21 maart 2026 - Sissa Random Toernooi - Klik hier voor meer info

Auteur: admin

  • SISSA 1 – Staunton 2

    Het is goed schaakweer. Het aloude cliché hoorde ik zaterdag weer meermaals geuit worden. Ik moest op het begeven moment mezelf ook betrappen op het gebruik hiervan. Je hoort het vaak als het koud is of regent (of allebei), mooi weer om binnen te zitten. Logisch zou je zeggen, maar als je je verkleumt aan je kopje koffie moet opwarmen nadat je een half uur door rukweer naar het denksportcentrum bent gefietst, kan je het amper goed schaakweer noemen.

    Andersom kan ik me er beter in vinden. Neem bijvoorbeeld de laatste wedstrijd van afgelopen seizoen, de eerste mooie lentedag van 2025. We speelden nergens meer om maar moesten wel met acht man de verre reis naar Kampen ondernemen. Niet vreemd dat we voor het eerst dat seizoen moeite hadden met een team rond krijgen. Ook mijn tegenstander vond het wel goed, na iets meer dat 20 zetten werd remise afgesproken met bijna alle stukken nog op het bord. Uiteindelijk was Marcel die dag de gelukkigste, hij won zijn partij binnen het kwartier en heeft de rest van de dag lekker op een bankje buiten de speelzaal in de zon gezeten. Toen we eenmaal terug in Groningen waren was de dag voorbij. Slecht schaakweer.
    Te koud moet het ook niet zijn, zijn we afgelopen speelronde achter gekomen. De KNSB vond het (terecht) te gevaarlijk om de weg op te gaan met de gladheid. Te mooi weer is dus slecht schaakweer, maar te slecht weer ook. Waar andere sporten die goed gedijen bij winters kutweer, zoals veldlopen en veldrijden, een demonstratiesport bij de winterspelen willen worden, zal zoiets voor schaken niet weggelegd zijn.

    Wat maakte het zaterdag dan toch zulk goed schaakweer? Ten eerste, de vrieskou van de afgelopen weken was eindelijk omgezet in dooi. Eindelijk een behaaglijk temperatuurtje om op de fiets te stappen zonder op je plaat te gaan. Maar het belangrijkste, er was zeer dichte MIST! Niemand houd van mist, misschien wel het meest troosteloze weerfenomeen op aarde. Wil je lekker wandelen in de natuur? Je ziet toch niks. Wil je een lekker rondje maken op de racefiets? Beland je in het ziekenhuis omdat die knakker in de Fiat Panda je niet zag. Het is grijs, het is deprimerend, het is… het beste schaakweer dat je maar kan bedenken. Hulde aan de mist!

    Goed de wedstrijd. Staunton ging met 7-1 de mist in. Einde verslag.

  • Wijk aan Zeessa

    Wijk aan Zeessa

    Dag 1

    Het is al bijna avond als we bij ons verblijf in Spaarnwoude aankomen. Een korte worsteling tussen de erfafsluiting en de recent opgepikte hekkerman Sven, wordt beslecht door fence whisperer Aurore. Ook de andere voortekenen zijn gunstig. Het huisje is ruim, rustig en een kleine tien minuten rijden van de speellocatie. De jacuzzi is al voorverwarmd, het bier is door de eigenaren vast koud gezet en de reviews zijn (veelbe)lovend. Een kleine bloemlezing: “Geen kleine winkel aanwezig, wel frituur”, schrijft Sandra. “Echt een geweldig grote speeltuin. Een echte aanrader voor een prikkie. Als je wil spelen in de speeltuin is dit gratis en als je op een tractor wil kost het je 3 euro voor 1 uur lang rij plezier”, laat Anita weten. En Dan zegt: “Leuk naaktstrand natuurlijk wel wat mannen die rondje lopen en kijken… Maar niet vervelend”.
    Allemaal goede redenen om met een goed gemoed naar de speelzaal te vertrekken voor de eerste ronde van onze vierkampen.

    Geïnspireerd door de reviews van onze slaapplek en de vraag wat we eigenlijk met eten gaan doen na de schakerij, lees ik een bloemlezing van de reviews van de diverse McDonald’ssen in de buurt. Absolute aanrader voor als je eens door je gespreksstof in een autorit heen bent. Je zou namelijk denken dat die tenten overal hetzelfde zijn. Toch maken mensen er kennelijk een sport van om bij verschillende van deze eetgelegenheden vergelijkend warenonderzoek te doen en hun medeconsumenten van de voor- en nadelen van de verschillende burgerlokalen te verwittigen. Note to self, wat er ook gebeurt kunnen we de Maccie in Velsen-Zuid beter overslaan. Dan maar als last resort de kilo lasagne die Gertjan in de supermarkt kocht.
    Het blijft toch een evenement hè, dat Hoogovens toernooi. Hoogovens ja, het T-woord durf ik al haast niet meer te zeggen. De gemoederen lopen in onze clubapp hoog op over de hoofdsponsor van ’s-Lands bekendste schaakfestijn. Het Wimbledon van schaken echter misschien wat overdreven. Het lijkt me sterk dat ze bij Wimbledon meer dan de helft van het deelnemersveld vragen lekker een potje in een achtertuin 8 straten verderop te tennissen. In IJmuiden hebben ze daar echter geen bezwaren tegen en we moeten daarom afscheid nemen van Aurore en Sven die zich naar de alternatieve speellocatie in het nabijgelegen hotel moeten begeven. Gertjan, Kenneth en ik begeven ons naar onze borden. Van het openingspraatje onthoud ik niks. Doet iemand anders dat wel? Waarom doet elk toernooi eigenlijk zo’n praatje? Nog een note to self, als tip aan het Chess festival meegeven dat ze volgend jaar beter een openingsmusical kunnen doen. Als ik opkijk uit mijn mijmeringen zijn de klokken al aan.

    Kenneth speelde heel goed. Te goed. Het werd een beetje sneu voor zijn tegenstander, dus gaf hij een pion weg. Het bleek niet genoeg om de coole paardsprongetjes via g4 buiten te houden, Kenneth nam het eerste puntje mee naar huis.

    Leuk paard zet voor wit (Kenneth)


    Gertjan kreeg zijn prep op het bord. Op zet 9 was die prep echter op, en werd natuurlijk gelijk een rukker gespeeld. Veel positioneel geschuif binnen de remisemarge volgde. Gertjan moet er even bij in slaap zijn gevallen, want vergat de volle toren van zijn tegenstander te winnen. Daarna was een halfje toch wel het beste wat hij van de partij kon hopen en aldus geschiedde.

    Wit (Gertjan) aan zet, wat is de winnende zet?


    Aurore ging lekker, tot ze het wat saai begon te vinden en besloot haar koningstelling dan maar op te blazen. Haar tegenstander maakte daar dankbaar gebruik van en even later moest de SISSAanse onze eerste nul incasseren.


    Sven opende lekker, had een killer aanval, offerde links wat, offerde rechts wat en kwam totaal gewonnen te staan. 1, 2, 3 instant knock-outs werden niet benut, maar het maakte allemaal niet uit. Ik denk dat Sven een beetje een duistere kant heeft en zijn tegenstander gewoon langer op de pijnbank wilde houden. Het draaide er uiteindelijk op uit dat hij met een simpel plan de laatste 8 haatschaakjes van zijn tegenstander kon overleven tot hij de dame kon incasseren. Je zag die koning gewoon langzaam de toren naderen, die compleet voor lul stond. Het is dan alleen wel jammer als je aan het eind van je plan afwijkt voor een zetje dat er cool uitziet maar wel mat in 1 weggeeft.

    One game, two different flavors for black (Sven)


    Ik kwam ongelukkig uit de opening, maar wist de dreigingen die daardoor ontstonden af te weren. Toen zijn tegenstander daarna een wachtzetje deed was ik zo opgelucht dat de druk eindelijk wat van de ketel was ,dat ik met “nu of nooit” in gedachten besloot de stelling aan de andere kant van het bord op te blazen. Het werd nooit.

    Maargoed, dat was maar het schaken. Daarvoor waren we hier niet gekomen. Na de partij drinken we een kort biertje en stappen we in de auto terug naar huis. Onderweg wordt nog wat pizza en chicken popcorn (sic) besteld, waarbij niet helemaal duidelijk wordt of deze jongens wel daadwerkelijk bij onze locatie bezorgen. Nouja, we zien wel, first things first. Schaakbroek uit, zwembroek aan en in de hottub!

    Daar bekijken we elkaars partijen nog eens uitgebreid op de opblaasbare zwembadset met magnetische stukken die Aurore voor de gelegenheid heeft gekocht. Kijk, ik heb het dus niet zo op Amazon. Maar het is alleen wel de enige plek waar dit ding te halen is. En ik moet u zeggen, de investering is het meer dan waard geweest. Werkte uitstekend en het beeld van 4 koppies die allemaal amper over de rand kijken naar een schaakstelling zal me lang bijblijven. Intussen zit ik daar de hele tijd mijn telefoon proberen droog te houden omdat we de deurbel natuurlijk niet horen en we ook niet willen dat de pizzaman onverrichterzake huiswaarts keert. Uiteindelijk komt het allemaal goed en dineren we onder het genot van een potje of 8 dageraad. De eerste dag kunnen we tevreden afsluiten.

