Author: SISSA 1 KNSB

Een goed begin van het seizoen

Het schaakseizoen is weer begonnen. Dat betekent natuurlijk negen rondes lang lekker spelen, met oog op het kampioenschap. We zijn uiteindelijk toch SISSA 1, niet ‘SISSA hopelijk iets aan de bovenkant, we spelen lekker mee’. Na jaren spelen hebben we als team toch een succesformule bedacht die we elk jaar net wat meer bij proberen te scherpen. Met de kennis dat twee meer is dan één hebben we dan ook weer twee captains dit jaar. Edim is ons groot spiritueel leider, hij motiveert ons om voor te bereiden, goed spel te creëren, goed uit te rusten en goed de gezelligheid te waarborgen. Ikzelf ben er voor de administratieve last en om de schuld op te vangen als alles misgaat, denk ik.

De voorbereiding zat er uiteraard goed in net als de gezelligheid. Dus we hoeven de rest van het seizoen alleen nog maar aan de andere twee aspecten te werken. Op traditionele wijze had een enkeling zich op vrijdag naar het proeflokaal gesleurd om er toch weer in te komen.

Dan de dag zelf, ook hier begon de voorbereiding vrij goed. Ik kwam netjes op tijd aan met de intentie om de zaal klaar te leggen, tot ik zag dat onze tegenstanders deze taak al op zich genomen hadden. Nogmaals bedankt aan de GC voor deze schappelijke voorzet. Het merendeel kwam mooi op tijd binnen en we konden na de openingsspeech van Edim de klokken starten.

Op naar de partijen: Ons nieuwe talent Raj mocht zijn debuut maken op bord 7. Alles oogde vrij solide, tot er een stelling op het bord kwam met torens en een licht stuk voor beide kanten. Optisch koos ik liever voor de kant met het paard. Een paar zetten later hield ik die mening vast, aangezien de tegenstander van Raj zijn loper in liet sluiten. Mooi eerste punt van de wedstrijd.

Op bord 3 mocht ik het met de zwarte stukken opnemen tegen Peter Bodewes. Wat begon als een rustig potje waar we beiden op zoek gingen naar wat veldjes om onze stukken op te plaatsen verzandde toch vrij snel naar een tactisch mijnenveld.

Na lang conclaaf met mijn eigen gedachten, besloot ik om het aanvallen van een stuk met een pion, wat beantwoord werd door aanvallen van een stuk met een pion, te antwoorden met het aanvallen van een stuk met een pion, ..h6! Na Pge4 Lxf3, Pxf6+ gxf6, Ld5 mogen de stukken weer bijna de doos in na ..Tg8. Enkele zetten later was het punt genoteerd.

Kort voor ik ging analyseren haalde ik even een klein overzicht bij alle borden op. We stonden al wel twee punten voor, maar een aantal borden konden zo de verkeerde kant op vallen.

Gelukkig kreeg ik direct wat moois te zien toen ik terug kwam. Jordi haalde een puntje binnen op bord 8. Nadat hij in de opening koos voor een wat interessante rokade stelling (pionnen op h2, f2 en g5, waarom niet?) kreeg hij uiteindelijk wel wat materiaal voor zijn spel. Toen hij iets te enthousiast een stuk sloeg bleek er daadwerkelijk een idee achter het offer te zitten, maar gelukkig wist Jordi zich hier prima uit te manoeuvreren en sleepte hij het derde punt van de dag naar binnen.

Dan op naar de chaos op bord 6. Sjoerd besloot in het middenspel zijn koning vroegtijdig te activeren en deze richting de centrumpionnen te bewegen. Dit werd per direct beloond met een gratis loper. Helaas wil Sjoerd zijn punten graag met meer moeite verdienen, dus de loper werd afgeslagen, en in plaats daar van ging Sjoerd een verloren stelling in. In de wandelgangen hadden we nog geopperd ‘maar ik heb Sjoerd ook slechtere stellingen zien keepen’. Zo geschiedde, zo gedaan, een tijdje later kijk ik op het bord en zie ik een interessant eindspel, een tros bananen, en een Sjoerd die zijn vorm terug heeft gevonden.

Plots werd er afgewikkeld naar toren tegen 4 pionnen, waarin beide kanten mooi speelden tot er uiteindelijk toch een zetherhaling naar boven kwam.

Vervolgens mijn co-captain op bord 2. Edim had binnen ons team waarschijnlijk het meest voorbereid, en het minst geslapen. Slechts 1 van de 2 viel op tijdens de partij. Ik ben na jaren samen met hem in een team te spelen gestopt met twijfelen en accepteer het tegenwoordig blind als ik van Edim hoor dat hij binnen 5 zetten d2-d3, d3-4 speelt en daarmee gewonnen staat. Even later offerde de tegenstander een pion om aardig wat stukken af te kunnen ruilen en de druk te verminderen, maar een eindspel met een pionnetje meer weet Edim wel raad mee. Rustig vooruitgang boeken, misschien iets te rustig volgens de computer, maar als de tegenstander het niet afstraft is alles prima.

Olaf, op bord 4, met de witte stukken, mocht het opnemen tegen Sandro. Voor Olaf was het duidelijk even inkomen, en een moment van onoplettendheid leidde tot pionverlies in de opening. Gelukkig was hij wel alert toen de cameraman langskwam, dus als compensatie voor de pion kreeg hij wel een nieuw profielfoto cadeau. Voor de foto mag je naar hem toe, in dit verslag is alleen ruimte voor stellingen en bananen. Na een lange zit op de pijnbank wist hij wat stukken af te ruilen om een wat ongemakkelijk eindspel in te gaan. Hierin lukte het hem om op prachtige wijze af te wikkelen naar een remisestelling van loper tegen Toren + randpion. Ok, toch een foto dan.

In bovenstaande stelling speelde Olaf met wit f4, en na ..gxf4, Lxf4 is het met goed spel onmogelijk voor zwart om door te breken. Terecht is hier natuurlijk lang voor gestreden, maar uiteindelijk is het toch bij een remise gebleven.

Door naar onze andere nieuwe aanwinst, ditmaal op bord 1. Gertjan heeft toch de stap naar SISSA weten te maken, volgens mij gebeurt dit ook automatisch als je meerdere dagen in de week tot sluitingstijd in de kroeg blijft hangen. Desondanks zijn we zeer tevreden met deze aanwinst. Schakers die uit Assen komen zijn toch vaak enorm getalenteerd, knap en bescheiden. Toch had Gertjan er wat moeite mee vandaag. Tegenstander Taco kwam met een variant waar Gertjan toch snel op eigen kracht met oplossingen moest komen op de ruimte en activiteit die Taco opeiste. Een hele partij verdedigen, gecombineerd met een paar keer onder de 5 seconden komen te staan kan niet prettig zijn, maar Gertjan wist toch stand te houden en een remiseaanbod te ontvangen. Netjes liep hij naar de captain toe om te vragen of dit aangenomen mocht worden, en kort daarna zijn de handen geschud.

