Author: SISSA 4 KNSB

Het gebeurt voor mij niet vaak dat de wekker om 5.00 ’s ochtends gaat. En al helemaal niet op een zaterdag. Reden: de kwalificatie voor de formule 1 in Las Vegas. Half slapend/half wakker zie ik hoe er in natte omstandigheden gestreden wordt om de pole position. Geheel in de stijl van Vegas werd door sommige coureurs gegokt en gewonnen, door andere gegokt en verloren. Het zal geen verrassing zijn dat tot de verliezers Lance Stroll behoorde. Het contrast met diverse mijn teamgenoten is aanzienlijk. Enkele openen de luiken pas na 9.00. Ik geef ze ook groot gelijk. Zij moeten vandaag strijden om behoud van de koppositie en daarvoor is een goede nachtrust van groot belang. Ikzelf daarentegen ben na uitloting als gevolg van overweldigende animo niet opgesteld en ga mee voor de morele support.

Een ander onontbeerlijk element voor een lange schaakpartij op de zaterdagmiddag is een goed ontbijt. Dat werd door Mark en Sven bij Mark thuis verzorgd. Onder het genot van gebakken ei, brood en croissants werden de prangende thema’s van de dag besproken. Is kaas en jam een goede combinatie om op brood te doen? De meningen liepen uiteen. In de auto naar Veendam ging het gesprek al over de wedstrijd, met name de zin en onzin van openingen. In de auto van Pascal werd de – mijns inziens – terechte conclusie getrokken dat openingen overrated zijn voor ons niveau en dat zolang jij niet weet wat je aan het doen bent, de tegenstander het waarschijnlijk ook niet weet. Effectiever zou zijn om gewoon de goede zet te spelen. 

Aangekomen in het Vegas van het Noorden (Veendam) werden de formaliteiten doorgenomen en de klokken gestart. Het eerste was ook al bezig, en zo zaten 32 schakers gebroederlijk bij elkaar na te denken over 32 stukjes hout en/of plastic op 64 vakjes. Je moet toch wat op je zaterdagmiddag. 

Eerder dit jaar verscheen een verslag met als thema de kop en de staart. Om deze lijn door te zetten begin ik ook met bord 8, al teken ik gelijk aan dat ik mij daar niet aan ga houden. Daar mocht Diederick met zwart spelen. Hij had in het begin nog een interessant gesprek in de kantine met de tegenstander van Kevin die ook koffie wilde halen. De tegenstander had echter boze plannen en wilde in plaats van gewone zwarte koffie een bakje koffie met whisky en een plak spacecake bestellen. Deze zou hij dan aanbieden aan Kevin om zo een voordeel te behalen. Diederick doorzag dit plan echter keurig en verdedigde op de beste manier door de kantinejuffrouw te laten ingrijpen.  Dat bleek ook echter het meeste wat Diederick moest doen. Hij had rond zet 16 al een zetherhaling te pakken. Een afwijzing van de zetherhaling zou een oncomfortabele positie betekenen voor Diederick en dus werd de vrede getekend. ½ – ½.

Nu zijn initiële plan niet lukte, heeft de tegenstander van Kevin (bord 7) het over een andere boeg gegooid. Hij speelt erg snel en staat zelfs tijdelijk een pion voor. Optisch zou ik echter liever met de stelling van Kevin spelen omdat een zwarte loper en toren eigenlijk niet meedoen in het spel. Hij penetreert dan ook de zwarte stelling en lijkt gewoon gewonnen te staan. Dat bleek ook het geval en Kevin converteerde zonder al te veel problemen tot een overwinning. Jackpot! ½ – 1½ in het voordeel van SISSA. 

Het spel op bord 6 bij Mark ontwikkelde zich wel erg snel. Zijn tegenstander, overigens ook behoorlijk strak gekleed, leek voor mijn gevoel op het eerste gezicht de overhand te krijgen, maar Mark vertelde mij later dat dit heel erg leek op zijn voorbereiding voor een partij tegen mij. De tegenstander was echter al naast zijn schoenen gaan lopen, althans naast een schoen: De tegenstander had namelijk besloten dat het noodzakelijk was om zijn rechterschoen uit te doen. Mark liet zich hierdoor niet van de wijs brengen en bouwt in het middenspel een mooie stelling op. De tegenstander speelt vervolgens een zet die hijzelf een ‘gok’ noemt. Mark loopt daarna helaas tegen een vorkje aan en verliest een kwaliteit. De voortzetting daarna is ook niet helemaal vlekkeloos en dus levert de gok van de tegenstander hem de winst op. 1 ½ – 1 ½. 