    Dag 2


    Rond half 11 word ik wakker. Korte blik naar buiten. Sven zit al in de jacuzzi een boekje te lezen. “Het leven is mooi”, gaat door me heen, terwijl ik mijn zwembroek aantrek. We hoeven pas om 2 uur bij de speellocatie te zijn. Alle tijd. Mark eerst nog even antwoorden waar en hoe laat we spelen. Eitje bakken. Kopje koffie. Flevosap. Beetje preppen in en uit het zwembad. Allemaal ochtendrituelen die bij meerdaagse toernooien horen.
    Iemand heeft intussen ook de instructies voor het gebruik van de jacuzzi opgezocht. Schijnbaar mag je er geen seks in hebben en eten tegelijkertijd. Geeft toch altijd te denken, dat soort specifieke verboden, wat voor situaties daartoe aanleiding hebben gegeven. We hebben er uitgebreid over gespeculeerd, maar geen consensus kunnen bereiken. Ik laat het aan de fantasie van de lezer.
    Vlak voor vertrek krijgen we de live updates van Mark over de situatie bij de speelzaal. Wat XR types zijn uitgerukt om ons het leven zuur te maken. Of in ieder geval om het evenement flink te verstieren, omdat ze het niet zo hebben op de hoofdsponsor. 2000 kilo kolen tooien het paadje naar de ingang. Het pad zelf is verder met hekken afgesloten waar zich theatraal aan hebben vastgeketend. En er is een koor dat -verassend zuiver trouwens- vrij geforceerde op de situatie aangepaste varianten op bekende communistische evergreens zingt. De internationale, bella ciao, enzovoorts. Het heeft allemaal wel een gemoedelijk, beetje sneuig sfeertje. De 8 politieauto’s lijken me eerlijk gezegd wat overdreven.

    Maargoed we moeten toch naar binnen. Een paar duwtjes tegen de hekken leren dat die zich niet makkelijk laten verplaatsen en dat de XR mevrouw die daaraan vastzit dat ook allemaal niet zo leuk vindt. Ik denk nog even dat ik me milieu- en publieksvriendelijker manieren kan voorstellen om te demonstreren, maargoed iets met grondrechten en we hebben het er maar mee te doen. Gelukkig treffen we Mark die wel raad weet met de situatie. Schouders onder de kettingen en rechtop staan en iedereen die kleiner is dan boomlange Mark kan gewoon over de kolenberg door de blokkade heen. Er volgt wat gemekker en gedrang van de uitsterfrebellen, maar de blokkade lijkt definitief gebroken. Totdat de politie roet in het spreekwoordelijke eten op de kolenberg gooit en ons vertelt dat ze al een paadje hebben vrijgemaakt en dat ze liever niet hebben dat we het heft in eigen hand nemen. Zit ook wel wat in eigenlijk. Mark pakt de leidersrol en wijst de mensenstroom in juiste banen. Er zijn nog wat rebellen die ook daar proberen binnen te komen, maar niet over de vereiste papieren beschikken. Zij worden vriendelijk doch beslist de deur gewezen.

    Het betekent allemaal een vertraging van anderhalf uur. Anderhalf uur die we vullen met wat kletsen, nog een beetje extra prep en een biertje in het annexe restaurant annex dorpshuis naast de speellocatie. Uiteindelijk mogen we dan toch beginnen. Begeleid onder de zoete tonen van een sirene die de rebellen ongeveer een uur lang naast de speellocatie af laten gaan.

    Aurore droogde haar tegenstander zo finaal af dat ze niet 1, niet 2, maar 3 mat in x kansen laat liggen voordat ze haar tegenstander uiteindelijk definitief de koning om laat leggen. Dat laatste gebeurde echter niet voordat de tegenstander in een straal verloren stelling hallucineerde dat dezelfde stelling al twee maal op het bord was gekomen en remise wegens zetherhaling voorstelde.

    White (Aurore) to play and find checkmate… or keep on playing for 33 moves

    Mijn tegenstander liet de druk in het centrum te veel oplopen, waarna een serie ruilen leidde tot stukwinst. Na 18 zetten was het pleit al beslecht.

    Gertjan kreeg weer prep op het bord, dacht dat hij zeer goed speelde, maar de computer maakte er in de nabeschouwing gehakt van. Een stuk weggeven met een overhaaste lange rokkade maakte de zaken er niet beter op. De dame wegblunderen nabij het eindspel clinchte de zaak.

    Sven miste na 5 minuten twee pionnen, dat hem op opgetrokken wenkbrauwen van Aurore kwam te staan. De wenkbrauwen bereikten astronomische hoogten nadat meerdere gelegenheden om de pion terug te winnen onbenut werden gelaten voor positionele verbeteringen. Sven’s inspanningen en geduld werden na verloop van tijd echter beloond met een kwal en uiteindelijk een punt. In de nabespreking voegde Sven de ouders van het kind nog even toe dat hun zoon op een dag wellicht wel een goede schaker wordt. Ik zeg u nogmaals, de man heeft een duistere kant.

    No one really knows what’s happening in Sven’s game

    Kenneth speelde extreem saai. Maar irritant. Dat vond zijn tegenstander merkbaar ook. Tot Kenneth een pion blunderde. De tegenstander besloot vervelend terug te doen en te laten merken dat hij zijn stelling wel erg goed vond. U weet wel hoe dat gaat. Uitrekken. Knokkels kraken. Gaapje hier, oogcontact daar. Het lachen verging hem snel toen Kenneth toe kon slaan met eeuwig schaak. Zo haalde Kenneth dan formeel misschien niet meer dan een half puntje, maar nam de volledige morele winst mee naar huis.

    We maken de balans op en delen de conclusie: we hebben honger. De keus valt op een gezellig uitziend restaurant in Spaarndam. Nee u weet ook niet waar dat ligt he? Schande! Weet u dan niet wat we allemaal aan Spaarndam te denken hebben? Ik zal het u zeggen: de droge grond onder uw voeten. Of eigenlijk, aan één specifieke Spaarndammer: Hansje Brinker. Want, leren we ter plaatse, dat is de jongen die volgens de overlevering met zijn duim een gat in de dijk heeft geplugd waarmee een doorbraak werd voorkomen. Zo, dat feitje kunt u toch maar mooi even aan uw triviakennis toevoegen. Graag gedaan.

    Het eten was lekker en het door het restaurant zelf gebrouwen bier ook. Tevreden keren we huiswaarts en jaccuzziwaarts. Daarin worden de partijen en andere belevenissen van de dag nabesproken, tot het tijd is voor het evenement van het weekend. Ik had een pubquiz voorbereid. Weer de hele avond gehannes om mijn telefoon droog te houden, maar ook dat lukt min of meer. Na een ronde Groningen, een ronde Sissa, een ronde Tata en een ronde schaken wordt Kenneth uitgeroepen als weekendwinnaar. Nadien spelen we nog een of twee spelletjes binnen, onder het genot van diverse Disneyliedjes. We komen tot de conclusie dat het volgende SISSA evenement een pyamaparty waar we Shrek films gaan kijken moet zijn. De volgende conclusie is dat iedereen toch ook enigszins op tijd naar bed moet, ook al is het daarvoor eigenlijk al te laat. We moeten er morgen vroeg uit en het wordt, terugreis incluis, nog een lange dag.

    Dag 3

    We hadden ons nog zo voorgenomen eerder op te staan voor een laatste dipje. Het is er niet meer van gekomen. Stipt om 11 uur moeten we het huis uit zijn. Als om een punt te maken rijdt om 1 voor 11 de auto van de eigenaresse het erf op. Met de eigenaresse erin. Ze voegt ons nog een of twee opmerkingen toe over ons alcoholgebruik (een kratje met zijn vijven over 2 nachten, ik vind het allemaal nog wel meevallen, maargoed schaakcultuurverschillen denk ik dan maar). En dan? Dan koffie. Het tentje dat we uitzoeken is nou niet echt gezellig en de koffie nou niet echt lekker, maar het is tijdverdrijf tot we aan ons laatste potje beginnen.

    Ik deed een rare in de opening, komt verloren te staan, blijf verloren staan, kom meer verloren te staan, maar mag afwikkelen naar een toreneindspel met ongelijke lopers . Draw. Mazzeltje.

    Niels (black) likes to make it difficult for himself

    Aurore speelde met zwart tegen een tegenstander die zijn research had gedaan over haar. En haar buurvrouw. Op LinkedIn. Sportief was wel dat hij hen liet weten dat hij zo onder de indruk was van hun brainpower. En dat kwam in het begin van de partij ook zo uit. De witte koning moest zijn rokaderecht opgeven. Dreigingen van wit waren geen echte dreigingen dus Aurore kon haar stelling lekker verder ontwikkelen. Ze kon versimpelen met wat ruilwerk en een toren lekker in het midden van de stelling planten. Maar waarom haalt ze hem daar dan weer weg? Oh hij kan weer terug gelukkig. Maar dan haalt ze hem weer weg?!? Als haar tegenstander eenmaal soeverein op de enige open lijn staat, haar paard buitenspel en de witte loper heerst gaat het allemaal helaas snel de verkeerde kant op.

    Kenneth mocht van de groep geen lange partij spelen omdat men op tijd naar huis wilde, dus hij probeerde iets scherps wat niet helemaal klopte. Stelling was wel tricky, met foutpotentie voor beide kanten. Een paar onnauwkeurige voortzettingen van Kenneth gevolgd door nauwkeurige voortzettingen van de tegenstander deed zijn tegenstander uiteindelijk de das om.

    Gertjan kwam redelijk uit de opening, maar blunderde op zet 17 waar weer niet van werd geprofiteerd. Daarna hielp hij langzaam maar zeker zijn stelling om zeep om nog 40 zetten lang toren en 3p vs toren en 4p te verdedigen. Na 4 van die zetten miste hij een relatief eenvoudige kans op remise, maar na nog 4 zetten kon hij wel profiteren van nog een fout. De partij werd tot kale koningen uitgespeeld, maar gevaarlijk werd het niet meer.

    A well-deserved draw for black (Gertjan)

    Sven speelde oudemannenschaak tegen een oude man. Klein positioneel voordeel (en een paar gemiste zetten van zijn tegenstander) leidde tot pionwinst. Een brutaal remiseoffer van de 70-jarige ex-uroloog werd stug afgewezen en Sven wist af te wikkelen in een gewonnen pionneneindspel. Het was genoeg voor het puntje en de gedeelde eerste plek in zijn groep. Daarmee won hij een boekenbon ter waarde van (50 gedeeld door 3) euro, een mooi excuus om voor 60 euro aan schaakboeken te kopen.

