Author: SISSA 3 KNSB

Het is een zonnige zaterdagochtend. Vandaag mag SISSA 3 het opnemen tegen koploper Philidor 3, die tot nu toe elke partij heeft gewonnen.
Het belooft een spannende dag te worden, en dat vinden ook veel van onze vaste borden, gezien we dezelfde week maar liefst drie afmeldingen hebben ontvangen: eerst bord 1, toen 2, en daarna 3.
Dit maakt wel ruimte voor twee mooie debuten: Stijn en Tjeerd mogen voor het eerst spelen in de externe competitie en ook dank aan Cleo, die op korte termijn kan invallen!

We hadden 11:45 uur afgesproken op station. Terwijl ik snel naar het station fiets, hoor ik het gepingel van Timmer op de piano en de enthousiaste stem van Brand nog door mijn hoofd rammelen. Misschien had ik toch iets eerder naar huis moeten gaan…
Eenmaal op het station is het duidelijk dat ik niet de enige ben die te laat is. Thijs belt me, en daarna spreek ik Cleo: “We zijn er bijna.” Gelukkig had Lieuwe hier rekening mee gehouden. In eerste instantie vond ik 11:45 uur wel erg vroeg voor een wedstrijd in Leeuwarden, maar Lieuwe had gelukkig wel goed ingeschat dat we niet zo bekend staan om onze punctualiteit.
Rond 12 uur vertrekken we. Dankzij de moeder van David hoeft niemand met de trein. Nou is Leeuwarden wel goed bereikbaar – maar de wijk Camminghaburen / Heechterp-Schieringen toch iets minder. Voor mij echter bekend terrein, zo mogen we spelen naast de hal waar ik een kleine 20 jaar geleden mijn zwemdiploma’s heb bemachtigd.

Goed, dan de partijen! 

Op bord 8 speelt Stijn zijn debuut. We hadden al een goed idee wie zijn tegenstander zou zijn, en zijn tegenstander was bovendien makkelijk te vinden op Chess.com. De man speelde rare varianten met wit na: 1. e4, e5 2. d4, exd4 3. Lc4. Ik vind het maar dubieus, tevens voldoende leuke varianten om Stijn met vertrouwen achter het bord te zien plaatsnemen.
Op bord 7 speelt Tjeerd zijn debuut. Tjeerd heeft de afgelopen maanden al een behoorlijke naam gemaakt in de interne competitie, dus de verwachtingen, zeker met wit, waren hoog.
Op bord 6 speelt Cleo, ook een nieuwe lid van SISSA. Ik heb Cleo nog niet eerder een pot mogen zien spelen, dus was nieuwsgierig wat hij er van ging maken.

Naast de nieuwe gezichten speelt Lieuwe op bord 5, David op bord 4, Timmer op 3 en ikzelf ben binnen een week gepromoveerd van bord 7 naar bord 2. 

Op het hoogste bord neemt Thijs plaats, die met veel enthousiasme dit plekje had geclaimd en zich graag verder wilde bewijzen.
En dan gaan we van start. Ik stel me netjes voor aan mijn tegenstander die tevens captain is. Bij het noemen van mijn naam zie ik een glimlach: “Ah, Justin, jou heb ik ook online nog even kunnen opzoeken.” Zucht…
Ik verwacht een scherpe voorbereiding of zijvariant op mijn caro of nimzo, maar krijg 1. f4 op het bord. Tja, ik weet dat het kan, maar de Bird ben ik nog nooit echt tegengekomen, misschien een enkele keer in Blitz tegen Joshua? Maar verder nooit.
Ik speel wat normale zetten en probeer wat ruimte aan de damesvleugel te krijgen met D5 en C5. Na een trucje, waarbij mijn tegenstander Siegbert een stuk kan laten hangen voor het opsluiten van mijn dame, verlies ik drie tempi in de opening. Dit geeft hem de ruimte om g4 en e4 te spelen – tijd om maar in de verdediging te gaan.
Ik loop even een rondje. Het calculeren gaat nog niet zo lekker, en bij elke variatie die langer dan vier zetten duurt, springt Brand weer in mijn hoofd, die niet geheel foutloos Blof of Acda en de Munnik” aan het meezingen is.
Eenmaal bij Stijn zijn bord krijg ik een grote glimlach. Ik zie precies de eerste zetten van onze voorbereiding, en Stijn plempt een paard op e4 dat voorlopig nog behoorlijk onsterfelijk lijkt.
Tjeerd speelt een fantasietje op bord 7. Het ziet er ingewikkeld uit, maar ik denk dat dit precies het soort stelling is waar hij goed mee overweg kan, dus het komt vast goed.
Op bord 6 speelt Cleo. Ik heb het niet goed voor me, en ik heb geen PGN, maar voor mijn gevoel stond hij een tijd lang gelijk, waarna hij toch het kortste eind trok.
Op bord 5 speelt Lieuwe een London. Toen ik even langs liep, was het bord al aardig leeg. Bij een London denk je snel aan een remise, maar zwart rokeerde lang en er leken toch enkele kleine inbalansen.
Dan de tafels van David en Timmer, die het beide tegen een basisscholier mogen opnemen.
David neemt wat ruimte in en begint zijn koningspionnen naar voren te bewegen. In combinatie met wat mooie paardzetjes ziet het er eng uit, maar het wordt koudbloedig afgestraft. David moet een pionnetje afstaan om erger te voorkomen.
Naast David speelt onze pianoman Timmer. Hoewel ik heb vernomen dat hij de avond ervoor niet bij sluiting van het Htje is gestopt, ziet hij er verrassend energiek uit – al kan ik hier zelf wellicht ook niet het beste oordeel meer over geven.
Timmer kiest snel een scherpe variant. Stukken blijven op het bord en de middelste pionnen worden afgeruild. Een foutje in de zetvolgorde van Timmer, want eigenlijk had hij geen zin in een scherpe pot, maar nu moet het maar.
Ik heb de PGN van Timmer niet gezien, maar ergens ging er een stuk verloren. Hoewel er flink wat dreigingen voor terugkwamen, bleek dit niet genoeg. Timmer vecht vastberaden door en enkel schaakmat op het bord kan hem dwingen om het verlies te nemen.
Nu maar eens kijken aan mijn rechterkant – Thijs op bord 1. Thijs heeft een mooie stelling, al lijkt het er snel op dat zijn tegenstander een stuk wint. Door creatief manoeuvreren weet Thijs er echter vier pionnen voor terug te krijgen.
Met een sterk pionnenvoordeel op de damesvleugel begint het marcheren. Een uitzonderlijk ingewikkelde stelling.
Stijn heeft inmiddels zijn winst al binnen. Een torenwinst volgde op zet 8, en een damewinst op zet 18. Stijn opent zijn carrière in de KNSB met een miniatuurtje. Gefeliciteerd!
Tjeerd heeft inmiddels een prettige stelling met twee extra pionnen. Eén van zijn pionnen is wat vreemd geplaatst op f7, zonder steun van andere stukken. Zijn tegenstander weigert de pion op te halen, waardoor deze als een soort spion een uur lang op het bord blijft staan. Na wat manoeuvres, stukkenruilen en een dame-infiltratie weet Tjeerd zijn winst zorgvuldig binnen te slepen, zonder ooit in de problemen te komen. Gefeliciteerd!
Op de resterende borden gaat het minder goed. Mijn stukken organiseren een feestje op de zevende rij en het lijkt alsof iemand mijn tegenstander onuitgenodigd op bezoek komt. Een paardoffer volgt en blijkt dan toch binnen 5 zetten dodelijk.
David’s partij gaat van kwaad naar erger. Met slechts 20 seconden op de klok erkent hij zijn verlies, en Lieuwe werd iets te gretig door een pion te snoepen, waardoor hij een mattrucje over het hoofd zag.
David lijkt behoorlijk van zijn partij aangedaan – ik begrijp het wel, want hoe ga je dat straks aan je moeder uitleggen op de weg terug?
En dan blijft Thijs over. Een pittige partij, en de extra tijd is inmiddels aangebroken. Winst zit er voor ons niet meer in, want Philidor heeft de benodigde bordpunten al binnen. Toch voelt het als een belangrijke overwinning voor het eerherstel van de dag.
Thijs begint de lange loop van de tweede en derde rij naar de overkant van het bord. Een geforceerde dameruil is niet te vermijden, maar lijkt alleen maar in Thijs’ voordeel te zijn. Twee doorgebroken pionnen blijven over, en de koning van de tegenstander staat aan de verkeerde kant van het bord.
Thijs weet vrijwel alle nauwkeurige zetten te vinden, terwijl de extra tijd langzaam verdwijnt. De tegenstander kan zijn stukken en koning nog manoeuvreren, maar komt net een zetje te kort. Het promoveren van een pion is niet meer te stoppen. 

Toch een mooi punt voor Thijs. Met een 5-3 eindstand stappen we de auto in voor de terugreis naar Groningen. De zon schijnt nog, en hoewel we verloren hebben, voelt het toch een beetje als een kleine overwinning.

Verslag door Justin

Een waanzinnige start en merkwaardige partijen

Het is een ijskoude zaterdagochtend, na een week van forse sneeuwval en vastliggend verkeer lijken de buien dan eindelijk te zijn weggetrokken. Geen witte straten meer, enkel hier en daar de drab van zwarte, sombere sneeuw. Voor ons goed nieuws, want het is toch wel een van de langere ritten die we moeten maken dit seizoen. Omwille de tijd deze keer maar geen team brunch, maar een heerlijk bammetje in de auto.

Met een klein rating voordeel en de overtuigende winst tegen Assen nog in het achterhoofd ziet het er positief uit.

Zou het eindelijk lukken om als compleet Sissa-team op tijd te verzamelen? Helaas, ruim 10 minuten na de afgesproken tijd is David nergens te bekennen. Ik vrees het ergste, wetend dat hij tot laat in de nacht nog drukke plannen had. Na een paar vergeefse belletjes en wat stress duikt er een brede glimlach op. David is niet onder de indruk van mijn gestreste berisping. – ‘iemand moet deze sissa traditie in stand houden’ reageert hij kalm. Wellicht heeft hij toch een punt.