Dan ontstaat er lang iets wat in de wandelgangen bekend komt te staan als dynamisch evenwicht. Op een aantal borden lijken we wat beter te staan, op een aantal borden wellicht remise en op een aantal borden misschien iets minder. Hier en daar speelt tijdsdruk ook een rol. 

Illustrerend voor deze status is de partij van Pascal op bord 5. Hij kreeg met wit een opening op het bord waarvan ik dacht dat het hem leek te passen.  Daar denkt hij zelf echter anders over. Hij vindt zijn stelling niet prettig, maar past het plan uit de voorbespreking toe: hopen dat zijn tegenstander wel denkt dat hij weet wat hij aan het doen is.  Nadat er wat stukken worden geruild is het l..den (vul maar in of het met lange of korte ei/ij is) in een toreneindspel. De tegenstander lijkt de pion van Pascal op de a-lijn te winnen, dus zou ik de lange ij goed rekenen. De pion kan zelfs ongemoeid worden gelaten en de tegenstander creëert een vrijpion in het midden. Hij breekt uiteindelijk door en er moet een nederlaag worden geïncasseerd. 2 ½ – 1 ½ in het voordeel van de gastheren. 

Ook boven Anne (bord 3 met wit) pakken zich donkere wolken samen. Zijn partij kwam traag op gang. Dat is overigens niet alleen aan de spelers te wijten. Ook het tostiapparaat speelde hier een rol in. Die moest nog opwarmen en derhalve moest Anne enige tijd wachten op de tosti. Daarna ontaardt de partij in schuiven, schuiven en schuiven. Anne bouwt een voordeel op de klok op, maar dat verdampt langzamerhand. Uiteindelijk pakt hij een pion, maar een sterke zet van de tegenstander wint of een stuk of zorgt voor mat. 3 ½ – 1 ½ voor Veendam.

Op bord 4 Merlijn met zwart. Hij moest vrij snel diep in de denktank. De tegenstander valt zijn koning aan en probeert een offer op h6 werkend te krijgen, maar Merlijn verdedigt adequaat en wendt voor lange tijd het kwaad af. Er wordt zelfs een begin van een tegenaanval gemaakt met g5, maar het blijft een hele moeilijke en oncomfortabele stelling. Merlijn slaagt erin om wat af te ruilen om de druk op zijn koning iets te verlichten, maar uiteindelijk moet er nog een nul worden opgeschreven. De wedstrijd is daarmee definitief verloren. 4 ½ – 1 ½ voor Veendam. 

Op bord 1 en bord 2 mogen respectievelijk Eric (wit) en Sven (zwart) de eer nog proberen te redden. Eric krijgt een sterke loper op b2, maar heeft in ruil daarvan wel een dubbelpion moeten accepteren. Mijn eerste indruk is dat die hem echter niet in de weg staan, maar op lange termijn is dit vanzelfsprekend afwachten. Later in het spel wordt de loper geruild voor een paard van de tegenstander, maar slaagt Eric er wel in om te drie-dubbelen op de e-lijn. Net zoals bij Anne is schuiven het devies.  Uiteindelijk wikkelt Eric af na een eindspel waarin hij drie pionnen op de koningsvleugel heeft tegenover vier voor de tegenstander. Dat bleek niet helemaal de correcte optie: de dame op het bord houden en de b-pion slaan was winnend geweest. Eric had dit ook keurig berekend, maar onder tijdsdruk ging de hand sneller dan het hoofd. Dat overkomt iedereen wel eens en de tegenstander moet het eerst bewijzen. Eric had nog een troef in handen in de vorm van de a-pion, maar deze moet nog langs een b-pion en staat nog op a2. De weg na de overkant is dus nog lang. Dat leidt er uiteindelijk toe dat hij in zugzwang komt de staan en ook hier geen punten gehaald worden. 5 ½ – 1 ½ in het voordeel van de thuisploeg. 

Sven krijgt een Sven-stelling op het bord. Hij bouwt met zwart een aanval op over de damevleugel en drukt zijn b-pion naar b4. Doorbreken lukt echter maar moeilijk en er lijkt een impasse te ontstaan. Hij krijgt echter wel de – cruciale – a-lijn en zijn tegenstander gaat all-in door een kwaliteit te offeren. De tegenstander kiest voor een infiltratie met de dame om eeuwig schaak te bewerkstelligen. Op het eerste gezicht ziet het er niet uit alsof het werkt, maar het blijkt toch een hardnekkig probleem.  Nu zijn problemen wel aan Sven toevertrouwd en begint het priegelen. Ondanks de kwaliteit voorsprong is het nog oppassen voor de vrijpionnen van de tegenstander. Al snel ontstond een remise-achtige stelling maar praktisch had de tegenstander een erg goede stelling. Na een partij van 4,5 uur moest Sven uiteindelijk ook capituleren. 6 ½ – 1 ½. 