Dan tot slot nog Enno op 5, lange tijd leek deze partij gelijk op te gaan. Ik zag wat interessante paardensprongen die er vervelend uitzagen, maar de tegenstander kon er prima mee omgaan. Langzaam maar zeker werden er steeds meer stukken afgeruild tot we uiteindelijk een licht stukken eindspel met 7 pionnen voor beide spelers op het bord. Enno schoof alles goed dicht, en de tegenstander mocht nog een paar pogingen wagen om het open te breken, maar dit bleek een onmogelijke taak en ook hier werd de vrede getekend.

Dan eindigen we toch met een prachtige score van 6-2. Het seizoen beginnen zonder verliespartijen is een start waar je toch heel tevreden mee mag zijn. Niet alles ging even netjes, maar de motor is nog maar net begonnen. De komende wedstrijd wordt alleen maar beter. SISSA 2 mag zijn borst nat maken

P.s. aan de captain van SISSA 2 – niemand in ons team is komende wedstrijd beschikbaar, mag ik een aantal spelers lenen?

Verslag door Kenneth

Verslag 14 December 2024: Sissa 1 – Tjonger AA Linde

Er is vooraf nog wat onzekerheid over onze opstelling. Rookus blijkt een dubbele afspraak te hebben en Nelis’ gezondheid schijnt wat precair; echter, wanneer hij zijn Elmo sokken bespreekt in de groepsapp, is dit een evident teken dat hij weer hersteld is. Daarnaast is het niet apparent hoe de absentie van Sjoerd zijn gekreun onze prestaties zal beïnvloeden.

Een belangrijke pot staat op het programma, aangezien wij het mogen opnemen tegen nummer drie op de ranglijst (TAL). Tevens is er behoefte om een nare nasmaak weg te spoelen. Niet alleen verloren wij onze, allicht, belangrijkste wedstrijd van het seizoen in de Veendamse bibliotheek vorige maand, waar compleet toevalligerwijs geen verslag over is geschreven, maar ook kreeg Sissa 1 twee uitschakelingen te incasseren in de KNSB en NOSBO bekers. De vraag werd dus of het glas een kwart vol is of driekwart leeg.

Simultaan laat een goede SISSAan zich niet snel uit het veld slaan. Verliezen is een veel getrainde vaardigheid van vorig jaar, doch is het mooi dat we die training grotendeels hebben laten verslonzen (afgelopen maand buiten beschouwing gelaten). Met onze tweede plek is nog veel mogelijk en het seizoen kent nog vele zonsopkomsten. Tevens vertelt het feit dat er een verslag geschreven is ook wat aan de Bayesiaanse updater, die in een grot leeft zonder bereik, dat er goed nieuws in het verschiet ligt voor deze wedstrijd.

Scherpte is immer cruciaal, ook eer de klokken aangaan. Voor we aantreden is Maarten immers al bijna aangereden. Gelukkig weet hij het op het nippertje heelhuids naar de speelhal te redden. Daar aangekomen krioelt op de eerste etage van de SISSAnen. Wanneer het roezemoezen verstomt rond 13:10, kunnen we van start. Op naar de epotische verhalen; ik heb immers genoeg lopen dralen (excuus voor de naweeën van Sinterklaas):

Wij zijn verheugd om Raymon weer op te stellen, in dit geval op bord 7 met de zwarte stukken. Raymon’s tegenstander daagt hem uit om uit te breiden op de koningsvleugel, wat Raymon libidineus doet, en verdrukt de witte donkerveldige loper. Na heel wat gemanoeuvreer van beide kanten, opteert wit uiteindelijk voor het suboptimale plan om Raymon’s pionnen te gaan verschalken. Raymon profiteert efficiënt en effectief, en de benarde witte koningsstelling is in een te grote penarie om te ontsnappen. Uiteindelijk is een vork op de koning en de toren de directe aanleiding om de handdoek in de ring te gooien. 1-0. Chapeau!

Marcel is weer aan het rammen. Ik heb zelf de stelling niet mogen schouwen, moet ik bekennen met een blos op mijn wangen, vooral vanwege de daarom catalectische aard van mijn beschrijving, maar ik hoorde niks dan lof. Haast het Platonische ideaal van een goede stelling! In gesprek met onze teamleider wordt mij een zeer positieve update verschaft, en ik denk nog: moet ik benadrukken dat Marcel zijn kop erbij moet houden? Ach, Marcel weet zelf ook wel dat scherpte cruciaal is. Wat kan er fout gaan? Bovendien had ik andere kopzorgen met mijn scherpe stelling en de spanning op en rondom bord 1.

Onze teamleider Edim is daar namelijk met de zwarte stukken danig voorbereid. Wanneer de tegenstander niet tijdig ruimte koloniseert met f4, twijfelt Edim niet en vliegt hij zijn tegenstander aan met zijn dame. Zijn tegenstander vertoont onvoorzichtigheid en ruikt het onraad niet bijtijds. De infiltratie van Edim is meer dan genoeg voor een mooi voordeel. Edim, met wat guitige trucjes, wint een tweetal pionnen, waarna nog een afscheidscadeau wordt aangereikt in de vork van koning en toren. Het was afdoende. Een klinkende zege!

Intussen heeft Marcel, zoals de lezer zonder twijfel heeft geraden, het grote voordeel omgeruild voor een groot nadeel. De bon is niet bewaard en de nul wordt bewaarheid. 2-1

Wouter speelt een vrij normale opening, maar belandt in een figuurlijke, Amsterdamse studentenkamer. Niet alleen is er onvoldoende ruimte voor al het materiaal, het zal hem duur komen te staan. Vanwege het claustrofobisch gevoel probeert Wouter te ontsnappen. Dit kost een paard, wanneer hij niet een paar onmogelijke computerzetten weet te vinden (jammer!). Het gaat van kwaad naar fnuikend. De flegmatische tegenstander toont zich genadeloos. Wouter Wou ter gelegenheid de thematiek volhouden: hij geeft op na een vork op koning en toren en weet de stand weer gelijk te trekken. 2-2

Het chronologische heb ik niet volstrekt paraat, maar ik vermoed dat David Pronk hier al ongeveer komt aankakken in DSC ;). Ach, er moet altijd minstens iemand van Sissa goed te laat zijn.

