Author: SISSA 1 NOSBO

Nosboppers halen maximale buit tegen jeugdig Assen

Nosbo finalegroep, het is eindelijk zo ver. Nu gaat het echt om de knikkers. De beste 4 teams van de Nosbo die uitmaken wie die felbegeerde klok mag toevoegen aan het clubmaterieel. En dan beginnen we al met een matchpuntje voorsprong doordat Assen en GC1 4-4 hadden gespeeld in de 1e fase. Het devies voor deze avond was dus winnen van Assen zodat we in de titanenstrijd met GUC voldoende hebben aan 4-4. Maar Assen is natuurlijk niet een team dat we moeten onderschatten.
Toen de Assenaren aankwamen zetten zagen we een mix van bekende en onbekende jeugdige gezichten. Maar wat vooral op viel was een aantal ontbrekende gezichten. Helaas was het Assen niet gelukt om in de sterkste opstelling op te komen dagen. Maar het jeugdtalent dat ze meegenomen hadden kan natuurlijk ook verraderlijk uit de hoek komen. Enfin, op naar de partijen.
Ikzelf was snel klaar. M’n tegenstander leek zichzelf te uittransposeren in de opening en moest ineens normale theorie gaan spelen. Dit leek niet z’n bedoeling en tot overmaat van ramp blunderde hij een volle toren op zet 10. Foutje moet kunnen, maar bij schaken heeft het helaas wel gevolgen. 1-0
Wouter mocht ietsje later aan het bier. Hij leek al steeds net de betere zet te vinden en toen zijn tegenstander een stuk verloor werd ook daar de handdoek in de ring gegooid. Dat er stiekem nog een verdediging in zat zullen we maar even verzwijgen. 2-0
Twee snelle puntjes zijn natuurlijk fijn, maar toeschouwers Justin, Ytzen, en Kevin moesten wel toezien hoe ze al een kwart van de wedstrijd gemist hadden toen ze rond 9 uur kwamen aankakken. Gelukkig konden ze aanschouwen hoe het er op de andere borden ook best rooskleurig uit zag.
Olaf won vroeg in de opening een belangrijke centrumpion. Ruilde rustig af naar een gewonnen eindspelletje en tikte die vakkundig uit. Uit het boekje dus. Dat hij ergens een vol stuk blunderde met een toch niet al te moeilijk trucje zullen we maar even verzwijgen. Z’n tegenstander zag het gelukkig niet. Misschien hielp de ratingintimidatie. 3-0
Maarten had een puike pot. Hij kon lekker losbeuken op de vijandige koningsstelling, en dat zijn het soort stellingen waar Maarten normaal gesproken wel raad mee weet. De aanval werd geconverteerd naar een kwal voorsprong. Er kwamen nog wat pionnen bij en het eindspel werd soepel uitgetikt. 4-0
Aan Kenneth om het winnende puntje binnen te tikken. Maar we zullen maar even verzwijgen dat dat absoluut niet van harte ging. Hij won ergens een pion, maar was wat nonchalant over de aanvalskansen van zijn tegenstander die dit op leverden. Hij had ongetwijfeld ergens keihard moeten verliezen, maar het zware stukkeneindspel wat op het bord kwam was ook niet eenvoudig voor beide kanten. Kenneth mocht zich in z’n handjes knijpen dat hij er uiteindelijk met slechts een pion minder uit kwam. Daarna was het aan zijn tegenstander om Kenneths aanvalskansen te onderschatten. Badabing badaboem. 5-0
Gertjan kwam goed uit de opening. Maar toen hij ergens gulzig een pionnetje opslurpte in plaats van gewoon voor positioneel voordeel te gaan, begon z’n stelling er af en toe wat krakkemikkig uit te zien. Een chaotisch schouwspel volgde, waarbij we maar zullen verzwijgen dat het ergens objectief zeker verloren zou moeten zijn geweest voor GJ. Het was ook hier echter alles behalve eenvoudig, en toen alle rook was opgetrokken bleek het extra pionnetje doorslaggevend. Heeft hij toch gelijk gehad. 6-0
Mathijs had een modelpot. Alles klopte, en het was nog leuk om naar te kijken ook. Maar laten we dat maar even verzwijgen voordat die vent naast z’n schoenen gaat lopen. 7-0
Tot slot Edim, om de genadeklap uit te delen. Hij kwam sterk uit de opening en deed dingen met de zwarte velden van zijn tegenstander waar de honden geen brood van lusten. Eigenlijk is het bizar dat deze partij nog tot de late uurtjes duurde. Maar dat was ook zeker de verdienste van zijn tegenstander, die zich als Houdini wist los te maken uit de bind. Dit koste wel de nodige tijd op de klok en het resulterende eindspel moest vrijwel in z’n geheel op increment worden gespeeld. Dan heb je met Edim nou net de verkeerde tegenover je zitten. 8-0
We hadden natuurlijk een ratingoverwicht, maar 8-0 in de finalepoule is wel heel overdreven. Gezien de partijen was het ook zeker niet nodig geweest, maar soms heb je van die dagen dat alles de goede kant op valt. De bordpunten maken niet echt uit voor de clash met GUC, maar het helpt natuurlijk wel voor het zelfvertrouwen. Wie weet werkt het ook wel intimiderend op GUC. Gelukkig hebben we alle smetjes op de wedstrijd vakkundig verzwegen.