    En dan zit het er alweer op. Behalve dat we nog 2,5 uur naar huis moeten. Daar draait onze chauffeur zijn hand echter niet voor om. 2,5 uur techno later staan we op het station. Moe, maar tevreden. Onderweg naar huis denk ik nog even terug of er nou echt een hoogtepunt van het weekend aan te wijzen was. En dat was er, schaken in de hottub met je SISSA maten is namelijk gewoon te gek. Het toernooitje eromheen is eerder een excuus. Dat er nog maar veel mogen volgen.

  • SISSA II houdt huis in Assen

    SISSA II houdt huis in Assen

    Iedereens favoriete competitie, de NOSBO, offerde ons een nieuwe partij op 23 januari in het jaar van onze Heer 2026. En wat was er een enthousiasme om met man & macht op te rukken naar het nabijgelegen Assen.

    Normaliter wordt er voorafgaand aan de ronde wat levensonderhoud genuttigd om moraal bij de strijders aan te sterken, maar dat bleef deze maal helaas uit. Toch was de sfeer gemoedelijk.

    Wij troffen elkaar op de parkeerplaats, waar men elkaar niet alleen niet kon vinden, maar ook nog eens stuk-voor-stuk te laat was. Louter Edwin leek op tijd te zijn, die netjes met de auto op de parkeerplaats bij het station had geparkeerd. Ik kwam als tweede aan en stapte bij hem (voorin) de auto. Schuldbewust, moet ik toevoegen. Hierna volgen Tije en Michel, twee mannen van aanzienlijk formaat, die op de achterbank komen te zitten. Kort hierop volgen de laatste twee mannen Tjeerd en Joris. Vertrek is 19:32, ongeveer volgens plan.

    Nadat wij eerst naar het verkeerde adres reden en daarna door een deur probeerden naar binnen te gaan wat geen deur bleek, kwamen we aan in het zaaltje. Gepresenteerd met 6 live-borden kon men meteen de spanning voelen stijgen. Hebben de Assenaren ons in de val gelokt met DGT-borden? We laten ons niet kennen en zeggen dat het een leuke toevoeging is aan het spelen. Vrienden en familie mogen meemaken hoe wij spelen vandaag.

    De opstelling (zoals altijd perfecte assemblage door onze captain) is als volgt:

    1. Joris – Waheeb
    2. Gerard – Tjeerd
    3. Michel – Henry
    4. Gerard – Edwin
    5. Tije – Brian
    6. Mattias – Ruben

    Ik zou de partij van Joris echt Joris’esque noemen. Hij speelt wat standaard zetten uit de opening en, wanneer hij de kans gepresenteerd krijgt tot het grijpen van ruimte/het centrum, ervoor gaan. Joris eist ruimte op waarna zijn tegenstander allesbehalve gedwongen is tot het manoeuvre La6-Lb7-Lc8. Joris gaat rustig verder met het bouwen van zijn stelling, terwijl zijn tegenstander te maken heeft met een groot ruimtenadeel. Dit leidt tot kansen voor Joris, waar hij voor gaat. Hij vormt een batterij met zijn dame + loper en dreigt te snoepen van de koningsstelling. De dreiging wordt serieus genomen, wat nog steeds betekent dat de koningsstelling stevig verzwakt wordt. Hij komt binnen en wint via een trucje nog een pion ook en daarbij ook nog een kwaliteit. Dit lijkt compleet gewonnen (en is het ook nog eens). De laatste 15 zetten zijn hoofdzakelijk Joris die zijn complete wil uitoefent op het schaakbord, wat leidt tot stukkenruil en een stelling die niet meer houdbaar is. 1-0 SISSA.

    Bord 2 wordt bemand door ons kanon Tjeerd. Wat een seizoen heeft hij al, zowel intern als extern wint hij partij na partij en het einde van de ratinggroei lijkt nog lang niet in zicht te zijn. Vandaag bleek een nieuwe uitdaging, want hij werd zowaar ge-grob’d. Hij reageert principieel door het pionnetje te snoepen en de uitdaging aan te gaan. Hij deed dit erg secuur, maar voelde zich niet geheel comfortabel in de stelling. Dit omdat de witte dame haar weg had gevonden naar de achterste linie van de zwarte stukken, en daar dreigde aanzienlijke schade aan te richten. Ik denk, overigens, dat het gros van de zenuwen hem werden ontnomen toen zijn tegenstander een aftrekaanval op de dame miste en Tjeerd na 13 zetten al een dame voorstond. De rest mag kinderspel genoemd worden. Hij zet druk, ruilt stukken en jaagt vervolgens de koning op. De tegenstander kan niet anders dan opgeven.

    Jammer, vindt Tjeerd. Het had zo’n leuke partij kunnen zijn als zijn tegenstander de desbetreffende fout had gemaakt. 2-0 SISSA

    Bord 3 zit ons wandelende openingboek Michel. Er wordt een vrij theoretische stelling ingeschoven, waardoor Michel een riant tijdsvoordeel opbouwt uit de opening. Na 11 zetten spelen staat de klok voor hem nog steeds op 1:15. Michel kiest voor een extreem scherpe stelling, waar hij zijn tegenstander ook nog een pion cadeau doet.

    Tussendoor spreek ik hem op de gang. Hij geeft aan dat hij geen idee heeft waarom dit allemaal zou werken of hoe het werkt. Hij heeft een stelling waarvan hij ‘begrijpt’ dat het beter zou zijn voor hem, maar hij is het spoor nog bijster. Wel voelt hij zich in control en denkt hij het op te gaan lossen als hij zo wederkeert naar het bord.

    Het pionnetje wat geofferd is, bleek aardig wat gif te bevatten en na het grijpen van de pion komt er gauw een uiterst onprettige stelling voor de tegenstander op het bord. Michel heeft ruimte, actieve stukken en een aanval op de been gekregen op de koningsvleugel. Het feest is compleet wanneer hij kiest om een stuk te offeren om te koningsstelling van de tegenstander kapot te maken en zo kan binnenwandelen met zijn zware stukken. Het gaat van +2 naar +6 naar mat in 7 naar daadwerkelijk mat op het bord. Een hele fraaie partij van Michel en zeker een verdiende overwinning.

    Ik neem aan dat deze PGN op de koelkast wordt geplakt. 3-0 SISSA.

     Bord 4 is voor Edwin. Edwin is blij dat hij weer voor hem team mag uitkomen en straalt dat ook uit. Zijn plezier en uitstraling van geluk nemen echter af nadat hij in een, naar eigen zeggen, saaie/onprettige variant terechtkomt. Zijn tegenstander speelt snel zijn openingszetten en Edwin doet zo goed mogelijk zijn best niet achter te geraken op de klok.

    Hij kan het tempo goed bijbenen, maar de stelling is minder fraai. Het oogt al vrij remiseachtig uit de opening, en om het nog erger te maken probeert de tegenstander ook nog eens dames te ruilen. Edwin kiest om ze op het bord te houden, om toch het spel te behouden. Uitstekende keuze, mijns inziens. Er wordt gewerkt naar een opstelling waar beide kanten de torens dubbelen en spelen op (half)open lijnen. Edwins stukken staan net wat beter, en nadat er wat pionnen op de damevleugel worden geruild kan hij zijn toren planten op de achterste rij. De tegenstander slaat de toren er af, maar mist hiermee compleet het saillante detail dat het nu niet meer te houden is. Mooi was de partij niet, maar de winst is wel binnengehaald en wat heeft Edwin gevochten als een leeuw om dit te resultaat te behalen. 4-0 SISSA.

    Hoe fijn het is om niet een kanon te hebben, maar zelfs twee. Tije’s prestaties dit jaar kunnen ook niet anders dan subliem worden genoemd. Verliezen is een woord wat simpelweg niet in zijn vocabulaire voorkomt. Zijn stijl leent zich hier ook goed naar.

    Helaas was het niet een bijzonder interessante partij. Beide heren speelden solide en accuraat, wat betekende dat er gedurende de partij eigenlijk geen enkel voordeel te bekennen is geweest. De partij verzandt in een remise, wat een eerlijk resultaat lijkt.

    4.5/0.5

    Last, but not least: ondergetekende op bord 6. Mijn tegenstander begint met een agressieve opstelling tegen mijn fianchetto. Hij beukt zowaar een snelle h4 eruit, wat mij even te denken brengt. Ik besluit dat de dreiging niet echt is en dat ik vooral moet doorgaan met het bouwen van mijn eigen stelling. Ik marcheer mijn pionnen naar het centrum toe en besluit vrij resoluut er ook maar eentje te offeren. In mijn stoutste dromen durfde ik me niet voor te stellen dat het offer aangenomen werd, maar mijn tegenstander twijfelde geen moment en ging ervoor. God zegene de greep, zeggen ze dan. De stelling die vervolgens op het bord komt kan louter worden beschreven als craquelé, met een witstelling waar pionnen op h4, g3   e2 staan, terwijl zijn koning nog in het midden verblijft. Mijn stukken kwamen allemaal tot leven en het duurde niet lang voordat ik een winnende combinatie kon spelen. Mijn tegenstander besloot de handdoek in de ring te gooien na 21 zetten, nadat het duidelijk was dat mat niet meer te voorkomen zou zijn. Mogelijk een van de fraaiste partijen die ik tot op heden heb gespeeld, waarmee ik ook nog eens het winnende puntje mocht bijschrijven. 5.5-0.5 SISSA.

    Wat a priori werd gezien als onze grootste uitdaging in de poule, bleek ex post facto een afslachting van formaat te zijn. Het team was belachelijk goed in vorm en er werd op elk bord nauwkeurig geschaakt. Trots is een woord wat eigenlijk niet eens eer doet aan het gevoel dat deze (team)overwinning mij gaf.

    De overwinning betekent verder dat wij fier op 1 komen te staan en dat winst van onze groep een extreem tastbaar iets is geworden. Twee rondes nog en dan mogen wij onszelf (hopelijk) kronen tot NOSBO-groepswinnaars.

  • SISSA-off-the-record

    SISSA-off-the-record

    10.01.2026

    For the first time in a few years, KNSB scheduled a round of the competition during the month of January.