Laten we overschakelen naar bord 2. Mijn partij tegen Dick Stavast. Na wat vlugge woordgrapjes, die hij waarschijnlijk al dickwijls heeft moeten aanhoren (ik Sta vast niet bovenaan zijn lijst van favoriete tegenstanders – dat Stavast), kunnen we van start. Beiden puzzelen we wat in de opening en na wat premature agressie van mijn kant hangt het in de balans. Het voordeel schommelt in volle glorie. De zetten die in de analyse zullen worden bekritiseerd, bleken optimaal, en de gelauwerde zetten bleken het antoniem daarvan. Mijn keuze om mijn koning in het midden te houden na de dilatatie van mijn koningsstelling blijkt vreemd genoeg juist. Mijn tegenstander betaalt mij met gelijke munt door lang te rokeren met een volstrekt open b-lijn en een openlucht-koningsstelling; het moge apert zijn dat de computer dit verreweg de beste zet acht. Ik opteer voor een goedkope mat-aanval, wat in de analyse werd gemist, doch niet in de partij. Hij breekt vervolgens de stelling open met catastrofale gevolgen. Dit wordt verergerd door een dame te blunderen door een venijnige zwischenzug van mijn kant. Met een karige 30 seconde mag ik deze stelling uitspelen. Na een voorraad penen te hebben gezweet, infiltreer ik en ben ik klaar om de genadeklap te distribueren. Hij steekt er een stokje voor en biedt mij de hand aan. 3-2

Jordi vergaart naast mij met zwart, na wat initiële turbulentie, een geschikt openingsvoordeel. Een robuust centrum met goede coördinatie oogt veelbelovend. Jordi soupeert zijn troefkaarten op en offert twee pionnen met compensatie (voor wit), waaronder een vergevorderde vrijpion. De opponent veronachtzaamt evengoed en raffelt een riant voordeel af. Jordi vecht met een armoedige hoeveelheid tijd en een stelling die enkel als kommer omschreven kan worden. Zijn tegenstander toont echter clementie en geeft al het goede weg, remise wordt geaccordeerd en Jordi maakt een cruciale 3½ – 2½! Knap geflikt!

Op naar Elmo! Nelis speelt een witte opening die mij geenszins onbekend is. Ook al wordt er geen plusje bemachtigd, schort er niet veel aan de opening. Het euvel blijkt de geblunderde (geofferde?!) pion op b5. Zijn tegenstander laat een wonderschoon tactiekje schieten en geeft het overvloedige plus^2 later weg. Een vleugje passiviteit teistert Brand in het lastige eindspel. Allengs boekt zwart progressie en het culmineert in een eindspel dat nijpender en nijpender wordt. Desniettegenstaande vecht Nelis onverzettelijk door en weet complicaties te creëren. Wellicht een van Brand’s sterkste punten, een andere is daarentegen om dat dan niet uit te baten 🙂 De halsstarrige vechtkunsten van Niels blijken vandaag helaas onvoldoende – zelfs Elmo wist geen redder te zijn. 3 ½ – 3 ½ Sund!

Kenneth treedt aan op bord 3 met de witte stukken. Zijn karakteristieke stijl komt tot zijn recht en resulteert in een archetypische Kenneth-stelling na een zet of 12. Na een donkerveldige loperruil uit de weg te gaan, vermijdt hij soepel een wit voordeeltje. Bovendien beweegt hij dezelfde stukken wel heel vaak, wat tot een deficiënte ontwikkeling leidt, mijns inziens. Maar goed, Kenneth bijt zich goed vast en biedt een dameruil aan, waarna een redelijk deel van zijn problemen evaporeert. Zijn tegenstander staat, uit eigen wil, zijn loperpaar af, in ruil voor iets wat als een ‘goed’ centrum zou moeten doorgaan. Met een vernuftig intermezzo van Kenneth weet hij dit goed te pareren en creëert hij een extra zwakte. Kenneth activeert en zijn tegenstander deactiveert. Kenneth profiteert volop en belandt in een straalgewonnen eindspel dat tamelijk soepel wordt uitgespeeld. Een mooi alsmede doorslaggevend punt! Grote klasse! 4½ – 3½!!

Zo weten wij deze verdienstelijke zege binnen te slepen. Ons kennende laaft menigeen zich daarna aan bourgondische geneugten. Ikzelf moet mij helaas dra uit de voeten maken vanwege een vroeg kerstdiner, omdat de Glühwein op niemand wacht. Het is in ieder geval een geslaagde zaterdagmiddag, zeker als in de loop van de avond het heuglijke nieuws ons bereikt dat Veendam gelijkspeelt. Het vormt een mooie schaakafsluiting van 2024 voor ons, waarbij 2025 reeds lonkt. Ik wens hierbij iedereen alvast fijne feestdagen en dat we onze Tf2 equivalenten weten te minimaliseren in het nieuwe jaar!

Yabadabaday, yobodobodoy

Opnieuw schallen Balkan beatbox en shantel door h’tje bij de voorbereiding. En bij de borrel die daaraan voorafging. Moet geen gewoonte worden. Of is het juist een geluksritueel dat vanaf nu telkens herhaald moet worden? Onze huisbosniër lijkt er wel goed op te gaan. Tot nu toe is de correlatie Balkan muziek – gewonnen potjes voor hem 2 uit 2. Maar dat was de avond vantevoren nog toekomst muziek. Een halve nacht en 2 paracetamol later stonden we opeens voor het eerst met 4 teams in DSC. 1 bindt de strijd aan met Damwoude.

Niels is na iets meer dan een uur al eerste van de zaal klaar. Het stukoffer van zijn tegenstander werkte niet. Het stuk werd drie pionnen, die doorslaggevend zijn na de keuze van zijn tegenstander voor een massale afruil in het midden. De hoge borden van het eerste gaan nog wel even duren. Laag staan 2 van de drie lekker, wat wordt bewezen als binnen 5 minuten Kenneth en Marcel ook hun partij hebben geclincht. Kenneth speelde repertoire, dat werkte weer eens, je vraagt je af of de man daar niet ooit moe van wordt, maar winnen is natuurlijk wel leuk. Marcel zat lang met ontwikkelingsachterstand in een open stelling, maar wist dat met een tempowinst op een paard effectief op te lossen met een te krachtige houdgreep op de stelling van zijn tegenstander als gevolg.