(Sjoerd Rookus)

Verslag Lewenborg – nosboppers 22 januari

Ik ben lid van de generatie die niks meer gewend is en overal over jankt. De millenials. Daarom vind ik Lewenborg uit ook een rot-end fietsen. Dus: opladen is vereist. Eerst in htje en dan, de amper 5 km fietsen later, bij Edim aan de Bosnische specialiteitendis. Bereid met zorg, toewijding, kunde, liefde. Niet door Edim zelf dus, dat moge voor zich spreken, maar door zijn vrouw. En waanzinnig lekker! En veel! En lekker! Had ik al gezegd dat het lekker was? Dat was het.

Rozig bewegen we ons naar het dok. Zorgen maken doen we ons niet. Vorig jaar werd 8-0 en de afvaardiging is praktisch hetzelfde. Alleen Koentje L hebben we thuisgelaten. Dachten we, maar ook hij zoekt ons nog even op. Dan is het feest echt compleet.

Totdat Roor (8) en Wouter (7) snel naar remise bewegen en ik het mezelf (6) wel erg moeilijk heb gemaakt omdat ik zo nodig eens iets positioneels wilde doen. Dat gaat dus niet helemaal zoals het moet op de lage borden. Gelukkig gaat Olaf (5) duidelijk winnen. Dat weet hij zelf lang niet zeker, maar ik wel. Zijn rammende aanval gaat dwars door de panty van de koningstelling rechtstreeks naar de climax van een eerste SISSA punt.

Die mag ik alleen vervolgens weer inleveren. Een stuk of 5 rukkers achter elkaar in het middenspel blijken er toch wat te veel. Zeker als je tegenstander het vervolgens allemaal netjes uitschuift.

Gelukkig maakt Mathijs (2) inmiddels ook remise. Zijn stelling leek me lang wat penibel, maar Jelic’ afwikkeling is niet helemaal zuiver. Da’s mooi, want het scheelt dure punten die Lewenborg moet inleveren op de borden van Edim (1) die handig inspeelt op een tweetal blunders van zijn tegenstander in een middenspel en Benno (4) die datzelfde doet blij de blunder van zijn tegenstander in het eindspel.

Rest Gertjan (3), die na een ijzersterke partij ook het punt binnenhaalde. Weliswaar vond het siliconenvriendje achteraf nog wel een paar remise varianten, maar die ga je alleen zien als je het door hebt.

Eindstand 2,5-5,5. Team wint, wij blij. Maar wel een takke-end naar huis zeg.

Afgelopen vrijdag, op een gure, koude avond stond de tweede ronde van de Nosbo competitie op het programma. Nadat de eerste ronde een 8-0 overwinning opleverde, keken we met gepast vertrouwen uit naar de tweede wedstrijd. Dit keer tegen een tegenstander die op papier behoorlijk aan ons gewaagd zou moeten zijn, wat later ook het geval bleek. Voor de wedstrijd werd er nog een klein biertje gedronken in Htje, waar een viertal mannen op zekere leeftijd zich bezighield met een puzzel op het demonstratiebord. Een van hen vertelde dat hij er de hele nacht niet van geslapen had. Toen ik ongeveer een half minuutje later liet zien hoe het mat in 4 was, was de man dermate gelukkig dat hij alle aanwezigen een gratis drankje aanbood. Dat begint al weer goed. Vervolgens tegen zessen richting Italia, voor een pizza met zes van de acht spelers. Of, in het geval van Sjoerd en Gertjan, een pasta. Dat bleek geen gelukkige keuze, want de pastas werden pas geserveerd toen de rest de pizza al op had. Dan maar een extra biertje om de tijd te doden. Toevallig zaten de Sisters een paar tafels verderop. Tot verbazing van de niet-Sissanen om ons heen kwam Aurore vragen of een van ons de rest van haar pizza nog wilde. Nog vreemder keken ze toen Sjoerd daar gretig gebruik van maakte. Zal er ook wel raar uit gezien hebben.

