Tag: 2023-2024

Het is zaterdagochtend. Tien voor twaalf hebben we afgesproken om te verzamelen bij het station. Ik was iets later en zoals gebruikelijk moesten we daarna nog op twee anderen (Paul en Merlijn) wachten.
Qua stand ziet het er niet best uit voor Sissa 3. Wij moeten winnen, het liefst met grote cijfers van een team dat op papier sterker is dan ons. Daarnaast moest Staunton verliezen. Ook was er nog een andere bijzonderheid: Femke, inmiddels bekend Sissaan speelt nu voor de tegenstander. Waar zij voor de Nosbo afgelopen dinsdag nog keurig een puntje voor ons wist te scoren, moeten we nu hopen op een off day.
Eenmaal aangekomen in Akkrum krijgen we een beste hagelbui als welkom. Daarna komen we binnen in de zaal via een andere ingang dan dat eigenlijk de bedoeling was. Echt typisch Sissaans is dat, dat doen wij gewoon. We worden vriendelijk begroet door iedereen en komen in een hal die normaal bedoeld is voor spelende kinderen. Er is veel ruimte, overal hangen knutselwerkjes en er is een soort minibibliotheek met onder andere het oeuvre van Carry Slee & vele Donald Duck stripboeken. In het midden van de hal staan een aantal tafels met schaakborden, waar wij plaatsnemen.
Nadat iedereen z’n koffie/thee heeft gekregen, worden de klokken gestart. De partijen ontwikkelen zich als volgt:
1. Tije (wit) speelt een Alapin met d5
2. Joshua (zwart) Gaat voor het Frans, geeft aan goed geprepped te zijn
3. Merlijn speelt met wit een doorschuiffrans
4. Lieuwe Moet tegen Femkes Catalaan
5. Freerk eveneens een Alapin maar dan met pf6
6. Paul Geen idee
7. Aurore Een London (wat een verrassing)
8. Roland Gaat voor het konings indisch tegen d4
Onze opdracht? Winnen! We moeten tegen een jong team. Wat mij opvalt is dat mijn tegenstander een heel vet Slipknot shirt aanheeft en dat Tije’s tegenstander vindt dat het al korte-broekenweer is. Ik vind dat wel wat enthousiast, gezien het net buiten had gehageld.
De middag begint met een voor mij historisch moment. Mijn tegenstander speelt langzamer dan ik! Ik ben snel tevreden met de zetten die ik vind. Ontwikkelen, principes.. torens naar de midden. Lijkt prima zo. Ik heb al snel een kwartier meer dan mijn tegenstander.
Ik loop wat rond en het ziet er allemaal nog onduidelijk uit. Tije zit in een ingewikkeld eindspel. Aurore speelt tegen iemand die er alles aan doet zo passief mogelijk te spelen. Joshua is nog lekker prep aan het blitzen. Merlijn is diep aan het nadenken terwijl zijn tegenstander nog geen minuut van de tijd heeft gebruikt.
Na een dik uur spelen is er het eerste resultaat. Merlijn geeft op. Hij deed een stukoffer dat niet werkte. Daarna leek zijn dame gevangen, maar achteraf gezien had er nog wel even doorgespeeld kunnen worden. Merlijn zag het niet. 0-1. Ik loop verder rond en zie ook dat Joshua ineens nogal slecht staat. Na nog even te verdedigen wordt ook dat een 0. “vergeten h6 te spelen, en daarna sta je straalverloren” was de eindconclusie. Jammer. 0-2
Roland is rustig aan het schuiven. Zijn tegenstander speelt snel, totdat die een pion weggeeft. Daarna wordt er lang nagedacht. Ook bij Aurore is het rustig en bij Lieuwe is het nog steeds ingewikkeld, al begint hij steeds ietsjes minder te staan voor mijn gevoel.
Ik ga weer zitten bij mijn bord en vind dat ik goed sta. Het staat waarschijnlijk gelijk, maar de positie van mijn tegenstander is een stuk lastiger te spelen. Hij doet wat gekke manoeuvres om de stukken te ontwikkelen en uit het niets staat hij ontzettend slecht. Nadat ik de juiste manier vind om aan te vallen, gaat mijn tegenstander nadenken voor 30 minuten. De gedachten zullen waarschijnlijk een mix geweest zijn van uitrekenen van varianten, balen, uitrekenen van andere varianten, nog meer balen en misschien denkende aan dat hij liever bij een concert van Slipknot had gestaan. Hij speelt nog een paar zetten, maar er was geen houden meer aan. 1-2
Paul heeft dan inmiddels er een remise van gemaakt, wat er precies gebeurd is weet ik niet. Wel zag ik eerder dat hij zijn dame in de linie van de tegenstander kreeg. Echt gevaarlijk heeft het er nooit uitgezien. 1,5-2,5 Vervolgens vertelt Joshua dat Lieuwe in een verloren eindspel is beland. Ik ben toch hoopvol en ga kijken bij het bord. Femke staat twee vrijpionnen voor in een eindspel met ongelijke lopers. Het ziet er kansloos uit. Ik geef het nog vier zetten, denk ik.
In theorie zouden we nog steeds kunnen winnen en daar houden we ons aan vast. Aurore komt na heel wat heen-en weergeschuif in een beter toreneindspel. Haar tegenstander beheerst dat niet goed genoeg en verliest. Roland is ook aan het schuiven in een eindspel met een pion meer. Er komt een pionrace die totaal niet spannend is. Tegenstander geeft op en zo is het ineens 3,5-2,5 voor ons.
Is er dan nog hoop? Tije, die voor mijn gevoel al drie uur een eindspel aan het spelen is, is nog steeds bezig. Het is een loper versus paard eindspel. Het lijkt even verloren, maar Tije weet heel keurig de pionnen die hij eerder verloor terug te winnen.
Ook Lieuwe is een uur later op één of andere nog steeds aan het verdedigen! Het pad naar de winst lijkt helemaal niet zo makkelijk meer. Helaas voor Lieuwe weet Femke na een hoop zetten met h4! Toch nog een extra vrijpion te krijgen. Het is het enige plan in de positie en dat plan werkt. Er resteert niks anders dan op te geven. Wel heeft hij respect gekregen van het hele team, want hoe die dat zo lang heeft weten tegen te houden is erg knap. 3.5-3.5
Inmiddels krijgen we te horen dat Staunton heeft gewonnen. Winnen hier maakt dus ook niet meer uit voor de stand. Tije zit nog steeds in hetzelfde eindspel. Inmiddels zal ik wel zo’n twee uur klaar zijn en wil wel graag naar huis. De rest dacht dat, Tije dacht dat en zijn tegenstander ook. Remise en daarmee de eindstand 4-4.
Jammer, maar helaas. We hebben ons best gedaan en meer zat er helaas niet in. Het wordt dus degraderen. Een beetje ongeluk dit seizoen kwam samen met wisselende prestaties van iedereen. Gelukkig heeft dat nooit afbreuk gedaan aan de gezelligheid. Met Aurore als topcaptain, Roland en Paul met de auto’s en de rest die met een goed humeur kwam opdagen, hebben we er een leuk jaar van gemaakt! Hopelijk kunnen we volgend jaar laten zien waarom wij gewoon horen in de vijfde klasse!

