Wat is een team? Is een team een collectie spelers die toevallig voor dezelfde club speelt? Is een team een groep mensen die eenzelfde doel voor ogen heeft? Het Nederlandse woordenboek definieert het als: “ploeg mensen die samen sporten of werken”. Mijn ervaring van dit woord gaat dieper. Een team is een groep mensen die actief elkaar probeert beter te maken. Een team is een collectief. Een team staat er voor elkaar, in goede en slechte tijden. Een team is eigenlijk zo intiem als een relatie, maar dan gedeeld met meer dan een ander persoon. Er wordt vaak gezegd dat teams zo sterk zijn als de zwakste schakel, maar hoe werkt dat als er geen zwakke schakels zijn? Dit brengt ons naar de samenstelling.
Dit team, *mijn* team, bestaat uit Tjeerd, Tije, Michel, Joshua en Carl. Ons geliefde lid Joshua kon helaas alleen de eerste ronde meedoen, maar was goed voor een half puntje tegen een uitstekende tegenstander. Carl viel in voor Joshua, nadat hij ons verliet voor het mooie Curaçao. Carl was goed voor een heel puntje in de legendarische 4-0 overwinning in ronde twee. Alhoewel ze allebei slechts 1 partij hebben gespeeld, hebben ze zeker een belangrijke rol vervuld in het succes van het team. Hun bijdrage aan de gezelligheid en de positieve schakerij is niet onopgemerkt.
Rest mij om de kern van het team in het zonnetje te zetten.
Van tevoren een hapje eten, vaste prik. Michel kwam eerder om mij een pak rammel te geven in Magic; de andere twee kiezen ervoor om tijdens de storm pas te komen. Resulteert in Tije die zeiknat is geregend en noodgedwongen in een trui moet rondlopen. Suboptimaal, zou je kunnen stellen. Wel was hij Tjeerd nog even schaakles aan het geven alvorens wij gingen koken. Zoals gewoonlijk moest er steeds nog één extra worden gespeeld, waardoor de hele planning in het honderd liep. Goed, bus later dan maar. Zijn we nog steeds op tijd.
Na lange onduidelijkheid over waar en wanneer er weer aangetreden moest worden, werd aan het begin van de maand duidelijk dat de 5 Groningse teams (3x GC, SISSA en Lewenborg) en Hoogeveen naar Assen mochten. De competitieleider had daar een opstelling met DGT-borden waar gebruik van gemaakt kon worden. Suboptimaal, maar goed. Eenmaal op locatie werden we overigens weggeleid van het gebruikelijke zweethokje aan de voorkant van het buurthuis, en meegenomen naar een zaal achterin. Luxe stoelen, mooie stukken en vooral veel ruimte. Hulde voor de goede organisatie.
Collectief hadden wij besloten dat we niet tricky gingen doen met de opstelling; Tjeerd – Michel – Tije – Ruben. Ratingsterkte. Onze tegenstanders, de Heeren Combinatie, hadden hetzelfde idee. Mijn enthousiasme was ongekend toen ik Nico Karsdorp aan bord 4 zag zitten. Dat enthousiasme nam compleet af toen bleek dat dat bord 1 was. Geen Karsdorp in de laatste ronde, helaas. “Daar gaat al jullie voorbereiding”, zegt hij lachend.
Enfin, er moest nu daadwerkelijk gespeeld worden.
De openingsspeech was klaar, de klokken mochten worden ingedrukt en de eerste zetten werden op mijn bord erg rap gedaan. Na 3 minuten hadden we zo’n 10 zetten theorie gebeukt en hadden we een stelling die ik zou omschrijven als…. Remiseachtig.
Mijn tegenstander, Tim Schuttevaer, (voor sommigen Goatevaer, voor sommigen Schuttegoat), heeft recentelijk zijn beste schaakprestatie ooit geleverd (dit is een aanname) op het GC-weekendtoernooi met een TPR van 2050. Zeker iets om serieus te nemen. Gezien de theoretische natuur van de partij, wist ik dat ik geen steekje kon laten vallen.
