Tag: 2025-2026

07.03.2026

The one-before-last game of the season.

We’re sitting at the top of the competition, so we have one rule for today : DO NOT MESS IT UP.

There’s a mix of excitement, support, and apprehension among the team. David gets me coffee. Justin accompanies me to the competition leader who stole our line-up. Everyone gives words of encouragement to Baran who’ll have to play against a visually-impaired player. 

Before the games start, we all shake each other hands, and wish each other luck. No « Ole Ola, Hup SISSA3 », because it is not even necessary. It is in the air. 

Such a contrast with my first KNSB game 4 years ago, which was also the last KNSB game that I played in Assen before today. 

That day, the 3 SISSA teams were playing.
Yet it felt much more stressful and so lonely. 

That day, there was a few other women playing (1/48 today, quite the record, yay me).
Yet, I felt very much like an outsider. 

That day I didn’t know half the names of the people playing for my team.
Yet, I had joined the club for a few months already. 

That day I lost, and so did my team.

Today, we’ll show that it is not only the atmosphere that has improved.

First, today’s line-up:

1. « My brain stopped »
2. « I’ll go to a Harry Styles concert with you »
3. « We talk shit because you make us »
4. « Can’t even find my way from the playing hall to the parking lot »
5. « I was happy, then he cried and I never saw him again»
6. « I was thinking about Mathijs the entire time »
7. « I don’t feel good about the team »
8. « I’ll stay awake to follow you at night »

As you can see, our team has nothing to envy from LOS or Assen 1, playing next to us, for the promotion to the 1st division. 

Then, the confusion starts. 

People applaud after the minute of silence.
I see SISSA players in every team of today besides the one we’re facing, yet we’re the only SISSA team.
The opponents of both Niels & Freerk are late.
Justin’s opponent keeps pressing David’s clock.
Anne-Dirk plays a different opening than usually.
The kid that I’m facing is taking his time before playing.
The dog of Baran’s opponent keeps hugging his neighbor. 
Remco plays normal moves.

In fact, everyone seems to be playing normal moves.
«C’est trop calme. J’aime pas trop beaucoup ça. J’préfère quand c’est un trop peu plus moins calme.» (and other great french references going on through my head).

The calm before the storm. Today I’ve been looking forward to the storm. Maybe because I need to take my mind off of things. And maybe, because this is the only way I know my team to play. 

And we enter the storm.

Anne-Dirk blunders a knight for no compensation.
Niels, a pawn.
I trade my bishop pair in a way that makes me unhappy.
BUT… Unhappy. Not panicking. That’s me showing some growth (yeah yeah, I’ve already heard all the jokes about my height, thank you). And after messing up so terribly last time, that’s the only thing I can do. Be better. Not putting myself in situations where I mess up again. Can’t change the past, can only work on the present.

So, I set up a lil’ trap that I missed so many times during the chessfestival. After hesitating a few times, my opponent falls for it.

One pawn for me. Now, is my bishop getting trapped? I’m pretty sure I get out of it even if he plays c5, and I say as much to my co-captain.

Somehow he gets a weird look on his face when he hears that I don’t know whether I’ll keep my piece. Well, my dear Justin, AT LEAST ON MY BOARD SOMETHING IS HAPPENING.

On Baran’s board, something is happening, too. Not the nice kind though, and that costs our teammate his knight. 

No bueno. 

Remco, on the other hand, wins a pawn and keeps eyeing at Anne-Dirk’s board, maybe trying to show off to our teammate how this opening was actually supposed to be played.

I stand in front of my board, like my opponent has been for most of our game. In this room, that’s my one opportunity to feel taller than someone. 

In retrospect, maybe that’s what intimidated him enough to blunder a second time. I smile. e5. Behind me, Justin smiles. Across the board, he wipes off some tears and resigns. 

1-0 for us, yet I feel like I have done something wrong again. 

Niels’opponent manages to trade almost everything, and positional disadvantage comes to complement Niels’material disadvantage. Well, our advance was short-lived. 1-1.

After I lose a few blitz games against Nanne (note to self: 18 years olds can be cruel also blunder queens, it just helps to not miss it), Baran’s game also reaches an end. He defended well, but there was no way to rescue the game after his opponent forced the queen trade. 1-2

I haven’t said much about Freerk’s board yet, but that’s only because I wish it was interesting. He probably doesn’t, though. « Zal ik die tegenstander op bord 2 eens later zien was seen saaie stelling is ». Well, at least someone is following the plan. 

To his left, Anne-Dirk is fighting for his life. 

To his right, Remco is cruising his way through life. 

Actually, AD is doing something even more awful than blundering a piece in the opening. He’s giving us hope. It is beautiful. Like his bishop pair pointing towards the black king. I make eye contact  with a couple of my teammates, and the hope grows. Like the amount of white pieces joining Anne-Dirk’s attack. Hope, however, can also be fearsome. Like the escape route that black seems to be finding. And mostly, hope is fleeting. Like Anne-Dirk’s chances to save the game after black trade the queens. This is the first loss for our teammate this season. It would be cool to make a sassy comment, but to be very honest I’m just a bit envious with how he managed to find so much counter play.  

To continue on this honesty road, I’ll confess that I have not spent much time watching Remco’s board. He won a pawn, played a very clean game, traded pieces, won another pawn, and his opponent acknowledged that it was hopeless to continue. 2-3

We’re behind, but I find some beauty in the fact that so far, only Remco and me scored, almost as compensation to be the only ones not scoring last time. Well, that being said, the rest needs to win.

The rest.