Remco weet de weg goed te kennen en maps lijkt overbodig – na een lange discussie of we nou in Emmershout, Emmermeer of Bargeres moeten zijn geven we dan toch op en laten we de technologie ons redden – gelukkig maar, want de telefoon houdt wel rekening met de vele omleidingen die in petto liggen.

Eenmaal gearriveerd is het voor mij prio om een bak koffie te bemachtigen – hier geen slappe buurthuis filterdrab, maar versgemalen bonen uit een joekel van een koffieapparaat. Echt wel heel lekker, maar valt voor mijn gevoel toch een beetje uit de plaats voor een buurthuis. Na de koffie dan maar even onze tegenstanders bekijken – captain van het ESG 2 probeert me uit te leggen hoe de indeling nou precies in elkaar zit, maar ik moet toch even achter mijn oren blijven krabben – is dit bewuste psychologische oorlogsvoering?

We mogen los en ik schud mijn tegenstander de hand. Ik mag pogen om het scandinavisch van mijn tegenstander te ontmantelen. Na een verzameling logisch ogende zetten, lijkt het dat mijn tegenstander zijn zetvolgorde door elkaar haalt en ik een ietwat vervelende zet mag spelen (8. db3) welk zwart zijn ontwikkeling hindert en een derde dameszet in de opening forceert. Nadat mij ook nog een meedogenloos sterk loperpaar wordt gegund mag ik ook per direct het centrum openbreken, de positie van zwart stort net zo snel in elkaar als hij op werd gezet en ik mag na 17 zetjes het eerst punt voor ons team opschrijven: het is 0-1.

Als dan ook Rosaline een klein minuutje later rustig de analyseruimte binnen wandelt is ook de tweede punt binnen, ik heb niet eens de kans gekregen om aandachtig haar bord te bestuderen – zoals Rosaline het verwoord: ‘Hij blundert een stuk en gaf op’ – een thema dat nog vaker terugkomt deze dag.

Na een korte analyse en het eerste biertje van ‘t Brinkenhuys te hebben bemachtigd is het tijd om mijn teamgenoten te steunen. Allereerst stuit ik op het bord van Roland, op een paar zetten na lijkt het middenspel bijna volledig in spiegelbeeld – nog niet veel aan de hand dus. Hetzelfde geldt niet voor het bord naast hem, waar Thijs een krankzinnige positie op het bord laat verschijnen. De ogen van Thijs kijken me indringend aan, en er verschijnt een smiechterig lachje op zijn gezicht – dat kan alleen maar veel goeds betekenen.

Iets later komt Aurore bij mij, ze loopt er kalm en vrolijk bij – haar bekende leus ‘I’m panicking!’ is gelukkig nog niet gevallen. Op haar bord verschijnt een Scandi, gelukkig weet Aurore betere zetten te vinden dan mijn tegenstander. Met 0-3 in de zak bespreken we als co-captains alvast joviaal de mogelijke winst viering.

Op het bord daarnaast mag David het opnemen tegen Sergei. Buiten tijdens het roken bekent David toch enigszins geïntimideerd te zijn door zijn tegenstander. De beste man zit er sportief maar serieus bij, in vol trainingspak en een pokerface waar je u tegen zegt.

Het is niet het enige bord dat het niet naar zijn zin lijkt te hebben – ik vraag me inmiddels af of Tije al nekpijn heeft; ik zie hem vaker zijn hoofd schudden dan niet. Volgende keer toch maar weer een hoodie dragen? Die is in het verleden essentieel gebleken voor de navigatie door lastige stellingen. Als ik dan vervolgens naar de stelling kijk, zie ik niet concreet wat er mis is – mijn thesis is bewezen, Tije mist gewoon zijn hoodie.

Ik verplaats me snel naar zijn buurman. Remco heeft eerder deze week al voor een volle, (digitale) zaal zijn kunsten mogen bewijzen in de beker. Vast en zeker dat er deze keer geen geforceerde remise over het hoofd wordt gezien.

Hoewel Remco het met twee paarden tegen twee lopers moet opnemen, staan beiden krachtig en overheersend op de volledig open d-lijn, dat ziet er comfortabel uit!

Het voorproefje van een potentiële overwinning doet me goed – ik besluit me weer te richten op het bord van onze Thijs, om zo verder te mogen genieten. Inmiddels tel ik een stuk minder aan Thijs zijn kant – allemaal gepland, Thijs lijkt een onstuitbare aanval op de koningsvleugel gestart te zijn met zijn overgebleven zware stukken.

Thijs zou Thijs niet zijn om een tweede stuk te offeren – en al mag zijn tegenstander een volle toren extra hebben, mat is onontkoombaar, 0-3.

Inmiddels lijkt de winst in zicht! Voor Remco durf ik ook al voorzichtig een puntje op te schrijven, nadat hij een comfortabel stuk extra op het bord te hebben. Tije lijkt nog steeds zijn hoofd te schudden en bij Roland lijkt steeds meer en meer op een halfje.

Inmiddels komt Aurore bij me terug – Justin, I’m panicking! Ai, het eerste obstakel van de dag. Ik vrees het ergste nadat ik een ontbrekende dame opmerk bij onze enige dame, maar wordt al snel gerustgesteld, Aurore heeft er twee torens voor terug en hoewel complex, ziet het er goed uit voor onze voorzitster. 

Inmiddels moet Tije de handdoek in de ring gooien, het verloop heb ik niet mogen ervaren en het puntje ontbreekt wellicht bewust – Tije lijkt begrijpelijk niet tevreden met zijn partij. Een thema keert terug – ik blunderde een stuk en gaf op. 1-3

Gelukkig staan we nog ruim voor, maar het ziet er nu al een stuk minder rooskleurig uit. David heeft een lastige stelling op het bord en zijn tegenstander lijkt ieder idee koudbloedig en kalm te weten refuseren. Langzamerhand begint David zijn koning er ook nog eens behoorlijk bloot uit te zien.

Ik wend me tot het bord van Roland, nog steeds lijkt het een redelijk droge stelling – gelijke pionnen, weliswaar heeft de tegenstander een geïsoleerde, doch doorgebroken pion – echter oogt het meer naar een risico dan een voordeel. Roland begint zijn stukken te richten op de eenzame pion op de damevleugel, gekoppeld met een flink tijdsvoordeel durf ik weer te dromen over de dagwinst.

Het moment van interne vreugde is van korte duur en wordt onderbroken door een terugkerend thema – Aurore verkeerde zich in een lastig eindspel met torens tegen een dame en een pion of vijf per zijde. Kort gezegd: I blundered a rook and resigned. 2-3.

De winst lijkt langzaam uit onze handen te glippen, wellicht dat we op uithoudingsvermogen toch niet opgewassen lijken tegen de Emmenaren. Ik richt me weer tot Davids partij maar kan er geen koek of ei van maken. David zelf blijkbaar ook niet en moet de handdoek in de ring gooien – ik geloof iets van een stuk blunder met als reactie een opgave. 3-3

Na een waanzinnige start staan we uiteindelijk weer nek aan nek en zijn de borden van Remco en Roland allesbepalend. Remco creëert een tentoonstelling en weet met precisie zijn voordeel te converteren naar een volledige winnende positie. Zijn tegenstander heeft slechts zijn koning om het mee uit te houden en Remco begeleidt zijn laatste pion te paard naar de overkant van het bord.

Nou twijfel ik om het ware vervolg van de partij te onthullen, het enige wat telt: de schaakgoden stonden aan onze kant en zijn welverdiende punt is binnen: 3-4.

Alles draait inmiddels om de partij van Roland – de partij welk lange tijd op een remise leek, begint snel tot leven te komen. Roland zijn ruime tijdsvoordeel doet deugd en hij maakt een ommetje langs de bar. Roland oogt rustig en zelfverzekerd, ik laat zijn overtuigende houding op me inwerken – gaan we dan toch met de winst naar huis?

Buiten is het inmiddels al pikzwart en donkere buien beginnen te hangen. De tegenstander van Roland weet een vervelend schaakje te vinden, oei. Een pin op Roland zijn loper volgt en een weerlegging is ver te zoeken. Roland zijn koning wordt het bord door gejaagd en stuit na een aantal forcerende schaakjes op het hele arsenaal van wit – mat is onontkoombaar en Roland moet de vlag strijken.

We moeten genoegen nemen met gelijkspel – na zo’n sterke start voelt het als een schrale troost. Toch trots op ons team en de mooie partijen – wat een mooi spel en een nog mooiere club.

Door Justin.

On the way to redemption

09.11.2024

The day starts in a typical SISSA3 fashion:

-A brunch where Wouter is also present

-Justin forgetting to bring a pen

-Someone with more grams of alcohol in his blood than hours of sleep since yesterday

-Half the players not knowing the color they’re playing

In my experience, that is usually the recipe for a good day. And we need it, our loss against our fourth team last time was soul crushing.

Today, it’s a home game again, this time in DSC. The 4 SISSA teams are playing, and we’re taking the entire floor. 32 boards being set up later, we’re ready to start. Well, kind of. While all the other teams are busy playing their first few moves, half our opponents is missing, because of some traffic issues.

Being the grand generous people that we are, our half decide to wait for 5 minutes before we would start the clocks. Luckily, the 4 of them arrive before that. We’re a bit surprised, because they turn out to be one player – that we know to be very good; and 3 kids – that we know to be kids.

I am about to start my own game, when Justin asks where he can find pieces, as a black pawn is missing. How did he not realize that sooner, despite sitting in front of his board for a few minutes already, you’d ask? I’m asking myself the same.

To be perfectly honest, one of my hypothesis is that Justin is actually the black bishop thief [1,2], and that he now added a pawn to his collection. Another 29 home games and he’ll have a complete chess set. 

Anyway.

We finally start. I am quite happy with our line-up:

1. Writser
2. Tije
3. David
4. Freerk
5. Lieuwe
6. Justin 
7. Aurore
8. Thijs

We have Writser, last minute replacing Remco on board 1, who was himself replacing Timmer on that board. While accepting to play for us, he warned me that he was a bit rusty. Being the grand generous people that we are, we reassured him that we were just happy to have 8 players for our home game. But of course, I get particularly curious to see him play, as I believe it’s my first time ever seeing him. He plays against a london, and he goes for a line quite similar to what I play actually, which makes it easier to get a feeling for the position. For now, it all feels pretty normal to me. 