Een pijnlijke nederlaag. Wellicht dat we deze nog konden afwenden als we de borden hadden kunnen opmeten om te beoordelen of deze wel dikker zijn dan 9 millimeter, maar daar is in alle haast niet aan gedacht. Het niveau dat wij op die borden hebben laten zien is, zoals Pascal terecht opmerkte, in ieder geval wel consistent. Het niveau van de teamgeest was vandaag in elk geval hoog en ook dat is wat waard in de strijd om de titel in klasse 6A. Die strijd is door diverse uitslagen van vandaag erg spannend: 5 teams staan op 4 matchpunten na 3 rondes. Wie gaat winnen? Ik zou zeggen: place your bets….

Verslag door Remco

Heldhaftige herhaling

Weet je wat nog leuker is dan het hogere team van je eigen club verslaan? Het in het jaar erop nog eens dunnetjes overdoen! Met vier nieuwkomers traden we aan tegen SISSA 3, die vol gezonde spanning en jeugdelijk enthousiasme zaten. Voor de rest zat in ons achterhoofd nog de prachtige herinnering aan vorig jaar en de drang om dit staaltje te herhalen. We namen nieuwe foto’s en na een speech van wedstrijdleider Carl mochten we plaats nemen in ons geliefde Hooghoudt. En zo ongeveer meteen daarna stonden we 0-1 voor! Lieuwe had een klein moment van onoplettendheid en Sven zet hem pardoes mat op zet 8. Pijnlijk voor hen, mooi voor ons, en altijd leuk als nieuw talent meteen punten pakt bij het debuut.

Het volgende resultaat kwam van Stijn en Aurore. Onze voorzitster drukte hem langzaam aan weg met dominante stukken, wat uiteindelijk leidde tot een ingesloten loper. Maar gelukkig zette ze de traditie voort om in de SISSA-off een stuk te blunderen, en na dit foutje bleef een remise-stelling over.

Bij Finn en Klaas-Jan was het lang erg spannend, KJ had een stuk geofferd maar had hier veel pionnen voor terug. Er zaten kansen in de partij over en weer, maar uiteindelijk kwam het terecht in een remise eindspel.

Remco speelde een erg goed debuut tegen David, maar wist het helaas net niet te verzilveren. David’s opgerukte pion bleek te moeilijk mee om te gaan en helaas noteerden we hier verlies.

Van tevoren was Dylan erg positief over zijn recente vorm en hij wilde wel eens een hoog bord proberen, dus op bord 1 mocht hij het laten zien. En dat deed hij voortreffelijk met een klinkende overwinning op Thijs, echt vakkundig van het bord geduwd.

Op bord 2 hadden we de veteranenstrijd tussen Writser en Anne, en daar trokken we helaas aan het kortste eind. Heel lang was er een evenwichtige gespannen stelling, maar een klein foutje en gemiste kans in de afwikkeling van geruil in het midden en toen stond Anne opeens verloren.

De oplettende lezer zal concluderen dat het nu 3-3 stond, en dus waren alle blikken op twee borden gericht. Nog een debutant in Kevin die tegen Anne van Putten speelde, en inmiddels al jaren vaste puntenpakker in mijn teams, Merlijn, tegen Freerk.

Maar alle hoop en goede moed was voor ons, want na kalmpjes een aanval op zijn koning verdedigd te hebben stond Merlijn een volle toren voor, met geen compensatie. Groot was dan ook de verbazing toen op het andere bord opeens remise werd afgesproken. Soit, de stelling was niet echt één waarin vooruitgang te boeken was, maar in deze situatie remise nemen leek gelijk aan de winst aan ons overhandigen. En zo geschiedde, want Merlijn schoof behendig door totdat Freerk geforceerd was om de handdoek in de ring te gooien. 3.5-4.5, winst voor SISSA 4, wederom!

Ik denk dat we maar moeten promoveren als SISSA 4, want ik denk niet dat het derde volgend jaar nog op komt dagen als dit affiche weer langs komt. Hun ware angstgegner; deze nachtmerrie zal zeker voor slapeloze nachten zorgen. Maar ach, gelukkig was het gezellig in Htje en was de pizza lekker, toch?