Na de maaltijd kwamen we ruim op tijd in het denksportcentrum aan, waar ook het tweede, vijfde en de Sisters speelden. Volle bak dus. Toen alle tafels, borden, stukken en klokken klaarstonden, werd Sophies woord van welkom vakkundig gekaap door Govert om het Chessfestival nog eens te promoten. Carl werd gebombardeerd tot wedstrijdleider, waarna de partijen konden beginnen. Vrijwel direct mocht Carl aan de slag, omdat een van de klokken, en vervolgens het vervangende exemplaar ook, niet werkte. De derde deed het gelukkig wel. Of het er iets mee te maken had weet ik niet, maar Benno bood vervolgens binnen het kwartier remise aan, wat Govert enigszins verward afsloeg. Dan de partijen:

Edim zat op een, mede omdat we hadden gezien dat Geon daar de eerste ronde gespeeld had en Edim beloofde dat hij wel van hem zou winnen. Geon was echter afwezig en Adrian Clemens zat op 1. Edim heeft zich naar eigen zeggen alsnog goed vermaakt. Echter werd hij wel, op een enkele gemiste kans na, vrij vakkundig van het bord geschoven: 0-1.

Kenneth mocht het op bord twee laten zien met de witte stukken tegen Mathijs Huiskes. Zoals Kenneth dat doet speelt hij op een zeker moment g4, waar dat eigenlijk niet lijkt te kunnen. Maar goed, wat weet ik er ook van. Zijn tegenstander durft de pion niet te nemen, dus dan zal het wel kloppen. Nadat er een heleboel stukken geilimineerd worden staat Kenneth ineens een loper voor: 1-1.

Op drie zat Gertjan, die tegen Edwin Zuiderweg een boel pionnen op zijn koning af zag komen. Gertjan was echter blijkbaar niet onder de indruk en speelt behoorlijk sneller dan de tegenstander. Met een klein uur meer op de klok lijkt Gertjans koningsaanval juist de snellere te zijn. Van de ontknoping heb ik niet alles meegekregen, maar het resulteerde in een snel punt: 2-1.

Bij Sjoerd zag het er na een tijdelijk pionoffer heel lang positioneel erg prettig uit. Ongetwijfeld had er ergens meer in gezeten, maar uiteindelijk dwong de tegenstander met eeuwig schaak toch een remise af: 2,5-1,5.

Benno had met zijn vroege remise-aanbod wellicht wat verwarring gesticht, maar Govert kwam ogenschijnlijk prettig uit de opening. Benno had weinig ruimte voor zijn stukken en zetten waren moeilijk te vinden. Normaal zou je zeggen dat het dan helpt om er zoveel mogelijk te ruilen, maar het eindspel wat daaruit volgde was lastig, zo niet onmogelijk te verdedigen: 2,5-2,5.

Ikzelf speelde net als vorig jaar tegen Luka Jovanovic. Wederom een gambiet, wat ik deze keer minder slecht verwerkte dan vorig jaar. Zo ongeveer de hele avond keek ik tegen een prettig voordeel aan. Echter wist ik dit in tijdnood niet om te zetten naar een punt, maar moest ik genoegen nemen met een halfje: 3-3.

Olaf speelde naast mij tegen Saveliy Jakovlev. Een nieuw gezicht in de groningse schaakscene, die ook nog geen knsb rating had. Dat vond Olaf reden genoeg om van zichzelf te verwachten wel even van hem te gaan winnen. Dat bleek vies tegen te vallen, getuige de partij die er lange tijd erg vervelend uit zag. Uiteindelijk hield Olaf het echter goed genoeg bij elkaar om in het eindspel toch nog behoorlijke kansen te krijgen. Daarin werd aan beide kanten een dame gehaald en vervolgens eindigde het toch in een puntendeling: 3,5-3,5.