Pieter en Sjoerd kiezen voor een gesloten opstelling. Sjoerd heeft een goede loper en zijn tegenstander een slechte. Pieter staat tijdens de partij een beetje krampachtig naar mijn smaak maar tegen het eind van de partij kan hij uitleggen waarom zijn paard in die stelling daarom juist goed is. De partij wordt beslist met een tactisch offer waar zijn tegenstander niet goed op reageert. Sjoerd kan er niet doorkomen, maar zijn tegenstander lost dat voor hem op door een stukoffer dat niet werkt.

Ondertussen: Jordi heeft waardeloos tijdmanagement maar hij, Edim en Wouter staan wel lekker. Perfecte score binnen handbereik?

Allicht, ook Edim doet een stukoffer dat werkt. Thema van vandaag: de offers van SISSA werken, die van Schaakwoude niet. De banaan die zijn tegenstander in 2 happen naar binnen werkt mag niet meer baten, 6-0 is een feit. Zou het dan?

Jordi weet in het eindspel gebruik te maken van meerdere tempi die zijn tegenstander hem cadeau doet. Een stelling waar lang niks in zat wordt een punt. 7…

Dan moet Wouter het feest alleen nog maar compleet maken. Met een kwal en pion meer is dat een kwestie van tijd, had zijn tegenstander wellicht ook wat eerder mogen zien. Je kan hem echter niet kwalijk nemen dat hij met wat paardtruukjes de eer probeert te redden. Dat laat Wouter echter niet gebeuren.

8-0. Een uitslag die geen recht doet aan het kwaliteitsverschil of de strijd die Schaakwoude heeft geleverd. Leuk voor ons, niet leuk voor hen. Soms is schaken gewoon zo.

Door Niels.

Puntjes, Pizza, en Pils

Schaken is eigenlijk best wel leuk. Je zou het haast vergeten na het afgelopen rampseizoen, waarin alles de verkeerde kant op viel en meermaals kansloos werd verloren. Het werd op het gegeven moment aardig demotiverend. Maar na een lange zomer zonder competitie bekroop me zo’n kriebelend gevoel toen ik eindelijk weer achter het bord zat. Een niveautje lager zou het toch anders moeten kunnen. Weer gewoon winnen, punten pakken. En dan weer met z’n allen uit eten om het te vieren. En daarna naar H’tje. Je weet wel, die mooie dingen in het leven. GUC 5 moest dan het gewillige slachtoffer worden voor ons genot. Dat zou het natuurlijk nog leuker maken, meteen de derby winnen. Zeer onSISSAaans waren bijna al onze spelers 5 minuten voor 1 gewoon aanwezig in het DSC, alsof er meer kriebelde. Voel je het ook al een beetje?

Afin, de partijen. Op 1 kreeg Pieter een gambiet tegen dat hij goed verwerkte. Tegen het eind van de opening kon er simpel een stuk mee gesnoept worden, waarna na wat kleine schermutselingen er al relatief vroeg een punt bijgeschreven kon worden. Pieter bedacht zich geen moment en ging snel de deur uit om nog te kunnen genieten van een van de laatste zomerse dagen van het jaar. 1-0

Ikzelf had, zoals vaker met wit, mijn tegenstander op zet 1 uit de comfortzone. De evaluatiegrafiek had vervolgens een stabiele hellingsgraad omhoog. 2-0

Jordi kreeg een stelling met op tegenovergestelde vleugels gerokeerde koningen. Op zet 11 was het misschien nog niet direct duidelijk welke aanval sneller zou zijn, maar 8 zetten later was er niks veranderd aan de stelling voor Jordi’s koning en was er op de andere vleugel forse progressie gemaakt. 3-0

Kenneth had een echte kennethpot. Snel aanvallend spelen en de druk gebruiken om af te wikkelen naar een gunstig eindspel. Daarin maakte hij het zichzelf misschien nog wel onnodig moeilijk, maar Kenneth zou Kenneth niet zijn als hij niet gewoon het maximale uit het eindspel zou halen. 4-0

Jorn mocht na een wat moeizaam voorgaand seizoen laten zien dat hij het spelletje toch echt nog niet verleerd is. En hoe… Een structuur werd gemolesteerd waardoor veldjes vrijkwamen, en een pion werd geofferd voor actief spel over de A-lijn. Zoals een wijs man ooit zei: bam bam bing bing bong bing bing. 5-0

Winst binnen dus de rest kunnen we snel afraffelen. Als ik nog teamleider zou zijn zou Edim nooit meer gesloten stellingen van mij mogen spelen. Niels moet op concentratiekamp. En Wouter mag nooit meer tegen Russell opgesteld worden. 5-3

Sjezuskriebels dat voelt lekker. Evenals die pizzapuntjes en het bier dat na afloop door je keel mag glijden. En dat alles in goed gezelschap. Wat is schaken toch een mooi spel als je wint.

Door Sjoerd

Het was weer zover, na de gebruikelijke pijnstillers mocht SISSA 1 om 13:00 uur aantreden voor de uitwedstrijd thuis in het DSC. Ook gebruikelijk is dat we natuurlijk niet compleet waren om 13:00 omdat Kenneths lunch belangrijker was dan op tijd komen. En gelijk heeft ie. Enigszins jaloers staar ik naar de twee miezerige bananen in mijn jaszak en het gebrek aan overig eten omdat ik wel stipt om 13:00 aanwezig wilde zijn. Laat toch maar zien dat na lang niet schaken je oude gewoontes wat verleert.

Na de mislukte zoektocht naar cappuccino en iets eetbaars werden de klokken gestart en hadden we acht matadors die gingen proberen de strijd tegen degradatie wat dragelijker te maken. Al met al misten we Pieter, maar de opstelling was goed genoeg dat er gezonde wedstrijdspanning bij sommigen was, en dat motiveerde. Zelf was ik als eerste klaar, een partij waar niks over te melden was en dus eindigde in een halfje. Leuk dat schaken op zaterdag, en om 16:00 kon het eerste biertje open en kon mijn tegenstander naar de verjaardag van zijn kleindochter.

Dat om 16:00 de eerste partij pas klaar was, zegt vrij veel. De stellingen waren veelal complex. Sjoerd speelde lekker, en had een speculatief offer dat leek te werken. Helaas is lijken op nog niet de werkelijkheid, en moest hij een dameruil toelaten. Daarna moest hij eigenlijk een stuk verliezen, maar ging zijn jonge tegenstander vrijwillig een slechter eindspel in. Aangezien hij jong is, en Sjoerd oud, is dat een groot voordeel voor Sjoerd die met wit het uit mag schaken. Wordt vervolgd.

Ondertussen was Jorn op bord zes klaar. Hij kwam niet echt lekker uit een Frans, kreeg pionnen naar zijn hoofd geslingerd en had geen tegenspel. Een tactisch nulletje dus, maar we waren licht optimistisch, want de stellingen op de nog gaande borden waren veelbelovend.