Door Diederick.

Zonder lunch en een potje dominion achterlatend ging ik te laat weg richting het station om mijn
teamgenoten op het station op te halen. 12:25 had ik nog gezegd waar de anderen hadden liever
12:15 gewild. Nu dreigde ik nóg later te komen maar dat wist ik te voorkomen door een illegale
sluiproute te nemen. Het was sowieso een druk weekend voor mij met repetities, feestjes,
concertuitvoering, borrel, theaterbezoek en dus ook een schaakwedstrijd met SISSA 4. Het is lang
geleden dat ik deel uitmaakte van een SISSA 4, een teken dat het heel goed met de club gaat. Enfin,
je merkt dat ik meer van de persoonlijke verslaglegging ben. Ik hoorde ooit een schaker zeggen: “nee,
schaakverslagen doe ik niet aan. Het is altijd van: en toen stond ik een kwaliteit achter en kwam er
een toren op de tweede rij binnen en…” Tja, dan maar wat van zo’n stukje maken denk ik dan. Derde
wedstrijd altijd weer, 1 gewonnen (op wonderbaarlijke wijze tegen SISSA 3) en 1 verloren. Kans op
promotie is nog in zicht maar dan moeten we hier in Assen nog wel even winnen. Door hard rijden
waren we ruim op tijd in het gezellige buurtcentrum in Peelo waar ook oud-SISSAAN Ivo Maris zijn
kunsten vertoonde. Altijd een genot om die man te zien spelen.
Diederick is de gedreven teamcaptain van ons prachtige team die zorgt dat we met de juiste
motivatie beginnen. Hij mocht tegen een jonge Faber en kreeg tot zijn verdriet een scandi tegen. Ik
zag hem met een toren op c1 een pion op c2 dekken. Hij was, zo gaat dat tegen jeugdspelers, redelijk
vroeg klaar en helaas voor hem en ons met een 0 als resultaat. De stukken gingen er rap vanaf en zijn
tegenstander beschikte ook een behoorlijke dosis eindspeltechniek. 0-1 en niet zo veel tegenin te
brengen. Ik dacht dat Merlijn nog iets eerder klaar was. Hij zat lekker goed in de theorie, Siciliaan met
lange rokade en f3,g4,h4. Koningsaanval dus. Altijd leuk en zijn aanval sloeg goed door. 1-1 dus.
Anne kwam op bord 2 in een rustige Italiaanse stelling terecht. Wellicht dat zijn tegenstander als wit
iets meer ruimtevoordeel had maar al snel bleek Anne de betere schaker en won hij een stuk. 2-1.
Daarmee waren de partijen ook klaar die een onbetwistbare uitslag hadden. En ook ongeveer het
moment dat ik op bord 1 een remiseaanbod kreeg van een oudere Faber. Ik sloeg het af omdat de
andere borden nog onduidelijk waren en pas remise wilde als het duidelijk in ons voordeel zou zijn.
Mijn tegenstander had verzuimd om een sterke pion van mij te winnen en daarom stonden we weer
gelijk. Helaas kwam ik later in de partij door een trucje weer een pion achter te staan en hoewel het
zeer nipt was kwam zijn koning er op tijd bij en was mijn tegenspel verkeken. 2-2
Er kwam ook een zetherhaling voor maar dat was niks vergeleken met de partij van Lucas. Maar die
was al laatste klaar daarom eerst naar de jongen met de mooiste naam in ons team: Finn Mous.
Speelde ook een e4-e5 achtige stelling met wit en had een gevaarlijke vrijpion. Toen ik op een
gegeven moment kwam kijken kon hij dacht ik de partij beslissen met een paardvork. Wat hem deed
besluiten iets anders te doen weet ik niet, maar hij verloor daarna langzaam de partij. 2-3 maar hier
had duidelijk meer in gezeten.
Rick de Kleine had een kleine tegenstander maar hij gaf goed tegengas. Hier had volgens mij wel een
winst in gezeten. Dame, lopers van gelijke kleur en een pion meer maar die pion ging er ergens toch
weer af en in het pionneneindspel is er remise afgesproken. 2,5-3,5.
Lucas is een ontsnappingskunstenaar. Vorige wedstrijd stond hij een kwaliteit en twee pionnen
achter maar stug doorspelend haalde hij remise. Behalve een hele taaie speler is hij ook nauwgezet. Op
zijn schaakformulier stond behalve alle mogelijke ingevulde informatie ook de naam van de opening.
Een philidor-nog-iets-variatie. Hij had er nog net niet bijgezet: ‘met op zet 7 la3’. Desondanks had hij
een geïsoleerde dubbelpion. Hou ik van. Het ziet er niet uit maar het bemoeilijkt wel een
pionnenopmars. Erger was dat hij al snel een kwal achter stond met een gatenkaasstelling en een
onveilige koning. Ik had zelf al een nul geteld na een uur maar hij speelde gewoon lekker door. Zijn
paard leek twee torens in bedwang te houden en hij behield een gevaarlijke vrijpion. Ze kwamen nog
al eens in dezelfde stelling terecht maar nooit drie keer zodat na bijna vijf uur en 80 zetten er een
overwinning voor ons op het bord kwam! 3,5-3,5
Zou het dan toch! Sjors speelde met wit Weens. Een goede keus! Moeilijke stelling zeker toen hij een
kwaliteit verloor maar had volgens de computer meermaals de kans op een remise. Hij probeerde
nog lang over de zwarte velden een mataanval maar het werkte helaas voor ons net niet. Zo verloren
we toch maar er had meer ingezeten. We komen in een situatie die ik niet eerder heb meegemaakt.