Will he get into the same kind of troubles that I usually encounter?

My teammates are still early in their opening, and by now I can recognize that most of them are just playing in their own style, and I don’t see anything particularly striking out yet, except maybe for David’s zombie eyes.

On my own board, my opponent plays h3 on move 5, which feels a bit passive to me, quickly followed by d3, which also feels a bit passive. I think I like that. I tend to panick when more agressive moves are being played. But also, I just tend to panick when moves are being played. Maybe let’s not get ahead of ourselves then.

A bit more than one hour in, I really like Thijs’ position next to me. He seems to have quite some activity, and he also told me that he feels happy about his game. That’s good. I initially didn’t know what to think about his opponent wearing her headphones during the game, but maybe it’s just about fashion. I think I’m more into the fashion style of Justin’s opponent, who’s wearing a hoodie with black&white squares, a pattern weirdly familiar, that we can also find on Writser’s socks. Speaking of chess socks, @SISSANS, don’t forget to order yours (check the newsletter!). 

~ end of the commercial break ~

On 2, Tije has a position that I can’t describe differently than « it’s a Tije’s position ». He’s deep in his thoughts, his head disappearing and popping out of his hood from time to time. I have no idea what’s exactly going on but I’m pretty sure there’re some cool tactics in the making.

Next to him, Writser is actually encountering a very quick attack on his castle. Oooh. Been there, done that. And I start losing hope that we’ll get points from the first board. Maybe he can make it out, and if so, I definitely need to learn from him how he managed that. Fingers crossed.

Lieuwe is also running into complications. His opponent didn’t sack a knight, he’s actually just winning a pawn. No bueno.

I don’t understand Freerk’s position much more than Tije’s. Freerk later on commented « I did everything I could to get a terrible position out of the opening. Giving away a pawn, making sure his pieces get good squares and that I have a bad pawn structure ». Maybe it’s good that I didn’t spend more time trying to make sense of his board then.

To his left, David still has all his pieces on the board, so does his opponent. Damn. I don’t see him often having long and slow positional games. And I especially wouldn’t have bet on him having such a game today. I keep looking for a bit, but everything seems a bit stuck. How is any of them gonna make progress? 

I go back to my board, less headache there. I’m getting the bishop pair, and I’m quite happy with my position. My opponent’s knight is basically stuck doing nothing, and I have some nice options for a queen side attack. But also, it has been a decent game so far and he seems like a good kid, so I offer him a biscuit, hoping to not come off as a creepy stranger. 

I think about playing Rc8, but decide to wait for it. Who needs great killing moves when you have good decent ones? There’s no way he’ll be able to keep defending his pawns anyway. But at least, he got a biscuit.

Justin, to my right, also has the bishop pair, and entered an endgame already. I see that he can immediately win a pawn, and I wonder why he doesn’t go for it. Turns out that my co-captain knows better than to blunder checkmate. 

Half of the SISSA1 players are already done, while everything seems undecided for us. I have little hopes in Lieuwe’s and Writser’s positions, but I have a good feeling about mine and Freerk’s games, especially since he’s now up a piece.

There doesn’t seem to have much counter play for his opponent, and Freerk is having his « I’m-calculating-all-the-fancy-sacks-to-win-in-style-rather-than-going-for-the-slow&steady-boring-way » look. Somehow that’s a look that I see regularly on many fellow sissans. So long as it works. And it does. 1-0 for us.

I have some good hopes for Tije’s game too, especially after he wins a queen. Shortly after that, his opponent resigns. 2-0, almost immediately followed by our first loss of the day: Writser’s opponent’s attack was just too strong. 2-1.

Back to my board, life is good, I won a pawn, I pinned a knight, I’m gonna promote, or win more material or whatever, there’s not much that my opponent can do, and not much that I can blunder. He resigns, and I get my first victory in a long game since mid-August. Damn, am I back to liking playing chess? 3-1.

Just the proof that I can also make good rook moves

I do a quick check of the situation before going to analyze my game:

-Lieuwe is now 2 pawns behind. I can tell that he’s using all of his ressources to counter-attack, but it looks tough.

-it looks quite good for Thijs. He seems to have space, initiative, and pawns. Good hopes there.

-Justin’s game looks like none of the players is gonna make a breakthrough. Mistakes can still happen, but I’d expect a halfje.

-David has finally traded a couple of pieces. But everything is still so close and so stuck. How long can he keep manoeuvring it? I have honestly no idea how to evaluate this.

So, overall, I’m quite hopeful the team is not gonna lose, but with a 4 or a 4.5, we’ll definitely not restore the order in this world (ie, being ahead of SISSA4). 

I go downstairs for some analysis, and Thijs follows shortly after: 4-1.

Not as fancy as the current 7-0 of our first team, but hey, we’re trying. 

Going back up, Justin tells me the most reassuring thing: « Hey, so he won’t take the draw, and also I have no time. I’m pretty sure I’ve played enough moves to get the extra 30minutes, but also I’m not sure. Anyway, I’m going outside, just can you watch my clock please. ». Well, okay then.

Seeing 41 moves written down on his notation sheet, I’m reassured. Seeing his opponent getting a huge smile when Justin’s clock only has 10 seconds left and Justin remaining AFC, I’m slightly less reassured.

4, 3, 2, 1… bonus time is added. I relax a bit. The way these clocks work is stupid.

So, what’s that endgame actually? One rook each, 3 pawns each, the f, g and h pawns for each. In my books, that’s a draw. But also, I could read more books. 

David’s position is still stuck. Lieuwe is still 2 pawns behind, though he now has nicely aligned his two rooks and his queen on the open f file, while his opponent seems a bit less coordinated. Is there hope? 

Back to Justin’s game, pawns have been traded: f&h remains for Justin, h&g for his opponent. Probably a draw still?

That’s until Justin capitalizes on the g pawn that his opponent blundered. f&h vs h, and a rook each. What do the books say?

Lieuwe keep giving checks. And his opponent uses a rook and his queen to defend. Lieuwe gets a pawn back, but it seems like he won’t make much more progress.

David’s is still a headache.

Justin’s opponent accepted the rook trade!

Should he take back with the king or with the pawn? Does it matter? My gut says, take with the pawn. He does it with the king. Oh well. He wins so I guess he was right. 5-1.

Not much people watching Lieuwe’s game. I am. Partly because David’s is frying my brain, but mostly because I am curious to see what’s gonna happen. Not very hopeful, granted, but I know that should the opportunity arises, he’ll seize the chance. An opportunity arises, and Lieuwe seizes it! Well, more precisely, a queen blunder arises, but hey, we’ll take it.

6-1. 

Oh no. Now there’s not much options besides getting into the nightmare that is David’s position. When I ask my teammates if anyone has an input on it, I get told « Boontje komt om zijn loontje ». Okay then.

Luckily, there’s way less pieces than before – a queen and two minor pieces each, with the bishop pair for David’s opponent – hidden in an intertwined sea of pawns. 

I start to like David’s position, as it seems like his king is safe and it doesn’t seem like his opponent can make much progress.

Can he make progress himself? Well, probably not, but neither of them seems to be willing to consider a draw.

Then I see something that I would never imagined happening: David refuses the beer offered by Justin. Justin is equally shocked. But maybe the extra gallon of water that David drinks is what allows him to make the breakthrough: his knight goes behind the enemy lines, and the pawn chain is gonna fall, with David’s queen coming in. The last standing player of Assen3 resigns. 7-1.

The grand generous people that we are let them have a point, @SISSA1, that’s being classy. 

The day finishes in a typical sissa3 fashion:

-No draws

-2 people blundering their queens

-Beers being drunk before the games are over

-And a very happy team, who made up for their previous game. 

Until next time.

Report by Aurore.

Tl;dr:

Het is zaterdagochtend. Tien voor twaalf hebben we afgesproken om te verzamelen bij het station. Ik was iets later en zoals gebruikelijk moesten we daarna nog op twee anderen (Paul en Merlijn) wachten.
Qua stand ziet het er niet best uit voor Sissa 3. Wij moeten winnen, het liefst met grote cijfers van een team dat op papier sterker is dan ons. Daarnaast moest Staunton verliezen. Ook was er nog een andere bijzonderheid: Femke, inmiddels bekend Sissaan speelt nu voor de tegenstander. Waar zij voor de Nosbo afgelopen dinsdag nog keurig een puntje voor ons wist te scoren, moeten we nu hopen op een off day.
Eenmaal aangekomen in Akkrum krijgen we een beste hagelbui als welkom. Daarna komen we binnen in de zaal via een andere ingang dan dat eigenlijk de bedoeling was. Echt typisch Sissaans is dat, dat doen wij gewoon. We worden vriendelijk begroet door iedereen en komen in een hal die normaal bedoeld is voor spelende kinderen. Er is veel ruimte, overal hangen knutselwerkjes en er is een soort minibibliotheek met onder andere het oeuvre van Carry Slee & vele Donald Duck stripboeken. In het midden van de hal staan een aantal tafels met schaakborden, waar wij plaatsnemen.
Nadat iedereen z’n koffie/thee heeft gekregen, worden de klokken gestart. De partijen ontwikkelen zich als volgt:
1. Tije (wit) speelt een Alapin met d5
2. Joshua (zwart) Gaat voor het Frans, geeft aan goed geprepped te zijn
3. Merlijn speelt met wit een doorschuiffrans
4. Lieuwe Moet tegen Femkes Catalaan
5. Freerk eveneens een Alapin maar dan met pf6
6. Paul Geen idee
7. Aurore Een London (wat een verrassing)
8. Roland Gaat voor het konings indisch tegen d4
Onze opdracht? Winnen! We moeten tegen een jong team. Wat mij opvalt is dat mijn tegenstander een heel vet Slipknot shirt aanheeft en dat Tije’s tegenstander vindt dat het al korte-broekenweer is. Ik vind dat wel wat enthousiast, gezien het net buiten had gehageld.
De middag begint met een voor mij historisch moment. Mijn tegenstander speelt langzamer dan ik! Ik ben snel tevreden met de zetten die ik vind. Ontwikkelen, principes.. torens naar de midden. Lijkt prima zo. Ik heb al snel een kwartier meer dan mijn tegenstander.
Ik loop wat rond en het ziet er allemaal nog onduidelijk uit. Tije zit in een ingewikkeld eindspel. Aurore speelt tegen iemand die er alles aan doet zo passief mogelijk te spelen. Joshua is nog lekker prep aan het blitzen. Merlijn is diep aan het nadenken terwijl zijn tegenstander nog geen minuut van de tijd heeft gebruikt.
Na een dik uur spelen is er het eerste resultaat. Merlijn geeft op. Hij deed een stukoffer dat niet werkte. Daarna leek zijn dame gevangen, maar achteraf gezien had er nog wel even doorgespeeld kunnen worden. Merlijn zag het niet. 0-1. Ik loop verder rond en zie ook dat Joshua ineens nogal slecht staat. Na nog even te verdedigen wordt ook dat een 0. “vergeten h6 te spelen, en daarna sta je straalverloren” was de eindconclusie. Jammer. 0-2
Roland is rustig aan het schuiven. Zijn tegenstander speelt snel, totdat die een pion weggeeft. Daarna wordt er lang nagedacht. Ook bij Aurore is het rustig en bij Lieuwe is het nog steeds ingewikkeld, al begint hij steeds ietsjes minder te staan voor mijn gevoel.
Ik ga weer zitten bij mijn bord en vind dat ik goed sta. Het staat waarschijnlijk gelijk, maar de positie van mijn tegenstander is een stuk lastiger te spelen. Hij doet wat gekke manoeuvres om de stukken te ontwikkelen en uit het niets staat hij ontzettend slecht. Nadat ik de juiste manier vind om aan te vallen, gaat mijn tegenstander nadenken voor 30 minuten. De gedachten zullen waarschijnlijk een mix geweest zijn van uitrekenen van varianten, balen, uitrekenen van andere varianten, nog meer balen en misschien denkende aan dat hij liever bij een concert van Slipknot had gestaan. Hij speelt nog een paar zetten, maar er was geen houden meer aan. 1-2
Paul heeft dan inmiddels er een remise van gemaakt, wat er precies gebeurd is weet ik niet. Wel zag ik eerder dat hij zijn dame in de linie van de tegenstander kreeg. Echt gevaarlijk heeft het er nooit uitgezien. 1,5-2,5 Vervolgens vertelt Joshua dat Lieuwe in een verloren eindspel is beland. Ik ben toch hoopvol en ga kijken bij het bord. Femke staat twee vrijpionnen voor in een eindspel met ongelijke lopers. Het ziet er kansloos uit. Ik geef het nog vier zetten, denk ik.
In theorie zouden we nog steeds kunnen winnen en daar houden we ons aan vast. Aurore komt na heel wat heen-en weergeschuif in een beter toreneindspel. Haar tegenstander beheerst dat niet goed genoeg en verliest. Roland is ook aan het schuiven in een eindspel met een pion meer. Er komt een pionrace die totaal niet spannend is. Tegenstander geeft op en zo is het ineens 3,5-2,5 voor ons.
Is er dan nog hoop? Tije, die voor mijn gevoel al drie uur een eindspel aan het spelen is, is nog steeds bezig. Het is een loper versus paard eindspel. Het lijkt even verloren, maar Tije weet heel keurig de pionnen die hij eerder verloor terug te winnen.
Ook Lieuwe is een uur later op één of andere nog steeds aan het verdedigen! Het pad naar de winst lijkt helemaal niet zo makkelijk meer. Helaas voor Lieuwe weet Femke na een hoop zetten met h4! Toch nog een extra vrijpion te krijgen. Het is het enige plan in de positie en dat plan werkt. Er resteert niks anders dan op te geven. Wel heeft hij respect gekregen van het hele team, want hoe die dat zo lang heeft weten tegen te houden is erg knap. 3.5-3.5
Inmiddels krijgen we te horen dat Staunton heeft gewonnen. Winnen hier maakt dus ook niet meer uit voor de stand. Tije zit nog steeds in hetzelfde eindspel. Inmiddels zal ik wel zo’n twee uur klaar zijn en wil wel graag naar huis. De rest dacht dat, Tije dacht dat en zijn tegenstander ook. Remise en daarmee de eindstand 4-4.
Jammer, maar helaas. We hebben ons best gedaan en meer zat er helaas niet in. Het wordt dus degraderen. Een beetje ongeluk dit seizoen kwam samen met wisselende prestaties van iedereen. Gelukkig heeft dat nooit afbreuk gedaan aan de gezelligheid. Met Aurore als topcaptain, Roland en Paul met de auto’s en de rest die met een goed humeur kwam opdagen, hebben we er een leuk jaar van gemaakt! Hopelijk kunnen we volgend jaar laten zien waarom wij gewoon horen in de vijfde klasse!

On the road for relegation?

Saturday 2nd of March, KNSB day, only two games left to play for SISSA 3.

After our loss against Philidor last time, our team is not in a good place in the ranking: two teams will be relegating, and with our 2 points, we are competing with Staunton and Philidor to stay in the 5th class. So we need to score. Either today, or next time, or ideally both. But let’s face it: it’s gonna be tough. We wanted to secure our position last time already when we played against Philidor and it backfired terribly. Lesson learnt. Let’s not have any expectations for today, not put pressure on the team, and do what we do best at SISSA: spend the day enjoying either our chess games, some food, or some beers. 

Today, we’re playing a home game against TAL2, but once again, we have to change our location to the kindergarten instead of using the DSC. This venue is slightly less spacious than DSC, but this time, things should run more smoothly than last time: we have notation sheets, extra clocks, extra batteries, and even extra boards and pieces (after all, you never know what to do if your board stops working during the game, so we came prepared – hup bestuur!). And good thing that we did, because as last time, it takes us some time to find a missing black bishop. At that point, I’m just wondering who in SISSA is involved in the black market for black bishops. I have some suspicion but I’ll keep my comments to myself. 

Anyway, all the three teams are ready. All the boards and all the pieces are set. And all the clocks seem to be working. Cherry on top, everyone in my team is on time (Is it because neither Roland nor Justin is playing today? Probably.). However, despite this beautiful organization, one thing remains missing: our opponents. A few chess players (unknown to me) are walking in, but it seems to only be SISSA1 and SISSA2 opponents. I do what I do best and I start panicking a little bit. Obviously, I triple check my emails from last week, where I got confirmation from TAL2 that they know about our change of venue. 13:06 and finally, they arrive. 8 players with 100elo more than us on average and probably 30 years older than us on average.

After a few more minutes of waiting for SISSA1 to also get all their opponents, the games start.

I am not too happy that not all our available players can play (it’s now been a couple games in a row that we have 12+ players willing to play). Perhaps, making SISSA4 for next season will solve this recurring issue. Nonetheless, after some spamming and some juggling between availability, priority, chances of redemption, here’s our line-up, and it’s quite promising:

1. Joshua (black)

2. Tije (white)

3. Merlijn

4. Lieuwe

5. Aurore

6. Lucas

7. Rick

8. Anne

A SISSA3 team with an average of 1760, compared to two years ago, that feels a bit crazy to me. But also, I don’t understand anything about the rating system anymore: I went to being maybe slightly underrated to being obviously overrated overnight, that’s just off. Anyway.

After taking some time to decide what to play for my first move (why is it that now that I actually enjoy playing against d4, I only get people playing e4 against me?), I get to wander quite a bit, as for once, my opponent takes quite some time for each of his moves. 

It’s the first time that we have Anne playing for us in our team, and I’m happy to see that his white pieces are developing quite nicely. I’m also quite happy to see that my other teammates are playing openings that I know them to be comfortable with. Today should go better than last month.

One and a half hour goes by. That’s usually the moment when the first SISSA3 players finish their games, while all the players in the other teams are still at the beginning of their games. Not this time, while Maarten wins for SISSA2, all the games in our team still look very uncertain. 

Merlijn seems to be playing a very positional game, with all the pieces still on the board. Joshua, Lucas, Rick and I all have traded one minor piece and a pawn. Anne’s rooks felt a bit uncoordinated, but after he trades a few more pieces, the pressure of what felt to be quite an aggressive game, with checkmate threats on both sides, is released. I don’t see how he can make some progress in his position, but his opponent seems a bit stuck as well. 

On board 2, I try to make sense of Tije’s position. Through the games this season, I learnt to not interpret his tense posture as him not being happy with his game. Yet, his pieces feel a bit uncoordinated too, I’m not sure if he’s attacking on the queen side or on the king side. I’m used to see him win positions that I don’t understand, so I don’t question it too much.

Two boards further, Lieuwe has traded queens, and both players still have 7 pawns, 3 minor pieces, and their rook pairs on their respective back ranks. Anyone not being familiar with Lieuwe’s killer kings might find his active king on e3 a bit odd at first, but that’s just Lieuwe’s way of winning a pawn.

I go back to focusing on my own board. I am once again letting white suffocating all my pieces. However, I don’t panic as much as I used to – I know that I came back from worse than this. Knowing that my teammates are also all doing well, with a couple of them apparently in better positions, is also quite comforting. 

We are now more than 2 hours into the games. It’s probably a record for SISSA3 to still have all 8 boards playing at that time.

Joshua comes to me, his opponent offered a draw. I know that next to me Lieuwe is up a pawn and an exchange in a winning endgame. I know that the rest is doing quite alright too. And I know that if Joshua thinks he can win that game he’ll go for it. So I let him know that it’s up to him, that he can take it if he wants, but can keep on playing if he feels like it. Less than a minute later, Tije comes to me. He wants to draw.  Our first two boards getting draws while the rest is still playing what looks like mostly alright games? Fine by me. 

I’m trying to see what Joshua decided to do, but before I reach his board Rick comes to me. He also got a draw offer. Last time I checked, he also was in a very equal position, and I know that his opponent is much more experienced than him. That’s gonna give us half a point, but for Rick, and for the team, I still consider this a win. 