Kenneth op bord twee had ook zeker een stelling. Ik snapte er niks van, Kenneth ook niet en ook hier werd een stuk in één geblunderd en niet gespot door de tegenstander. Hier kwam dus ook een eindspel op het bord, maar in dit geval was de tegenstander ouder. Gelukkig was hij hierdoor niet per se beter en gaf hij op in wat achteraf een remisestelling was. Dat puntje steken we lekker in de broekzak, en met nog vijf borden bezig was het gelijk. Kenneth wil ook bier, dus bier twee wordt gehaald.

Maarten Hemmes won op bord 8 redelijk soepel. Hij kreeg een kwaliteitsoffer op f6, pakte het cadeautje tevreden aan en kreeg als bonus ook nog de activiteit en een betere stelling. Hier kwam dus nog een mooi puntje bij, en was het 2,5 – 1,5 voor SISSA.
Met Hemmes en Kenneth beneden ging ondertussen het derde biertje los, en werden we steeds optimistischer. Raymon kwam nooit in de problemen en pakte ook een soepel halfje. Meer heb ik van die partij niet meegekregen.

Blijven bord 1, 3 en 4 over. Sjoerd staat ondertussen nog steeds gewonnen, Edim heeft een chaotische stelling en Nelis offert een kwal terwijl hij daarvoor wel beter leek te staan. Naja, het kwaloffer pakt niet lekker uit en Niels verliest nadat de kwal wordt terug geofferd en een vrijpion niet te stoppen is. Ai, daar leek meer in te zitten. Edim staat nog steeds chaotisch, en de stelling kan alle kanten op. Sjoerd staat nog steeds gewonnen, en kan de manier kiezen waarop het punt gepakt wordt. Hij wint een stuk, en houdt een pion over. Wordt vervolgd.

Biertje vier wordt gehaald, er wordt wat gehands-en-braind, er worden Lions gehaald, waarmee de zoektocht naar iets eetbaars toch deels geslaagd is en Sjoerd komt heel gefrustreerd naar beneden. De oplettende lezer had deze wending aan kunnen zien komen: hij heeft een trucje toegestaan en heeft toch niet gewonnen. 3,5 – 3,5. Helaas staat Edim ondertussen netto drie pionnen achter, en wordt dat ook een nul. De nog oplettendere lezer kan nu concluderen dat 3,5 punten toch weer niet genoeg is voor een wedstrijdpunt, en we moesten er vandaag toch twee ophalen. Hierdoor staan we nog op de solide laatste plaats, waardoor er ruimte voor verbetering is en de weg naar boven wel steeds steiler lijkt te worden. Er gaan al geruchten over dat de vierde klasse stiekem toch leuker is en dat de derde klasse maar stom is. Biertje vijf wordt gehaald, Sjoerd kondigt aan dat hij vandaag wil vergeten en dus meegaat zuipen.

Ook traditioneel is er niet gereserveerd bij een restaurant. Minder traditioneel is dat er maar vijf mensen van 1&2 samen uit eten willen, dus is er plek bij Happy Italy. Nog minder traditioneel worden er maar vier biertjes besteld (Sophie heeft een negen-maanden afkickcursus van cafeïne en alcohol te pakken) en kunnen we een uur wachten op het eten. Gelukkig was deze bodem voldoende om daarna in H’tje het eindspel van Sjoerd nog eindeloos terug te zien komen, nog een biertje of wat te bestellen en dom te blitzen tegen wat wildvreemde schakers die zich LOS noemen. Gertjan was de enige in de kroeg die wel een wedstrijdpunt had gepakt, maar die speelt bij Assen. Wie is dan de winnaar in dit verhaal en van deze voor SISSA in het algemeen, maar SISSA 1 in het bijzonder, toch wel slechte zaterdag? Als ik m’n rekening en het koppie op deze zondag mag geloven, is dat Maarten.

Verslag door Jorik

Ik had me eigenlijk voorgenomen om als teamleider dit seizoen geen verslag te gaan schrijven maar de talenten van m’n teamgenoten te misbruiken. Voor dit slechte voornemen ben ik helaas keihard afgestraft toen unaniem in de teamapp besloten werd dat de (spoileralert) enige speler met een winstpartij, ook de enige speler zou zijn met voldoende goede moed om het verslag te schrijven. Nou moet ik zeggen dat ik in mijn hele schaakcarrière me niet kan herinneren ooit zo teleurgesteld te zijn geweest na een winstpartij, maar goed daarover later meer.

Na ’s ochtends een fiets te hebben gestrikt bij Carl, fietsten we samen richting de buurt- en speeltuinvereniging in de Oosterpoort. Na de inmiddels gebruikelijke hectiek rond het opzetten van het materiaal, en het niet gebruikelijke op tijd zijn van alle teamleden werden de klokken gestart.

Kenneth
Pieter
Niels
Sjoerd
Edim
Jorn
Wouter
Hemmes

Kenneth vond op bord 1 sterke tegenstand tegenover zich, en speelde misschien daarom ook wel iets te conservatief. Hierdoor kreeg hij uiteindelijk de deksel op de neus en als we eerlijk zijn, werd hij ook gewoon totaal overklast. Een nul dus.
Pieter speelde tegen een maat van hem en werd misschien daarom wel gepakt in de opening. Na een ongelukkig zetje te hebben gespeeld in het begin kwam een lange theoretische variant op het bord die zijn tegenstander duidelijk beter kende. Pieter’s stelling zag er uit als los zand, maar het innerlijke schaakbeest kwam toch in hem naar boven en hij wist de partij wonderbaarlijk nog naar een veilige haven te loodsen. Een halfje dus.

Niels hakte er vredig op los. Al vanuit de opening hing de tegenstander in de touwen, en kreeg hij het ene na het andere trucje om z’n oren geslingerd. Een heerlijke partij een een puntje du…. Oh nee wacht. Na duizend tactieken de ene kant op gemieterd te hebben miste hij er zelf eentje in de afwikkeling, en het was meteen over. Dat is het crue van het schaakspel, soms telt alleen de laatste fout. Een pijnlijke les en een nul dus.
Ik mocht zelf op bord 4 plaats nemen. Na een openingsexperimentje volgde een schuifpartij die vooral over details ging. Voor het uitwerken van die details nam mijn tegenstander net wat meer tijd waarna hij zichzelf in problemen bracht in aanloop naar de 40e zet, zo ver zelfs dat hij zijn vlag liet vallen. Dat ik dat pas 3 a 4 zetten later door had zullen we maar even buiten beschouwing laten. Puntje dus.