On the road for relegation?

Saturday 2nd of March, KNSB day, only two games left to play for SISSA 3.

After our loss against Philidor last time, our team is not in a good place in the ranking: two teams will be relegating, and with our 2 points, we are competing with Staunton and Philidor to stay in the 5th class. So we need to score. Either today, or next time, or ideally both. But let’s face it: it’s gonna be tough. We wanted to secure our position last time already when we played against Philidor and it backfired terribly. Lesson learnt. Let’s not have any expectations for today, not put pressure on the team, and do what we do best at SISSA: spend the day enjoying either our chess games, some food, or some beers. 

Today, we’re playing a home game against TAL2, but once again, we have to change our location to the kindergarten instead of using the DSC. This venue is slightly less spacious than DSC, but this time, things should run more smoothly than last time: we have notation sheets, extra clocks, extra batteries, and even extra boards and pieces (after all, you never know what to do if your board stops working during the game, so we came prepared – hup bestuur!). And good thing that we did, because as last time, it takes us some time to find a missing black bishop. At that point, I’m just wondering who in SISSA is involved in the black market for black bishops. I have some suspicion but I’ll keep my comments to myself. 

Anyway, all the three teams are ready. All the boards and all the pieces are set. And all the clocks seem to be working. Cherry on top, everyone in my team is on time (Is it because neither Roland nor Justin is playing today? Probably.). However, despite this beautiful organization, one thing remains missing: our opponents. A few chess players (unknown to me) are walking in, but it seems to only be SISSA1 and SISSA2 opponents. I do what I do best and I start panicking a little bit. Obviously, I triple check my emails from last week, where I got confirmation from TAL2 that they know about our change of venue. 13:06 and finally, they arrive. 8 players with 100elo more than us on average and probably 30 years older than us on average.

After a few more minutes of waiting for SISSA1 to also get all their opponents, the games start.

I am not too happy that not all our available players can play (it’s now been a couple games in a row that we have 12+ players willing to play). Perhaps, making SISSA4 for next season will solve this recurring issue. Nonetheless, after some spamming and some juggling between availability, priority, chances of redemption, here’s our line-up, and it’s quite promising:

1. Joshua (black)

2. Tije (white)

3. Merlijn

4. Lieuwe

5. Aurore

6. Lucas

7. Rick

8. Anne

A SISSA3 team with an average of 1760, compared to two years ago, that feels a bit crazy to me. But also, I don’t understand anything about the rating system anymore: I went to being maybe slightly underrated to being obviously overrated overnight, that’s just off. Anyway.

After taking some time to decide what to play for my first move (why is it that now that I actually enjoy playing against d4, I only get people playing e4 against me?), I get to wander quite a bit, as for once, my opponent takes quite some time for each of his moves. 

It’s the first time that we have Anne playing for us in our team, and I’m happy to see that his white pieces are developing quite nicely. I’m also quite happy to see that my other teammates are playing openings that I know them to be comfortable with. Today should go better than last month.

One and a half hour goes by. That’s usually the moment when the first SISSA3 players finish their games, while all the players in the other teams are still at the beginning of their games. Not this time, while Maarten wins for SISSA2, all the games in our team still look very uncertain. 

Merlijn seems to be playing a very positional game, with all the pieces still on the board. Joshua, Lucas, Rick and I all have traded one minor piece and a pawn. Anne’s rooks felt a bit uncoordinated, but after he trades a few more pieces, the pressure of what felt to be quite an aggressive game, with checkmate threats on both sides, is released. I don’t see how he can make some progress in his position, but his opponent seems a bit stuck as well. 