WHAT DID JOSHUA DO? I don’t have time to go check, as I hear Lieuwe’s opponent offering him a draw. That seems crazy, Lieuwe was up a pawn and an exchange in a winning endgame, right? RIGHT? I see that his opponent managed to get Lieuwe’s rook stuck defending against a pawn promotion, and that his bishop prevents Lieuwe’s own pawn to promote. Can Lieuwe still make progress? For me, I can’t tell without calculating, but it looks very tricky, as Lieuwe’s king can’t both attack the bishop and protect the other pawns against his opponent’s king. It was a nice played game, that unfortunately only awards Lieuwe (and us) half a point. 

On the bright side, I finally have the time to hear what Joshua decided: he took the draw. We went from everyone playing, to 4 halfjes in 3 minutes, damn. By the time I go back to my seat, Anne also drew. 

2,5-2,5

Merlijn, Lucas and me are still standing. 

Crap, I’m really not happy with my game (that tends to happen when I blunder pawns for no reason) and Lucas is missing a few pawns in an open endgame where his opponent has the bishop pair.

Merlijn has only traded a pawn so far, so I have no idea what to hope for his game yet. I hope that once again he’ll work his magic.

Am I panicking a little bit? Of course. One silver lining though: we’re at move 30, I have 30 minutes on the clock, and my opponent has 2. It wouldn’t be the first time either that I win by flagging my opponent in a long game where my position is worse. But hope chess can only work so much. We reach move 40 and an endgame. I have 2 connected passers and a more active king. He has 4 connected pawns against my king and h pawn. That’s gonna be tough, but I have to try to get at least a draw. For a few moves, I play all the (only) correct moves for it. And I miss it. There goes my chance to join today’s draw club.

2,5-3,5

In the meantime,  Merlijn’s opponent’s pieces are starting to coordinate to prepare for an attack against Merlijn’s king, while his bishops are a bit stuck. That doesn’t look promising. For Lucas, after defending for as long as he could, and trying everything he could, he finally has to resign. Tough game. 2,5-4,5

On board 3, Merlijn can’t bring his pieces fast enough to defend against the attack.

Game over, 2,5-5,5. 

We’ve had more satisfying moments. 

Meanwhile, Staunton got a draw against Haren, so with Philidor, we’re last in our category. Are we gonna join SISSA1 in their relegation journey? Most likely, but only the last game is gonna tell us. 

At least, SISSA2 keeps on going with their win streak. 

And more importantly, as highlighted by Enno, we got a nice dinner in Napoli, with little waiting time, and good pizzas.  

Report by Aurore

Tl; dr:

Het is zaterdagochtend, helder weer. SISSA 3 verzamelt zich bij het station om naar Leeuwarden te vertrekken. Ik ben zelf iets te laat, maar het is niet erg want Paul komt als laatste aanzetten met 1 van onze autos, en we hebben toch ruim genoeg tijd ingepland. De autorit verloopt soepel; met wat klassieke muziek op de radio, en Eric die er ongemakkelijk achter komt dat hij de enige in deze auto is die geen Fries kan verstaan. Niet dat je daar veel aan hebt in Liwwadden, maar toch.

Eenmaal aangekomen nuttigt iedereen een koffie/frisdrank en nemen we tijdig plaats in de altijd prima verzorgde Zaal Enzo. Het team heeft er goed zin in. Terecht ook, we hebben een mooie sterke lineup meegenomen. Ook is het voor Lucas leuk dat hij zijn eerste KNSB partij gaat spelen, altijd spannend, maar hij lijkt de zenuwen onder controle te hebben. Zelf hoef ik geen partij te spelen, ik ben meegereisd als verslaggever en kan me voor het eerst vanaf het begin volledig daar op focussen. Normaliter is dat pas na een uur nadat ik mijn eigen partij verloren heb. Toch weer een andere ervaring.

Vooral Freerk gaat met een blij hoofd zitten, omdat hij ziet dat zijn tegenstander van vorig jaar, een jong kind, 2 borden hoger zit bij Tije. Maar even later betrekt zijn glimlach alsnog wanneer er een ander koter tegenover hem plaatsneemt. Helaas Freerk, misschien mag je volgend jaar eindelijk tegen een oud mannetje spelen. De wedstrijdleider gaat zoals gewoonlijk nog even over de huisregels, en dan mogen we beginnen. Even een korte samenvatting van de opstelling, bord 1 t/m 8 en de opening op die borden (of althans, wat ik dacht te zien):
-Joshua, met zijn geliefde Bird opening
-Tije, een open Siciliaan
-Paul, vrij snel al een voor mij rare stelling, maar ik geloof dat het uit een soort Frans komt
-Freerk, met een Scandi. Had vantevoren beloofd er een doodsaaie partij van te maken
-Merlijn, opent e4 en krijgt een Caro Kann tegen
-Eric, beantwoordt e4 met e5 en er komt een Italiaanse opening
-Lucas, zijn standaard pf3 g3 meuk, soort van Konings-Indische Aanval
-Aurore, hoe kan het ook anders, een Frans. Die wit meteen afruilt.
Aurore speelt tegen Siem, volgens mij de teamleider van Philidor 3. Hij zit wel vaker op bord 8 maar is absoluut niet hun zwakste speler. Erg snelle speler ook, ik geloof dat hij gewoon snel klaar wil zijn en dan ook de andere borden kunnen bekijken voor een verslag. Maar het lijkt zijn spel niet zwakker te maken, een ervaren doorduwer, zeker in dit soort saaie afruilfrans stellingen. Maar dan ga ik toch liever bij een ander bord kijken. Joshua heeft al vroeg veel ruimte in het centrum kunnen pakken. Oogt goed, maar wellicht claimt zwart later dat hij meer heeft gepakt dan hij kan houden. Tije heeft inmiddels een draak-achtige setup, die wit gaat bevechten met nu al een vroege f3, en zometeen ongetwijfeld een lange rokade. Dat belooft vuurwerk dus in mijn achterhoofd noteer ik om terug te gaan naar dit bord als anderen me vervelen (kuch Freerk kuch).

Paul heeft ook vroeg zijn f-pion naar voren geschoven op f4 en lijkt ook een scherpe spannende stelling te construeren. Überhaupt kijk ik vaak graag naar de partijen van Paul, meestal erg complexe chaos waar beide partijen op het randje van de afgrond balanceren. Alleen hopen dat Paul niet net als vorig jaar zich in de complexiteit verliest en het eerste misstapje begaat. Op het bord van Merlijn kan ik het eerste concrete pluspuntje zien, hij heeft de structuur weten te beschadigen, zijn h-pion gaat aanvallend naar voren, ik weet vrij zeker dat hij beter staat. Freerk solide saai snooze door, enige te melden is dat zijn tegenstander ook f3 heeft gespeeld. Ondertussen loopt Jan Timman door de zaal, maar die is gelukkig niet onze tegenstander. Hoewel meerderen van ons dat vast best leuk hadden gevonden, maar puntjes verdienen is ook leuk.

Bij Eric heeft de opponent veel ruimte gepakt op de damesvleugel, maar de opstelling van de pionnen oogt verdacht, dit zouden wel eens zwaktes kunnen worden. Hij heeft wel het enige bord waar nog alle stukken en pionnen aanwezig zijn. Ondertussen heeft Aurore al dames geruild. Nu inderdaad bij Tije korte vs lange rokade, mooi. Paul staat lekker, Merlijn staat zeker weten lekker, en vooral belangrijk is dat ik nog niemand slechter zie staan. Een hoopvol begin dit. Lucas snaait een pion met een tijdelijk offer en dan een pion-vorktrucje. Hij wacht wel erg lang voordat hij d4 naar voren schuift met de vork. Apart, want je zou zeggen dat je dit hebt uitgerekend voor zet 1 van de variatie, dan hoef je niet op zet 2 te dat nogmaals te doen. Maar goed, liever een speler die zorgvuldig dubbelcheckt of hij niks mist dan iemand die gehaast een dom foutje maakt zoals ondergetekende. Voordeeltje daar dus.

Tije lijkt inmiddels ook een voordeel te hebben: hij heeft het loperpaar en zijn a&b pionnen marcheren dreigend naar de witte koning. Heeft hij misschien zelfs trucjes op a2? Nog niet, maar ik word wel blij van zijn stelling. Al helemaal nadat hij een sterk binnengedrongen paard weet af te ruilen en als kers op de taart een pion wint. Nadat bij Eric fxe3 gebeurt en bij Aurore f4 kan ik constateren dat er binnen iets meer dan een uur op nog maar 1 bord de f2-pion nog op zijn plek staat. Bijzonder. Paul offert ondertussen een pion, maar de aantasting van de stelling ziet er uit als meer dan genoeg compensatie. Sterker nog, terwijl ik dit opschrijf geeft de tegenstander snel een pion terug om te proberen de stelling te redden.

Terwijl ik een kop thee bestel besluit Remco dat hij niet kan wachten tot morgen voor het verslag en eist een update in de clubapp. Prima, weet het thuisfront ook hoe het ervoor staat. Eric heeft inmiddels genoeg van de bekrampte damesvleugel en start zijn tegenaanval op de koningsvleugel. Ziet er dreigend uit, nog een bord waar ik goede hoop voor heb. Helaas zijn er ook wat borden die ik begin af te schrijven. Joshua staat een pion achter in een aparte stelling, ik weet het niet zeker maar heb er een slecht gevoel bij. En Aurore lijkt inmiddels helemaal ingesloten door de pionkettingen van wit, die gaat straks pionnen verliezen om door te kunnen spelen. Bij Tije heb ik nog steeds goede hoop, maar zijn tegenstander probeert hem nu wel te truccen met allerlei gestoorde complicaties. Onder andere een hangend paard dat door 2 pionnen gepakt kan worden, maar met g-pion volgt mat en met e-pion hang je zelf een stuk en open je een gevaarlijke lijn. Ik hoop dat Tije de rust kan bewaren.