    For the first time in a few years, the Netherlands gets paralyzed by the snow covering most of the country.

    What were the odds of these 2 moments conflicting?

    Three days before the games that would likely determine the faith of SISSA1, SISSA3 and SISSA4 for next season, KNSB takes the decision to postpone these games due to the weather conditions.

    What do 4 SISSA teams do when they learn that they don’t have to play an official game?

    They play an un-official one in their favorite café.

    4 teams, 32 players, many spectators.

    The second SISSA-off of this season marked the long-awaited first victory of SISSA3 on SISSA4 (6-2), the continuity of the winning streak of SISSA1 against SISSA2 (6-2), and the forever enthusiasm of SISSA players.

  • Een verlaat verslag van Sissa 3 – TAL 3

    I don’t believe in psychology, I believe in good moves
    – Fischer

    Een beroemde uitspraak van een van de beste schakers aller tijden. Hij wist als eerste Amerikaan het wereldkampioenschap te winnen en heeft bovendien een grote bijdrage geleverd aan ons hedendaagse begrip van het spel. Een absoluut intuïtief megatalent, zoals er maar weinigen zijn.

    Sissa 3 is het oneens met zijn uitspraak. Wij geloven wél in de psychologie. Althans, dat bleek afgelopen zaterdag in Onna: een klein Overijssels dorpje dichtbij de Drents-Friese Wolden. Hier namen we het op tegen Tjonger Aa Linde 3.

    Gedurende de middag bleek het lastig om de balans op te maken of we nu gingen winnen of niet. Met als gevolg dat iedereen het gevoel had dat zijn of haar partij bepalend zou zijn voor de einduitslag. Daarom werd er volop ingezet op winst. In dit geval door middel van psychologisch overwicht, en dat ging soms misschien ten koste van de goede zet.

    In het kort de benodigdheden voor het behalen van een psychologisch voordeel:
    • een stoïcijnse blik;
    • agressief spelen;
    • koste wat kost je plan uitvoeren.

    Dit werd door ons als volgt in de praktijk gebracht:

    Bij Anne Dirk kwam er een vercrackte Scandinavisch op het bord. Dame op a5, maar dan met een pion op e4? De tegenstander stond beter, gaf toen een stuk weg en had daarna vele manieren om er remise van te maken. Anne Dirk wist hem echter valse hoop te geven met een onveilige koning. Er werd voor de winst gespeeld en midden in die aanval werd er nogmaals een stuk geblunderd. Puntje voor ons. De eindstelling zou overigens nog best lastig zijn geweest om te converteren.

    Justin gaf een stuk weg, maar dat “offer” had dusdanig intimiderende kwaliteiten dat zijn tegenstander besloot er één terug te geven. Daarna kwam er een niet te stoppen aanval op de open h-lijn en de tegenstander mocht opgeven.

    Aurore kwam na een gelijk opgaande partij in een pioneneindspel en vond het aanvallende Kc5?? en d4. De annotatie zegt het al: de engine vindt daar iets van, maar praktisch was het niet makkelijk. De oppositie bezweek onder de druk en besloot de verkeerde pion naar voren te duwen. Aurore wint een paar zetten later.

    In de opening won ik door middel van een dubieuze tactiek een pion. De engine-evaluatie was -0.5, maar de zucht van mijn tegenstander liet zien dat ik psychologisch gezien echt beter sta. Na veel ruilen eindigde het in een sessie op de pijnbank voor mijn tegenstander: een eindspel met gelijke lopers en een pion minder. Het converteren duurde wel erg lang. Het team (met name Aurore: “Did he still not win?”) maakte zich zorgen of ik het juiste plan wel zou vinden. Gelukkig weet ik na tig konings- en loperzetten een tweede pion te winnen. Dan is het klaar en geeft ook mijn tegenstander op.

    Remco en Writser speelden remise, waarbij met name de partij van Writser knotsgekke complicaties had. (“Was allemaal veel te ingewikkeld voor mij” – aldus de heer Cleveringa). David en Niels gingen net iets te veel voor het psychologisch voordeel en deden te weinig goede zetten. Verloren beide.

    Eindstand: 5-3!
    Let’s go Sissa 3. Onze strijdbaarheid levert punten op.

  • Verslag SISSA IV – ESG II

    Het is alweer tijd voor de laatste KNSB-wedstrijd van 2025. Dit keer een thuiswedstrijd tegen Emmen II. Stand in de competitie is extreem spannend. Vijf van de acht teams staan op een gedeelde eerste plaats dus hier is nog van alles mogelijk. Als Sissa IV hebben we heel mooi van zowel Sissa 3 als van Groninger Combinatie 6 weten te winnen. Tegen Veendam moesten we helaas een verlies incasseren wat betekent wat betekend dat voor ons alleen nog Assen 3 op het menu staat van de huidige koplopers. De andere teams die hoog staan moeten ook nog vaak tegen elkaar spelen en omdat dit nog te veel verschuivingen en puntenverlies gaat leiden werd in de groepsapp al stiekem van een eventueel kampioenschap voor het 4e gedroomd.

    Allemaal leuk en aardig, maar eerst weer eens laten zien wat we waard zijn tegen Emmen. Met veel vertrouwen gaan we deze wedstrijd tegemoet. Op papier maken we een goede kans en Hans, die zijn eerste competitiewedstrijd speelde, had zelfs al een 8 – 0 aangekondigd. Naast Hans speelde ook Lars zijn eerste competitiewedstrijd en werd meteen op bord 3 geplaatst. Voorafgaand aan de wedstrijd kwam er ook slecht nieuws binnen. Sven, die Tije uit de SISSA-beker had geknikkerd, moest wegens griep zich helaas afmelden. Door zijn indrukwekkende spel van de afgelopen tijd was hij deze keer op bord 1 geplaatst. Nu moesten we dus zowel zijn mooie spel als zijn enthousiasme missen. Gelukkig zijn er tegenwoordig zoveel schakers bij SISSA dat het vervangen van iemand last-minute geen enkel probleem meer is. Zo werd Sven vervangen door Anne. De opstelling was bekend:

    1. Anne 2. Dylan 3. Lars 4. Merlijn 5. Stijn 6. Hans 7. Rick 8. Diederick

    De dag van de wedstrijd was aangebroken en nadat Carl een kort praatje hield werden de klokken ingedrukt. Mijn partij begon vrij solide. Mijn tegenstander en ik deden vrij normale zetten en voor de rest niks geks. Voor de tegenstanders van Diederick en Hans was dat wel anders. Zij speelden voor zover ik in kan schatten vrij dubieuze openingen. Diederick had net iets verder gerekend dan zijn tegenstander kwam hij een loper voor twee pionnen voor te staan. Hans kwam ook beter te staan doordat hij met een mooie tactiek een dame voor 2 lopers wist te winnen.  Op bord 1 speelde Anne een schots met zwart en hier kon ik nog weinig over zeggen. Dylan, een witspeler pur sang, speelde zijn favoriete Engelse opening. Het zag er allemaal vrij complex uit moet ik zeggen, maar ik had er wel vertrouwen in dat Dylan wist wat die aan het doen was. Lars leek minder goed uit de opening te komen. Zijn tegenstander wist zijn dame op h6 te krijgen en via g7 de koningskant te infiltreren. Zijn koning stond omringt door stukken vast in het centrum. Nadat de h pion werd ook opgesnoept en zijn tegenstander een konings offensief opgang kreeg was het niet prettig spelen. Van Merlijn heb ik weinig meegekregen van hoe de opening ging. De spelers namen de tijd voor hun zetten en met aardig wat stukken in het centrum leek het een gelijke maar scherpe positie. Stijn speelde het Scandinavisch en het zag er allemaal vrij gelijk uit.

    Ondertussen was ook Mark, goed gekleed als altijd, binnengekomen om iedereen aan te moedigen. Bij mijn partij ging het toen ineens snel. Mijn tegenstander deed wat trage zetten achter elkaar en ik kon mijn stukken naar goede velden krijgen. Ik krijg een dubbele aanval met mijn loper op zijn dame en toren. Nadat een aantal zaken afgeruild werden kwam ik een kwaliteit voor te staan. Even later won ik ook nog een pion en gaf mijn tegenstander op. Diederick leek zijn voordeel van een loper extra goed te benutten en bleef rustig en deed geen gekke zetten. Het tempo zat er ook goed in want na een uur spelen waren ze al voorbij zet 30 en in een goed eindspel voor Diederick beland. Op bord 1 was de partij ook spannend. Anne was aan de koningszijde gerokeerd en zijn tegenstander aan de dameszijde. Wat altijd goed is voor spektakel. Anne had zijn toren en dame al mooi op de a en b lijn geplaatst, maar zijn tegenstander was ook al aardig op weg aan de andere kant van het bord. Naar mijn idee was de aanval van de tegenstander van Anne net iets sterker en sneller dan die van Anne zelf.

    Dylans stelling zag er nog even complex uit, bij zijn bord aangekomen zag ik dat zijn tegenstander een pion op e5 sloeg en de verbazing was van Dylans gezicht af te lezen. Het kon betekenen dat Dylan iets gemist had, maar bij nadere inspectie van zijn stelling leek het er meer op dat het een fout was van zijn tegenstander en Dylan nu aan het kijken was hoe hij het beste een voordeel kon krijgen. De positie was erg scherp en tactisch. Zelf meende ik een manier te zien om een paard en loper voor een toren en twee pionnen af te ruilen. De positie leek daarna beter maar met nog veel stukken op het bord is het belangrijk zo’n lange combinatie goed door te rekenen. Iets waar Dylan nu hard over na aan het denken was. De stelling van Lars zag er nog steeds niet even plezierig uit om naar te kijken, maar Lars was duidelijk hard aan het vechten. Het was hem gelukt om lange te rokeren en zijn koning in veiligheid te brengen. De tegenstander had al een door gebroken pion op h6 staan, maar met 2 toren op de achterste rij was het promotieveld voor nu goed afgedekt. De koningskant leek iets beter onder controle wat hem de mogelijkheid gaf zelf wat spel aan de dames kant te creëren.  De stelling van Merlijn zag er goed uit, hij viel met bijna al zijn stukken de koning van de tegenstander aan en had zijn loper al in de pionnen keten op de 7e rij geboord. De stelling van Stijn werd steeds minder comfortabel, zijn tegenstander krijgt een duidelijk ruimtevoordeel aan de dameszijde en zo werd Stijn geforceerd tot het verliezen van een kwaliteit. Hij hield goede counterkansen aangezien de koning van zijn tegenstander wat zwak leek en die was hij ook flink aan het benutten. Ondertussen waren de punten ook binnengekomen die je wisten dat zou komen. Diederick won nadat hij zelf een pion naar de overkant had weten te brengen. Hans bleef sterk spelen en toen hij ook nog een toren wist te winnen gooide zijn tegenstander de handdoek in de ring. Dit gaf voor nu een tussenstand van 3-0.