On board 2, I try to make sense of Tije’s position. Through the games this season, I learnt to not interpret his tense posture as him not being happy with his game. Yet, his pieces feel a bit uncoordinated too, I’m not sure if he’s attacking on the queen side or on the king side. I’m used to see him win positions that I don’t understand, so I don’t question it too much.

Two boards further, Lieuwe has traded queens, and both players still have 7 pawns, 3 minor pieces, and their rook pairs on their respective back ranks. Anyone not being familiar with Lieuwe’s killer kings might find his active king on e3 a bit odd at first, but that’s just Lieuwe’s way of winning a pawn.

I go back to focusing on my own board. I am once again letting white suffocating all my pieces. However, I don’t panic as much as I used to – I know that I came back from worse than this. Knowing that my teammates are also all doing well, with a couple of them apparently in better positions, is also quite comforting. 

We are now more than 2 hours into the games. It’s probably a record for SISSA3 to still have all 8 boards playing at that time.

Joshua comes to me, his opponent offered a draw. I know that next to me Lieuwe is up a pawn and an exchange in a winning endgame. I know that the rest is doing quite alright too. And I know that if Joshua thinks he can win that game he’ll go for it. So I let him know that it’s up to him, that he can take it if he wants, but can keep on playing if he feels like it. Less than a minute later, Tije comes to me. He wants to draw.  Our first two boards getting draws while the rest is still playing what looks like mostly alright games? Fine by me. 

I’m trying to see what Joshua decided to do, but before I reach his board Rick comes to me. He also got a draw offer. Last time I checked, he also was in a very equal position, and I know that his opponent is much more experienced than him. That’s gonna give us half a point, but for Rick, and for the team, I still consider this a win. 

WHAT DID JOSHUA DO? I don’t have time to go check, as I hear Lieuwe’s opponent offering him a draw. That seems crazy, Lieuwe was up a pawn and an exchange in a winning endgame, right? RIGHT? I see that his opponent managed to get Lieuwe’s rook stuck defending against a pawn promotion, and that his bishop prevents Lieuwe’s own pawn to promote. Can Lieuwe still make progress? For me, I can’t tell without calculating, but it looks very tricky, as Lieuwe’s king can’t both attack the bishop and protect the other pawns against his opponent’s king. It was a nice played game, that unfortunately only awards Lieuwe (and us) half a point. 

On the bright side, I finally have the time to hear what Joshua decided: he took the draw. We went from everyone playing, to 4 halfjes in 3 minutes, damn. By the time I go back to my seat, Anne also drew. 

2,5-2,5

Merlijn, Lucas and me are still standing. 

Crap, I’m really not happy with my game (that tends to happen when I blunder pawns for no reason) and Lucas is missing a few pawns in an open endgame where his opponent has the bishop pair.

Merlijn has only traded a pawn so far, so I have no idea what to hope for his game yet. I hope that once again he’ll work his magic.

Am I panicking a little bit? Of course. One silver lining though: we’re at move 30, I have 30 minutes on the clock, and my opponent has 2. It wouldn’t be the first time either that I win by flagging my opponent in a long game where my position is worse. But hope chess can only work so much. We reach move 40 and an endgame. I have 2 connected passers and a more active king. He has 4 connected pawns against my king and h pawn. That’s gonna be tough, but I have to try to get at least a draw. For a few moves, I play all the (only) correct moves for it. And I miss it. There goes my chance to join today’s draw club.

2,5-3,5

In the meantime,  Merlijn’s opponent’s pieces are starting to coordinate to prepare for an attack against Merlijn’s king, while his bishops are a bit stuck. That doesn’t look promising. For Lucas, after defending for as long as he could, and trying everything he could, he finally has to resign. Tough game. 2,5-4,5

On board 3, Merlijn can’t bring his pieces fast enough to defend against the attack.

Game over, 2,5-5,5. 

We’ve had more satisfying moments. 

Meanwhile, Staunton got a draw against Haren, so with Philidor, we’re last in our category. Are we gonna join SISSA1 in their relegation journey? Most likely, but only the last game is gonna tell us. 

At least, SISSA2 keeps on going with their win streak. 

And more importantly, as highlighted by Enno, we got a nice dinner in Napoli, with little waiting time, and good pizzas.  

Report by Aurore

Tl; dr:

Op papier is dit de lastigste van de drie laatste wedstrijden. O & O Kampen is een team met de op één na hoogste gemiddelde rating en staat derde in de competitie. Wij hebben de op één na laagste rating. Dit alles overigens na de ratingherziening van de KNSB, maar dat zal weinig verschil maken. We staan bij ingaan van deze ronde in de lagere middenmoot, dus er moet nog wel worden gepresteerd om het degradatiespook af te schrikken. Line-up: 1. Olaf 2. Jordi 3. Eric Jan 4. Marcel 5. Joris 6. Sophie 7. Maarten 8. Anne. Ook nu meer spelers beschikbaar dan kunnen worden opgesteld. Fijn voor een teamleider. Het derde heeft een vergelijkbare luxe. Als dat geen vierde team wordt volgend seizoen…
We spelen met alle teams weer knus in het speeltuingebouw in de Oosterpoort. Het bestuur zeilt deze keer iets minder scherp aan de wind door één klok extra mee te nemen. Wel ontbreekt er een zwarte loper. Probleempje, want er zijn exact genoeg spellen. ‘We beginnen niet zonder de loper’, wordt er geroepen. En: ‘wie woont er dichtbij om een loper op te halen? Niemand meldt zich. Ik weet niet hoe, maar op een of andere manier wordt het toch opgelost. Ook des SISSA’s is dat sommige borden er uit zien of er meer dan eens een ontbijt op is genuttigd en zijn er nogal wat kleurschakeringen onder de witte stukken. Vertraging is er doordat een stuk of zes spelers van de bezoekende teams nog niet komen opdagen. Je weet toch dat Groningen als het op parkeerproblemen aankomt een naam hoog te houden heeft? Ik kondig in mijn kwaliteit als wedstrijdleider aan dat er om kwart over een wordt begonnen.
Tegen die tijd ziet Maarten zich met zwart geconfronteerd met een Trompovski. Sort of, waarbij zijn opponent, een type met imposante baard, snor en knot waarvan ik me voorstel dat Sjoerd er zo uitziet op hogere leeftijd, alvast zijn koningsvleugelpionnen naar boven duwt. Daarbij vaak met een klap de klok bedienend alsof hij zojuist een sterke zet heeft afgeleverd. Joris ziet 1. f4 op zich af komen. Zijn opponent heeft zich bovendien bewapend met twee zilverglinsterende steentjes die hij samen met een verpakking chocolade mueslirepen en een zakje dropjes op tafel legt. De tegenstanders van Olaf en Eric Jan behandelen hun opening maar ietsje rustiger. Die van Olaf in het Italiaans (met d3) pakt behoorlijk wat ruimte op de damevleugel. Eric Jan speelt Aljechin. Het plan is ver opgerukte centrumpionnen aan te pakken.
Onze witspelers kennen geen bijzondere problemen. Sterker nog, Marcel lijkt gewoon een pion te kunnen pakken. Die jongen speelt zo snel soms. Zijn tegenstander, de oude en broze Mujkanovic, laat zich niet kennen en gaat er vrolijk in mee. Hij laat er zijn koffie koud voor worden. Na een half uur staan er al zo’n 20 zetten op het bord. Hij wint de pion zelfs terug. Al lijkt Marcel voor het verdere verloop de betere papieren te hebben door een betere ontwikkeling. Van de partij van Sophie valt nog niet zoveel te zeggen. Gaat gelijk op denk ik, zonder veel complicaties. Jordi zit er ontspannen bij. Schrijlings op zijn stoel lijkt hij alles onder controle te hebben.
Pxg4!! Maarten beukt er een van die opgerukte pionnen af. Dat paard winnen kan niet wegens matdreiging. Dat wordt spelen met een pion minder en zo’n vervelend paard in je stelling waardoor je met je koning geen kant op kunt. Marcel heeft er in een kwartier nog eens tien zetten tegenaan gegooid. De pluspion blijft nog even uit, maar na wat manoevres heeft ´ie er dan toch een te pakken. Nu het eindspel, ja dat is er hier na een uur spelen, winnen met T+P. Dat gaat lekker, virtueel twee punten in de tas. Ik zie het zonnig in, ook al omdat Sophie steeds beter lijkt te staan en Jordi behoorlijk ruimte-overwicht heeft.
Ik heb Anne nog niet genoemd. Ze moet zich wat zorgen maken over de loperbatterij die op haar koningsvleugel gericht staat. Maar ze heeft nog niet gerokeerd en doet dat simpelweg naar de andere kant. Kan nog van alles worden. Eric Jan belaagt ondertussen, zoals dat hoort in een Aljechin, een wat ver opgerukte centrumpion zonder naaste buur. Kan hij die niet gewoon winnen?
De tegenstander van Maarten geeft op als er ook nog een dame in de buurt van zijn koning verschijnt. ‘Slecht verdedigd. Hij heeft me gekilld.’ Met de overbodige en vreemde toevoeging: ‘Dat is zijn goed recht.’ De opponenten laten de eindstelling staan in plaats van netjes de stukken weer in uitgangspositie te zetten. Mogelijk uit zelfhaat komt de Sjoerd lookalike later af en toe weer aan het bord staan om de ruïne te bekijken.