Blijft nog over: Niels op acht. Niels staat toch redelijk bekend om zijn dubieuze openingen en opportunistische spel met veel gekkigheid. Vandaag was daar echter weinig van te merken, aangezien er al redelijk snel een toreneindspel met acht pionnen aan beide kanten bereikt werd. Objectief mag waarschijnlijk geen van beiden dat verliezen, maar na lang gemanoeuvreer en een paar goed getimede breek-zetten wist Niels er toch met zijn torens doorheen te komen: 4,5-3,5.

Met deze zwaarbevochten overwinning houden we de koppositie vast. Aangezien de volgende wedstrijd pas eind januari is, zal dat ook nog wel even zo blijven. En hopelijk daarna natuurlijk ook. Zoals te doen gebruikelijk werd de overwinning nog even goed gevierd in de kroeg, waar er nog veel geanalyseerd, geblitzt en gedronken werd. Op naar de volgende.

Ole Ola!

Door Wouter

Afgelopen vrijdag stond voor de Nosboppers de laatste wedstrijd van de poule op het programma, thuis tegen DAC. Nadat we eind janurai ook de vierde wedstrijd in een overwinning hadden omgezet werd er al voorzichtig geopperd dat de eerste plek nu wel binnen was. Bij nader inzien bleek dat we wel degelijk nog minimaal een punt nodig hadden om hier zeker van te zijn. Uiteraard spelen we om te winnen, maar wel goed om in het achterhoofd te houden. Zeker toen bij het invetariseren wie er zouden willen spelen bleek dat het halve team op vakantie zou zijn. Dit gaf de gelegenheid aan Diederick en Justin om met hun debuut voor nosbo 1 ons achttal te complementeren.

Voor de wedstrijd stond de traditionele pizza bij Italia op het programma, gecombineerd met een gepaste hoeveelheid gerstenat. Hier werd een interessante weddenschap bekend gemaakt tussen Justin en Niels. Laten we het er voorlopig maar op houden dat ze allebei graag als eerste klaar wilden zijn. Bij aankomst in het DSC realiseerde ik me dat dit de eerste wedstrijd was waar ik zelf de taken van het teamleiderschap op me moest nemen. Na een beetje zoekend rondkijken vind ik een willekeurig papiertje dat vanaf dat moment het wedstrijdformulier is. Bij het opschrijven van de opstelling deelt de captain van Delfzijl mee dat ze slechts met zeven spelers zijn afgereisd. Jammer voor Gertjan, maar wel een eerste punt voor Sissa. Gelukkig was er in de persoon van Remco nog een toeschouwer gekomen, dus konden ze elkaar geschelschap houden.

Dan de partijen. Op bord 1 wilde Edim de trend van zijn seizoen ombuigen door weer eens een lekker potje te winnen. Hij kreeg 1.Pf3 tegen en zei achteraf dat je dan met zwart zelden je gewone repertoire op het bord krijgt. Edims remedie was een soort Hollands, waar hij vroeg de kans greep om f4 door the schuiven. Daarna stond wit de rest van de partij klem. Edim wilde het eigenlijk nog heel lang en positioneel uitschuiven, maar toen hij een winnende combinatie vond speelde hij dat toch maar en schreef zo een punt bij.

Bord 2 werd leeg gelaten, op 3 speelde Sjoerd. Dit ging in mijn ogen lange tijd (zo lang dat de rest van het team al klaar was) redelijk gelijk op. In een eindspel met zware stukken had zijn tegenstander een zwakke b-pion en Sjoerd een gedekte vrijpion in het centrum. Ik zag niet direct hoe doorslaggevend dat zou zijn, maar Sjoerd wist er wel raad mee en trok de partij uiteindelijk over de streep: 3-0.

Ikzelf had op 4 de witte stukken en kreeg een Portugees (volgens mij heet dat zo) gambiet tegen in de Scandi. Mijn ervaring is dat ik daartegen in blitzpartijen regelmatig in 15 zetten mat sta, dus ik besloot de meest kritieke varianten uit de weg te gaan. Mijn tegenstander was daar niet van gediend en offerde dan maar een vol stuk. Hij had goed gezien dat ik aan het eind van de rit mijn dame verloor, maar voor twee torens en een paard is dat het niet helemaal waard. Toen twee zetten later ook zijn laatste paard verloren zou gaan geloofde hij het wel: 4-0.