We kunnen met twee teams tactisch proberen er eentje te laten promoveren. Ik voorzie een
masterplan van Diederick!

-Paul

Deceptie in het Denksportcentrum

Na de prachtige overwinning op SISSA 3, waar we ze tot in de eeuwigheid aan blijven herinneren natuurlijk, mochten we deze zaterdag aantreden tegen Hoogeveen 2. Uiteraard vol hoogmoed nu, maar dit team is op papier toch echt wel een stuk sterker dan ons eigen derde, 1 van de kanshebbers voor promotie als we eerlijk zijn. Maar je moet nooit een wedstrijd ingaan met de gedachte dat je gaat verliezen, dus ik vertel mijn team gewoon dat we ze moeten kunnen hebben. Helaas blijkt dit anders af te lopen.

Op bord 2 speelt Anne, hij lijkt een soort Italiaan te spelen, ik vind het heel lang er vrij prima uitzien, klein beetje spanning op de damesvleugel maar beide spelers hebben geen haast en laten het lekker staan, totdat er daar op gegeven moment vleugelpionnen en vervolgens torens geruild worden. De zwarte dame had daar teruggepakt, Anne gebruikt zijn loper om die naar een ander veld te jagen, en voor ik het doorheb hoor ik opeens dat ze dit kat-en-muisspel tussen loper en dame 3x herhaald hebben, en er dus remise wordt geclaimd. Nou ja, prima, remise op bord 2 tegen een sterk team mag ik niet over klagen, hoewel ik denk dat er nog genoeg leven in de stelling zat, maar soit.

Even verderop aan bord 4 zit Roland, en na een vrij spectaculaire openingsfase met beide spelers die geen behoefte hebben aan een f-pion, weet de tegenstander helaas een naar zetje te vinden waardoor Roland een kwaliteit verliest. Hij probeert vervolgens nog wel lekker op de trucjes te spelen, met onder andere een onverdedigd paard op f6 die toch niet gepakt kan worden, maar de tegenstander blijft scherp en het is niet meer te redden, helaas.

Niet lang daarna komt Paul van bord 1 ook met droevig nieuws. Ondanks dat hij in zo’n heerlijke typische Paul-stelling zat (beiden uit theorie op zet 4, ontzettend dynamisch spel), had hij al een tijdje moeite want zijn koning was naar e6 gejaagd. Uiteindelijk heeft dit tot nog een nederlaag geleden. En op bord 3 gaat het ook al mis, Merlijn zit lang in een rustige Gucci Piano (zoals de kids het noemen) maar ergens gaat het tactisch mis en weet zijn tegenstander een stuk te winnen. Hij lijkt nog misschien haar dame te kunnen insluiten, maar ze heeft precies 1 ontsnappingsroute nog over, die ook wordt gevonden. Op de hoge borden wordt de eerste helft van de match dus beslist in 0.5 – 3.5, niet best voor de kansen.

We hebben elk punt hard nodig om nog te kunnen winnen of om remise te halen, dus als eerst Joël en dan Lucas naar me toe komt nadat hun tegenstanders remise aanboden, moet ik ze toch een nee verkopen. Maar ja, soms zit er niet meer in. Lucas, bord 5, stond eigenlijk al de hele partij matig, nadat hij niet meer mocht rokeren na een dameruil na wellicht iets te snel spel in de opening. Dat hij nu toch weer in een remise eindspel is gekomen is best wel knap. Hij probeert het nog even hard, maar er zit gewoon echt niet meer in, dus het wordt toch remise. Als je me om 14:00 dat had verteld was ik dik tevreden, dus ik heb er vrede mee.

