelden. Dan wordt het wel lastig om hier nog een punt van te maken. Het zou gelukkig niet lang meer duren en iedereen zat op zijn plek. Bovenin speelden nog de Spasskys tegen Haren en beneden woedde een massakamp tussen Unitas en Dr. Max Eeuwe.
Schaakwoude was vooraf een onbekende. Dat men ook in Damwoude zijn fanatiekelingen had, daar twijfelde niemand aan. We zouden ze serieus nemen. Dat had als gevolg dat op de meeste borden solide stellingen kwamen, zonder fancy gedoe. Met een uitzondering misschien. De koning van Jan Joris. Hierover later meer.
Het eerste punt dit jaar mocht ik zelf drukken. Mijn tegenstander, Jan Sybren, koos voor een versnelde draak – een variant waar je in mijn ogen niet erg blij van word mits wit weet wat hij ongeveer doen moet. En ik had het gelukkig onlangs nog bekeken. Zo kwam ik met een comfortabele plus uit de opening. Na continu onder druk gestaan te hebben en een gemiste kans op gelijkwaardig spel heeft zwart in de volgende stelling zonet e6 gespeeld. Begrijpelijk, want anders blijft het uitkijken voor allerlei inslagen op e7 en de vervelende dreiging f6.
Het nodigt erg uit om –f6 te spelen maar ik kon nog geen snel mat zien met de zwarte koning op h8 en een toren op g8. Vaak genoeg heb ik de fout gemaakt om te optimistisch op mat te spelen en het laatste wat ik wilde was een dame op h6 en allerlei stukken in de buurt van de zwarte koning die maar niet mat gaat. Ondertussen verlies ik de hele damevleugel en.. Toen ontdekte ik het veel sterkere en erg concrete alternatief: 21. fxe6 – fxe6, 22. Pc7 – Dc4, 23. Txf8 – Txf8, 24. Dxd6 – Pd4 25. Dxd4 1-0
Nog geen minuut later zag ik Ivan opstaan. Hij had ook gewonnen. Ik ben geen kenner van d4 openingen maar in al heel vroeg in de partij speelt Ronald van der Veen g3 waarna Ivan blijkbaar gerust op c4 kan nemen.
Ivan weet de pion te houden en verovert in het weinig spectaculaire eindspel nog een. Het zal niet meevallen, schaken tegen een GM, maar cadeautjes moet je ze zeker niet geven. 2:0
Doordat ik redelijk vroeg klaar was kreeg ik de kans om wat meer rond te kijken. Beneden werd onder andere de kraker Assendelft – Kodentsov gespeeld. Kodo werd in het verre eindspel gewurgd. Daarnaast alle kans voor praatjes met de lieve Sissa – mensen die in grote getallen aanreisden. Dank. Vermeldenswaardig ook het boek (ja dit lijkt wel even een commercial break maar sommige dingen moet ik hier kwijt) van en over de schaakclub Haren net uitgegeven en te verkrijgen via www.schaakclubharen.nl . Het ziet er erg mooi uit en de inhoud zal ook wel boeien. Judith had het druk. Jorden was live te volgen en zou waarschijnlijk remise maken. Lucas had deze keer minder geluk. Kees was ondertussen ook terug, want “de twee apen” moesten naar huis worden gebracht.
Ineens begon het te regenen. Buiten – regen, en binnen – punten. Ik ben niet zeker over de volgorde maar volgens mij was het: Geon, JJ, Frits en Hummel 6-0.
Geon wist een mooie “springveerstelling” op weten te zetten. De damevleugel dichthouden en dan ergens op h7 inkoppen. Vooral visueel is dit een pracht van een stelling.
Hij volgde een strak plan. De g3 loper werd voor het e7 paard geruild. Vervolgens pestte hij met g5 dat ding van h6. Zijn paarden begonnen zo langzaam ook te schreeuwen, vooral voor om g4. Eentje sneuvelde na het verplichte Lxg4 maar de H lijn kwam open. Meneer Hazenberg kon nog net een mat voorkomen door wit met een pion op h6 te laten slaan en dan proberen met de koning op h7 te schuilen. Geon had nog een technisch klusje te klaren en hij deed het uitstekend. Zwart kreeg nooit meer een kans.
Onze teamcaptain en motivatieguru baalde al na 2 zetten omdat hij d4 –d6 opvolgde met c4 en zo een alles behalve wenselijke opening op het bord kreeg. Gerben van der Heide speelde zijn e pion naar de vijfde rij. “Verdomme, ik moet daar Pf3 spelen!” Nou lieve JJ, als je je teamgenoten geen plezier gunt en het nodig acht enkele van hun (laten we geen namen noemen) om 4 uur ’s nachts de stad UIT, en het bed IN te sturen met de verklaring “Jij moet morgen schaken!”, dan vind ik het alleen maar terecht dat je dit soort faux pas ondergaan. Alsof dat niet erg genoeg was koos hij voor om met zijn koning de vijandelijke damevleugel aan te vallen, met alle stukken nog op het bord, believe it or not.