Op bord 5 speelde Niels zijn Kalashnikov en bleek hier wat meer van te weten dan de tegenstander. Nadat Niels zijn plan met f5 mocht uitvoeren werd wit rap teruggedrongen. En zoals Niels dat doet beeindigde hij de partij met een vies trucje wat damewinst zou opleveren: 5-0. Na de partij snelde Niels naar Ria om een versnapering voor Justin te halen, die met frisse tegenzin in een teug achterover gewerkt werd.

Bord 6 was voor Justin, die na lang wikken en wegen toch weer voor zijn Weense opening koos. Dat pakte goed uit en al na een paar zetten werd er een pion gewonnen. Vervolgens werd deze echter ook weer heel vakkundig teruggegeven, waarna de partij een stuk onduidelijker werd. Als er dan ook nog een mafkees komt die zegt dat je je bier moet atten ben ik er niet helemaal gerust meer op. Justin kon er blijkbaar wel tegen en wist de partij te winnen: 6-0.

Op bord 7 was Kenneth op jacht naar de topscorerstitel, aangezien hij de enige speler was met 4 uit 4. Op voorhand zou je zeggen dat dat ook wel moet gaan lukken, gezien het ratingverschil zo’n 700 punten was. Kenneth won eerst een pion, en toen nog een en viel veel later leken Kenneths pionnen rustig naar de overkant van het bord te schuiven. In de analyse werden pogingen gedaan om acht keer te promoveren, maar dat leek nog wel voorkomen te kunnen worden. Hoe dan ook, Kenneth heeft zijn 5 uit 5 te pakken.

Bord 8 was voor invaller en tevens debutant Diederick. Wellicht hadden onze invallers samen voorbereid, want ook hier kwam een Weens op het bord. Diederick had een simpel en doelgericht plan: gewoon mat zetten. Hij speelde zijn stukken naar de koningsvleugel, lokte wat zwaktes uit en na een slimme rooklift viel er voor zwart weinig meer te redden. Toen mat ondekbaar was werd ook hier opgegeven en was de perfecte score compleet.

Toen onze 8-0 binnen was moesten we nog ongeveer een uurtje wachten op Olaf, die voor het tweede aan het strijden was om de eer te redden. Helaas lukte dat uiteindelijk net niet en eindigde die wedstrijd gek genoeg ook in 8-0, maar dan dus niet voor Sissa.

De avond werd zoals te doen gebruikelijk afgesloten met wat verdere analyses en vooral veel gezelligheid in Htje. Na even na te genieten mogen we ons nu op maken voor de finale poule, waarin we ons hopelijk kunnen revancheren voor vorig jaar. Ik heb er in ieder geval alle vertrouwen in.

Ole Ola!

Verslag door Wouter

We schrijven een lauwe grauwe januaridag. De verwachtingen over de speellocatie van tegenstander HSP-Veendam (“De Kern”, Hoogezand, bier voor 2 euro) worden in de nieuwe bolide van Carl door Maarten, nog nakauwend op zijn vegaburger (“eng hoe het op vlees lijkt”) vast hooggespannen: “ik kom er al jaren. De spelers wisselen nog wel eens, maar de rokende kantinejuffers blijven hetzelfde.”

Bij de ingang worden we niet teleurgesteld. “Is het blikje wel leeg?” klinkt een flink geasfalteerde, maar niet onvriendelijke stem. Bewijs wordt met omdraaien geleverd en met een hoofdknik aanvaard. We hebben toegang tot de speelzaal mense!
Eenmaal binnen blijkt dat we te vroeg zijn. Da’s natuurlijk niet wat de tegenstander van ons verwacht, dus we vinden het allemaal maar moeilijk om ons een houding te geven. Gelukkig worden we al gauw op ons gemak gesteld, als we het zoetgevooisde geknauw van een clubgenoot op de gang horen. Luuk, lid van zowel SISSA als onze tegenstander meldt zich als toeschouwer en begint prompt aan de studie van een paar van de 60 memorabele partijen van Fischer.