Op bord 6 speelt Rick, en ik had de opening niet echt gezien maar het zag er vrij normaal uit allemaal. Zijn tegenstander had helaas gewoon een betere dag, elke keer dat ik keek kwamen er telkens meer kleine of grote voordeeltjes bij en op gegeven moment was het helaas straal verloren, en daarmee ook de wedstrijd jammer genoeg. Het is niet anders.

Op bord 8 ploetert Rosaline nog iets langer door dan Rick, maar ze was dan ook wat later binnengekomen door een lekke band. Ik was al lang blij dat ze er überhaupt kon zijn want ze was een invaller voor iemand die toch werk bleek te hebben die zaterdag. Ik weet niet of ze dit met opzet heeft gekozen vanwege de naamsgelijkenis, maar Rosaline speelt een Rossolimo. Hier helaas een beetje hetzelfde verhaal als bij Rick, een langzame neergang totdat de stelling noodzaak biedt tot materiaalverlies. De centrumpionnen van zwart blijken vervolgens te sterk om te stoppen en ze leveren uiteindelijk een mooi mat-net op.

Tot slot zit aan bord 7 dus Joël, die ik eerder had verteld om toch maar door te spelen in een stelling die nog duidelijker remise was dan die van Lucas. Dame, loper, en 6 pionnen aan beide kanten, en snel nadat Joël nee zegt worden die dame en loper ook nog eens afgeruild. Koningen staan even dichtbij en de pionstructuur is een exacte kopie, dus echt duidelijk niks voor te spelen. Tenminste, als beide spelers de juiste beslissingen nemen. Dit blijkt toch lastig op ons niveau, want ergens maakt wit een klein foutje en opeens zie ik dat in het eindspel dat overblijft Joël eerder gaat promoveren. Hij ziet dit ook, en vol vertrouwen marcheert hij de pion vooruit. De tegenstander laat hem vervolgens nog wel bewijzen dat hij dit uit kan spelen, maar Joël blijft heel rustig en weet zijn nieuwe dame precies zo te gebruiken dat hij de witte koning en de bijna gepromoveerde pion geen kansen geeft. Langzaamaan komt zijn eigen koning dichterbij en op het einde geeft hij wit nog een kans om te promoveren – maar het is een schijnkans, want als het wordt aangenomen dan heeft Joël mat in 1 met dame en koning op de juiste velden. Er wordt nog lang naar gestaard, maar dan wordt toch de nederlaag erkend. Hebben we gelukkig tenminste 1 winstpartij vandaag.

2-6 dus, een pijnlijke nederlaag. Maar zoals gezegd, dit is niet 1 van de teams waar we favoriet voor de winst zouden zijn, dus laten we er niet te lang over tobben. Bovendien was het prachtig mooi met 4 teams in het DSC te zijn en hebben we het wel heel gezellig en leuk gehaald. De pizza’s en SPAGHETTI bij Napoli achteraf hielden de sfeer er ook goed in, dus al met al een mooie dag lijkt me. Over 2 weken mogen we naar Assen toe, hopelijk valt er daar meer succes te behalen.

verslag door Diederick

Hemelse Heroïek in Hooghoudt

Ik denk dat we nooit meer zo’n mooie seizoensopener krijgen als dit affiche. SISSA 1 tegen SISSA 2, en SISSA 3 tegen het nieuwgevormde SISSA 4. Gezien ik ervaring heb met nieuwe teams leiden in hun eerste seizoen (zie ook: SISSA 3 enkele jaren geleden) is het vierde aan mij toebedeeld als kapitein. Samen met het derde mogen we het uitvechten in de zesde klasse. Op voorhand zou je misschien denken dat zij meer kans maken, gezien hun hogere status. In de wandelgangen heb ik al gehoord dat sommige spelers van hen zich vandaag de winst al rijk rekenen. Aan ons om dus te bewijzen dat wij ook een sterk team hebben en die arrogantie te bestraffen.