Ondertussen heeft Merlijn zijn voordeel ook omgezet in winst, 1-0! De h-pion en Merlijn’s loper maken gehakt van de koningspionnen van zwart en nadat hij zijn dame en toren binnenbrengt is mat onstopbaar. Mooi, want Tije kon de rust niet bewaren. Ik zie allerlei matdreigingen op zijn bord nadat er verkeerd is omgegaan met de complicaties, en zelf zie ik nog geen manier om het op te lossen. Wel heeft Lucas nog een pion gewonnen en Eric ook, dus ik probeer even de balans op te maken. Zoals het er nu uitziet staan Aurore, Joshua en Tije slecht, Lucas, Eric en Paul staan goed (Paul heeft inmiddels de zwarte koning naar d7 weten te forceren, het ziet er onaangenaam uit, hoewel nog geen concrete knockout zichtbaar), en Merlijn heeft al gewonnen. Als het zich zo voltooit dan gaat Freerk dus beslissen of we 1 of 2 matchpunten pakken. Maar goed, dan moeten alle voordelen wel geconverteerd worden. Met een halve burrito nog over van de vorige avond maak ik mij op voor deze laatste fase.

Tije verliest inderdaad. Nadat hij vraagt aan Aurore of hij al mag opgeven (‘Nee’), probeert hij nog te verdedigen met een toren en dame, maar dat werkt ook niet en de opponent wint in stijl met een dameoffer. Ondanks het belang van Freerk’s partij is die stelling nog steeds zo saai dat zelfs zijn tegenstander in de denktank in slaap lijkt te vallen. Is dat dan de beoogde strategie geweest? Zou zo maar eens kunnen werken. Ondertussen wint Lucas een stuk, en dan ook nog een kwal, dit puntje durf ik op te schrijven. Aurore wordt geforceerd om af te ruilen naar een compleet verliezend eindspel, dus die durf ik ook op te schrijven aan de overkant. Lucas bevestigt mijn inschatting en wint inderdaad, heel keurig spel van hem in zijn eerste KNSB partij.

Ik zie Paul de handen schudden en schrijf dolenthousiast in de clubapp dat Paul wint, want in een korte blik lijkt de zwarte koning nog steeds in de problemen. Helaas blijkt niks minder waar, Paul heeft zich toch weer in de complexiteit verloren en ergens in het stukkengeweld is zijn dame gepend. Zonde, duur puntje dit. Maar het was wel een leuke partij om te volgen desalniettemin. Joshua verliest inderdaad ook, maar daar rekende ik inmiddels al op. Net als Aurore, ze probeert het heldhaftig nog even vol te houden maar er is geen houden aan. In ieder geval heeft ze ervoor gezorgd dat Siem niet weer snel klaar was.

Met een tussenstand van 2-4 is het beste waar we nu op kunnen hopen 1 matchpunt. Eric’s stelling ziet er goed winnend uit, bij Freerk lijkt er eindelijk dingen te gebeuren. Hij heeft een pion meer, die ook nog eens een vrijpion is, maar de stelling is wel vrij complex, beide kanten kunnen hun stukkencoördinatie nog wel verbeteren. Om dat te bewerkstelligen stuurt wit een paard naar voren met een tempo op Freerk’s dame. En dan moet ik toch concluderen dat degene die zijn scherpte verloren is door uren saaiheid niet zijn tegenstander maar Freerk zelf is, want hij ziet het compleet over het hoofd en beweegt een ander stuk. Het kind tegenover hem grijpt in ongeloof de dame en in eenzelfde ongeloof gaan Freerk’s handen naar zijn hoofd. Verloren. Eric redt nog een klein stukje roem voor het team door zijn partij wel te winnen zoals verwacht (hoewel het toren eindspel niet compleet makkelijk wordt uitgeschoven en zelfs op gegeven moment volgens de engine remise is, maar in de analyse ruimte leek het voor stervelingen onhoudbaar), dus we hebben wel weer veel bordpunten voor eventuele tiebreakers. 3-5. Toch zonde, want er zijn meerdere partijen die echt de andere kant op hadden kunnen vallen.

De meeste leden van het team stappen weer in de auto en gaan burgers eten in Groningen, zelf blijf ik nog even voor de echte reden dat ik op een zaterdag meeging zonder te spelen; zodat ik soep kan eten bij mijn oma in Leeuwarden. Dat doet alle verliespartijen teniet, heerlijk.

Verslag door Diederick

Tl;dr at the end.

Saturday, December 16th, time for the fourth SISSA3 KNSB game of this season.

Our season has been going quite well so far, with our first victory last time against Staunton 3. However, we have to face it: today can only be a different story, as we are against Emmen, the team that has won all of its games so far. While the reason for their presence in 5A will remain a mystery to me, there’s a question that I however needed to answer: 

How do you make a line-up against a team whose weakest player is almost 200rating points higher than the strongest player of your team?

For my players, opinions are mitigated, and so is the enthusiasm, ranging from “FREE ELOOO” to “it doesn’t matter whether I lose on 1 or on 8” comments.  At least, Joshua volunteers to be on board 1, eager to take up a challenge. With his score of 1,5/2 so far, I’m gratefully letting him the opportunity “to make his captain proud”.

At this point, I was not sure whether the biggest challenge of today would be to score any point, or to get the entire team to the playing venue: DSC being claimed by GC, our three SISSA teams have to play their home game in another venue. While setting up the boards there, I hear some comments from players of the higher teams, that we shouldn’t have been kicked out from DSC, that it felt like if we’re less important or legitimate than other clubs. Simultaneously, it is also decided that our few DGT3000 clocks would go the highest boards of SISSA1, leaving the rest of us with the good(?)(more on this later) old DGT2010, and that SISSA1 and SISSA2 would have their board 1 on the stage for everyone to see. Oh well, it probably doesn’t mean that SISSA3 is less important or legitimate than the other teams, right?

We’re almost ready to start, if it isn’t for a missing black bishop. Now, the issue when you play in a one-time venue, is that there’s no extra material available. It is quickly decided that I should bike back home to get a substitute for the missing piece, and Niels suggests that I borrow Joshua’s bike to avoid further delay. An idea that we abandon quickly when we realize that Joshua’s saddle is higher than my belly button. During the few following minutes, we actively try to find a bike that I can use despite my 160cm height. I would not recommend such search to anyone, especially less in the country with the tallest population worldwide. Luckily, and before I took my chance at destroying anyone’s bike (or myself), the missing piece is found, and the games can finally start.

It’s my first time attending the chess hall when not playing. Two years ago I would have never believed that I would ever do that for an entire afternoon, let alone willingly.

But here I am, as ready as my team is. Our most recent SISSA3 players, Joshua, Klaas Jan, Tije, and Lieuwe showed up on time and seem prepared. Diederick was on time as well, but he was also with me less than 10 hours ago, drinking beers in Htje. Justin informed us he would be delayed, but I’m pleasantly surprised when I see that for the first time this year, he actually brought a pen, which looks vaguely familiar. Paul, who hasn’t played KNSB  yet this season, shows-up a couple of minutes before the start of the game, and without any pen. Last, when everyone is sitting, ready for the kick-off, Freerk, on time and pen-ready, leans towards me: “Hey Aurore, is Carl our team captain?”. The saddest part is that I misheard and initially answer yes to his question. A team as ready as it can be.

Anyway, on to the games.

Our line-up:

1. Joshua
2. Freerk
3. Justin
4. Diederick
5. Lieuwe
6. Paul
7. Tije
8. Klaas Jan

Our goal:

Scoring more than 0.

Our dream:

Scoring more than 0.5.

The first few opening moves are being played and I walk around. While waiting for the more exciting moves of the games, I stay busy by asking myself the most fundamental questions that anyone in my position would:

-Is my team gonna get slaughtered in front of my eyes? 

-Will there be a cool game for Monday’s training?

-How many trucjes is Niels gonna find? 

-Which SISSA1 player is gonna have a 5 hours long endgame today?

-Is Jorn gonna join for dinner?

It occurs to me that I should also maybe take notes, for the report. While I’m wondering whether I can take them by using my phone in the venue, I see Carl in a corner, writing his own in a notebook, the old-fashion way. Maybe Freerk’s question was valid and he should have been our team captain.

Glancing at Justin’s board, I notice that what I first thought was a knight of his on c6, was actually a knight of his on b6. On move 7. Taking a quick smoke break, he assures me that this knight is great there, and I know better than to argue. He asks whether I know the rating of his opponent, and whether he wants to know. I figure that at this point of the game, he’s probably better off not knowing that he’s facing their strongest player, who has won all of his games this season. So I just remind him that all of these players are strong, and he confidently goes back.

Going back inside, Tije’s board catches my eyes. The player who asked me, before the game even started, whether he could drew, had his queen behind the enemy lines. That’s it. Like really, his queen is happily sitting on c2,  far from any other pieces. Am I witnessing a fantastic attack, or a queen being trapped? I am not fully sure yet, but it seems like Tije is, and manages to manœuvre his pieces without any sacrifice. At least not yet. 

Next to him, Klaas Jans pieces seem nicely developed. Except maybe for his castle, already fully blown up, with a bishop preventing his king to walk away from future threats. A few minutes later, he’d tell me that his game was very tactical and that it should be okay, even if he’s already down a pawn. I’m not sure if he was reassuring me or himself.

I move up a few boards, and the moment I arrive at Diederick’s, his opponent captures a pawn with his queen, move that also comes with a check. Diederick is not impressed, and while he casually sends me getting him a spoon, he calmly looks at his options, and keeps on playing as if all was part of his plan. 

Diederick’s opponent winning a pawn in the opening

On board 1, Joshua is also not impressed. A few moves into the opening, he just accepts a gambit, which I assume his opponent was not expecting. And it seems like Joshua made the right choice, as his opponent doesn’t get much compensation for the pawn.

For Freerk, Lieuwe and Paul, nothing feels too tense yet. Quite usual for the first hour of the game, but a specially nice sight when facing much stronger players.

I am walking back and forth and forth and back. Until Niels interrupts me. He has his trucjes look (if your partner ever looks at you the way Niels looks at trucjes, make sure to marry them), and excitedly tells me that his game is training material for Monday. I’m a simple person, when someone mentions a cool game, I go and watch it. Sorry team. Niels proceeds with sacrificing a queen, and everything on that board is very pleasant to watch. I decide to make this board into my happy place for whenever the stress I get from watching my teammates games becomes inevitably too high.

Instantly after taking this decision, I am of course interrupted in my thoughts. Freerk’s clock stopped working. Just like that. Luckily, Carl is already there, trying to fix it. He manages to do so, but chances are, that it’s gonna be temporary, and we probably need another clock, or new battery.

Did I already mention that we didn’t have extra material in this venue?