All have equal material, but both David and Freerk seem to be in better positions. For Justin, the position is a bit dry, but surely he can try to push through. He comes to me, I tell him about my hopes for the team. How we can still manage 5-3. How it will all be fine. Unlike Freerk, Justin rarely disagrees with me (and other lies I tell myself). This time, however, he did. He keeps shaking his head, he says that he offered a draw* to his opponent, and I can see in his eyes that he has already buried our team and started grieving. Luckily, his opponent answers my prayers, and decides to keep on playing. 

I actually don’t like much watching Justin play, as he tends to always avoid the moves that I feel should be good. Looks like he’s killing any chances and entering a very drawing position:

In the meantime, Freerk wins a pawn and has a lot of initiative. David wins a kwal and is building up an attack. Back to Justin’s board, somehow, now, not only is he up a pawn, but  he is also definitely winning. 

There it is, again. The hope that we’re winning this, 5-3. In chess, there’s no place for luck. All my teammates are objectively in winning positions. Naturally, I don’t feel any relief. Instead, my heart starts racing. How are we gonna mess this up this time? 

Out of the 3, Freerk has the most « uncertain » position.

I think he’s probably gonna be the last one playing, and it might not be so easy to finish converting.

As soon as I reach this conclusion, Freerk does what Freerk does and immediately contradicts me. 3-3 already. We’ll take it.

David is playing on increment, but still nabs on some pawns, continuing to build his checkmate threats.

Justin’s opponent makes eye contact with me and shakes his head, with a semi-guilty smile. He knows what’s up. A few more moves and he resigns. 4-3, omg. We’re ecstatic. If/when David wins, we’ll remain top of our division. By half a point, maybe, but half a point nonetheless.
I know better than to jinx it by answering in the club app already. 

David reaches move 40 and I start to relax a bit. Surely, he’s not going to blunder now, right?

RIGHT?

Boy, I have so much trauma from playing with this team.

I’m not the only one stressing, Remco also notices that he missed a forced checkmate. 

Steady… 

Steady… 

And he has it! #in 4, that his opponent let him have on the board.

We win.

5-3. 

One game left, in 3 weeks from now.

The promotion is still in our hands. And we are going for it.

As we should. 

SISSA3 has objectively been the best team to be part of for quite a while, but now it seems like even our chess is improving.

Quoting David & Remco:

« I didn’t know I could win with playing normal openings. »;

« I thought: “you have the advantage, don’t do crazy, play safe moves and win”. And I did ».

I haven’t talked to anyone who had a good week. Yet, for the second time this season, all our teams won today.

So, why are so many people in SISSA playing so well this year? This is just the question on top of the list:
-Why do we have much more game reports this year than the previous ones? 
-Why do we have an interne that averages an attendance of 40+ players?
-Why do we have so many people investing time in SISSA?
-Why do we keep on growing?

The list can go on, but I believe in one answer only.
Anyway.

@SISSA4, we wish you the best for next game. We actually need you at your best.

But we also wish the bester for us.

Team, we got this.

See you on the 28th.

*Edit: Justin didn’t offer a draw. We just suck at communicating.

Routineklus Hoogeveen

Zaterdag 7 maart, ronde 8 van de KNSB-competitie. SISSA 1 staat er goed voor: we hebben twee matchpunten en vier bordpunten voorsprong op nummer twee HSP/Veendam.

Vandaag spelen we tegen Hoogeveen, de nummer zes van de competitie. Bij een overwinning kunnen we volgende ronde in Onna al kampioen worden. We nemen plaats achter het bord met een gemiddeld ratingoverwicht van ruim 100 punten. Dat schept verwachtingen.

Sjoerd is jarig. Van harte gefeliciteerd, Sjoerd!

Mijn ervaring met jarige teamgenoten is dat zij onderpresteren. Twee mogelijke redenen zijn:

1. Een uit de hand gelopen verjaardagsfeestje de avond voor de wedstrijd, met verminderde concentratie als gevolg.

2. Een nonchalante speelstijl vanuit het idee dat de tegenstander wel een cadeautje zal geven.

Ik zit op bord zes met de zwarte stukken. Tegenover mij zit Bert, een erg vriendelijke meneer. Ik wijk af van mijn gebruikelijke Siciliaan en er verschijnt een Italiaan op het bord. Tijd om koffie te halen.

De kantine blijkt gereserveerd voor een verjaardagsfeestje (niet die van Sjoerd), dus de schakers mogen koffie halen in de bestuurskamer. Er wordt twee koffie genoteerd op mijn bonnetje. Dan herinner ik mij het Whatsapp-berichtje van de captain: “Neem cash mee, pinnen kan nog niet in Hoogeveen.” Compleet vergeten, maar zorgen voor later. Eerst maar eens schaken.

Berts speelsnelheid doet mij denken aan die van Marcel, of zelfs Roderick, op de interne. De volgende positie dient zich aan en na d5, Dh4, Dd6, g3, Pxg3, is het 0–1 voor SISSA.

Het is nog maar half drie en de meeste borden zijn nog niet zo spannend. Ik kan dus wel even naar het tankstation om cash te pinnen. Zo gezegd, zo gedaan. Nog een koffietje erin en dan maar even de andere borden bekijken.

Sjoerd staat een stuk voor, Kenneth staat een kwaliteit voor. Jorn staat een stuk achter en de rest staat redelijk gelijk. We stevenen dus af op een comfortabele overwinning.

Jorns stuk achterstand wordt door zijn tegenstander al snel uitgebreid tot een compleet winnende stelling.
1–1.

Sjoerd komt zelfs een volle toren voor te staan, maar de pionnen van de tegenstander kunnen erg snel worden.