Hier speelt hij g4 en “dwingt” de Gerben om zijn rokade te verneueueum.
De meningen gingen van extravagant, via geniaal naar “geisteskrank”. Gerben koos voor het verkeerde plan met een paard op a6, en dameruil dat helemaal niks oplevert. De straf kwam snel en de knockout liet ook niet lang op zich wachten.
20. dxc6 is in hogere zin al einde oefening. Probeer zelf achter te komen waarom.
Frits zal dit jaar geen remisekoning worden! Dat moet hij gedacht hebben nadat hij op g3 sloeg. Zo zou er tenminste nog wat leven in de stelling blijven, na een alles behalve opportunistische aanpak van Wopke Brandsma. (c3-d4-e3, paarden op f3 en d2 en lopers op f4 en d3). Gelukkig voor hem en ons blunderde Wopke een pion weg. In de volgende stelling, waar wit zijn beste keep poging waarschijnlijk La6 is (ja, zo ver komt het dan) gebeurde ..
14. e5?. Na 2x slaan op e5 blijft d3 ongedekt. Wit blijkt geen compensatie te hebben en Frits krijgt het punt (sneller dan vewacht) na 28 zetten op het droge wanneer 2 stukken wan wit gekruispend EN gevorkt blijken te zijn.
Hummel moest een beetje tegen zichzelf gaan schaken na e4-e6. Dat beheerst hij blijkbaar ook. Ik snap dan ook niks van Franse structuren maar mijn Fritz beweert dat hij de De Jong aardig vanaf schoof, althans, totdat hij hem weer helemaal terug liet komen. Wietse vocht zich helemaal terug in de partij maar toen liet hij zich door onze \\\\\\"Blondschopf\\\\\\" verleiden.
24 - Lb5? En na 25. Dxe3 kan zwart niet meer -Lb6 spelen want dat faalt op Lxd5. Mooi gezien door Erik Jan. Er volgde nog 25 – Lxf1 en na 26. Kf1 had Hummel er nog een EEN bijgeschreven.
Wat De Jong wel moet gaan spelen is het onmiddellijke Lb6 en gek genoeg blijkt wit na Kh1 met een kwal minder over beste kansen te beschikken. Zetten als Pe4 dienen zich aan en de zwarte koning blijkt nogal kwetsbaar te zijn. Ik begrijp er niks van.
En dan Ruben. Erg lang keek hij tegen een betonmuur aan. Dat vergt geduld lijkt me. Als je tegenstander dan ook alleen op staan bedacht is, wordt het buitengewoon moeilijk.
Nadat Bart Lemstra f4 deed herkende Ruben het moment om naar activiteit te gaan zoeken. dxc4!?
Bart speelde in het vervolg niet zo handig en verloor een pion. Helaas zou zij zich erg snel herstellen. Met wederzijdse tijdnood en nogal moeilijke winstvoering vond Bart een van de weinigen paden die naar een halfje leidden. Dit in samenwerking met Ruben die na een ongelukkige zet eeuwig schaak niet (goed) meer kon voorkomen.
De meest rustige partij was deze keer uitgerekend aan Bert besteedt, en van de meest creatieve spelers in onze gelederen. Ook zijn tegenstander, Ros Gerke ging vooral eerst beton aanroeren (d4-Lc4-c3). Bert kreeg geen kans om de stelling onder gunstige omstandigheden te openen. Er werd een beetje her en der geschoven en de ultieme ejaculatie kwam op c4 tot stand, waar zo goed als bijna alle stukken geruild werden.
Wit speelt c4. Jaa! Dat is lekker schaken.
Er kwam een lopereindspel op het bord. Bert had gehoopt onder gunstige omstandigheden lopers te kunnen ruilen en een voordelig pionneneindspel te melken. Helaas. Het enige wat nog 20 zetten lang werd gemolken was de geduld wan de al hongerige medespelers.
7-1 is een heel goed resultaat en het behalen van deze monsterscore is ook met gemiddeld 300 elo meer alles behalve makkelijk. Genoeg voor het koploperschap. Schaakwoude wens ik een spoedig herstel en dat ze gerust wat meer durven spelen. Ze kunnen het ongetwijfeld.
We aten in het Pakhuis. Het was erg lekker (soep van de dag had niet gehoeven), maar na zo lang gewacht te hebben zou ook een beschuitje op een feestmaaltijd lijken.
De sissaexpress komt op gang. Next stop, Almere.
27 augustus - Geslaagde SISSA BBQ
Inmiddels traditioneel werd de SISSA BBQ ook dit jaar weer bij de Hoornse Plas gehouden. Helaas kon ik er zelf niet bij zijn, maar ik hoorde dat het weer zeer geslaagd was. Eric Jan stuurde onderstaande foto's.
16 augustus - Maarten R wint D-groep Atlantis Tienkampen!
Met een TPR van maar liefst 2053 won Maarten Roorda groep D van het Atlantis-toernooi. Gefeliciteerd Maarten! Een goede voorbode voor het komende seizoen...
11 juli - Schaaktransfer van het jaar!