Jordi trekt veel tijd uit om te reageren op een schaak. Opzij met opgave rokade of er iets tussen? Het wordt een paard. Blijft goed staan. Joris levert ondertussen en pion in door een tussenschaakje. Zoekt wel complicaties waarmee hij kansen op de koningsvleugel hoopt te krijgen. Zijn tegenstander laat de gelukssteentjes nu onder de tafel in een mini-circusact snel in zijn handpalm ronddraaien en verorbert in hoog tempo de muesli repen. Ook Olaf zoekt tactische complicaties, waarbij wederzijds stukken in staan, omdat hij een pion verliest of dreigt te verliezen. Toch twee dompertjes op de feestvreugde.
Marcel weet wel torens en paard te ruilen voor een pioneindspel. Omdat hij nog steeds die extra pion heeft, worden de geruchten steeds sterker dat hij gaat winnen. Met een vrijpion sprint hij naar de achterlijn, wisselt die in voor een dame, en voorkomt met schaak dat een vijandelijke pion promoveert. Nu nog de koning er in etappes bij halen. Marcel vergeet alleen dat die strategie niet werkt bij een c- en f-pion omdat er een pat-trucje in zit. Remise. De oude baas glundert over zijn inzicht de stukken te ruilen voor dat eindspel. En het gebrek aan basale eindspelkennis bij zijn ook al niet meer zo jonge tegenstander.
Gelukkig gaat het steeds beter met Sophie. Haar stukken hebben meer mogelijkheden dan de vijandelijke. Later offert haar tegenstander, in kennelijke wanhoop, een stuk voor een of twee pionnen. Vreemd genoeg trekt hij zich met resterend materiaal min of meer terug waardoor Sophie het stuk makkelijk kan consolideren. Kwestie van tijd. Jordi staat nog steeds prima. Met meer ruimte en een mogelijk initiatief richting vijandelijke koning. Ik vind hem eigenlijk op het randje van gewonnen staan naarmate ik langer naar de stelling kijk.
Anne heeft wel een pion moeten inleveren. Maar is dat erg in die stelling? Tegenstander offert in misschien wel overmoed plots een stuk. Is het aan te nemen? Anne calculeert na lang nadenken van niet. Tegenstander dwingt haar het stuk te nemen voor een dame-inval bij haar koning. Verdedigen is misschien niet de sterkste kant van Anne, want even later is het voorbij. Het bleek in de analyse dat ze ‘plus 3’ stond op een bepaald moment. Tant pis, zou Aurore zeggen.
Eric Jan schat ik in op niet meer dan remise. De op het oog onder druk staande vijandelijke pion wordt gestut. Ik kan me niet aan de indruk onttrekken dat EJ er een zet of tien eerder meer uit had kunnen halen. De dames worden geruild. Er resteert een enkel paardeindspel met veel pionnen waarbij hij minder ruimte heeft en zijn tegenstander kan proberen hem er uit te tempoën. Dat lukt voorlopig niet, ondanks verwoede pogingen van zijn tegenstander om een gaatje te vinden.
Even Olaf uit het oog verloren, maar hij is best goed, dat wil zeggen zonder pionverlies, uit de complicaties tevoorschijn gekomen. Informeert of hij remise mag nemen. Mag. Gebeurt ook, een zorg minder. 2 – 2. Met Joris, Eric Jan, Sophie en Jordi nog in de race durf ik aan wedstrijdwinst te denken. Sophie wil het fraai afmaken en dirigeert stukken naar de zwarte koning. Even slaat de schrik ons om het hart als ze een dame en prise zet op de onderste rij. Maar bijna alles wint in die stelling. Ze rekent goed en ziet dat verweer niet mogelijk is. 3 – 2. Jordi moet wel wat klippen omzeilen om goed te blijven staan. Doet ‘ie netjes. In een tijdnoodduel, voor zover je daarvan kunt spreken met 30 seconden extra per zet, zet hij een valstrik voor een paard dat brutaalweg zijn stelling is binnengedrongen. Als er ook, nog brutaler, een vijandelijke toren zijn stelling binnenzeilt in plaats van het paard te redden, klapt de val dicht. Dan is ook 30 seconden te weinig voor zijn tegenstander, bij wie ik als wedstrijdleider het vallen van de vlag vaststel. 4 – 2.
Joris is nog steeds gehandicapt door de minuspion, maar hij heeft het weten te schoppen tot een dubbel toreneindspel. Elk kind weet dat toreneindspelen remise zijn. Probleempje is er wel met een wat afgesneden koning, maar schaakjes moeten toch kunnen verhinderen dat de vrijpion van zijn tegenstander promoveert. Die schaakjes moeten dan wel van achteren komen en niet opzij. 4 – 3.
Last man in battle: Eric Jan. Hij moet hard voor de remise en dus de eindzege werken. Zijn tegenstander probeert, het moet gezegd, alle mogelijkheden om zijn team nog naar een wedstrijdpunt te loodsen. Voortdurend wil hij EJ op het verkeerde been zetten met schijnoffertjes, tempozetjes, etc. Maar zoals zijn hoofdschudden af en toe al voorspelt, het leidt allemaal tot niets. Onze man blijft onder al die pogingen zijn paard naar de juiste velden dirigeren en aanvaardt het remise-aanbod. 4 1/2 – 3 1/2.
Mogen we na deze overwinning vaststellen dat we de kont hebben gered in 4A? Ik denk het wel, gezien het resterende programma waarbij we alleen nog de twee laagst staande teams treffen. Wordt hier nog gezellig volgend seizoen als ons eerste er bij komt.