In de praktijk blijkt deze positie erg lastig te spelen voor zwart. Het duurt nog zo’n twintig zetten, waarna Sjoerd opgeeft, de verjaardagsvloek :o.
2–1.

Kenneth komt de analysezaal binnengelopen. Hij stond lekker, maar heeft een slechte gedaan. Daarmee komen we op een 3–1 achterstand.

Binnen een halfuur is mijn optimistische stemming volledig omgeslagen. Het ziet er nu ineens erg slecht uit. Ondertussen staat Rajkumar een kwaliteit achter en de andere borden lijken remise-achtig.

Gelukkig weet Wouter een paard op c6 te pennen en daarmee staat het 3–2.

Inmiddels is de tijdnoodfase aangebroken. Maarten neemt met tien seconden op de klok een remiseaanbod aan.
3½–2½.

Raj en Edim zijn nog aan het spelen. We hebben minimaal anderhalf punt nodig om vandaag niet te verliezen. Edim staat een pionnetje voor in een toreneindspel.

Raj staat een kwaliteit achter, maar zou misschien een fortress kunnen maken. Een 4–4 lijkt het best haalbare resultaat vandaag.

Om zijn fortress te doorbreken geeft zijn tegenstander een kwaliteit terug. Een remise lijkt weer mogelijk. Beide partijen gaan nog wel even duren.

In de bestuurskamer wordt inmiddels vrolijk geblitzd. De kantinedames vinden het ook wel mooi geweest met de stilte en zetten oud-Hollandse meezingers op.

Het verjaardagsfeest in de kantine is inmiddels in volle gang. De kantine en de speelzaal worden slechts door een dunne deur gescheiden. Raj en Edim mogen hun eindspel spelen onder het genot van gezang van boomers en gehuil van baby’s.

De partij van Raj is ten einde. Hij heeft niet alleen een nederlaag weten te voorkomen, maar hij heeft zelfs gewonnen! Hoe dit precies is gebeurd durf ik niet te zeggen; ik was te druk met blitzen en heb vooralsnog geen PGN tot mijn beschikking.
Het staat 3½–3½. Alle ogen zijn nu gericht op het bord van Edim.

Edim is twee uur geleden een pion voor komen te staan. Hij staat nu… nog steeds een pion voor. Er wordt afgewikkeld naar een theoretisch eindspel.

Edim schuift dit vakkundig uit en zo winnen we uiteindelijk met 4½–3½.

Hoogeveen heeft het ons vandaag knap lastig gemaakt. Maar dat wij dit soort wedstrijden toch weten om te zetten in een overwinning geeft aan dat wij klaar zijn voor de stap naar een hogere competitie.

Over drie weekjes staat ons de inhaalwedstrijd tegen nummer drie TAL te wachten. Wij onderschatten hen niet en zullen op volle oorlogssterkte afreizen naar Onna.

Les échecs.

Schaken = to play chess = jouer aux échecs.

Schaak geven = to give a check = donner un échec.

Un échec = een mislukking = a failure.

In French, there is no distinction between the game of chess « Les échecs » and failures « Les échecs ». Where Dutch invented a word (🤯) for the action of playing that game, where English came up with a dedicated name for this game, French uses the same word for the game and for failures.

According to some engine search, historically, the game of « échecs » appeared first, and subsequently the language evolved where « un échec », an attack on the king, became the way to refer to something unsuccessful. Interestingly enough, a couple of centuries later, we got rid of all our kings but kept playing the game, and kept « échouer », failing, in the same way. 

« Er is veel schaken in mijn leven” 

« There’s a lot of chess in my life.»

« Il y a beaucoup d’échecs dans ma vie. »

Therefore, my native language makes my life so much more dramatic. But watching SISSA3 play chess is enough drama for me to not continue this report in French. Yet I know close to twice as many words in French than in English (and probably 7 times more in English than in Dutch). So since I’ll be missing some nuances, which I love, rather than focusing on the words, let’s focus on the chess. What’s the saying anyway? “A chess game is worth a thousand words” or something. Let’s dig into these 8000worth of words. 

Our match against Emmen 2 started earlier this week, on Monday. There, Writser convincingly defeated his opponent, with the black pieces, on board 1. From what I heard, not even a couple of hours after they started their game in Bakels, Writser walked in Hooghoudt with a smile on his face and claimed a very humble « it was never difficult ». El famoso chess player ego. We’ll take it, 1-0 for us afterall, and well-deserved.

Flash forward to Saturday morning.

Today is difficult.

I wake up to too many messages in the bestuur app for it to be a good sign, and to Justin’s sweet words « Hey Aurore, I completely forgot to get the pieces, and Htje doesn’t open until 14:00. Oh wow your voice sounds like shit. Anyway, don’t worry I’m figuring this out ». 
Well, I didn’t get enough sleep to be worried anyway. And it wouldn’t be SISSA without a bit of chaos.

While playing home games with 4 teams is always nice, the logistics of it is always a bit chaotic indeed. Every time, we hear from Ria how much extra material we need to bring. You would think that it’s always the same amount, but weirdly enough, it changes every time. So today, I bring 12 clocks with me (or maybe, my favorite SISSA1 player does), Tije brings 10 boards and Justin 10 sets of pieces (well, presumably). Usually, bringing the material is not the part that is difficult. No, the tricky part is to make sure that none of the 64 players of the day will hide any of it within the DSC’s.