I start thinking of solutions that don’t involve finding a bike that fits me. Fortunately, Carl immediately offers to go and buy some battery. Before leaving, he informs us that he will not be back before at least 15mn. Therefore, I’m obviously a bit surprised when I see him with a hand full of batteries a couple of seconds later. He assures me that he is not Santa, and that he just found them here, but the large smile on his face and the Christmas decoration of the venue makes me severely doubt it. 

Oh well, I guess Carl should have been our team captain.

The games continue. Diederick and Justin’s positions seem to slowly get worse, but both players keep their cool and keep on fighting. Joshua has a solid position and never gives his pawn back. Freerk and Paul’s games look very equal. Lieuwe seem to be getting worse, but the engine will later reveal that having a king on e7, a few squares away from the enemy queen and knight, is better for him. Go figure.

Lieuwe being better than white in this position

I alternate between watching Tije and Klaas Jan’s game. It’s an emotional rollercoaster. KJ got his pawn back, but seems to be facing checkmate threats. His face is buried in his hoodie. Tije’s opponent has now castled and seems safe. Tije’s face is also buried in his hoodie. Klaas Jan’s is not anymore, and he winks at me: he is now up a piece for two pawns. How is that even possible? I thought he was dead.

Olaf, who decided to enjoy his krentenbollen while witnessing this game, later commented that this was the most entertaining lunch break he could have had. I shortly step outside. Justin seems as puzzled as Olaf and me with KJ game: the guy was busted, but he now has winning chances? Before we even go back inside, the first result of today falls: Klaas Jan won. 

Freerk asks me whether he can use that clock to replace their defective one, but Carl insists that they keep playing with the current one until it fails. After all, it’s probably good that he’s not our team captain. Anyway, 1-0 for us.

Klaas Jan casually dying on move 27

Klaas Jan casually crushing his opponent on move 29

Unfortunately, there’s not much time for festivities. Despite all of his attempts, Diederick can’t take back the advantage from his opponent, and after his opponent took away his last chances for attack, Diederick resigns. I’m still impressed by how calm Diederick remains for the entire game. He put on a good fight. 1-1. 

On the other boards, the main noticeable changes are for Lieuwe and Tije. Lieuwe’s opponent just forked his king and his rook with a knight. Tije’s opponent has a passed pawn on the sixth rank and is coordinating all his pieces. It’s a bit painful to watch, so I go back to my happy place. Niels is now up three pawns and surrounding his opponent’s king. I feel good again. I go back to my team. Tije’s opponent has now his passer on d7. Is there any way out of this? There is one, and Tije was preparing for it. Checkmate in 3. 

2-1 for us. 

Tije to move and to find the checkmate

I’m overjoyed. I check how Lieuwe’s position untangled, expecting that he would be at least down an exchange. To my surprise, Lieuwe is up a piece. It turned out that the fork never worked, and that Lieuwe’s king on f6 was the active piece needed to win that annoying knight. What a hero.

Lieuwe just doesn’t need to develop his pieces

I meet Freerk and Justin in front of Joshua’s game. Everyone is very excited. Our team already scored two points, Joshua is up a pawn, Lieuwe is up a piece, Paul and Freerk’s games are going strong. Justin felt like he was losing, so confusion arises when his opponent suddenly gives him an exchange. 

Could we… be winning?

Lieuwe’s advantage converts into a win, and our team now stands 3-1. He seems over the moon, and he should: he just defeated a player who apparently used to be above 2000. To say that we’re over exceeding our expectations would be an undertake. 

Now for our four remaining players, things get tougher. It turns out that the quality that Justin’s opponent gave was the best way to convert an already winning game into a crushing one. We are being put back into our place. The difference of level between that player and us just astonishes me. How are we even supposed to fight against that? Why are they even playing in the 5th class? Justin can be proud of his game. For those three hours, he played solidly and did his best, and that’s all he could have done. 3-2.

White, already winning against Justin, will find the best move in this position: 18. Rxe6

Now, 3 games left. If Joshua keeps up with how he’s been playing so far, we are assured to have at least a draw, maybe a win, and this on board 1.

Paul and his opponents have traded queens. Paul has doubled his rooks on the h file, but his opponent seems to have a better pawn structure. Could he get a draw from this game? 

On board 2, Freerk is fighting to defend his isolated pawn. Depending how this unfolds, maybe that could also be a draw? 

Unfortunately, our highest rated player does not find the way to defend without giving up an exchange. From that move on, he can’t really salvage the game, and resigns shortly after. 3-3

Freerk has defensive ressources even without sacrificing the quality with 26.Rxe4

We can feel the pressure in the air. Or maybe that’s just me becoming way too invested in the games of my teammates. That wouldn’t be the first time that I overthink. Paul asks me for the standing. He has traded rooks and is now in an endgame with equal material on both sides – 5 pawns and a minor piece. But his opponent has a passer. I know that in his position I would be shaking, but similarly to Diederick a few hours ago, he’s keeping his cool. Each of his moves feels very calm and thought through. It is unfortunately not enough to prevent his opponent to manoeuvre his way into a second passed pawn. It’s too late to prevent the promotion of both pawns. 3-4, and up to Joshua to determine our final results. 

Our board 1 player also reached an endgame. Bishop pairs for both players, but Joshua still has the pawn that he stole in the early game. Is it enough to get a win? Or is there already too little pieces on the board to get out of a draw? I can’t tell, I’m not even sure I can even still think. His opponent offers a draw. Joshua looks at me. I don’t think he should accept it yet, but also, if he doesn’t feel it I don’t want to risk adding even more pressure on him. So I assure him that it’s up to him, and how he feels. I know that if he accepts it, we lose this round. But also, a different outcome didn’t even occur to us as a possibility until this point.

Should Joshua accept the draw offer?

He keeps on playing. All pawns are being traded, and only the two bishop pairs and Joshua’s d pawn remain on the board. His opponent manages to trade the bishop. Sadly, the enemy’s king already stands in front of Joshua’s pawn. Stalemate, and a final score for our team of 3.5-4.5.

White trades all bishops and gets a stalemate

David might have beaten Goliath, but it is not today that SISSA3 beats Emmen. 

Nonetheless, I’m impressed by all my teammates, and this result is definitely worth celebrating. 

We go to Htje to wait before dinner (I don’t recommend booking a table for 16 people the weekend of winterwelvaart), and then we go to happy italy, where we wait even more before dinner. And to finish the last 2023 report for SISSA3, it’s worth mentioning that this time at least, the heating system of the restaurant was working. 

Report by Aurore.

Tl;dr:

25 november was het alweer tijd voor de derde speelronde voor SISSA 3, waarin we het moesten opnemen tegen Staunton 3, het enige team uit de competitie waarvan de spelers gemiddeld jonger zijn dan onze eigen spelers. We begonnen met goede hoop aan deze wedstrijd aangezien Staunton ook nog geen overwinning had weten te boeken dit seizoen.

Ik speelde zelf op bord 8 met de witte stukken. Het was een partij die overgenomen werd door blunders van zowel mij als mijn tegenstander. Het ene na het andere stuk werd weggegeven door ons beide. Gelukkig voor mij deed ze dat net iets vaker en had ik een dame en toren tegenover een loper. En met deze twee stukken moest ik alleen nog even schaakmat zetten, iets waarvan ik volledig van overtuigd was dat te doen met Dg8. Tot mijn grote schrik sloeg ze mijn dame gewoon en moest ik nog even aan de bak voordat ik schaakmat kon zetten. (1 – 0)

Briljante zet of blunder?

Hoeveel blunders er gemaakt werden bij mijn eigen partij, zo weinig fouten werden er gemaakt bij Diederick op bord 7. Diederick speelde een bijna foutloze partij en noemde het na afloop misschien zijn beste partij ooit. Helaas speelde de tegenstander van Diederick een compleet foutloze partij en wist de enige fout van Diederick af te straffen door de toren van Diederick in te sluiten. Vanaf dat moment werd de partij keurig uitgespeeld en gewonnen door de tegenstander. (1 – 1)

Diederick moet geen Tb7 spelen. Wat is een betere zet?

Op bord 6 speelde Justin een slopende partij. Al was het maar omdat hij en ook zijn tegenstander hadden besloten om bijna al hun tijd te gebruiken voor de eerste 20 zetten, waardoor er door de rest van de zetten voortdurende tijdsdruk zat op beide spelers. Justin wist gelukkig veel beter met deze tijdsdruk om te gaan en kon zijn betere stelling uiteindelijk omzetten tot zijn eerste overwinning van het seizoen. (2 – 1)

Op bord 5 speelde onze teamcaptain Aurore een Franse opening, waarin ze na zet twee (De2) al volledig uit haar openingstheorie was. De partij ontvouwde zich er als eentje waarvan beide spelers erg hun best deden het centrum van het bord niet in hun bezit te krijgen. En ik was er ook van overtuigd tijdens het bekijken van deze partij, dat die in een remise zou gaan eindigen. Gelukkig besloot de tegenstander van Aurore elk tempo dat je kon verliezen te verliezen en daar maakt Aurore dankbaar gebruik van. Op deze manier wist zij in een toreneindspel het ene na het andere pionnetje weg te snoepen en de overwinning binnen te halen. (3 – 1)

Niet alle toren eindspelen zijn remise

Op bord 4 speelde Lieuwe zijn partij. Dit was een scherpe partij waarin beide spelers graag wilde winnen. In de partij werd de druk op de stukken van Lieuwe steeds groter en kwam hij uiteindelijk een pion achter te staan. De druk van de tegenstander werd echter steeds groter op de stukken van Lieuwe en onder deze druk zag Lieuwe een aanval op zijn loper over het hoofd en kon hij zijn tegenstander de hand schudden (3 – 2)

Twee stukken zijn aangevallen, hoe kan Lieuwe ze beschermen?