Verslag door Carl

Het is zaterdagochtend, helder weer. SISSA 3 verzamelt zich bij het station om naar Leeuwarden te vertrekken. Ik ben zelf iets te laat, maar het is niet erg want Paul komt als laatste aanzetten met 1 van onze autos, en we hebben toch ruim genoeg tijd ingepland. De autorit verloopt soepel; met wat klassieke muziek op de radio, en Eric die er ongemakkelijk achter komt dat hij de enige in deze auto is die geen Fries kan verstaan. Niet dat je daar veel aan hebt in Liwwadden, maar toch.

Eenmaal aangekomen nuttigt iedereen een koffie/frisdrank en nemen we tijdig plaats in de altijd prima verzorgde Zaal Enzo. Het team heeft er goed zin in. Terecht ook, we hebben een mooie sterke lineup meegenomen. Ook is het voor Lucas leuk dat hij zijn eerste KNSB partij gaat spelen, altijd spannend, maar hij lijkt de zenuwen onder controle te hebben. Zelf hoef ik geen partij te spelen, ik ben meegereisd als verslaggever en kan me voor het eerst vanaf het begin volledig daar op focussen. Normaliter is dat pas na een uur nadat ik mijn eigen partij verloren heb. Toch weer een andere ervaring.

Vooral Freerk gaat met een blij hoofd zitten, omdat hij ziet dat zijn tegenstander van vorig jaar, een jong kind, 2 borden hoger zit bij Tije. Maar even later betrekt zijn glimlach alsnog wanneer er een ander koter tegenover hem plaatsneemt. Helaas Freerk, misschien mag je volgend jaar eindelijk tegen een oud mannetje spelen. De wedstrijdleider gaat zoals gewoonlijk nog even over de huisregels, en dan mogen we beginnen. Even een korte samenvatting van de opstelling, bord 1 t/m 8 en de opening op die borden (of althans, wat ik dacht te zien):
-Joshua, met zijn geliefde Bird opening
-Tije, een open Siciliaan
-Paul, vrij snel al een voor mij rare stelling, maar ik geloof dat het uit een soort Frans komt
-Freerk, met een Scandi. Had vantevoren beloofd er een doodsaaie partij van te maken
-Merlijn, opent e4 en krijgt een Caro Kann tegen
-Eric, beantwoordt e4 met e5 en er komt een Italiaanse opening
-Lucas, zijn standaard pf3 g3 meuk, soort van Konings-Indische Aanval
-Aurore, hoe kan het ook anders, een Frans. Die wit meteen afruilt.
Aurore speelt tegen Siem, volgens mij de teamleider van Philidor 3. Hij zit wel vaker op bord 8 maar is absoluut niet hun zwakste speler. Erg snelle speler ook, ik geloof dat hij gewoon snel klaar wil zijn en dan ook de andere borden kunnen bekijken voor een verslag. Maar het lijkt zijn spel niet zwakker te maken, een ervaren doorduwer, zeker in dit soort saaie afruilfrans stellingen. Maar dan ga ik toch liever bij een ander bord kijken. Joshua heeft al vroeg veel ruimte in het centrum kunnen pakken. Oogt goed, maar wellicht claimt zwart later dat hij meer heeft gepakt dan hij kan houden. Tije heeft inmiddels een draak-achtige setup, die wit gaat bevechten met nu al een vroege f3, en zometeen ongetwijfeld een lange rokade. Dat belooft vuurwerk dus in mijn achterhoofd noteer ik om terug te gaan naar dit bord als anderen me vervelen (kuch Freerk kuch).

Paul heeft ook vroeg zijn f-pion naar voren geschoven op f4 en lijkt ook een scherpe spannende stelling te construeren. Überhaupt kijk ik vaak graag naar de partijen van Paul, meestal erg complexe chaos waar beide partijen op het randje van de afgrond balanceren. Alleen hopen dat Paul niet net als vorig jaar zich in de complexiteit verliest en het eerste misstapje begaat. Op het bord van Merlijn kan ik het eerste concrete pluspuntje zien, hij heeft de structuur weten te beschadigen, zijn h-pion gaat aanvallend naar voren, ik weet vrij zeker dat hij beter staat. Freerk solide saai snooze door, enige te melden is dat zijn tegenstander ook f3 heeft gespeeld. Ondertussen loopt Jan Timman door de zaal, maar die is gelukkig niet onze tegenstander. Hoewel meerderen van ons dat vast best leuk hadden gevonden, maar puntjes verdienen is ook leuk.

Bij Eric heeft de opponent veel ruimte gepakt op de damesvleugel, maar de opstelling van de pionnen oogt verdacht, dit zouden wel eens zwaktes kunnen worden. Hij heeft wel het enige bord waar nog alle stukken en pionnen aanwezig zijn. Ondertussen heeft Aurore al dames geruild. Nu inderdaad bij Tije korte vs lange rokade, mooi. Paul staat lekker, Merlijn staat zeker weten lekker, en vooral belangrijk is dat ik nog niemand slechter zie staan. Een hoopvol begin dit. Lucas snaait een pion met een tijdelijk offer en dan een pion-vorktrucje. Hij wacht wel erg lang voordat hij d4 naar voren schuift met de vork. Apart, want je zou zeggen dat je dit hebt uitgerekend voor zet 1 van de variatie, dan hoef je niet op zet 2 te dat nogmaals te doen. Maar goed, liever een speler die zorgvuldig dubbelcheckt of hij niks mist dan iemand die gehaast een dom foutje maakt zoals ondergetekende. Voordeeltje daar dus.

Tije lijkt inmiddels ook een voordeel te hebben: hij heeft het loperpaar en zijn a&b pionnen marcheren dreigend naar de witte koning. Heeft hij misschien zelfs trucjes op a2? Nog niet, maar ik word wel blij van zijn stelling. Al helemaal nadat hij een sterk binnengedrongen paard weet af te ruilen en als kers op de taart een pion wint. Nadat bij Eric fxe3 gebeurt en bij Aurore f4 kan ik constateren dat er binnen iets meer dan een uur op nog maar 1 bord de f2-pion nog op zijn plek staat. Bijzonder. Paul offert ondertussen een pion, maar de aantasting van de stelling ziet er uit als meer dan genoeg compensatie. Sterker nog, terwijl ik dit opschrijf geeft de tegenstander snel een pion terug om te proberen de stelling te redden.