As always, we proceed very methodically to make sure no such mess ensues. So, SISSA clocks are given to SISSA1, and a bit to SISSA2. Then they’re taken away from SISSA2, and then given back to SISSA2. I think. And one to SISSA4. Or 2. The SISSA boards go to SISSA4 and a bit to SISSA3. The SISSA pieces mostly to SISSA4. Maybe. For good measure, SISSA4 gets instructed to not mix their boards with the rest and to not bring them downstairs. What could ever go wrong. 

Somehow, more or less everything and everyone is ready at 13:05. You read correctly, that’s at least 5 minutes earlier than usually.

Shortly after the start of the games, Writser show up with his 2 adorable daughters. Since his win on board 1 was not enough psychological intimidation in our favor, he makes sure that the entire team is properly supported, and his daughters distribute candies to all of us. Kids giving candies to strangers, that’s surprisingly lovely. Unfortunately, they leave with their candies shortly after. Apparently, watching chess is boring. I wouldn’t know, I haven’t looked at any game but mine yet. Today is difficult.

My opponent plays so fast, and soon enough I don’t understand what’s happening. I give the bishop pair in the opening, which opens my h file, making me wonder (a bit) whether I’ll still short castle, and making me reconsider (a lot) my life choices. Today is difficult.

30minutes into the games, and while I’m still not understanding mine, Justin informs me that Baran won. That might be one of the fastest KNSB game I’ve ever witnessed. Another victory for SISSA3’s most recent addition. And elegant, too. To quote Kenneth: « A textbook example of what happens when white does nothing ».

Baran immediately goes downstairs to analyze, and take his board with him, pockets filled with pieces. Is it a SISSA board that we need to keep track of? Who knows. 

(Well, Tije knows actually, Tije is awesome. Be like Tije.)

I’m getting more confused with my game, but I can’t even panic since I don’t even know what’s going on. Today is difficult. We trade queens and I spot that he has good chances to win a pawn, if not my rook. I focus so much on the pawn issue, that I give him my rook immediately, in the exact way I anticipated he would. I am so good at anticipating. So, that’s a check. C’est un échec. First point for them.

2-1, 14:30 and time to start looking at my teammates. 

Board 2, 3 and 4 (no, they don’t have names, today is difficult) have too many pieces for me to make sense of it yet. Board 6 (Lieuwe) is up an exchange, and board 8 (Justin) is happy: « Aurore, if my attack works, I’m much better ».

And after his opponent tries to take back a move he just did, Justin’s attack does, in fact, work. Check after check (but this time, pas d’échec), my co-captain starts a chase. 

Schaak. Justin, the purchaser (Justin, le pur chasseur?).

Schaak. All good hikes require snacks, so Justin naturally nibs on some pawns and other pieces along the way. 

Schaak. His opponent’s king got dislodged from g8 and ends up all the way to c3. Give that man a checkmate. 

But Carl has other plans, and while Justin frenetically searches for his ultime move, Carl takes away the black king from the board, and replaces it with the one who used to be on mine. This is not disruptive at all.

Schaak. And that’s a queen for Justin, un échec for his opponent, and a third point for us. 3-1.

Two boards higher up, the bishop pair of Lieuwe’s opponent does not seem like much compensation for the exchange yet. Like Justin, SISSA3’s elder should be winning, but like Justin, it seems to take forever. Or maybe, today is difficult. At least, Lieuwe expertly keeps applying pressure on the board. 

His opponent tries to attack?

It’s pointless, Lieuwe’s castle is rock-solid. 

He tries to avoid the queen trade? 

Lieuwe doubles on the open e file, ready to fire. 

He threatens to win a pawn? Lieuwe counter-threats by attacking a piece.

Sweet, smooth and the fourth point of today.

After what happened during the SISSA-off, I just love how my teammate keeps proving his worth, times and again. Please Lieuwe, keep it coming. 

Remco, Niels and Anne are still playing (respectively, boards 2, 3 and 4, and yes the caffeine I drank is finally kicking in). On paper, they are all stronger than their opponents.

In reality, all 3 games have so much going on. Remco is trying for a while to promote his knight while never developing his other one. Timmer is up an exchange, but his opponent keeps bombarding his castle. Anne… I really don’t know, it’s an Anne’s position, and today is still difficult. 

Pieces get traded on Remco’s board, giving him a terrific pawn on d5. I get a bit optimistic with how good this pawn is, and so does Remco, it costs him an exchange. I hallucinate some checkmate threats that he would still have, and he hallucinates that his opponent wouldn’t have such threats. For Remco too, today is difficult. 4-2 and our win is still not secured.

Freerk shows up. I just love how supportive everyone in the team, playing or not, can be. Well, it only takes 5 minutes before Freerk and I realize once again how fundamentally different we are, this time with one of us being very optimistic about Niels’game, and the other, quite pessimistic.

Timmer kept his calm and his kwal, managed out of the attack, and the position is finally open. He has a passer that I’m sure he can promote, his opponent has 2 connected pawns that Freerk is sure are way too strong. To put it simply, I was right and he was wrong. Maybe it’s because I have more faith in Frysian people than Freerk does. Not sure what it says about him or about me. Doesn’t matter, Niels secured our win. 5-2.

And as SISSA 3 does, we get cocky. See, winning is not enough, the other teams of our division are way too close, we need to score board points too, and Justin makes that clear to Anne, who was entering « a draw-ish position ».

She is low on time, hasn’t reached 40 moves yet, and has an open king. Today is difficult, but our teammate knows how to make things more difficult.

She keeps on playing, and soon enough, it just feels like witnessing a live version of Hippocampe Fou’s music.

Echec. Anne infiltrates the enemy lines with her queen.

Echec. She forces her opponent to damage his structure. Echec. She wins a pawn. Succes.

