I don’t believe in psychology, I believe in good moves
– Fischer
Een beroemde uitspraak van een van de beste schakers aller tijden. Hij wist als eerste Amerikaan het wereldkampioenschap te winnen en heeft bovendien een grote bijdrage geleverd aan ons hedendaagse begrip van het spel. Een absoluut intuïtief megatalent, zoals er maar weinigen zijn.
Sissa 3 is het oneens met zijn uitspraak. Wij geloven wél in de psychologie. Althans, dat bleek afgelopen zaterdag in Onna: een klein Overijssels dorpje dichtbij de Drents-Friese Wolden. Hier namen we het op tegen Tjonger Aa Linde 3.
Gedurende de middag bleek het lastig om de balans op te maken of we nu gingen winnen of niet. Met als gevolg dat iedereen het gevoel had dat zijn of haar partij bepalend zou zijn voor de einduitslag. Daarom werd er volop ingezet op winst. In dit geval door middel van psychologisch overwicht, en dat ging soms misschien ten koste van de goede zet.
In het kort de benodigdheden voor het behalen van een psychologisch voordeel:
• een stoïcijnse blik;
• agressief spelen;
• koste wat kost je plan uitvoeren.
Dit werd door ons als volgt in de praktijk gebracht:
Bij Anne Dirk kwam er een vercrackte Scandinavisch op het bord. Dame op a5, maar dan met een pion op e4? De tegenstander stond beter, gaf toen een stuk weg en had daarna vele manieren om er remise van te maken. Anne Dirk wist hem echter valse hoop te geven met een onveilige koning. Er werd voor de winst gespeeld en midden in die aanval werd er nogmaals een stuk geblunderd. Puntje voor ons. De eindstelling zou overigens nog best lastig zijn geweest om te converteren.
Justin gaf een stuk weg, maar dat “offer” had dusdanig intimiderende kwaliteiten dat zijn tegenstander besloot er één terug te geven. Daarna kwam er een niet te stoppen aanval op de open h-lijn en de tegenstander mocht opgeven.
Aurore kwam na een gelijk opgaande partij in een pioneneindspel en vond het aanvallende Kc5?? en d4. De annotatie zegt het al: de engine vindt daar iets van, maar praktisch was het niet makkelijk. De oppositie bezweek onder de druk en besloot de verkeerde pion naar voren te duwen. Aurore wint een paar zetten later.
In de opening won ik door middel van een dubieuze tactiek een pion. De engine-evaluatie was -0.5, maar de zucht van mijn tegenstander liet zien dat ik psychologisch gezien echt beter sta. Na veel ruilen eindigde het in een sessie op de pijnbank voor mijn tegenstander: een eindspel met gelijke lopers en een pion minder. Het converteren duurde wel erg lang. Het team (met name Aurore: “Did he still not win?”) maakte zich zorgen of ik het juiste plan wel zou vinden. Gelukkig weet ik na tig konings- en loperzetten een tweede pion te winnen. Dan is het klaar en geeft ook mijn tegenstander op.
Remco en Writser speelden remise, waarbij met name de partij van Writser knotsgekke complicaties had. (“Was allemaal veel te ingewikkeld voor mij” – aldus de heer Cleveringa). David en Niels gingen net iets te veel voor het psychologisch voordeel en deden te weinig goede zetten. Verloren beide.
Eindstand: 5-3!
Let’s go Sissa 3. Onze strijdbaarheid levert punten op.