Nadat Carl een mooi praatje houdt over de nu al historische wedstrijd in ons mooie café aan het Zuiderdiep, en nadat we van alle teams wat mooie foto’s genomen hebben, kunnen we gaan zitten en spelen. Zelf overigens niet, we hadden genoeg spelers die wilden spelen dus besloot ik om van de zijlijn te steunen en notities te kunnen maken voor hetgeen wat u nu leest. Ik loop eens rond en zie dat Merlijn op bord 3 nu al weer zijn gebrek aan pokerface toont (hoewel hij nog niet zo erg is als Sjoerd). Een moeilijke blik en lichte hoofdschuddingen, de stelling toont een soort Siciliaans en ik heb nog gewaarschuwd dat je Maria geen dynamische tactische stellingen moet geven, want dan slaat ze toe als een leeuwin die haar prooi ruikt. Daarnaast bij Anne tegen Remco op bord 2 gebeuren al vroeg gekke dingen: Anne opent Hollands maar Remco gooit een vroege g4 er tegenaan. Erg agressief en het oogt eigenlijk niet zuiver, maar ondertussen zijn alle stukken op de damesvleugel van Anne nog onaangeraakt. Op het terras geeft Remco aan me toe dat het eigenlijk één grote blufpartij is, maar desalniettemin ben ik nog niet zeker of Anne door deze bluf heen kan prikken op de juiste manier.

Even verderop bij bord 7 komt Lucas kalm over. In een Nimzo met f3 is Justin’s witveldige loper eraf geruild, en heeft Lucas vervolgens al zijn pionnen op zwarte velden gezet. Ziet er soepel uit voorlopig. Op bord 1 is het ook rustig. Eric heeft al een klein tijdsvoordeel opgebouwd tegen Tije (eigenlijk de enige speler van dit team waarvoor ik bang was), en het is een Scandi zonder gekke dingen. Daar moet Eric wel goed in gedijen. Rick staat denk ik ook prima op bord 4, hoewel Aurore dit soort Londen stellingen wel waarschijnlijk beter kent. Maar hier maak ik me ook nog geen zorgen, net als bij Rosaline tegen Freerk op bord 5 waar een heel solide Engels staat. Engels wordt ook gespeeld op bord 6 bij Finn tegen Timmer, en daar zijn de dames vroeg afgeruild. Dan tot slot maar zeker niet het minst, op bord 8 maakt Joël zijn debuut voor SISSA en dat is meteen goed van start. Thijs is een pion verloren in de opening en ik zie er geen goede compensatie voor. Erg mooi allemaal dus, erg fijn dat niemand geïntimideerd is geraakt van het prospect van spelen tegen ons eigen hogere team, maar gewoon lekker gefocust hun eigen spel spelen. Voorlopig ben ik een tevreden teamcaptain.

Hoewel? Oei, Merlijn verliest zijn b2-pion en hoewel die soms vergiftigd is, lijkt dat hier niet het geval. Hij weet wel de structuur van Maria wat te beschadigen, maar ik weet niet of dat genoeg terug doet. Ondertussen heeft Justin zijn brein op nul gezet en duwt h5-h4-h3 naar voren, maar gezien de passieve opstelling van zijn stukken zie ik er geen dreigende aanval in, en Lucas lijkt ook niet onder de indruk. Joël heeft een leuk paard op de tweede rang gekregen, maar Thijs heeft ook geïnfiltreerd op de zevende rang met een toren. Bijzonder. O wat gebeurt daar nou? Heeft Aurore zojuist een vol stuk geblunderd? Ik kijk en tel nog eens opnieuw vol verwondering maar inderdaad. Mentaal schrijf ik alvast een puntje op voor Rick. Bij Joël zijn beide spelers klaar met de vijandige aanwezigheid in hun eigen territorium en zijn er stukken afgeruild om daar wat aan te doen. Ik denk dat hij mooi veilig staat, maar hij moet nog wel letten op trucjes op de achterste rij. Bij Eric is het nog steeds een rustige Eric partij, lekker solide opbouwen en niks geks doen. Bij Rosaline is het ook nog vrij saai. Maar gezien ik dit adjectief al eerder bij een partij van Freerk heb gebruikt geef ik hem de schuld.

Ik denk even dat Anne een pion wint, maar Remco wint hem weer terug of ik kan gewoon niet tellen. De stelling daar is nog steeds onbegrijpelijk dus het zou zomaar kunnen. Thijs laat zijn dame hangen, maar de eerder genoemde achterste rij trucjes maken het slechts schijn, en Joël trapt er niet in. Daar word ik blij van. Minder blij word ik van de ruimte die Freerk heeft weten te pakken op de damesvleugel, inmiddels geef ik zwart een positioneel voordeel. Hij heeft daar wel veel tijd voor gespendeerd echter. Maar Merlijn is dat ook aan het doen, en gecombineerd met de moeilijke blik en de stelling met een pion minder, ben ik al bijna geneigd om dit punt weg te strepen.