Terwijl ik een kop thee bestel besluit Remco dat hij niet kan wachten tot morgen voor het verslag en eist een update in de clubapp. Prima, weet het thuisfront ook hoe het ervoor staat. Eric heeft inmiddels genoeg van de bekrampte damesvleugel en start zijn tegenaanval op de koningsvleugel. Ziet er dreigend uit, nog een bord waar ik goede hoop voor heb. Helaas zijn er ook wat borden die ik begin af te schrijven. Joshua staat een pion achter in een aparte stelling, ik weet het niet zeker maar heb er een slecht gevoel bij. En Aurore lijkt inmiddels helemaal ingesloten door de pionkettingen van wit, die gaat straks pionnen verliezen om door te kunnen spelen. Bij Tije heb ik nog steeds goede hoop, maar zijn tegenstander probeert hem nu wel te truccen met allerlei gestoorde complicaties. Onder andere een hangend paard dat door 2 pionnen gepakt kan worden, maar met g-pion volgt mat en met e-pion hang je zelf een stuk en open je een gevaarlijke lijn. Ik hoop dat Tije de rust kan bewaren.

Ondertussen heeft Merlijn zijn voordeel ook omgezet in winst, 1-0! De h-pion en Merlijn’s loper maken gehakt van de koningspionnen van zwart en nadat hij zijn dame en toren binnenbrengt is mat onstopbaar. Mooi, want Tije kon de rust niet bewaren. Ik zie allerlei matdreigingen op zijn bord nadat er verkeerd is omgegaan met de complicaties, en zelf zie ik nog geen manier om het op te lossen. Wel heeft Lucas nog een pion gewonnen en Eric ook, dus ik probeer even de balans op te maken. Zoals het er nu uitziet staan Aurore, Joshua en Tije slecht, Lucas, Eric en Paul staan goed (Paul heeft inmiddels de zwarte koning naar d7 weten te forceren, het ziet er onaangenaam uit, hoewel nog geen concrete knockout zichtbaar), en Merlijn heeft al gewonnen. Als het zich zo voltooit dan gaat Freerk dus beslissen of we 1 of 2 matchpunten pakken. Maar goed, dan moeten alle voordelen wel geconverteerd worden. Met een halve burrito nog over van de vorige avond maak ik mij op voor deze laatste fase.

Tije verliest inderdaad. Nadat hij vraagt aan Aurore of hij al mag opgeven (‘Nee’), probeert hij nog te verdedigen met een toren en dame, maar dat werkt ook niet en de opponent wint in stijl met een dameoffer. Ondanks het belang van Freerk’s partij is die stelling nog steeds zo saai dat zelfs zijn tegenstander in de denktank in slaap lijkt te vallen. Is dat dan de beoogde strategie geweest? Zou zo maar eens kunnen werken. Ondertussen wint Lucas een stuk, en dan ook nog een kwal, dit puntje durf ik op te schrijven. Aurore wordt geforceerd om af te ruilen naar een compleet verliezend eindspel, dus die durf ik ook op te schrijven aan de overkant. Lucas bevestigt mijn inschatting en wint inderdaad, heel keurig spel van hem in zijn eerste KNSB partij.

Ik zie Paul de handen schudden en schrijf dolenthousiast in de clubapp dat Paul wint, want in een korte blik lijkt de zwarte koning nog steeds in de problemen. Helaas blijkt niks minder waar, Paul heeft zich toch weer in de complexiteit verloren en ergens in het stukkengeweld is zijn dame gepend. Zonde, duur puntje dit. Maar het was wel een leuke partij om te volgen desalniettemin. Joshua verliest inderdaad ook, maar daar rekende ik inmiddels al op. Net als Aurore, ze probeert het heldhaftig nog even vol te houden maar er is geen houden aan. In ieder geval heeft ze ervoor gezorgd dat Siem niet weer snel klaar was.

Met een tussenstand van 2-4 is het beste waar we nu op kunnen hopen 1 matchpunt. Eric’s stelling ziet er goed winnend uit, bij Freerk lijkt er eindelijk dingen te gebeuren. Hij heeft een pion meer, die ook nog eens een vrijpion is, maar de stelling is wel vrij complex, beide kanten kunnen hun stukkencoördinatie nog wel verbeteren. Om dat te bewerkstelligen stuurt wit een paard naar voren met een tempo op Freerk’s dame. En dan moet ik toch concluderen dat degene die zijn scherpte verloren is door uren saaiheid niet zijn tegenstander maar Freerk zelf is, want hij ziet het compleet over het hoofd en beweegt een ander stuk. Het kind tegenover hem grijpt in ongeloof de dame en in eenzelfde ongeloof gaan Freerk’s handen naar zijn hoofd. Verloren. Eric redt nog een klein stukje roem voor het team door zijn partij wel te winnen zoals verwacht (hoewel het toren eindspel niet compleet makkelijk wordt uitgeschoven en zelfs op gegeven moment volgens de engine remise is, maar in de analyse ruimte leek het voor stervelingen onhoudbaar), dus we hebben wel weer veel bordpunten voor eventuele tiebreakers. 3-5. Toch zonde, want er zijn meerdere partijen die echt de andere kant op hadden kunnen vallen.

De meeste leden van het team stappen weer in de auto en gaan burgers eten in Groningen, zelf blijf ik nog even voor de echte reden dat ik op een zaterdag meeging zonder te spelen; zodat ik soep kan eten bij mijn oma in Leeuwarden. Dat doet alle verliespartijen teniet, heerlijk.

Verslag door Diederick

Het was weer zover, na de gebruikelijke pijnstillers mocht SISSA 1 om 13:00 uur aantreden voor de uitwedstrijd thuis in het DSC. Ook gebruikelijk is dat we natuurlijk niet compleet waren om 13:00 omdat Kenneths lunch belangrijker was dan op tijd komen. En gelijk heeft ie. Enigszins jaloers staar ik naar de twee miezerige bananen in mijn jaszak en het gebrek aan overig eten omdat ik wel stipt om 13:00 aanwezig wilde zijn. Laat toch maar zien dat na lang niet schaken je oude gewoontes wat verleert.