Als ook de laatsten van HSP aanwezig zijn gaan de klokken aan. In bordvolgorde 1-8 is de opstelling:
Mathijs (wit)
Gert Jan
Kenneth
Sjoerd
Niels
Wouter
Maarten
Carl

Na ongeveer 3 kwartier is de eerste partij beslist. In ons nadeel helaas. Carl mist na overtuigend beginspel een winnende pionzet. Dat is niet het laatste van de missers, want hij laat ook een paardvork toe voor een volle toren. Hij krijgt er nog een stuk voor terug, maar moet ook 2 pionnen inleveren. Bij die achterstand in materiaal gelooft Carl het wel. Veendam krijgt het punt, Carl krijgt een slap handje voor de moeite. 1-0.
Kenneth maakt even later gelijk in een partij die helemaal naar zijn zin verliep. In chronologische volgorde:
– Kenneth speelt zijn vaste openingsrepertoire
– krijgt een structuurvoordeel
– krijgt een 3-zettencombinatie voor kwalwinst
– kan dames afruilen
– mag het winnende eindspel door opgave niet uitschuiven.
Een formule die hem dit seizoen geen windeieren legt. 1-1

Ik speelde een overzichtelijke partij, al deed ik iets in de opening niet helemaal goed (sorry Mathijs). Ik kwam ermee weg naar een gesloten stelling met het loperpaar. Wat geschuif verder liet mijn tegenstander een achtergebleven zwakke pion toe en kon ik een rij openbreken en veroveren. Praktisch in zetdwang en 2 zetten voordat de zwakte verzilverd kon worden bood mijn tegenstander remise aan. Ik vrees dat ik wat onsportief heb gegnuifd en afgewezen (nogmaals sorry Kor!). Ongeveer 10 zetten later stond ik 2 pionnen voor. Ik moest het nog even laten zien, maar toen een eindspel met een kale koning tegen een toren onvermijdelijk werd gaf mijn tegenstander op. 1-2

Mathijs speelt dezelfde opening wel zoals het hoort. Het leidt tot een gesloten stelling waarin Mathijs alle breekzetten en een mooi ruimtevoordeel op de damevleugel in handen heeft. Zijn paard wordt op een mooie plek geparkeerd en gaat samen met toren en dame op de achtergleven pion van zwart drukken. Het een en ander leidt tot positioneel geschuif totdat zijn tegenstander een pion en structuur weggeeft. Als 2 zetten later duidelijk wordt dat Mathijs rock solid staat en nog een pion gaat op snoepen geeft zijn tegenstander sportief op. 1-3

Sjoerd maakt remise. Ik zou wel willen uitleggen hoe dat komt, maar dan ben je anderhalf uur bezig dit te lezen. Ok een poging dan. Vroege pionnenrammerij op de damevleugel geeft een open stelling. Sjoerd plant een paard middenin de stelling van wit, dat niet lekker gepakt kan worden. Als zijn paard uiteindelijk weggejaagd wordt lijken zijn lopers alle ruimte te krijgen. Sjoerd verkiest eerst echter een extra paardzet, waardoor hij er eigenlijk net niet handig gebruik van maakt. Beide spelers maken daarna gebruik van de ruimte op de damevleugel en beiden komen er niet door. Het komt uiteindelijk tot een slachtpartij die slechts een licht stuk, vier pionnen en de koning beiderzijds bespaard blijft. Er is geen zicht meer op een voordeel en ze zullen moe zijn geweest van het houthakken. 1,5-3,5

Wouter speelt een strakke pot, al had hij dat naar eigen zeggen niet door. Zijn tegenstander liet al vroeg een pion pakken door de dame, waarschijnlijk in de veronderstelling dat deze vergiftigd was. Wouter wist wel beter, of niet, maar het kon gewoon. Hij mag vervolgens alles afruilen behalve een toren en een loper met nog steeds een pion voor. Zijn tegenstander biedt ergens tussendoor nog remise aan, dat wordt afgeslagen. “Dat dacht ik al”, krijgt Wouter te horen. Het maakt in de nazit wel wat los bij de rest, maar Wouter blijf er stoïcijns onder, ruilt de lopers ook nog af en loodst een vrijpion naar de overkant. 1,5-4,5

Van de partij van Gert Jan heb ik niet veel meegekregen tot het einde. Een globale blik (ook op de computer analyse) geeft een beeld van wat kansjes voor wit, maar dat die niet worden aangegrepen, waarna hij het spel steeds meer naar zijn hand weet te zetten. Zijn tegenstander kiest er uiteindelijk voor om twee stukken voor een toren aan te bieden en daar heeft Gert Jan wel oren naar. Het leidt tot een eindspel met 2 paarden, een pion meer en een betere structuur, voor de schamele prijs van een toren. De koning is volkomen veilig. De twee paarden kunnen drukken op een vastgezette geïsoleerde witte pion. En na paard e4 heeft de witte koning geen velden meer. Dus offert de zwarte toren zich en is het pat. Truukje van de avond gaat helaas naar de tegenstander. Leuk voor hem, spijtig voor Gert Jan. 2-5