    Dylan bleef ondertussen rustig in een nog altijd complexe stelling. Hij had de combinaties beter uitgerekend dan zijn tegenstander en was er met een kwaliteit voorsprong uit gekomen. Met beter materiaal spelen helpt altijd en nadat Dylan weer een toren wist te bemachtigen, gaf zijn tegenstander op. Diederick zei tegen mij dat ik wel eens de enige zwart overwinning kon worden van vandaag en ik beaamde dat. Het was nu 4-0, maar met 3 borden die flink onder druk stonden was het nog geen uitgemaakte zaak. Op bord 1 had Anne het lastig nadat zijn tegenstander een dame en 2 torens op een open g-lijn had geplaatst. Anne was echter sterk aan verdedigen door zijn koning in te bouwen tussen zijn pionnen en een loper op g8. Zijn dame en toren moesten ook nog te hulp komen schieten om de boel dicht te houden en terwijl zijn paarden door het centrum sprongen om zowel te verdedigen als tegen spel te creëren, lag het initiatief duidelijk bij de tegenpartij.

    Merlijn was ondertussen bezig om de druk op zijn tegenstander flink op te voeren. De tegenstander hield het niet meer en blunderde een dame weg. Dit was genoeg voor Merlijn om de overwinning voor zowel zichzelf als het team binnen te halen. De stand was 5-0 dus de winst was binnen. In een competitie waar 5 teams op de eerste plaats staan zijn echter ook alle bordpunten van belang. Carl wist ons in de wandelgangen ook te vertellen dat er volgend jaar waarschijnlijk een 7e klasse komt en deze gevuld gaat worden door onder andere de laagste 4 teams van onze competitie. Om niet toch als 5e te eindigen moesten we dus toch nog even door spelen. Lars was ondertussen aan het laten zien wat de strijdersmentaliteit van Sissa IV inhoudt. Zijn koningskant leek enigszins onder controle en hij ging zelf door op de damesvleugel. Hij had een paard op a3 weten te krijgen en samen met een pion op b4 en c3 stond de witte toch opeens niet meer zo prettig aan die kant van het bord. Het leek nu meer op een dynamisch evenwicht dan op een verloren stelling en aan het gezucht en gekreun van zijn tegenstander te horen leek hij deze mening met ons te delen.

    Echter wist Anne nog een konijn uit de hoge hoed te toveren door zijn partij tegen alle verwachtingen in te winnen! Door onophoudelijk sterk te blijven verdedigen raakte zijn tegenstander erg gefrustreerd omdat deze geen doorbraak wist te vinden. Frustratie sloeg om in onnauwkeurigheid en zodra Anne een kans werd gegeven sloeg hij direct toe door een mooie mat aanval op te zetten.  Op ongeveer datzelfde moment moest Stijn helaas opgeven. Hij had flink tegenstrijd geboden, maar voelde zich genoodzaakt om de door gebroken pion van zijn tegenstander te slaan met zijn paard. Deze wist het paard te pinnen en nadat hij arme beest het bord moest verlaten stond Stijn een toren achter in een verloren eindspel. De stand was nu 6-1 en alleen Lars was nog aan het spelen. Deze nieuwe speler liet al meteen zien een strijder te zijn en door te blijven vechten. De kansen op een remise in deze partij leken ook steeds groter te worden. Helaas mocht het niet baten. Zijn tegenstander trok uiteindelijk toch aan het langste eind en won.

    Zo werd einduitslag 6 – 2 voor ons en konden we als team terugkijken op een geslaagde dag. Buiten knalde het vuurwerk omdat de supporters van de FC de verjaardag van de Euroborg aan het vieren waren met een parade door de stad, maar stiekem waren ze ook zo uitbundig omdat alle SISSA-teams vandaag gewonnen hadden. Een unicum in de clubgeschiedenis als we Maarten mogen geloven. Het hoge aantal bord punten bleek ook geen overbodige luxe omdat de andere teams het ook goed hadden gedaan. Sissa III had met 6,5 – 1,5 van GC 7 weten te winnen. Veendam met 6-2 van Tjonger Aa Linde 3 en GC 6 had Assen 3 met 6 – 2 ingemaakt. Door deze sterke prestaties was de enige verschuiving aan de top dat Assen nu 5e staat en er nog steeds 4 teams op een gedeelde eerste plaats staan. Met nog 3 rondes te gaan blijft het dus ongekend spannend in deze competitie en blijven we bij Sissa IV nog maar even dromen van een promotieplekje boven het 3e. In januari staat de volgende speelronde gepland, dus dan gaan jullie zeker weer van ons mooie team horen.

    Tot dan!

  • KNSB: SISSA3 – GC7

    SISSA 3 – Groninger Combinatie 7

    13.12.2025

    Verslag door Baran

    Voor de tweede keer in mijn prille KNSB-carrière mag ik mij begeven naar het DSC voor een thuiswedstrijd tegen Groninger Combinatie 7.

    Het belooft een mooie dag te worden. Op de planning: eerst een middagje schaken en daarna door naar FC Groningen om vanaf de tribune de longen uit mijn lijf te schreeuwen. Bovendien is het vandaag een bijzondere dag, omdat het de laatste wedstrijd van dit kalenderjaar is en beide teamcaptains (Justin en Aurore) afwezig zijn. Anne-Dirk neemt om die reden de taak als teamcaptain over. Onze opstelling van vandaag luidt als volgt: 1. Anne-Dirk, 2. Remco, 3. Writser, 4. Niels, 5. Klaas-Jan, 6. Freerk, 7. Lieuwe en op bord 8 speel ik.

    Voorafgaand aan de wedstrijd geven Anne-Dirk en Remco aan dat ze zich beiden hebben voorbereid op dezelfde tegenstander. En de gelukkige is… AD. Remco moet het dus met de witte stukken op bord 2 opnemen tegen een andere tegenstander. Van de opening kan ik niet echt chocola maken. Het ziet eruit alsof de Jobava-London en de Nimzo-Indian een kindje hebben gekregen, maar dat zegt waarschijnlijk meer over mij dan over de stelling. Ergens in het middenspel kijk ik vanaf bord 8 richting bord 2 en zie ik dat zes van de acht pionnen van zijn tegenstander op de zesde rij staan. Ik vraag me af of hij wel weet dat je pionnen ook twee velden vooruit mag zetten. Wie dat in ieder geval wél weet, is Remco. Hij speelt namelijk g4. Ikzelf word er enigszins nerveus van, maar Remco kennende zal het vast de beste zet zijn. Na een lange rokade, het doordrukken met h4 en met zijn torens op g1 (semi-open lijn) en h1 staat Remco er goed voor. Dat merkt zijn tegenstander ook, want een paar zetten later wordt het hem te heet onder de voeten en blundert hij een toren. 1-0.

    Links van mij zit Lieuwe op bord 7. Hij neemt het met de zwarte stukken op tegen een jonge knaap die zijn leeftijd vermoedelijk nog op twee handen kan tellen. Lieuwe demonstreert dat zijn wandelstok niet alleen fungeert als hulpmiddel bij het lopen, maar ook gebruikt kan worden om jonge jongens van het bord te vegen. Wellicht is dat ietwat overdreven, want zijn tegenstander speelt best aardig. Lieuwe laat echter zien geduldig te zijn in de opening en het middenspel. Als een roofdier dat wacht tot hij zijn prooi kan aanvallen, verbetert hij langzaam maar zeker de positie van zijn stukken. Uiteindelijk is de koning van zijn tegenstander ontbloot doordat de f-pionnen van het bord zijn en Lieuwe de h-pion weet te winnen. Met zijn dame in de buurt van de open koning en een toren op de open f-lijn besluit zijn tegenstander de handdoek in de ring te gooien. 2-0.

    Op bord 6 speelt Freerk met de witte stukken. Kijkend naar de partij krijg ik de indruk dat zijn tegenstander er niet al te veel zin in heeft: iedere kans om stukken te ruilen grijpt hij met beide handen aan. Toch speelt Freerk sterk en nauwkeurig, staan zijn stukken goed en heeft hij een ruimtevoordeel. Een kleine onnauwkeurigheid in het middenspel stelt zijn tegenstander in staat om zijn inactieve en slecht gepositioneerde stukken af te ruilen, waarna Freerk in een gelijk eindspel belandt met evenveel pionnen en beide dames nog op het bord. Niet veel later ziet zijn tegenstander een manier om geforceerd de dames van het bord te krijgen en schudden ze elkaar de hand. Remise. 2½-½.

    Mijn partij verloopt nogal stroef. Ik speel op bord 8 met wit en beland in de Franse revolutie. Aan het einde van de opening sta ik er goed voor en heb ik een comfortabele stelling: mijn stukken zijn actiever en ik heb wat ruimtevoordeel. Ik kan de a-pion van mijn tegenstander winnen, maar ik denk dat mijn paard daarna niet gemakkelijk van dat veld weg zal kunnen komen. Dat blijkt niet te kloppen en door het paard terug te spelen voel ik mijn voordeel uit mijn handen glippen. In het middenspel speel ik onnauwkeurig en geef ik mijn voordeel volledig weg. Ondanks dat ik met een ongemakkelijk gevoel het eindspel inga en ik mijn loper opgeef voor twee vrijpionnen, blijken mijn eigen vrijpionnen uiteindelijk te sterk. 3½-½.