We zijn inmiddels 2 uur bezig en elk bord speelt nog, met enkel het stukvoordeel van Rick als duidelijke indicatie van welke kant een partij op gaat vallen. Dat hadden ze vast anders verwacht bij SISSA 3. Maar ik moet nog niet te vroeg gaan juichen, ik zie Finn twee stukken ruilen voor een toren en ik ben niet overtuigd dat het in zijn voordeel is. Even later verliest hij ook een pion. Anne staat inmiddels ook 1 pion achter (of eigenlijk momenteel 2, maar ik zie dat hij wel iets terug gaat winnen zo meteen). En wat is dit voor gekte, na 2 uur rust is uit het niets de positie van Eric en Tije superscherp geworden, zo’n beetje alle stukken hangen. In de afwikkeling van het geweld lijkt Eric een pion te verliezen helaas, maar er zit nog steeds wel wat venijn in de stelling.

Joël wint! Altijd leuk om spelers in hun debuutwedstrijd meteen te zien winnen. Erg mooi zijn pionvoordeel vast gehouden en de wedstrijd uitgeschoven. En Rick wint even later ook, dus nu is dat punt dat ik eigenlijk al meetelde ook verzekerd, 2-0 voorsprong. Aurore en Justin, co-captains, lijken een stuk nerveuzer over de einduitslag nu (hoewel Aurore van tevoren al haar team tevergeefs probeerde te waarschuwen dat vandaag niet makkelijk zou zijn). Bij Remco en Anne zijn allerlei gekke complicaties, ik weet niet wie daar aan het langste eind gaat trekken. Bij Merlijn krijg ik inmiddels meer hoop omdat er geen magische Maria aanvallen meer komen want het eindspel is bereikt, en hij wint ook een pion terug! En Eric ook, sterker nog, die weet de stelling zelfs om te buigen naar pion voorsprong voor hem.  Maar Finn staat nog steeds slecht, Freerk heeft inmiddels een erg enge pion op 1 veld van promotie af, en Lucas verliest een kwaliteit. Maar Justin krijgt daar iets teveel zelfvertrouwen van en truct vervolgens zichzelf – hij slaat een pion die niet teruggenomen kan worden vanwege een penning, maar loopt zo zelf een penning in tussen zijn eigen koning en Lucas zijn loper. Nadat dit wordt afgehandeld is Lucas degene met een kwaliteit voor.

Eric wint! De stelling was al slechter geworden voor Tije, maar in tijdsnood (vanwege het vele eerdergenoemde venijn) laat hij nog een vork toe op koning en toren en daarmee is het einde partij. Finn verliest enkele momenten later, wat ons tot 3-1 brengt. En bij Rosaline heeft Freerk inderdaad kunnen promoveren dus die schrijf ik ook af. Maar gezien de goede stelling van Lucas, en nog genoeg mogelijkheden bij Anne en Merlijn, denk ik dat we op winst afstevenen. Anne haalt duidelijk ook hoop uit de tussenstand en weet een pion voor te komen. Hoewel Remco een vrijpion heeft, is het niet genoeg en na een voor mijn ogen knotsgekke partij wint Anne, chapeau! Rosaline geeft ondertussen terecht op, dus het staat 4-2, wat al heel leuk is want bij een gelijkspel weet je al dat SISSA 3 sowieso baalt. Maar het is natuurlijk pas echt leuk als we de vernedering compleet maken. En dat gebeurt! Maria blundert en geeft op, Merlijn wist in de lange partij toch beter de focus erbij te houden en door te vechten tot een goed resultaat, een echte heldendaad gezien hoe vroeg het bij hem moeilijk was. Justin probeert nog een tijdje door te zetten, maar nu hij al weet dat zijn team verloren heeft en er ook pizza’s geregeld moeten worden, geeft hij toch maar toe dat zijn positie straal verloren is.

De eindstand is dus 6-2. Wie had dat gedacht? Ik wist dat we competitief gingen zijn (het gemiddelde ratingsverschil was slechts 30 tenslotte), maar ik had niet durven dromen van zo’n afslachting. Bij het derde zullen ze niet lekker slapen vannacht, en er volgt vast nog een preek van Aurore voor de stoute kindjes. Wij gaan ondertussen genieten – we eten heerlijk pizza met zijn allen in het café (ook een erg mooie belevenis) en de sfeer is fantastisch. Winst, eten, bier, goed gezelschap – wat heeft een mens nog meer nodig? Een waarlijke droomstart.

verslag door Diederick