Na de mislukte zoektocht naar cappuccino en iets eetbaars werden de klokken gestart en hadden we acht matadors die gingen proberen de strijd tegen degradatie wat dragelijker te maken. Al met al misten we Pieter, maar de opstelling was goed genoeg dat er gezonde wedstrijdspanning bij sommigen was, en dat motiveerde. Zelf was ik als eerste klaar, een partij waar niks over te melden was en dus eindigde in een halfje. Leuk dat schaken op zaterdag, en om 16:00 kon het eerste biertje open en kon mijn tegenstander naar de verjaardag van zijn kleindochter.

Dat om 16:00 de eerste partij pas klaar was, zegt vrij veel. De stellingen waren veelal complex. Sjoerd speelde lekker, en had een speculatief offer dat leek te werken. Helaas is lijken op nog niet de werkelijkheid, en moest hij een dameruil toelaten. Daarna moest hij eigenlijk een stuk verliezen, maar ging zijn jonge tegenstander vrijwillig een slechter eindspel in. Aangezien hij jong is, en Sjoerd oud, is dat een groot voordeel voor Sjoerd die met wit het uit mag schaken. Wordt vervolgd.

Ondertussen was Jorn op bord zes klaar. Hij kwam niet echt lekker uit een Frans, kreeg pionnen naar zijn hoofd geslingerd en had geen tegenspel. Een tactisch nulletje dus, maar we waren licht optimistisch, want de stellingen op de nog gaande borden waren veelbelovend.

Kenneth op bord twee had ook zeker een stelling. Ik snapte er niks van, Kenneth ook niet en ook hier werd een stuk in één geblunderd en niet gespot door de tegenstander. Hier kwam dus ook een eindspel op het bord, maar in dit geval was de tegenstander ouder. Gelukkig was hij hierdoor niet per se beter en gaf hij op in wat achteraf een remisestelling was. Dat puntje steken we lekker in de broekzak, en met nog vijf borden bezig was het gelijk. Kenneth wil ook bier, dus bier twee wordt gehaald.

Maarten Hemmes won op bord 8 redelijk soepel. Hij kreeg een kwaliteitsoffer op f6, pakte het cadeautje tevreden aan en kreeg als bonus ook nog de activiteit en een betere stelling. Hier kwam dus nog een mooi puntje bij, en was het 2,5 – 1,5 voor SISSA.
Met Hemmes en Kenneth beneden ging ondertussen het derde biertje los, en werden we steeds optimistischer. Raymon kwam nooit in de problemen en pakte ook een soepel halfje. Meer heb ik van die partij niet meegekregen.

Blijven bord 1, 3 en 4 over. Sjoerd staat ondertussen nog steeds gewonnen, Edim heeft een chaotische stelling en Nelis offert een kwal terwijl hij daarvoor wel beter leek te staan. Naja, het kwaloffer pakt niet lekker uit en Niels verliest nadat de kwal wordt terug geofferd en een vrijpion niet te stoppen is. Ai, daar leek meer in te zitten. Edim staat nog steeds chaotisch, en de stelling kan alle kanten op. Sjoerd staat nog steeds gewonnen, en kan de manier kiezen waarop het punt gepakt wordt. Hij wint een stuk, en houdt een pion over. Wordt vervolgd.

Biertje vier wordt gehaald, er wordt wat gehands-en-braind, er worden Lions gehaald, waarmee de zoektocht naar iets eetbaars toch deels geslaagd is en Sjoerd komt heel gefrustreerd naar beneden. De oplettende lezer had deze wending aan kunnen zien komen: hij heeft een trucje toegestaan en heeft toch niet gewonnen. 3,5 – 3,5. Helaas staat Edim ondertussen netto drie pionnen achter, en wordt dat ook een nul. De nog oplettendere lezer kan nu concluderen dat 3,5 punten toch weer niet genoeg is voor een wedstrijdpunt, en we moesten er vandaag toch twee ophalen. Hierdoor staan we nog op de solide laatste plaats, waardoor er ruimte voor verbetering is en de weg naar boven wel steeds steiler lijkt te worden. Er gaan al geruchten over dat de vierde klasse stiekem toch leuker is en dat de derde klasse maar stom is. Biertje vijf wordt gehaald, Sjoerd kondigt aan dat hij vandaag wil vergeten en dus meegaat zuipen.

Ook traditioneel is er niet gereserveerd bij een restaurant. Minder traditioneel is dat er maar vijf mensen van 1&2 samen uit eten willen, dus is er plek bij Happy Italy. Nog minder traditioneel worden er maar vier biertjes besteld (Sophie heeft een negen-maanden afkickcursus van cafeïne en alcohol te pakken) en kunnen we een uur wachten op het eten. Gelukkig was deze bodem voldoende om daarna in H’tje het eindspel van Sjoerd nog eindeloos terug te zien komen, nog een biertje of wat te bestellen en dom te blitzen tegen wat wildvreemde schakers die zich LOS noemen. Gertjan was de enige in de kroeg die wel een wedstrijdpunt had gepakt, maar die speelt bij Assen. Wie is dan de winnaar in dit verhaal en van deze voor SISSA in het algemeen, maar SISSA 1 in het bijzonder, toch wel slechte zaterdag? Als ik m’n rekening en het koppie op deze zondag mag geloven, is dat Maarten.

Verslag door Jorik