    Vlak nadat ik klaar ben, zie ik de tegenstander van Niels nogal onthutst door de zaal lopen. Wat is er gebeurd? Kennelijk heeft Niels zijn tegenstander enkele zetten voor de tijdcontrole op zet 40 door de vlag gespeeld. Een gedetailleerder verslag van zijn partij is helaas niet mogelijk, omdat de verslaglegger de partij niet heeft ontvangen. 4½-½. Met nog drie partijen te gaan is de teamwinst al binnen!

    Een van die resterende partijen is die van Writser. Hij speelt op bord 3 met zwart. Zijn tegenstander kiest voor de Rossolimo. In de opening gebeurt er niets bijzonders. Aanvankelijk verloopt het middenspel moeizaam voor Writser; zijn tegenstander speelt sterk en vindt een fraaie paardzet. Vervolgens besluit zijn tegenstander om op zijn lauweren te rusten. Door die overmoed geeft hij Writser namelijk een paard als vervroegd kerstcadeau. Onverstandig… vooral tegen Writser. Writser blijft solide spelen, ruilt veel stukken af en gaat met een loper en een pion meer het eindspel in. Zijn tegenstander capituleert uiteindelijk. 5½-½.

    Anne-Dirk treft op bord 1 met de zwarte stukken de tegenstander op wie hij zich had voorbereid. Zoals gebruikelijk laat AD zijn tegenstander de hoeken van het schaakbord zien. Nietsvermoedend huppelt zijn tegenstander namelijk de prep in. In de opening besluit hij een pion te offeren in ruil voor een iets snellere ontwikkeling van zijn stukken. Ik betwijfel of dat in deze stelling voldoende compensatie is. AD betwijfelt dat ook en accepteert het offer. Even later besluit zijn tegenstander een loper te ruilen voor twee pionnen. AD verspeelt geen tijd en ontwikkelt zowel zijn loper als zijn toren met tempo. Na het afruilen van wat stukken in het middenspel ontstaat er een eindspel waarin AD twee paarden en vier pionnen heeft tegen één paard en vijf pionnen van zijn tegenstander. AD oogt comfortabel in het eindspel. Hij heeft zelfs nog tijd om kort oogcontact met mij te maken om me te feliciteren met mijn overwinning. Niet veel later mag ik hetzelfde bij hem doen. 6½-½.

    Klaas-Jan is the last man standing. Wat ik me nog van zijn partij kan herinneren, is dat hij in een eindspel terechtkomt met twee torens tegen een toren en het loperpaar. Bovendien heeft zijn tegenstander zijn toren achter een opgerukte vrijpion gepositioneerd. Uiteindelijk lukt het KJ niet om stand te houden. Ook van deze partij ontbreekt helaas een gedetailleerder verslag, omdat ik de partij niet heb ontvangen en dus niet heb kunnen terugkijken. Eindstand: 6½-1½.

    Al met al een mooie afsluiter van het kalenderjaar. Onze goede voornemens voor 2026? Promoveren! Dat is zeker niet onmogelijk, maar ook niet makkelijk. Vier teams staan namelijk op zes matchpunten, waaronder SISSA 3, SISSA 4 en onze volgende tegenstander GC 6. Dat belooft een pittig potje te worden!

  • Middelstum II – SISSA VI: Een lam-pionnetje

    Middelstum II – SISSA VI: Een lam-pionnetje

    Het is 11 november. De avond is gevallen. Bij ons heeft nog niemand aangebeld, behalve de twee commissiegenoten van mijn huisgenoot die bij ons komen eten/vergaderen. Ik had al gegeten en mijzelf uit mijn spijkerbroek en in pak gehesen. Een briljant idee dat tijdens de interne tot stand is gekomen. Het leverde onmiddellijk commentaar op van één van de commissieleden:

    “Zo, waar ga jij naar toe?”

    “Schaken.”

    “Leuk. Denk ik. Tegen wie?”

    “Middelstum uit.”

    Stilte volgde. En daar kan ik eigenlijk geen negatieve opmerking over maken. Toen ik hoorde dat Middelstum één van de tegenstanders was, moest ik ook drie keer nadenken, waarna nog steeds geen belletje was gaan rinkelen. Gelukkig kan op dat soort momenten worden gerekend op de rest van het team. Mark had een auto ter beschikking gesteld, maar vanaf de Verzetsstrijderslaan is dat alsnog een klein kwartiertje fietsen door de stad. Daar zag ik tot mijn grote blijdschap toch nog veel kinderen met een lampionnetje door de stad heen lopen op zoek naar snoep. Dit is mijn tweede Sint-Maarten in Groningen en bij ons thuis waren ze nog nooit geweest. Ik begon me al af te vragen of deze mooie traditie in de stad misschien al was uitgestorven, maar dat bleek gelukkig niet het geval.

    Eenmaal bij Mark aangekomen werd ik verwelkomd met een lekker bakje thee. Onder het genot daarvan werd nog snel wat theorie (of een gebrek daaraan) doorgesproken. Nadat ook Kevin en Ytzen waren gearriveerd werd koers gezet richting de Borg van Middelstum. Onderweg werd het wel en wee op de huizenmarkt en de rol van private equity en de fiscaliteit daarbij besproken. Ook dat kan bij SISSA.

    Toen we eenmaal dichterbij waren gekomen ging het gesprek een hele ander kant op. Waar moesten we zijn. De navigatie stuurde ons naar een landweggetje om daar aan de zijkant van de weg te parkeren. Vervolgens zouden we in onze pakken over water moeten lopen om droog de overkant te bereiken. Die gave is echter maar aan weinigen voorbehouden en jammer genoeg niet aan ons. Dat werd dus omkeren op zoek naar een betere parkeerplek die uiteindelijk wel werd gevonden. Dan nog waren we beland in de Middelstum of nowhere, maar ten minste met een duidelijk pad naar de Borg. Daar werden we hartelijk verwelkomd door onze tegenstanders, die de borden en koffie al klaar hadden staan. Na een foto-sessie, wat small-talk en de verbazing dat Ytzen en ik een docent Rechtsgeschiedenis herkenden, werden de handen geschud op een goede partij.

    Op bord één had Kevin met wit een positie waarin hij zich comfortabel leek te voelen. Een uur en veertien zetten later was er nog steeds geen stuk geruild. De stelling oogde op het eerste gezicht redelijk gelijk en veel meer kon ik ook niet zien vanaf bord 3. Ik was dan wederom verbaasd dat ik niet zo gek veel later hoorde dat Kevin had gewonnen. De tegenstander miste kennelijk dat zijn paard was opgesloten, terwijl hij die van Kevin niet terug kon winnen. Na een dameruil geloofde de tegenstander het wel en hoefde Kevin niet eens nog enkele kritieke zetten te vinden. 0 – 1 in het voordeel van SISSA VI.

    Inmiddels hadden de gastheren ook muffins neergezet voor de liefhebber. Die konden natuurlijk niet worden afgeslagen en wij willen de gastheren hier dan ook nogmaals vriendelijk voor bedanken. De nieuwe energie zorgde er in ieder geval op bord vier voor dat Ytzen met zwart in staat was om met weinig tijd een – in mijn ogen relatief ingewikkeld – middenspel af te wikkelen naar een iets duidelijker eindspel. Daar deed Ytzen zelfs nog een dappere winstpoging door de toren van de tegenstander te pennen, maar de tegenstander kon telkens met de koning om de toren heen dansen en uiteindelijk werd de vrede getekend. ½ – 1½ voor SISSA VI.

    Naast mij kwam Mark met zwart op bord twee naar mijn idee met een goede stelling uit de opening. Maar ja, dan moet er worden geschaakt. Dat kan Mark gelukkig ook best aardig, maar zijn tegenstander ook. Het duurde dan ook tot en met zet 33 voordat er echt kansen begonnen te ontstaan voor Mark. In de stelling was het echter lastig om door te hebben dat een paard voor een loper beter was dan een paard voor een loper en een pion. De computer claimt dat de pion van wit verlamd is op de h-lijn, geheel in het thema van Sint-Maarten een lam-pionnetje. De pion winnen was daarom niet nodig. Mark besloot logischerwijs anders, waarna de positie weer gelijk is aldus de computer en ook de tegenstander. Die besloot namelijk remise aan te bieden. Mark weigerde dit en speelde voor de winst, waarover later meer.

    Ikzelf op bord drie had mij uitgebreid (één youtube-filmpje van 8 minuten) verdiept in wat theorie, maar die kon op zet 2 al de prullenbak in. Op dat punt vond ik het wel zo eerlijk dat mijn tegenstander dan ook niet zijn prep op het bord kon leggen en besloot om een relatief onorthodoxe zet te doen. Daar had ik eerder die dag online nog succes mee gehad en dat herhaalde zich over het bord. Mijn tegenstander ging gelijk 5 minuten de denktank in en speelde een – in mijn optiek – onbegrijpelijke zet, waardoor ook hij het hele spel opgescheept kwam te zitten met diverse lam-pionnetjes op de koningsvleugel. De rest van het spel heb ik vooral geprobeerd om het initiatief vast te houden en dat lukte best aardig al zeg ik het zelf. Nadat ik enkele pionnen naar voren had gegooid en twee sterke paarden van de tegenstander had afgeruild kon ik een pion winnen. Mijn tegenstander besloot all-in te gaan door torens te dubbelen op de h-lijn. Ik zag echter niet in hoe dat mijn koning schaakmat ging krijgen en besloot om een tweede en derde pion te winnen. Daarop miste mijn tegenstander een combinatie die mij naast de reeds gewonnen pionnen ook een loper voordeel opleverde. Nadat mijn tegenstander één paar torens afruilde zat er voor wit geen gevaar meer in de stelling en kon ik het volgende puntje bijschrijven. ½ – 2½ voor SISSA VI.