Maarten lijkt niet gerustgesteld in de wetenschap dat we al gewonnen hebben. Kan ik me wat bij voorstellen want zijn tegenstander deed goeie zetten, ook al nam hij het initiatief nooit echt over. Maarten grijpt zijn kans als zijn tegenstander tot drie keer een overtuigend lijkende breekzet niet speelt en komt in een gewonnen eindspel. Vanwege weinig tijd doet hij toch nog een remisezet. De stelling werd echter niet naar remise geconverteerd omdat zijn tegenstander, eveneens in tijdnood, als nog pionwinst toelaat. Ik moet nog zien hoe Maarten de randpion naar promotie wil loodsen met alleen een paard, maar zijn tegenstander hoeft dat niet en geeft op. 2-6.

Als versbakken winnaars gaan met een goed gemoed bijna voltallig naar htje. De analyse van de partij van Sjoerd is buitengewoon diepzinnig. Denk ik. Het duurde in ieder geval langer dan de partij zelf, dus het kan haast niet anders. Misschien bleef het tweede daarom wel weg. Had niet gehoeven want verder was het gezellig, dacht ik toen ik de deur om half 3 achter me dichtdeed. Schaken is mooi.

Verslag door Niels

Ik kan niet schrijven over het voorafgaande aan de wedstrijd, aangezien ik, niet in stijl, afwezig was bij het pre-wedstrijd-getafel. Toch moet ik er iets over zeggen, want naar ik begreep was er hier al spraken van goede sfeer. Hetgeen de toon zette voor de rest van de avond.

We mochten aantreden, in sterke en voltallige opstelling, tegen de GUCCERS van toen. De jonge garde zit in GUC 1, de mannen van een paar generaties eerder zitten in GUC 2. Niet geheel onterecht, als je het succes van GUC 1 vorig jaar zag, maar veel zwakker is het tweede niet. Ook niet dan wij deze avond, dus het beloofde een spannede wedstrijd te worden. Maar, zoals gezegd, waren de voortekenen goed. De sfeer was gezet zullen we maar zeggen, en na het vieren van de vrijdag en Caissa kwamen de punten haast vanzelf onze kant op rollen.

Op het bord van Wouter en Niels hadden we een duidelijk ratingnadeel en zwart. Maar beide heren hadden zich goed voorbereid en speelde vol bravoure. Wouter kwam geen moment in gevaar en kon heel vroeg een halfje bijschrijven. De voorzitter kwam kortstondig in gevaar, maar toonde veel meer spelliefde en plezier dan tegenstander Hulshof. Hij had het dan ook wel verdiend om er op het eind zelfs nog met de winst vandoor te gaan. Dat gebeurde niet, maar wel een verdienstelijke remise tegen 2100+.

Van goed, naar slecht, naar nog beter. Dus eerst het slechte helaas. Maarten gaf van te voren al aan niet te kunnen schaken (iets met ander dingen aan het hoofd). Maarten is dan ook de beroerdste niet om er alles aan te doen zijn gelijk te bewijzen. Dus hij speelde een vreselijke pot. Jammer! Want het is altijd fijn om Roor erbij te hebben. En nog fijner om hem te zien winnen.
Daarmee zit het slechte er wel op. In niet chronologische volgorde hebben we een 2-1 achterstand. Daar doen we vlug wat aan.
Ikzelf trof op 1 een geinende Govert (“O heb je praatjes, Koen?,” of iets van die strekking), die mij graag aan wilde pakken in een Londen. Daar kreeg hij de kans echter niet voor. Met wat flauwe zetten schoof ik de boel dicht om me vervolgens op de damevleugel te richten. Daar had ik nog wat flauwe, en een paar scherpe, zetten nodig om een kwal en later de partij te winnen.
Op de borden naast mij zag ik kwaliteit die ik niet altijd in de Nosbo zie. Edim en Clemens deden wie het hardst kon snuiven en kuchen, wie het hardst kon positioneren en wie het zelfverzekerst was. Dat laatste wint Edim vaak, en deze keer had hij ook wel een beetje gelijk volgens mij. Maar verder dan remise kwam hij niet. 2.5-2.5 dus.