Now that she’s up a pawn, rather than rescuing her bishop, she offers a queen trade. 

He refuses. They continue their pieces dance. Echec. Anne protects with her queen. He goes away. She moves. He comes back. Echec. Queen. Goes away. 

Eventually, Anne opts for a different strategy. If her opponent won’t trade queens, she’ll walk her own king all the way to b6.

Echec. King up, success. Echec. King up, success. Echec. King up, success.  Echec. King up, success. A king walk much more satisfying than what Justin’s opponent must have felt. 

The black queen takes the pawn on h3, getting away from the action. This is Anne’s signal to push the f pawn. This allows a check from the black knight, but Anne gets her pawn back, pas d’échec. She has 2 passers now, but is his h4 pawn stronger?

He decides that it must be and this time, he is the one offering the queen trade. 

She accepts. After Bf1, black won’t be able to stop white’s progress. 

We had told Anne we needed board points. She delivered.

6-2.

Maybe, today was not difficult. A convincing win for our team, now sitting at the top of our division, since two of our main competitors (HSP/Veendam 2 and GC6) drew. Two more games to go, and the promotion is in our hands, with the determining game against GC6 occurring at the very end of the season. We have to be careful of SISSA4, too, just two board points behind us. Our only fail of the season so far remains our game against them. Let’s keep it that way.

So, to finish this report, let’s all take a moment to appreciate the french language once again:

–More chess = Plus d’échecs

-No more chess = Plus d’échecs

–More failures = Plus d’échecs

-No more failures = Plus d’échecs

So with that in mind, tot volgende maand, when SISSA 3 will definitely show you plus d’échecs & plus d’échecs.

By Aurore.

PS: despite SISSA2’s best efforts, all the SISSA material was retrieved and safely brought back to our favorite café.

10.01.2026

For the first time in a few years, KNSB scheduled a round of the competition during the month of January.

For the first time in a few years, the Netherlands gets paralyzed by the snow covering most of the country.

What were the odds of these 2 moments conflicting?

Three days before the games that would likely determine the faith of SISSA1, SISSA3 and SISSA4 for next season, KNSB takes the decision to postpone these games due to the weather conditions.

What do 4 SISSA teams do when they learn that they don’t have to play an official game?

They play an un-official one in their favorite café.

4 teams, 32 players, many spectators.

The second SISSA-off of this season marked the long-awaited first victory of SISSA3 on SISSA4 (6-2), the continuity of the winning streak of SISSA1 against SISSA2 (6-2), and the forever enthusiasm of SISSA players.

Verslag door Edim

Laat ik beginnen met een poging om een Bosnische grap te vertalen. Afwachten of ik door de redactie kom. Komt ie:

Haasje liep elke dag langs de hol van familie Vos. Telkens als Moeder Vos afwezig was riep het Haasje tegen de kleine vosjes: “Ik * jullie de moeder”. (Wij wensen elkaar tenminste geen kanker toe!) Geen dag passeerde, of de kleine vosjes hoorden Haasje de verschrikkelijke woorden roepen.
En zo ging het, dag na dag.. tot een dag.
Moeder Vos was thuis gebleven. Haasje had zijn vieze woorden amper uitgesproken of Moeder Vos sprong op hem af.
Een achtervolging zigzag door het hele bos. Haasje kroop door een kleine opening tussen twee boomstammen – Moeder Vos probeerde hem achteraan te gaan, maar ze kwam vast te zitten. Toen Haasje dat doorkreeg ging hij pal voor Moeder Vos staan.
Hij haalde zijn schouders op en zei: “Het is niet zo zeer dat ik het wil – maar ik heb het de kleintjes beloofd.”

Zo ongeveer, maar dan toch heel anders, heb ik het op mij genomen om dit verslag te gaan schrijven. Het is niet zozeer dat ik wil, maar ik heb het beloofd.

Aanvankelijk was ik van plan om een beknopt verslagje in elkaar te flansen, maar hoe ik het ook draai of keer, daarmee zou ik deze “De wedstrijd van het jaar” geen recht doen. Dan maar een avondje geen interne (het is toch rapid avond), maar lekker thuisblijven om dit meesterwerk af te ronden.
Een schaker kent goede en slechte tijden, maar hoe slecht de slechte tijden ook zijn – de schaker blijft terugkomen. Net een gokverslaafde, maar dan met onbeperkte budget.

Een jaar of zes/zeven geleden viel de sponsoring bij SISSA weg. Het eerste waren voornamelijk broodschakers. Het tweede werd LOS. Maar lang niet iedereen verliet het “zinkende boot”. Het derde werd het nieuwe eerste. Een groepje dappere Galliërs, op papier middenmoters, slaagde er in, om in hun eerste jaar al, naar de tweede klasse te promoveren. De laatste ronde speelden wij toen tegen HSP/Veendam. Aan een gelijkspel hadden wij genoeg, maar zoals de meeste wedstrijden, in dit beruchte jaar, werd ook deze nipt gewonnen. Tot ziens HSP, het ga jullie goed! Soms zit er zo een jaar tussen en alles valt jouw kant op: Goede tijden!

Een rechtstreeks gevolg van deze stunt was dat wij gedurende het volgende jaar geen enkele wedstrijd wisten te winnen. Wij kwamen soms aardig in de buurt, maar wij waren toch flink outclassed. Als beloning voor een jaartje klap krijgen, mochten wij het nog een jaar overdoen – want COVID. Slechte tijden!
Elk beetje schaker weet hoe belangrijk het is om af en toe een potje te winnen. Verlies na verlies gaat knagen. De sfeer gaat eronder lijden. Het leek wel of wij helemaal vergeten waren hoe je moest schaken. Zelfs een gokverslaafde wint af en toe – daardoor blijft die terugkomen.