Edim speelde een interessante pot, kwam een kwal voor te staan maar stond wel wat in de verdrukking. Tijdens de partij dacht ik aan winst voor ons, en waarschijnlijk had Edim ook wel de beste winstkansen, maar de kwal moest terug ingeleverd en in het eindspel kwam het nog op een theoretische toreneindspelremiseverdediging aan voor onze Schlegoric. Halfje dus.

Jorn z’n stelling begreep ik zoals gewoonlijk weer geen ene snars van, en hijzelf ook niet biechtte hij me in de wandelgangen toe. Pure chaos maar uiteindelijk wist zijn tegenstander zich de beste weg door het moeras te waden. Nul dus.

Wouter kreeg een speculatieve aanval te verwerken en leek deze vakkundig te neutraliseren. Een betere stelling leek het gevolg, maar mijn verbazing was groot toen tegen het einde van de match er ineens een nul te noteren viel. De tegenstander had nog wat uit de hoge hoed getoverd en de aanval was toch doorgeslagen.
Ook Maarten leek lang ietsje beter te staan met een keurig ruimteoverwicht. Wat zich hier precies heeft voltrokken weet ik niet precies want ik was op dat moment te hard bezig met niet door hebben dat ik al gewonnen had, maar desalniettemin kon ook hier een nul genoteerd worden.

De ijverige meeteller komt uit op een afstraffing van 6-2, tegen een team dat op papier ongeveer onze gelijke is. Een koude kermis, en een plens ijswater in ons gezicht. Een andere dag win je zo’n wedstrijd maar voor nu rest ons niets anders dan onze sympathieke tegenstanders te feliciteren. In de derde helft waren gelukkig alleen maar winnaars.

Verslag door Sjoerd

Er was zowaar geen sprake van extensieve, bacchanale praktijken de avond voor de wedstrijd. Dit stemde mij enigszins bezorgd, zeker omdat er ook al mensen wakker waren om 8 uur ‘s ochtends, in plaats van nog. Dat is niet erg Sissaans. Evenmin dat El Capitán zich niet verslapen had. Enfin, de auspiciën waren niet heel gunstig; desalniettemin was de sfeer goed toen ik het DSC betrad. De bovenste verdieping was voor ons gereserveerd en toen kon het vuurwerk beginnen.

Raymon opteerde met de zwarte stukken op bord 5 voor een compleet nieuwe opening voor hem op zoek naar actie en dynamiek. Die zoektocht was niet echt geslaagd volgens hem; “de partij was van begin tot het einde vrij rustig en in balans.” Wit probeerde nog een aanvalsleger op te trommelen op de koningsvleugel, maar Raymon liet zich niet ringeloren en bezonnen wimpelde hij dit af. Wit had misschien nog mogelijkheden om Raymon verder te testen, maar in een vrij vroeg stadium bood hij remise aan. Beide spelers waren senang met een halfje. Een zeer solide partij en eveneens een solide resultaat. (0.5-0.5)

Door een slinkse zetvolgorde van zijn opponent, bevindt Jorn zich op onbekend terrein met de witte stukken op bord 6. Dit resulteert in een gecompromitteerde pionnenstructuur, maar een sterk loperpaar voor wit. Er waren zeker kansen voor wit om voor een voordeeltje te spelen door actief spel met bijvoorbeeld de pion naar e5 te bewegen en later excursies met de dame. In de absentie hiervan neemt zwart gestadig het initiatief over. Ontegenzeggelijk is de apotheose van de passiviteit de paria van een loper op a1 (loperpaar>loperparia). Alhoewel de hierop volgende c3 zet van wit ook zeker meedoet in die competitie. Auribus Loperum Tenere. Jorn omschreef het zelf als “de slechtste loper ooit op a1”. Jorn blijft ondanks de sores strijden, en zijn tegenstander werpt na deze noeste arbeid een mooie gelegenheid in zijn schoot. Dit werd gespot door Jorn, maar wel pas op het moment dat hij het andere stuk losliet. Hij vatte het laatste deel samen: “Daarna weer terug naar treurigheid, en dus een 0”. Jammer! Volgende keer zien we vast weer de Jorn zoals we hem kennen. (0.5-1.5)

Wouter bevolkte het 8e bord en kreeg met de witte stukken vlug een sterk centrum. Zijn tegenstander trachtte even rap het centrum op te breken met een e5. Dat was een blunder. Wouter laat zijn tegenstander niet de volledige repercussies voelen door met de verkeerde pion terug te pakken. Zwart staat zeker minder, maar niet lamentabel. De partij schakelt naar een lagere versnelling, waar zwart langzaam maar zeker zijn zwaktes weet te verhelpen. Zwart gebruikt de en passant regel en wit is de pisang. Wouter ‘offert’ vervolgens een stuk, maar de klasse van zijn 200 punten hogere tegenstander komt bovendrijven en hij consolideert de stelling succesvol. Als kers op de taart mag hij nog een fraai tactiekje spelen, waarna doorspelen gelijk aan zelfkastijding zou staan. Een nulletje. Wouter zei zelf: “Niet mijn beste maar toch wel een leuk potje”. Volgende keer beter! (0.5-2.5)

Ik werd zelf op bord 2 gezet waardoor ik tegen het kanon van 2200+ mocht strijden met de witte stukken. Ik was (zoals semi-gebruikelijk) na zet 2 uit mijn openingstheorie door een saillante zijvariant die Sikko speelde. Ik moest mijn damevleugel wat verzwakken om geen materiaal te verliezen. We ruilden de lichtveldige lopers, waarna ik terug sloeg met mijn c-pion. Deze dubbelpion gaf mij additionele centrale controle, maar kon ook zeker zwak blijken te zijn op termijn. De zet leidde tot wat controverse in de analyses – ambivalent is het eindoordeel meen ik. Ik mobiliseerde mijn e-pion waardoor ik een degelijke stelling had verkregen. Het was evident dat ik dit harde werk onmiddellijk moest vergooien door de ruil van de zwartveldige lopers aan te bieden. Ik geef tijdelijk een pion op, althans dat was mijn instelling a priori. Mijn tegenstander gaat voor een brisant kwaliteitsoffer wat door de computer niet slechts gedoogd maar zelfs aangemoedigd wordt. Sikko opteert vervolgens voor een dameruil, waardoor hij twee verbonden vrijpionnen heeft in ruil voor een kwaliteit. Het eindspel is moeilijk te evalueren, maar wit lijkt de overhand te hebben. Ik weet wat zwaktes te induceren door mijn attenuator van een b5 pion, waarna mijn paard zijn sprongkracht kan utiliseren. Mijn Hickstead bezorgt mij zo de zege. (1.5-2.5)