    Terug naar Mark. Zijn tegenstander bood een dameruil aan, maar die kwam voor Mark erg goed uit. Aldus resteerde een eindspel met toren en vier pionnen voor wit en toren en vijf pionnen voor zwart. Mark schatte goed in dat zijn pionnen in het centrum sterker waren dan die op de flank en ruilde af naar toren plus a en b voor wit en toren plus c, d en e voor zwart. Langzaam maar zeker schoof hij de witte koning terug naar de achterste rij, terwijl de twee witte pionnen toeschouwer waren. Promotie bleek onvermijdelijk en aldus kon ook een derde winst genoteerd worden. Einduitslag: ½ – 3½ voor SISSA VI.

    Met een voldaan gevoel werd de auto opgezocht, al kostte het enige moeite om uit de borg te ontsnappen. Eenmaal thuis aangekomen trof ik mijn huisgenoot nog aan. Het ‘vergaderen’ was erg gezellig worden en zo werd hij het laatste ‘lam-pionnetje’ van de avond.

    Verslag door Remco

  • NOSBO: Sisters – Bedum I

    NOSBO: Sisters – Bedum I


    Bim bam boom badaboom Bedum


    11.11.2025

    13 years ago or so, the sisters had their very first game, and it happened in Bedum. Some lovely historic game where people like Frits, Sipke or Geon attended as spectators. Cue to present day, not only the sisters are still playing, they’re back in Bedum and they are more than ever. SISSA signed-up 5 new sisters this September only. And with that, the current plague that the club suffers from, also afflicts the sisters: for the upcoming two games, we have 2 to 3 too many players available within the sisters team.
    Fortunately, while we all wait impatiently for next season to register new teams, all sissa team leaders have so far done their best to handle the overflow of players, and Nouschkain-the-captain is no exception. 

    Now, and in case someone is reading one of my reports for the first time, this might be a good moment to make the disclaimer that I am completely biased towards Sissa, and that I have so much appreciation for all the members of our lil’ (not so lil’ anymore) lovely community. 

    Back to the sisters, what are the chances for our team tonight?

    On board 1, Femke will have to work her magic against Roelof Kroon, an almost 2200 player. It will definitely be a tough game. However, at sissa, we know that Femke can be tougher. 

    Rosaline on board 2 will also have to take someone much stronger than her on paper. Luckily, last time I checked, she’s the kind of person who gets positions where she can checkmate such players. How this woman never even plays online, yet manages such performance remains a mystery to me. 

    I myself am with the white pieces on board 3. While my chess ego comes and goes, I intend to get the most out of this game. I have no clue who my opponent is and I blindly assume he’s gonna be somewhere around my level, if we are to believe the line up of their previous game. Little did I know that Menno actually kicks much stronger asses on a regular basis in the 2nd division of the KNSB. 

    On board 4, it is the first match-up with ratings in our favor (well, by 3 points), but that is not what I appreciate there. Sophie just recently became a mom, and uses some very precious time to be there for the sisters. When I ask if she’d go for a quick draw to limit the fatigue, she immediately replies with “of course not, I want to win this”. I told you this community was awesome.

    After our former captain, sits our current one. There again the rating difference doesn’t seem to be in our favor. But I’ve just recently witnessed over 20 experienced sissa players breaking their head together over a checkmate-in-6 puzzle without solving it. Why am I mentioning this? Because these 6 moves got played effortlessly by Nouschkijn-the-engine last year in one of her first games. 

    Last but not least, we have Ilse on board 6, making her very first debut within the sisters. Now I haven’t seen her play a lot of regular chess yet, but I recently got the truly humbling experience of being destroyed (can someone heal my soul?) by her in fisher random twice in a row, before she’d professionally kick some more asses at hands and brains. 

    So on paper, ~150 rating points in favor of Bedum. In reality, I have hopes that we’ll perform better than against our very own SISSA3. Regardless of the results, what I always enjoyed with this team is the enthusiasm to play together, and what always mattered for the sisters was to enjoy the ride.

    Speaking of ride, the one thing I regret with our current team is that the influx of new members didn’t come with an influx of cars. While Femke decided to brave the November weather on her bike (yikes), Ilse, Nouschka, Rosaline and I decided to be slightly less brave and to take the train. It turned out to be absolutely lovely, and the (also lovely) 12-minutes-walk between Bedum’s train station and the playing hall was the perfect opportunity to discuss future plans in life. @Olaf I hope you enjoy Bedum too, because you’re probably moving there soon.

    We arrive at the venue, and it seems vaguely familiar. Last time I was here, we lost in blitz the semi-finale of the <1650 NOSBO beker. Boards are still being set, while free coffee, tea and cakes are being showed to us. Did I mention already that everything in Bedum was lovely?

    The pink queens take place between the boards and the sissa queens take place behind the boards. Yes, I’m going for this phrasing, sue me.

    The room gets fuller and it becomes clear quickly enough that it is not in Bedum that we’ll get any recruit for damesschaak. 

    The clocks start together with the games, or maybe it’s the other way around. 

    I spend the first 30 minutes reflecting on life (there is cake), love (should I get some cake?) and death (let’s not have cake) and trying to recall why I used to be so scared of the sicillian. After some mitigated attempts of walking around the other chess boards, I decide to stay still for a while, and to pretend I can build a relevant opinion on the “despicable waste” foto exibitie on display in the room. If anyone reading me is into photography, I’d actually be curious to hear your thoughts on these compositions.

    Now, for those of you actually reading for the chess (actually, what are we primarily writing reports for?), I’m happy to also offer some commentary. 

    On board 6, Ilse seems to play patiently and develops her pieces carefully. I never know what to think whenever I watch a new teammate playing their first game. What is she comfortable playing? The little castle she built for her king in the middle of the board seems unorthodox but extremely functional, especially considering that her opponent is far from having a good development. Her own pieces are more active but also more uncoordinated. All the pawns on that board seem to be enjoying a mind of their own. Time passes and slowly the white pawns coordinate to take away squares from Ilse. After the white pieces get activated, she has to come up with a way to defend against a fork targeting her king and her bishop. She audaciously does so with her rook. Audaciously, because it takes some nerves to hang your rook, realize it after your opponent misses it, and actively decide to bluff your way with that position for the next few moves. Maintaining a poker face and trying to get a psychological advantage over your opponent? @Edim, Ilse might just very well be the perfect player for you to train.
    This time, she unfortunately could not make it out of this game, but she showed resilience, resources, and enthusiasm. Isn’t that a sissa-sister recipe? 

    On board 5, Nouschkalm plays her usual opening moves, but enters a line that I believe she hasn’t encountered before. For her who’s a better attacker than a defender, it doesn’t help that her opponent is playing aggressively. It reassures me to see that she takes her time before every move she makes, and after every breath she takes I’m pretty sure I am hearing her singing a song in her head. @Niels, seems like you’re de trucjes man with the best non-chess advices for chess.
    Unfortunately, her apparent calm is not enough to avoid her opponent infiltrating her position. She loses a jellyfish (try explaining in Dutch class why you learnt sea animal vocabulary at chess), but looks for counterplay on the king side, with a strong queen-bishop battery on the long diagonal. Helaas, she misses that the pawn consolidating her bishop would become the reason said-bishop gets trapped. I would love to say that after that the game got crazy and that she had a super strong comeback, that her queen standing in the long diagonal created a bloodbath, and for everyone to beware of Nouschker-the-butcher. But in reality, I actually cowardly stopped visiting that board, and started to focus more on the one I actually had control over. Nonetheless, in my heart, she only lost the point because she decided to show mercy. What a Nouschqueen.

    2 boards out, 4 to go. 

    On board 4, Sophie is strongly following the recipe laid-out by our teammates. She gets a queen/bishop battery. She doesn’t castle. She lets a piece hanging for 3 moves because she has better things to do. I never thought I’d reach the point in chess where most of my stress comes from watching my teammates. They all make it so fascinating and terrifying. In the case of Sophie, I must say that it is mostly fascinating. Everything coordinate so beautifully. When she finally stops hanging her piece, she gives a pawn, which immediately improves her position. When the white rook gets in the way of her queen, she doesn’t care because she gets to keep building the pressure by doubling her rooks on the open h file. Analysis revealed that her attack could have been defendable, but I don’t think there’s yet an engine that computes the psychological despair that comes with defending such positions. 

    Being an admirable woman, mom and chess player, Sophie does it all. Do NOT underestimate the sisters. @Sjoerd, this might be a lesson you recall from the 2024 SISSA-off.

    1-2

    Rosaline’s opponent leans towards mine. « Mag ik remise aanbieden? ». I struggle describing the conflicting thoughts that arrive to me all at once after hearing this: 

    Rosaline is down a pawn. 

    We are 2 hours into the games. 

    I’m pretty sure they have only played 10 moves so far. 

    He has no active pieces besides his queen. 

    He’s much higher rated than Rosaline. 

    After this, Femke and me would need to score at the very least 1.5. 

    If anything, I’m glad that it’s not my decision to make. And also, I’m very happy for my teammate. She hates playing with black, she faced an unusual opening (at least, from where I was seated it looked unsual), against a strong opponent. So few moves and yet so much tension was built (at least mine). Can we even say that they reached the middle game yet? The draw is agreed upon, reinforcing my belief that Rosaline is just unable to ever lose a game when it comes to the sisters. 

    On board 3, I started the game gaining some space and piece activity. I followed through the few plans I have, and as mentioned previously, my biggest source of stress didn’t come from my game but from watching pieces being left hanging left and right beside me (mostly left). Or maybe from the too many coffee I drunk today. Be mindful to not overstimulate your cortisol production, people.

    I ask myself a few times if I should be playing for a draw, but always reach the conclusion that I can play a few more moves to see how it goes. During the analysis, Menno made it clear that he was anyway playing for nothing short of a win, considering that he assumed (rightfully so) that he was the stronger player. This was all unbeknownst to me, and I was just focusing on poking my pieces around until something might emerge. 