Ze zeggen: “If you cannot spot the sucker at the table – you are the sucker” – Dit is dan ook meer een poker-quote maar niemand zegt iets over de sucker die zich van zijn “gesuck” bewust is. Hello. We are SISSA1. We suck and we know it.
Op gegeven moment was de teamsfeer zo beroerd dat een KNSB zaterdag, normaliter een feestdag voor de schaker, als straf werd ervaren. Soms slaagden wij met moeite en nood om acht man op te stellen, soms gingen wij met zeven man naar Zevenaar. Daar word je niet blij van.

Ze zeggen: “It doesn’t matter how hard you get hit” – Echt waar???
Ze zeggen ook: “Everybody has a gameplan until they get punched in the face.”
Which one is it now? Wie zei dat wij een gameplan hadden? De klappen bleven komen.
Slechte tijden, maar…

Ze zeggen: “Na regen komt zonneschijn”

.
.
.

Ik kon ze wel wurgen soms.

Eindelijk gedegradeerd. Wij gaan zeker weer voor promotie. Toch guys? Guys?
De eerste twee wedstrijden verloren wij flink. Wie schrijft het verslag? Guys?

Ze zeggen: “Never kick a man while he is down”.
Down? We wish! Na een jaartje in de middenmoot volgde het ultieme rampjaar.
Wij verloren nagenoeg alle wedstrijden en meestal met vrij duidelijke cijfers. Keer na keer een afgang. Niemand had nooit zijn dag. Dat dat kon?

De laatste ronde van het jaar. Weer HSP, op papier ongeveer even sterk. Men zwaaide ons uit met maar liefst 6.5 – 1.5. Tenminste waren zij wel zo vriendelijk om met ons mee te degraderen.
Soms zit er een jaar tussen, dan gaat alles mis, en valt niks jouw kant op. Slechte tijden.

Wij gaan toch zeker voor promotie, volgend jaar? Natuurlijk!
Drie rondes gewonnen, ronde vier: HSP op programma. Onze beurt weer!
Nee! 5-3 voor HSP en– doei promotiekansen. HSP had de zwaarste jongens al verslagen. Met twee rondes te gaan stonden zij drie punten los – en de tegenstanders waren op zijn zachts gezegd doable. Maar wat doet HSP? Zij promoveren niet – zij blijven in klasse vier. Als ik ze niet beter kende zou ik bijna denken – om ons te pesten.

Ondertussen kent SISSA1 weer goede tijden. De sfeer zit er lekker in. Men doet weer dingen samen. Het gaat lekker met de club en dat merk je ook in alle teams. Of andersom. Na ons in de breedte weer wat versterkt te hebben konden wij aan het begin van het seizoen maar een doel hebben. Lekker schaken!

Ja duh! Promoveren natuurlijk!

“Gee Brain, what are we gonna do tonight?” Brain: “The same thing we do every night, try to take over the world!”

Dit wordt zo een beetje ons promotieverhaal. Vervang [tonight] = [this year] en nog enkele andere woorden om het passend te maken.

Hetzelfde draaiboek weer: Drie rondes, beide teams op zes punten. Ronde vier: De grote clash.

Oh wat heb ik mijzelf laten gaan. Who cares. Jij bent er nog!

“I want them to watch”
“Bloed, zweet en tranen”

Beste lezer: “Wakker worden, wakker worden, wakker worden.”
“What time is it? GAME TIME!”

Wij werden gevraagd om een partij vooruit te spelen. Heel even flirtte ik met de gedachte om hier niet aan mee te werken. Ok, misschien iets langer dan “heel even”. Met de mindset van de result-oriented pokeraar redenerend hadden wij de bredere selectie [een stuk of zes (zeven?) reserves].

“Nooit meer met z’n zevenen naar Zevenaar.”

Wij moeten wel elke wedstrijd enkele spelers teleurstellen omdat je maar acht man op mag stellen.

“Pick me, pick me Shrek!”

Heel even maakte ik mij wijs: Wij betalen een prijs om in deze luxepositie te zitten. Dat is een van onze voordelen dit jaar.
Misschien wel hét voordeel!
Meewerken aan een verzoek om vooruit te spelen vertaalde in mijn hoofd jezelf in de voet schieten.

“Die Qual der Wahl”

Toen ik dat bij mijn co-captain ter sprake bracht besefte ik vrij snel dat dat niet meer dan een excuus was. Kenneth geeft er (gelukkig) geen moment over getwijfeld. Sportiviteit: misschien moet ik eens daar een boek over lezen.
Natuurlijk had ik ook mijn twijfels want wij wilden geen verzwakt HSP verslaan. Zou een eventuele overwinning als een echte overwinning voelen? Wij konden niet weten dat zij alsnog verzwakt zouden op komen dagen. Daarover later meer. Of niet. Wij misten ook de nodige kanonnen. Dhr. Mooijman vond het belangrijk om van alles te benadrukken behalve dat wij een uur eerder horen te beginnen. Twee dagen voor zaterdag werd Jorn door Wouter vervangen.

Na kort beraad nam ik het op mij om namens sissa vooruit te spelen. Een zwartbeurt op bord 4. Tegenstander Johanan Havinga. Over de partij valt niet heel veel te zeggen. Ik vond een nogal originele manier om zijn Engelse opening te bestrijden maar hij ging (bewust of niet) verwikkelingen uit de weg waardoor ik relatief snel GE-EE-QUALIZED had. Beiden dachten wij in de analyse wat kansen gemist te hebben. Niets was minder waar. Volgens de engine speelden wij nagenoeg foutloos. Had graag gewonnen maar wij konden zeker niet ontevreden zijn met een zwartbeurt remise.