Ondertussen waren er sirenes te horen vanaf bord 6, alwaar de volledige stukkenset van ene Zuiderweg uitgeput en knock-out in de touwen lag. Kenneth had eerst de paarden van Edwin de hele breedte van het bord over gejaard, om vervolgens Edwins zware stukken als een soort bokjes op de zevende rij op een rijtje te zetten. Klaar om op hun kloten te krijgen. Dat geschiede ook toen Kenneth zijn eigen zwaar geschut in stelling had gebracht en de g-lijn open had gewerkt. Een voorsprong!

Dan de absolute toppers van de avond. Fonsie-Fons kreeg op zijn broek van Sjoerd. Dat moest ook wel, na het debacel dat hij had veroorzaakt de zaterdag ervoor (Wat zal Carl Sjoerd dankbaar zijn) met het verstoppen van de stukken voor de KNSB teams van SISSA. Goed, echt genieten in ieder geval. De stelling was constant onduidelijk, maar dat vindt Sjoerd wel lekker. Hij won dus, en daarmee was de overwinning van het team ook binnen.
Topper 2 was niemand minder dan onze ene helft van het teamleidersduo, Mathijs! Mathijs schoot een bird zo hard uit de lucht, dat je zou denken dat hij nooit heeft kunnen vliegen. positioneel en tactisch raasde hij over Hendriks heen. Puur kwaliteit.

Zo eindigen we met 5.5-2.5 en is er een verslag.

Koen

10 november 2023

Het is echt weer novemberweer als we de jassen uitdoen in de pizzeria. Wat onenigheid over het zittingsarrangement leidt tot een minidrama, leidt tot een major drama, leidt tot vertrek van een teamlid. Laatste pogingen van de teamleider en ondergetekende ten spijt kan er geen vervanging worden geregeld en zo vertrekken we met 7 man richting Winschoten.

We worden warm ontvangen. Letterlijk, de speelzaal kolkt. Het zal de spanning zijn. Aanschuiven, klok aan, eerste twee zetten, biertje open. Tijd voor de eerste ronde NOSBO!

Die is voor mij van korte duur, want op zet 9 maakt mijn tegenstander een fout en kan kiezen voor mat of een lange pot tegen een kwaliteit, twee pionnen en een stelling minder aankijken. Hij opteert voor het eerste en de gelijkmaker is na even een kwartier een feit. 1-1.

Jorn scoort het volgende punt. Het team en zijn tegenstander zag hem in de opening een stuk achterkomen, maar het bleek een gewiekste val die dwong tot een gewonnen eindspel. Na nog een stuk of 30 zetten schuiven werd de 1-2 bijgeschreven.

Koen maakte er 1-3 van met een stukoffer dat er al enig tijd in zat en op het juiste moment ingezet werd. Dit na een comfortabel potje waar de tegenstander de verkeerde stijl koos tegen Koens openingkeuze.

Mathijs speelt een cleane pot. Wint een centrum, buit dat uit en vernietigt structuur bij de gerokeerde koning. 3 zetten later staat er 1-4 op het scorebord.

Dan wordt het spannender. Wouter staat de hele pot ruim (volgens mij zelfs een stuk) voor op SISSAanse bekende David. Hij laat zich alleen truuken door een paard zetje, waarna hij zijn dme voor 2 stukken op moet geven. Maar dat zijn wel 2 paarden waarmee hij een waterdichte verdediging op kan zetten, aldus Wouter. Zijn tegenstander de kt er ook zo over en biedt in tijdnood remise aan dat Wouter dankbaar aanvaardt. 1,5 – 4,5. Overwinning is binnen.

Edims pot maakte 2,5-4,5. Jammer. Stond al een tijdje onder druk op het bord. Verder ook wat ziekjes. Rotavond. Heb je soms.

Kenneth clinchte wat ik lang een wat onoverzichtelijke partij vond in een overtuigend eindspel. Gaf nog een open lijn op maar wist in de analyse wel uit te leggen waarom dat kon. Niks aan te merken op het vijfenhalfde punt dus.

De koelkast was inmiddels leeg dus het was tijd om terug naar Groningen te gaan. Htje was leuk, er was bier, we waren blij. Fijn avondje.