Op bord 3 speelde Merlijn tegen een speler met ongeveer 350 ratingpunten meer een bizarre partij. Waarbij in de opening zoveel verschillende trucjes mogelijk zijn dat je er tureluurs van zou kunnen worden. Merlijn werd dit gelukkig niet en liet ook in de analyse achteraf merken alles te hebben gezien. Helaas liet zijn tegenstander zich ook niet gek maken en kwam er een verliezend lopereindspel op het bord. (3 – 3)

Deze opening was te gek om een goed onderschrift te vinden

Op bord 2 speelde Tije die vol zelfvertrouwen had gezegd deze week dat hij graag op een hoog bord wilde spelen en met succes. Hij speelde een Evans gambiet, iets wat hij vaak in snelschaakpotjes speelt, maar ook uitstekend in een lange partij kan spelen. Hij wist via een tactische aanval materiaal te winnen om vervolgens al zijn stukken op de zwarte koning af te sturen en deze uiteindelijk mat te zetten (4 – 3)

Tije’s aanval is te gevaarlijkMet nog één bord te gaan zit de eerste overwinning voor Sissa 3 dit seizoen eraan te komen en hebben we genoeg aan een half punt. Dan komt het wel heel goed uit dat je een solide schaker als Roland op bord 1 hebt zitten. In een Siciliaanse opening kwam Roland twee pionnen voor te staan, maar wist zijn tegenstander een gevaarlijke h-pion te creëren. Deze pion werd uiteindelijk zo sterk dat Roland zijn paard ervoor moest opgeven. Dit was uiteindelijk geen probleem voor Roland en kon rustig de pionnen van zijn tegenstander afpikken en Sissa 3 de eerste teamoverwinning van dit seizoen besproken. 4,5-3,5

Voor onze eerste uit-wedstrijd dit jaar mochten we weer eens Ljouwert bezoeken, zoals de Friezen het noemen. Of Liwwadden, zoals de Liwwadders het zelf noemen. In ieder geval konden we bij Roland en Lieuwe in de auto stappen en kwamen we ruim op tijd bij het wijkcentrum Bilgaard aan. Justin, bekend in deze omgeving, waarschuwde ons nog voor messentrekkers, maar gezien de hoeveelheid remises die we gaan krijgen was deze geweldsvoorspelling een loze waarschuwing. 

Allereerst was, zoals wel vaker, ondergetekende klaar met zijn partij. De tegenstander op bord 8 speelde bijna elke zet a-tempo en ik had moeite om hier niet in mee te gaan. Een paar foute zetjes later en uiteindelijk was mijn positie dermatig verzwakt op de zwarte velden dat er significant materiaalverlies nodig ging zijn om niet mat te gaan. Gezien hoe vroeg het nog was ging ik maar even een wandeling maken om dit verlies van me af te schudden, en zodat ik niet de hele middag naar andere borden aan het staren was.

Teruggekomen van mijn verfrissende trek bleek Justin op bord 2 ook al klaar te zijn. Hoe hij precies verloren heeft weet ik niet gezien radiostilte van zijn kant. Het enige dat ik weet is dat de Theems vloeide van bord 2 tot 4 – allen speelden ze een Londen. Bij Roland op bord 4 gebeurde dat gelukkig met meer succes; hoewel hij niet helemaal gelukkig uit de opening kwam, maakte zijn tegenstander een cruciale foute pionzet (c3?!) waarna Roland langzaamaan met zijn paarden marcheerde naar de lang-gerokeerde witte koning, alvorens die mat te zetten terwijl de stukken van wit weinig bereikten. 1-2 achter is de tussenstand dus en van alles kan nog gebeuren.

Maar goed, ik had u remises beloofd en die gaan er nu aankomen. Joshua belandde na een interessante openingsfase in een middenspel waar hij een pion leek te blunderen, maar door scherp tactisch inzicht bleek dit nog precies goed te gaan en na wat geruil van stukken zagen beide spelers niks beters dan hun torens heen en weer te repeteren. Bij Rick zag het er iets meer hoopvol uit, maar helaas liet hij eeuwig schaak toe. En bij Lieuwe dacht iedereen dat er misschien zelfs mat zou komen, maar de half-open koning bleek toch niet uitgebuit te kunnen worden en ook hier volgt herhaling. En stiekem komt hij ook goed weg daarmee, want zoals hij in de opening tegen het Frans speelde (3. c4?, 4. a3?) kon hij bij nader inzien sterk afraden. 

Drie remises op bord 5-7, daar zaten we niet op te wachten bij een achterstand, want bij de tussenstand van 2.5-3.5 is de winst een stuk verder weg dan eerder. Vooral omdat we al een tijdje minder gelukkig worden van de stand van zaken op het bord van Aurore, die druk bikkelt voor tegenspel maar toch al enkele uren met een kwal minder het moet zien te versieren. Bij Daniël op bord 1 speelt zich ondertussen de hele middag al een heel interessante partij af, soms lijkt het iets beter te staan voor hem maar zijn tegenstander is taai en geeft eigenlijk bijna niks weg. Dit mondt zich dan ook uit in een zeer gelijkwaardig toreneindspel. Daniël is een echte teamspeler, en dus neemt hij hier de tijd om lang te kijken of Aurore nog wonderen kan verrichten, maar zodra duidelijk wordt dat haar positie onhoudbaar is en het team dus sowieso verloren heeft, pakt Daniël de remise. Meer zat er ook niet in, leek mij.

Enfin, 3-5. Helaas nipt verloren. Maar zoals Jan van Os op zijn site zegt, met een gemiddeld ratingverschil van bijna 200 punten, best een goede prestatie van SISSA 3. Met bijna het hele team zijn we lekker uit eten gegaan in Groningen, hebben we een giraffe aan bier gedronken (vraag maar aan Aurore als je niet weet wat dit betekent), hebben we gelachen om SISSA 2 die naar het verkeerde restaurant zijn gegaan én er vergeten zijn te betalen, en uiteraard hebben we goed die avond Proeflokaal Hooghoudt onveilig gemaakt. Het was weer een onvergetelijke dag.

Verslag door Diederick

Afgelopen zaterdag begon Schaakclub Sissa 3 aan zijn eerste schaakwedstrijd van het nieuwe seizoen, tegen niemand minder dan Haren 1. Om dit veelbelovende nieuwe seizoen goed te beginnen, bereidde Aurore een uitgebreid ontbijt voor, compleet met Franse croissants, eieren, bacon, en meer. Voor mij was dit nogal verrassend, omdat ik in meende dat Fransen alleen koffie drinken als ontbijt. Maar energiek en voldaan leken we meer dan klaar voor onze tegenstanders, die er qua rating toch wel iets beter bij stonden.

Helaas voor onze tegenstander kon Haren 1 geen compleet team opstellen voor de wedstrijd, dus begonnen we met een 1-0 voorsprong voor Sissa (goed gedaan, Diederick!).

Voor mijn schrijfgemak zullen we de borden even chronologisch doorlopen. Allereerst beginnen we met de langste partij van de dag, ook nog op het eerste bord. Hier vocht Aurore met de zwarte stukken een lange strijd uit tegen een zeer sterke speler. Aurore etaleerde haar vertrouwde Caro-Kann. De pot liep lange tijd vrij gelijk op en verwezenlijkte zich een gecompliceerde, gesloten stelling. De tegenstander slaagde er op een gegeven moment in om een toren op de zevende rij te krijgen, waardoor controle hij controle kreeg over de enige open lijn en de 7e rang. Hoewel Aurore niet zonder strijd opgaf, slaagde haar tegenstander erin om zijn ruimtevoordeel en controle te benutten en zo een pion aan de dameszijde te winnen, waarna helaas de verdediging van Aurore langzaam instortte. Desalniettemin een zeer goede strijd en een indrukwekkend spel tegen een sterke speler —1-1.

Op bord drie, vlak naast mijzelf, speelde Roland een gambiet met de zwarte stukken. Dit leek aanvankelijk veelbelovend, maar een geniepige combinatie van de tegenstander zorgde voor een vrij vroege overwinning —1-2.

Ondergetekende speelde op bord vier, voor het eerst showde ik hier mijn Engelse opening in een competitieve partij. Na snel een positie te bereiken van totale ontwetendheid, terwijl ik mij ook nog eens in een enigszins versufte gemoedstoestand bevond, accepteerde ik met plezier een professioneel remiseaanbod na slechts 16 zetten vanwege herhaling van zetten —1.5-2.5.

Op bord 5 speelde Rick met de zwarte stukken. Ik was vrij optimistisch om te zien dat veel van Ricks stukken steeds dichterbij de koning van zijn tegenstander kwamen. Na verloop van tijd leek de tegenstander zich te ontknopen en voordeel te behalen aan de andere kant van het bord. In een open en zeer scherpe positie bezweek Rick helaas aan een tijdige pionvork van zijn tegenstander. 1.5 – 3.5.

Dylan, op bord zes, had pech en verloor een stuk en uiteindelijk de partij wegens een smerig trucje. Helaas heb ik niet veel van dit spel gezien, dus ik heb hier niet veel meer over te zeggen! 1.5-4.5.

Lieuwe, op bord zeven, leek halverwege de partij een gelijke positie te bereiken, waarbij hij alleen de zware stukken en al zijn pionnen op het bord hield. Lieuwe zag echter een geweldige kans om alle stukken af te ruilen en in het eindspel een extra pion voor zichzelf veilig te stellen. Hoewel pionneneindspelen over het algemeen altijd een extreme hoofdpijn blijken te zijn (tenminste voor mij), slaagde Lieuwe er in om nog een pion te winnen en twee passers te creëren, waarmee hij comfortabel de overwinning veiligstelde, netjes! —2.5-4.5.

Op bord acht maakte Joshua zijn debuut. Hoewel Joshua durfde te delen een beetje nerveus te zijn en niet wist wat hij moest verwachten, spelend tegen een veel jongere speler, leek het niet alsof de zenuwen zijn spel beïnvloedden. De eerste keer dat ik langs het bord liep en naar de positie keek, tikten beide klokken nog maar ongeveer 15 minuten af; echter, het notatieformulier van Joshua toonde al dat hij zijn 60ste+ zet aan het invullen was! Tot ons voordeel was dit met een stuk meer, en Joshua verzekerde zich snel en zeker van een geweldig en overtuigend debuut voor zichzelf. 3.5-4.5

Ondanks geweldige inspanningen verloren we nipt van Haren 1. Echter, met de teamgeest die buitengewoon positief is en sterke spelers over de gehele linie, ben ik er zeker van dat we een geweldig seizoen zullen hebben! Op naar de volgende wedstrijd!

Verslag door Justin