Paar nachtjes slapen, teambuilding bij Kenneth thuis en dan hup naar Veendam.
Toen ik aankwam waren de partijen waren al een uur onderweg. Er volgt een chronologisch semi-live verslag van de gebeurtenissen.

Even langs de borden:

1. Haan – Riksten
   Een zijlijn in de slav waarop zwart mogelijk niet op de beste manier reageert. Krijgen een frans achtige stelling met doorgeschoven centrum waar zwart f6 breekzet gespeeld heeft. Als hij hier mee wachtte dan kreeg GJ gratis aanval. Wit heeft ruimte, maar waar is de doorbraak?
2. Westerlaan – Muller
   Een middenspel/eindspel waar wit loperpaar en structuur heeft. Als Kenneth niet met iets concreets komt dan wordt het misschien wel “suffering’ voor de rest van de middag.
3. Rookus – Wielenga
   Veel stukken op het bord in een op Engels lijkende opstelling. Sjoerd gezondere structuur maar Wiebe halfopen f lijn met aanvalskansen.
4. Havinga – Salihbegovic was reeds in remise geëindigd.
5. Merijer – Heijnen
   Olaf heeft een pion gesnaaid maar zwart hoopt een aanval voor te krijgen. Denk dat de compensatie best tegenvalt als Olaf zijn hoofd koel weet te houden. Zwart heeft wel een zwartevelden loper met potentie.. maar of deze tot zijn recht komt?
6. Cliteur – Manenschijn
   Wouter heeft de Colle van Cliteur aardig weten op te vangen. Meer ruimte op de damevleugel, geen concessies op de koningsvleugel. Centrum lijkt aaridg dichtgeschoven maar kan nog exploderen. Voorlopig lijkt de koning prima te staan in het midden.
7. Oord – Bontjer
   Redelijk technische en overzichtelijke stelling. Deze zijn wel aan Raymon besteed. Wel wat minder tijd op de klok.
8. Sprik – Scheffer
   Enno lijkt geen problemen te hebben uit de opening. Wit heeft het loperpaar maar zwart geen zwaktes.

Ietsje later kwam ik met een update:

Gertjan houdt zijn ruimtevoordeel vast en probeert met kleine zetjes zijn stelling te verbeteren. Afwachten of dat naar concreet voordeel vertaald.

Kenneth minder tijd en toch solide min (solide min is schaakjargon voor = duidelijk minder staan) nu denk ik. Gelukkig heeft hij beetje verstand van eindspelen.

Sjoerd heeft g5 “uitgelokt”. Vraag mij wel af of je dat moet willen. Dames worden geruild.

Raymon op de klok bijna gelijk. F3 gespeeld om de zwarte Hollandse keten aan te tasten. Objectief gelijk, iets prettiger voor Raymon.
Wouter gaat lang en doet lekker zelf f5. Niet het type stelling waar wit op uit was. Wel wat tijdnood. 23min voor 20 zetten
Heijnen erg lang nagedacht en geen stuk geofferd tegen Olaf. Nu Olaf het sterkste stuk van zwart dreigt af te ruilen (pe2 om p op f4 aan te tasten) gaat zwart all in met g5. Lijkt wat wanhopig maar soms is chillen geen optie.

Enno klein minnetje maar stelling nog steeds solide. Wit probeert op het hele bord te spelen.

Nog iets later was dit hoe ik het beoordeelde:

Riksten zoekt tegenspel op de damevleugel.
GJ beter op de koningsvleugel. Het wordt wel erg concreet straks. 30min GJ vs 20 Riksten. Gespeeld +-20 zetten.

Kenneth lijkt nog vertrouwen in zijn stelling te hebben ook al rammelt het wat. 25min Westerlaan, 22min voor Kenneth.
Bij Sjoerd heeft de damruil eerder in Sjoerd zijn voordeel gewerkt. Zwarts potentie op koningsaanval heeft nu behoorlijk afgenomen. Misschien kan Sjoerd zelfs van een plusje dromen en voor de minority attack gaan. “As we speak” speelt hij b4. 25min Sjoerd, 30 voor Wiebe.
Raymon heeft toegang tot d6 maar zwart heeft geen verdere zwaktes. 20 vs 28 min in ons nadeel.
Wouter lijkt gelijk. Niet zonder venijn. 15 min vs 33 min in ons nadeel.
Olaf zware stukken en ongelijke lopers op het bord. Pionnetje voor maar omzetten zal wel lastig zijn. Komt zijn koning onder schot via de g lijn?
Meer tijd voor Olaf 30 min vs 20 min
Enno “And now we play the waiting game” – Scheffer blijft vooralsnog staan. Veel meer kan hij niet doen. Klein tijdvoordeeltje. 25min vs 18min, pas 18 zetten gespeeld.

Het beloofd een spannende tijdnoodfase te worden met veel stellingen “op knappen”. Niemand die duidelijk beter staat.

Wat zie ik ineens op bord 8? Heeft Sprik een pion geblunderd? Ik zal wel iets gemist hebben.. maar nee. Het is een volle centrumpion. Het blijft nog een technische klus deze te verzilveren. Graag meer van dit soort meevallers.

Heijnen heeft het meeste uit zijn stelling gehaald. Olaf moet misschien beetje uitkijken ook nog. De activiteit van zwart neutraliseert met gemak de extra pion. Zou dit nog mis gaan?