Dan is het hoog tijd om ons te wenden tot onze Nelis met zijn ‘freshe cut’. Hij opende met de zwarte stukken op bord 7 zeer gedegen. Zijn dame glijdt over het hele bord van de damevleugel richting de koningsvleugel; klaar om aldaar schade te berokkenen. Zijn tegenstander ziet reden om iets drastisch te doen en speelt een wellicht premature e4, waardoor zijn broertje op d4 tamelijk zwak oogt. Nelis weet zelfs e5 te induceren wat de situatie voor wit op positioneel vlak erg hachelijk maakt. Simultaan weet Nelis al zijn stukken te mobiliseren en harmonieus naar de maat te laten spelen. Uiteindelijk besluit hij dat het tijd is om te verzilveren en wint een vitale pion. De partij is echter geenszins voorbij. Nelis beschreef het zelf als: “Ok uit de opening, solid in het middenspel, maak het mezelf moeilijk in het eindspel. Classic” Een inmiddels straal gewonnen stelling weet hij te converteren naar een remise eindspel. Zijn tegenstander bood uitstekende weerstand met grote acribie en hoefde slechts à tête reposée te blijven zitten in het late eindspel. Maar door een surplus aan ambitie gaat de tegenstander alsnog de mist in. Te dicht bij de zon allicht. Mooie partij, Nelis – eentje om trots op te zijn! (2.5-2.5)

Ik word een halfuurtje later verzocht om mee te gaan met een man naar zijn auto die bij de Praxis staat. Het blijkt om een opponent te gaan en een graaierige parkeermeter. Hij wilde geen slechte indruk wekken rondom Fair Play en zo kon ik een stukje meerijden als arbiter. Het was een goede gelegenheid om een gezellig babbeltje met deze vriendelijke tegenstander van Sjoerd aan te knopen. Op dat moment verkeerde hij al in aanzienlijke moeilijkheden op bord 3, dus de excursie kwam hem niet opperbest uit. El Capitán kwam wat matigjes uit de opening en de duimschroeven werden zeer zeker aangedraaid. Kapitaliseren op deze mogelijkheden bleek echter moeilijk voor zijn tegenstander. Stugge Sjoerd weet gestaag het tij te keren en wits voordeeltje verdampt met het verstrijken van de tijd. Zijn tegenstander blundert op een gegeven moment een volle, gezonde pion – dat hielp ook. Sjoerd vertoont vervolgens eminente eindspel techniek en weet te winnen. Sjoerd wist het eloquent samen te vatten: “Eindspelmelken tegen een ratingkoe”. Niks aan toe te voegen. Chapeau! (3.5-2.5)

Kenneth kon op bord 4 uiteraard niet wachten om met zijn witte pionnen te gaan smijten. Zijn tegenstander, toch een riante 100 ratingpunten hoger, was echter niet bijzonder geïmpressioneerd. Met rokades aan tegenovergestelde kanten was het een boeiende stelling. Zwart had wellicht nog wat meer urgentie aan de dag kunnen leggen met zijn tegenspel op de damevleugel en het middenspel ging wat mij betreft als een pendule op en neer. De dameruil werd aangeboden door Kenneth, waardoor een complex eindspel het resultaat was. Wellicht objectief gelijk (in het begin), maar moeilijker voor wit. Kenneth ging in zo’n precaire stelling logischerwijs de fout in, maar het getuigt zonder meer van zijn leeuwenaard dat hij zich heeft teruggevochten in de stelling. Met de nodige arglistigheid wist hij de stelling wederom in balans te brengen. Het leidde tot het klassieke eindspel waarin een partij zijn toren opgeeft voor een luttele pion, maar remise houdt doordat de toren een incompetente verdediger is tegenover een koning en een pion in de absentie van ondersteuning. Interessante partij en mooi gevochten, Kenneth – een cruciaal halfje! (4-3)

Op bord 1 trad Edim aan met de zwarte stukken. Zijn tegenstander opteerde voor een wat passieve opzet door de zwartveldige loper niet te evacueren, eer hij de pionnen op d4, c3 en e3 parkeerde. Hij wist zich echter te ontwikkelen, ook omdat Edim vrijwillig op d4 slaat met zijn c5-pion. Vervolgens zien we zelfs dat hij voor het plan van c4 gaat waardoor de nodige zwaktes ontstaan in wits stelling, zoals de dan geïsoleerde pion op d4, in plaats van een voordeeltje rustig te melken op de koningsvleugel. Als het stof neergedaald is, heeft Edim inderdaad een hele deugdelijke stelling waar hij op vakkundige wijze gebruik van maakt. De claustrofobische koning van wit forceert de witte toren om passief te gaan aan het begin van het eindspel. Edim gaat onverdroten door om zijn voordeeltje te vergroten en is in staat om dat te concretiseren met een zuivere, vrije pion extra. Dit bleek echter danig uitdagend te zijn om te converteren. Edim schreef er nog over in de groepsapp: “Het pad naar de overwinning was wel erg smal. Hoopte nog in verre toreneindspel een puntje te drukken maar tegenstander, correspondentie GM, wist ook het een en ander van toreneindspelen. Zo wist hij mij na afloop te vertellen dat een van zijn partijen in een bekend eindspelen boek gepubliceerd was.”
Het was onfortuinlijk dat Edim het lastige eindspel niet kon transformeren naar een punt, maar het was meer dan voldoende voor ons als team. Een mooi middenspel en een kloeke werkethos om het maximale eruit te halen! En dat maximale was exact wat wij nodig hadden – de punten blijven gewoon in Groningen! (4.5-3.5)

Totaliter was het een mooie prestatie van onze kant. Als ‘onderhond’ stond er een moeilijke wedstrijd op het programma en we hebben ons er goed doorheen geslagen. Ook nog hartelijk dank aan onze vriendelijke tegenstanders voor de mooie partijen!
Achteraf werd er geanalyseerd en geblitzt in een goede sfeer. Sommige mensen zijn nog uiteten geweest en ik trof ook nog een enkel bekend gezicht aan in het H’tje later op de avond. Wij hebben gejouïsseerd van het gezelschap en van de vloeibare broodjes. Dit verslag wordt ergo ook getypt met een licht bonzen in de bovenkamer, maar dat is een kleine prijs voor een mooie middag en een mooie avond. Het was een mooie opsteker voor ons en nu op naar de volgende!