Tijd om aan de wandel te gaan. Michel zijn partij schiet nog niet op. Tije zijn partij idem. Tjeerd heeft al wat moois op het bord gekregen; kan ook niet anders als je tegen Nico speelt. Koffies werden over-en-weer aangeboden, zelfs aan Tije, die toch echt thee wilde. Commotie. Was dit een tactiek van de uiterst sympathieke Henk van der Meer om hem van zijn apropos te halen? Giswerk is het, maar mijn gevoel zegt me van wel. Goed, even later was het opgelost en was Tije een thee’tje rijker en kon er verder geschaakt worden.
De stellingen die zich voor mijn ogen hadden gevormd na een uur spelen waren als volgt: Ruben half, Tije minder, Michel gelijk met betere kansen en Tjeerd beter. Ik kom kijken op het moment dat Tjeerd een paard lanceert naar het verdedigde f6-veld, die gepakt moet worden vanwege een matdreiging op h7. Het moeten bewegen van de g-pion doet de koningstelling wankelen en het lijkt mij een feit dat Tjeerd het punt gaat ophalen. Ex post facto bleek dat er geen vooruitgang kon worden gemaakt en dat het remise moest worden, maar gelukkig zijn we slechts mensen en kon Tjeerd 15 minuten later het eerste puntje noteren. Inmiddels staat Tije echt zwaar onder druk. Dit gaat echt niet goed. Tije, die het hele seizoen ongeslagen is in externe partijen voor de club, is aan het spelen met de dood. Verslagen, ziet hij eruit. Oke, goed, worstcasescenario gaan we blitzen, toch? Mijn tegenstander biedt me remise aan na 35 zetten en ik heb het ook wel gezien. 3-tegen-3 en 1-tegen-1 met een toren elk. Geen progressie mogelijk. 11 centipion, vertelt de computer mij na de partij.
Ik kijk bij Tije op het bord na het aanbod te hebben geaccepteerd en zie, tot mijn verbazing, dat Tije gaat promoveren. Heh? Henk biedt hem remise aan, gezien hij eeuwig heeft. 2-1, is de stand. Wat een heerlijk einde van een perfect seizoen voor Tije. Moet gezegd worden hoe indrukwekkend het is dat hij een volledig ongeslagen seizoen heeft afgeleverd.
Alle ogen zijn nu op Michel gericht. Hij zit in een ongelooflijk complexe stelling, waar hij twee lichte stukken voor een toren heeft. Hij speelt dapper en goed door, waardoor het uitmondt in een stelling waar hij een vrije b-pion heeft en hij deze naar de overkant probeert de schipperen. Spelen op increment in een stelling die alleen maar kan beschreven worden als compleet gewonnen zorgt ervoor dat het niet super lang meer spannend is en gauw mogen we het puntje voor Michel ook noteren. KAMPIOENEN!
Hoogeveen viert ook feest, want zij hebben als underdog het weten te presteren te winnen van het oppermachtige GC. Marc Snuverink scoorde daar het winnende punt tegen Erik Jan Hummel. Indrukwekkend gedaan!
Trots. Trots op de prestatie die wij dit jaar hebben geleverd. Trots op 0 verloren partijen van ons hele team. Trots op Michel, die 4-uit-4 haalde met 4x zwart. De onovertroffen beste schaker van onze ratinggroep in het noorden. Trots op Tjeerd, die in zijn eerste seizoen meteen kampioen wordt en die het presteerde om, evenals Tije, het gehele seizoen ongeslagen te zijn. Trots op Tije, die zich als een ware captain heeft opgesteld en alles in goede banen heeft geleid. Ik krijg er sentimentele gevoelens van, als ik besef dat dit een eenmalig iets is.
Rest mij nu het verhaal af te sluiten door waardering uit te spreken voor de mannen die mijn schaakjaar kleur hebben gegeven, want hoe leuk schaken ook is, ik houd het niet vol als het niet gezellig is. De eindeloze uren in de boulderhal, samen eten en uitstapjes naar de film.
Het heeft geleid tot ware cohesie. Ik wil u, de lezer, verder ook bedanken voor het meeleven met mijn verhaal. Het schaakjaar is nu officieel klaar wat betreft clubschaken, maar als dit jaar een adequate voorbode is voor volgend jaar, dan belooft dat een nóg veel mooier jaar te gaan worden.