Wouter gaat lang (iets te vroeg?) en gooit de g pion in het hoenderhok. Hij houdt wel wat gaatjes over.
Ze zeggen: “Gaten.”
Ze zeggen ook: “Open lijnen”
De tijd is wel zorgelijk laag.

Snel naar Raymon. Penetratie op d6 blijkt tijdelijk. Bontjer organiseert een tegenaanval. Ook hier erg weinig tijd voor onze man – en de stelling is alleen maar complexer geworden. Nagelbijten (figuurlijk).

Sjoerd zal zich wel gedacht hebben “niet alweer” toen hij voor de zoveelste keer tegen Wiebe opgesteld werd. Een tweestrijd die tot heden nogal eenzijdig was. Wiebe was aardig op weg om de status angstgegner te vergaren .. maar aan alle
series komt ooit een einde. (Behalve aan GTST – ben toch niet helemaal vergeten wat het thema van dit verslag is) Sjoerd lijkt de boel langzamerhand over te gaan nemen. Vrij spel op de damevleugel en een permanent zwakke zwarte pion op e5 – Valt hier meer te halen? Sometimes a man has to “Face his Wiebes”
Kenneth kijkt al vrij lang naar een minder eindspel. Maar veel minder dan dat wordt het niet. Met veel inspanning weet hij resources te vinden. En dan in tijdnood speelt hij c4 (explosive!). Dit geeft Sander twee verbonden vrijpionnen op de damevleugel. Kenneth krijgt een gevaarlijke(?) vrijpion en misschien een tweede(?). Ik hoop op remise, maar remise lijkt steeds minder waarschijnlijk. Deze partij is out of control.

Gertjan probeert alles goed te timen (misschien te lang?) maar Riksten lijkt er steeds klaar voor te staan. En dan volgt een spectaculair stukoffer. Helaas incorrect. Dat kan soms meevallen als de tegenstander meewerkt maar Peter is niet onder de indruk. Het ziet er niet best uit – zeker wanneer Gertjan hij een van de twee pionnen inlevert die hij als combi had gewonnen. En hij speelt al enkele zetten op increment.
Enno wint! Wij staan voor! 1.5 : 0.5
Ook al stond hij duidelijk beter met een extra pion op zak maakte ik mij wel wat zorgen over de winstkansen. Met voor elk een toren en ongelijke lopers, verwachtte ik dat Enno nog een hele klus voor zich zou hebben. Toch ging het veel rapper dat ik dacht. Sander kon vast hardnekkiger verdedigen maar Enno optimaliseerde op al zijn krachten. Hij leverde zijn pluspion weer in zodat zijn toren beslissend binnen kon komen. De loper van Sander werd gevangen.
Opluchting, geruststelling? Natuurlijk niet!
Gertjan stond nu echt wel verloren, en Raymon zijn stelling was net zo hopeloos. Stelling van Kenneth baarde mij nog steeds zorgen. Sjoerd stond wel beter tot gewonnen. Olaf kon niet echt op winst spelen. Wouter kreeg een remiseaanbod.
Weigeren dan maar.

Sjoerd wint! 2.5 : 0.5
Een kwaloffer opende alle lijnen naar de zwarte koning. Het materiaal werd met rente teruggewonnen. Wiebe probeerde nog een blokkade op te stellen – maar deze zou niet van lange duur zijn. Zo was een van de hoofdrollen van deze enerverende middag voor Sjoerd weggelegd. Veel meer kan een schaker in een partij niet bereiken.

Binnen enkele minuten kwam HSP/Veendam op gelijke hoogte. 2.5 : 2.5
Riksten had zijn extra stuk vakkundig omgezet naar een vol punt en Raymon hield te weinig materiaal voor serieus verzet over.
Olaf en Wouter moesten hadden de opdracht gekregen om remise te vermijden. Ik wens dat ik dat terug kon draaien want Kenneth had zijn partij nu toch echt naar zich toe getrokken. Zijn koning was binnengekomen en zijn pionnen waren dichter bij de promotie.
Olaf maakt remise 3:3.
Mogelijk was het evenwicht in deze partij nooit helemaal verbroken.
Wouter maakt ook remise 3.5 : 3.5
Achteraf bleek dat beide partijen ergens de winst gemist hebben. Een terecht uitslag lijkt mij.
All eyes on Kenneth. De spanning was (gelukkig) van korte duur. Beide heren promoveerden maar Kenneth had een extra stuk. Toen ook een tweede pion van Kenneth op de zevende rij kwam stak Sander zijn hand uit.
Na enkele jaren jammerlijk gefaald te hebben werd het weer tijd. Wij hebben HSP verslagen. In zaken promotie was dit:

“One giant leap for SISSA1”

In zaken verslagen was dit misschien wel het langste, meest “onsamenhangende” (is dit een woord? Mijn autocorrect keurt het goed) verslag.

Ze zeggen “Size does not matter”. “Kwaliteit boven kwantiteit.”
Ik zeg: Kwantiteit is iig een goed begin. Ik dank u, wakkere lezer.

Oh ja. En tot slot om “de cirkel rond te maken”.
Op dat wij met z’n allen alleen (allez, allez, allez!) nog goede tijden meemaken en dat de slechte tijden alleen maar minder goede, goede tijden zijn. Cheers!

Ik blijf de komende tijd van het verslagschrijven af. Verwacht ook niet dat ik snel weer gevraagd word :D.

Op naar de volgende, meest belangrijke wedstrijd, van het jaar. ESG uit. Die hebben letterlijk een Vos in hun opstelling.
Olé, ola.. (ik hoor het jullie roepen)