Het nieuwe schaakseizoen is weer aangebroken. Na een jaar in het wat meer oostelijk gecentreerde klasse 3B te spelen hadden we wel weer zin om een seizoen met korte reisafstanden in het noorden te spelen. Tijd voor een uitwedstrijd tegen Hardenberg dus. Enthousiasme voor het begin was weer goed te vinden. De teamapp werd volgeblazen met passievolle en emotionele voorbereiding. Uiteraard mocht deze enthousiasme dan ook gepaard worden met een teambuilding exercise op de vrijdagavond. Na een mooie avond pizza, bier en snelschaken met 5 spelers en 1 bankzitter kon het niet meer mis gaan.

Door naar de wedstrijd zelf. Ik mocht zelf op bord 4 plaatsnemen tegen Richard Hendriks. Na de zomerstop had ik niet direct zin om complexe stellingen uit te rekenen dus koos ik voor een simpel begin. Mijn tegenstander speelde de eerste 7 zetten a tempo mee en ik moest even een paar minuten nemen om me te bedenken hoe ik de opening überhaupt speel. Daarna was het nadenken ook snel voorbij. Ik bood mijn tegenstander de kans aan om een complexe variant in te gaan. Werd afgewezen. Daarna bood ik hem de keuze tussen het inleveren van een kwaliteit of zetherhaling. Eindstand is dat we 17 zetten hebben geschaakt en vanaf half 2 van de buitenlucht mochten genieten. ½ – ½

Ongeveer 2 uur later was Jordi op bord 8 klaar. Hij mocht het opnemen tegen Feline Waardenburg. Na wat leek op een vrij gunstige voortzetting met zwart mocht Jordi een pion snoepen. Helaas was het vervolg alles behalve simpel en had hij zich in de complexiteiten verrekend. Toen het hem in een mindere stelling ook niet lukte om een eeuwig schaak te vinden mocht hij op termijn toch de hand schudden. 1½ – ½ achter

Daarna was Niels klaar op 5 tegen Marlinde Waardenburg. Na zijn succesvolle avonturen in Dieren besloot hij deze uit te breiden in Hardenberg. Het zag er vrij goed uit tot het er niet meer goed uit zag. Verder was Niels zo schappelijk om zelfs persoonlijk commentaar te leveren, namelijk: “Ik kwam heel chill uit de opening. Was iets te gretig op e6, had ik beter achter de hand kunnen houden. Daarna was het gelijk, tot het niet meer gelijk was maar tegenstander had niet genoeg tijd om de kill te vinden”. 2 – 1 achter

Het werd tijd voor een gelijkmaker en Pieter was op bord 2 wel bereid dat voor ons aan te leveren tegen Ludger Hollmann. Vrij vroeg in de opening wist hij zijn a voor de b pion te ruilen en vervolgens ook nog een verdubbeling op de f lijn voor zijn tegenstander te creëren. In een vrij complexe stelling met een overwegend tijdvoordeel wist hij toch zijn tegenstander uit te manoevreren wat uiteindelijk tot de winst leidde met een mooie mat in 4 misberekening die zich gelukkig ook tot een concrete mat in 8 wist te manifesteren. 2 – 2

Helaas werd dit geen omkeerpunt. Elias mocht op bord 7 tegen Jan van der Veen voor het eerst in anderhalf jaar weer eens de schaakstukken aanraken. Helaas waren de eerste 2 pionnen die hij aanraakte de e- en f-pion en koos hij voor een koningsgambiet. Vol vertrouwen schoot hij daarna op zet 6 een uur in de denktank om te realiseren wat hij zojuist heeft gedaan of de brakheid weg te werken of een combinatie van deze twee. Hij moest vrij vroeg een kwaliteit en een pion inleveren, wat uiteindelijk leidde tot een toreneindspel met van zijn kan een c- en d- pion. En voor zijn tegenstander een a-, b-, c- en d-pion. De tellende lezer kan vast een juiste aanname maken over hoe deze partij eindigt. 3 – 2 achter

Kort daarna verloor ook Wouter zijn partij op bord 6 tegen Caroline Slingerland. Hij kwam een kort tijdje goed uit de opening maar de volgende keer dat ik keek mistte hij opeens een kwaliteit. Hij heeft nog lang doorgevochten en heeft een tijdje samen met Elias een 4-2 pionnen achterstand proberen te keepen maar het mocht uiteindelijk niet baten. 4 – 2 achter
Dan was het dus aan Sjoerd en Edim om beide op winst te spelen in, wat op beide borden op dat moment leek, gelijke stellingen.

Sjoerd begon al een week voor de wedstrijd door zichzelf op bord 1 tegen Holger Lehmann te plaatsen. De gegeven verklaring was “Wil wel even duidelijk maken dat ik op 1 ga zitten om hopelijk hun kanon weg te snoepen, niet omdat ik denk dat ik beter ben dan iedereen”, gevolgd door “Niet alleen iig”. Dat moet je dan uiteraard nog even waarmaken. Sjoerd begon zoals beloofd met snoepen, en kwam vrij snel tot een mooi ruimtelijk en structureel voordeel. Toen duidelijk werd dat hij op de winst moest spelen lukte het hem zelfs om ook nog even een pion mee te snoepen om de kansen te vergroten. Helaas kon hij in dit in het eindspel niet waarmaken en wist zijn tegenstander af te wikkelen naar een ongelijk loper eindspel waar niks meer uit te halen viel. 4½ – 2½ achter

Toch nog even aan Edim om een poging te doen de eer te redden op bord 3 tegen Johan Offringa. Edim en ik besloten het heel makkelijk te maken voor onze tegenstanders door elkaars repertoire te spelen, om elke vorm van verkeerd voorbereiden uit de weg te gaan. Het zag er lange tijd vrij comfortabel uit voor Edim. Maar nadat hij een remise-aanbod af moest wijzen begon het er toch wat lastiger uit te zien. Uiteindelijk wist hij af te wikkelen naar een paard tegen loper eindspel wat in zijn voordeel leek te werken. Echter kon zijn tegenstander door een misrekening van Edim’s kant (blijkbaar mag elke speler toch maar 1 zet per keer doen) tegelijk promoveren en via wat nare tussenschaakjes nog een tweede gevaarlijke vrijpion hard naar voren drukken. 5½ – 2½ is dus de eindstand.

Helaas een wat jammer begin van het seizoen op wedstrijd gebied, maar verder zat de sfeer er wel weer goed in. Achteraf mochten we nog gezamenlijk met het tweede (weer) pizza’s en bier consumeren, wat leidde tot mooie discussies, veel analyse en vooral veel klassiek geouwehoer. Volgende keer doen we hetzelfde maar dan met wat meer winstpartijen.

Verslag door Kenneth