    Don’t trade queens early on. Don’t blunder. Be mindful of pawn structure but even more mindful of piece activity. 

    And for 30 moves and 2.5 hours I play possibly my cleanest game to date. 0 blunder, 0 mistake, 0 inaccuracy, and I’m 15 minutes ahead of him.

    Reaching the endgame, I am slightly concerned that it will be easier for him to play than for me, but I decide to be full of myself and to assume I can at the very least defend this. He attacks my knight with his pawn, and after thinking for a while, I play my 31st move. 

    …

    This instantly and very obviously loses me a rook. 

    …

    And the game. 

    …

    And seals the win for our opponents.

    …

    …

    This was my cleanest game to date…

    …And my most painful blunder ever. 

    This report is honestly not pleasant to write. But I told Nouschcool that I would. 

    And tbf, I can’t hate something that ended so badly if I am so happy with how it went until that point.

    A bit of a déjà-vu…

    Lesson I get from not staying home on a Tuesday evening? Some things you can never take back, and you’ll never know how it could have gone. Let’s try to not get haunted and only improve from this.

    Femke is still playing, therefore, I lost but don’t resign right away. She has been playing an impressive game so far, with all the initiative and piece coordination in the world. Every time I watched her board tonight, I was actually speechless. Maybe because we’re not supposed to talk in the playing hall, but mostly because it looked really good for her. The least I could do was to prevent my loss disrupting her thought process. This venue is cozy but can be noisy. Finally, she presses the clock, comes look at my board, notices my lack of rook, and I resign. All eyes on her now. Her very solid middle game came at the cost of a lot of time, and when they enter their endgame, around 5 minutes remain on Femke’s clock while Roelof still has close to 20. She uses her knights admirably, but the strength of the bishop pair is undeniable. It’s over, but props to her for playing so remarkably for so long. There’s nothing much better I can say than this direct quote from Femke «  I played a very good game that ended in the expected result. No shame in that.». And she’s right. 

    We help cleaning up, we missed our train and the next one is in an hour. Luckily, Menno offers to drive us back to Groningen.  Didn’t I say that people in Bedum were lovely?

    So we go home, once again with the score of 1.5-4.5. It’s technically the same score that we got against SISSA3, but against a much stronger team. I’m not sure if that says something about us, or about our club mates. 


    Now, rendez-vous in the DSC on the 28th of November for more SISSA sisters making their debuts!

    By Aurore 🌺 

  • Een goede staart

    Een goede staart

    staart (de; m; meervoud: staarten)

    1. het achterste uiteinde van een dier: voortzetting van de ruggengraat aan de achterzijde van de romp: met de staart tussen de benen afdruipen verslagen, beschaamd weggaan; in de eigen staart bijten (a) zichzelf benadelen; (b) tot niets leiden
    2. lichtende streep van een komeet
    3. achterste gedeelte van iets: de staart van een vliegtuig
    4. nasleep, gevolgen: die zaak krijgt nog een staartje blijft niet zonder gevolgen
    5. overschot: een staartje wijn

    Hoe ziet een sterk team eruit? Strak in pak, jeugdig enthousiasme, gevuld met talentvolle schakers, enorme uitschieters op de hoge borden? Bij SISSA 1 vinden we een van onze krachten in het feit dat we over de breedte vrij dicht op elkaar zitten qua sterkte. Als de kop van het beest er een keer moeite mee heeft, kunnen we op de staart rekenen, maar ook andersom. Dit brengt uiteraard ook problemen met zich mee. Onze brede selectie, in combinatie met het feit dat we bij de meeste wedstrijden meer dan 8 spelers per wedstrijd beschikbaar hebben, leidt ertoe dat we vaak een knip in de staart maken. Om de keuze makkelijker te maken heb ik uiteindelijk mezelf uit de selectie gehaald. Dit in combinatie met een agenda-gerelateerde blunder van nog 1 medespeler zorgt er dan toch voor dat de rest van de gewilligen een prettig potje konden schuiven.

    Op naar de orde van de dag. We kwamen opdagen met de volgende line-up, vol hoop en dromen:

    1. Edim
    2. Gertjan
    3. Olaf
    4. Jordi
    5. Sjoerd
    6. Raymon
    7. Enno
    8. Wouter

    Om het overtollig gebruik aan woordgrappen in staa(r)t te stellen verwijzen we vanaf nu naar 1 t/m 4 als de kop, en 5 t/m 8 de staart.

    Om het verslag even origineel te houden rapporteren we nu van kop tot staart op volgorde van gevallen resultaten. Wouter was deze middag de staart van de staart, en hielp ons aan het eerste punt. Hij kreeg zijn voorbereiding van vrijdagavond niet op het bord, en moest op eigen kracht een stelling op het bord zetten. Na ongeveer 13 degelijke zetten was hij gerokeerd en volledig ontwikkeld, en werd het tijd om paard te offeren voor een aantrekkelijke aanval. De meningen waren verdeeld over de effectiviteit van het offer, maar de intimidatie achter de zet leidde ertoe dat de tegenstander zijn staart introk en het paard niet durfde te slaan. In dit geval was het weigeren van het geofferde stuk fataal, Wouter kreeg een overtuigende aanval, won een pion, nog een, en toen hij dreigde een kwaliteit mee te pakken aan het einde geloofde zijn tegenstander het wel en werden de handen geschud.

    Sjoerd op 5 had ook een prima middag. Nadat hij zijn plannen op vrijdag vergeten was, en een paar minuten te laat de zaal in kwam op zaterdag, had hij genoeg rust kunnen nemen om goed uitgerust achter het bord te kunnen zit. De emotional support bananen waren dit maal niet nodig, alles liep perfect. De tegenstander offerde vrij vroeg een pion. Maar of er een plan achter zat? Sjoerd kon er geen kop noch staart aan vinden, geloofde er niet in, sloeg de pion en bleek aan het rechte eind te zitten. Enkele zetten later mocht er ook nog een toren buit gemaakt worden, waarna het tweede punt getekend mocht worden.

    Raymon speelde op 6 ook een solide partij. Voor het eerste uur voorbij was wist hij al een pion te winnen. Daarna werden netjes een flink aantal stukken geruild, en werd de druk langzaam opgevoerd. Misschien wel iets te langzaam, want Raymon had flink wat tijd gebruikt om zijn stelling te bereiken. Een lange zit in de denktank voor een plan dat niet werkte maakte het hem nog lastig. Gelukkig werd de tijdnoodfase overleefd en kwam Raymon heelhuids met een punt weg. Staartgrap hier.

    Als kers op de staart hadden we dan nog Enno op 7. Het zal wel door de heren van de onderste borden afgesproken zijn, want ook Enno wist ergens een pion op te snoepen. Verder leek alles ook goed onder controle. Stukken stonden prima, en de aanvallende zetten van de tegenstander werden altijd goed in de gaten gehouden. Uiteindelijk wisten de dame en toren van Enno binnen te dringen bij de tegenstander, en werd de koning naar voren gejaagd om daar uiteindelijk mat gezet te worden.

    Zo had de staart een perfecte 4-0 naar voren weten te toveren. Dit was ook hoognodig, want onze kop had ditmaal de kop er niet helemaal bij. Olaf mocht na zijn mooie overwinning in de vorige ronde zijn kop-positie houden op bord 3 (is de overgang van staart naar kop-grappen al duidelijk geworden?). Naar verluidt had hij een overtuigende stelling opgebouwd, maar toen de mogelijkheid bestond om de partij te beslissen greep hij helaas mis, wat hem een volledig stuk kostte. Kort stak hij zijn kop in het zand en zette de aanval voort, maar uiteindelijk verdween het initiatief en moest hij toch de handdoek in de ring gooien.

    Jordi had op bord 4 nooit echt problemen. Kansen waren er wellicht in het begin, maar de stelling liep vrij snel richting de remise toe. Jordi had afgelopen keer ook binnen een uur al een remise geschoven, dus ditmaal hebben we hem 3 uur door laten spelen voor zijn remise. Levert niet meer punten op, maar als captain had ik er toch een harde kop in en hoopte ik op meer. Er werden steeds meer stukken afgeruild, en na nog 10 zetten in een ongelijk lopereindspel spelen werd toch de vrede getekend.

    Hiermee was de match al binnen, maar er resteerde nog 2 partijen om ons nog van een grotere overwinning te voorzien. Gertjan had op bord 2 naar eigen zeggen een partij met kwaliteiten waarvan ik niet zeker weet of ik die in een verslag mag zetten. De evaluatie van de stelling werd elke paar minuten op zijn kop gegooid. Toen de evaluatie misschien toch meer richting de kant van de tegenstander ging, werd toch voor zetherhaling geopteerd. Mooi meegenomen, Gertjan heeft wel beloofd de volgende partij weer wat beter zijn best te doen.

    Dan op bord 1 nog kopman Edim. Vandaag koos hij voor de verandering voor een interessante zetvolgorde in de opening. Vrij snel ging het over tot vuurwerk en werden alle stukken naar elkaar toe gegooid. Het werd zo’n type stelling waarbij Edim vaak denkt in de trend van als het niet mis gaat dan sta ik goed. Helaas ging het wel mis. Er moesten twee pionnen ingeleverd worden in een poging de koning tot veiligheid te brengen. Maar de partij is nog niet voorbij. Edim hield zijn kop er lang bij, en wist de stelling nog af te wikkelen naar een ongelijk lopereindspel. Helaas wel eentje met twee pionnen minder. Er is nog lang gestreden, er zijn varianten over het hoofd gezien, en uiteindelijk slaagde de tegenstander erin om voordeel te halen uit de pionnenmeerderheid.

    Als we dan even de koppen tellen eindigen we met een 5-3 winst. Als ik voortaan aan een staart denk, denk ik niet aan een van de 5 definities die de online van Dale mij opschotelt. Ik denk aan die toppers op bord 5 tot en met 8 die ons redden wanneer we het even zwaar hebben.

    Verslag door Kenneth