KNSB: SISSA 2 – SISSA 1

SISSA 2 KNSB

4 oktober 2025

Door Carl

‘Ik moet voetballen’. In de week voorafgaand aan dit KNSB-treffen komen ook andere sporten en zelfs ballet ter sprake als antwoord van sommige SISSA 1-spelers op de vraag van hun klassegenoten, met hoop op een verspreking, of ze zaterdag ook meedoen. Het postuur van de vlaggeschipleden, met enkelen die hooguit nog als robuuste verdediger ver voorbij het eind van hun carrière zijn te typeren, maakt die antwoorden weinig geloofwaardig. Nee, ik noem ik geen namen. Omgekeerd geven we ook geen krimp om zelfs maar een glimp van de opstelling prijs te geven. Wel probeer ik onrust te zaaien door te stellen dat we een mol in SISSA 1 hebben, maar daar wordt ook na veel bier geen geloof aan gehecht. Beide teams worden dus niets wijzer m.b.t. de opstellingen. Waarbij moet worden aangetekend dat SISSA 1 eerder intern heeft laten weten dat ‘ook al weten zij wie we opstellen, het niet waarschijnlijk is dat hun prep ons kan bedreigen’. Gaan we zien.

Bedreiging of niet, SISSA 2 prepbelanghebbenden zijn op vrijdagavond ruim opgekomen bij Joshua die daarvoor zijn nederige doch gezellige onderkomen & bier ter beschikking stelt. Voor een clash met het eerste is de prepbelangstelling sowieso groot, en na de winst op Zwolle, een titelpretendent tenslotte, nog groter. We vermoeden dat vlakbij, op een paar honderd meter afstand in Htje, zeker de helft van het aantal opponenten het op een zuipen heeft gezet. Die zouden we daar nog wel kunnen tegenkomen na het opmaken van de drankreserve van Joshua en het doornemen van de vijandelijke openingswaarschijnlijkheden. Joshua’s biervoorraad is dusdanig toereikend dat we daarvan af zien. Behalve Niels die zich toch encanailleert met zijn oude strijdmakkers van het eerste.

We gaan los. Eerst samenkomst en fotoshoot bij H’tje. Daar blijkt dat het eerste qua samenstelling weinig aan het toeval heeft willen overlaten. Evenmin kegels te bespeuren met een werkingssfeer van een meter. Die jongens hebben het vrijdagavond beschaafd gehouden. Zelfs Niels zou bijtijds ons clubonderkomen hebben verlaten. Al weet je natuurlijk niet wat er zonder toezicht van de teamleider is uitgespookt. Even horen of de gebruikelijke grootspraak wat is gedimd. Ik verneem niets onwelvoeglijks, dus enig respect hebben we blijkbaar afgedwongen na de zege op Zwolle. SISSA 1 heeft er een toevalsgenerator op losgelaten waarbij heavy hitters Gert Jan en Edim zijn verstopt in de middenborden: 1. Jorn 2. Olaf, 3. Gert Jan, 4. Jordi, 5. Edim, 6. Rajkumar, 7. Kenneth, 8. Wouter. Zelf hebben we ook een keurige line-up: 1. Niels 2. Edwin 3. Marcel 4. Tije 5. Michel 6. Ruben 7. Joshua 8. Tjeerd (Morsch)

‘Ik heb een probleem’, meldt Edwin. Dat blijkt Olaf te zijn. Tijdens het toernooi in Gent heeft Edwin met Olaf varianten geprept van het Italiaans. Waarbij Edwin telkens in het nadeel kwam. Hij doet nog wel e4. Na lang nadenken komt inderdaad e5. En Edwin schakelt wijselijk over naar Pc3, Weens. Opgelost zou je denken, temeer als Olaf omstanders van de bar te kennen geeft er niet veel van te weten. Maar ik vermoed dat Edwin er evenmin in thuis is. Er komen wel meer ongebruikelijkheden op de borden. Natuurlijk f4 van Ruben, zo’n opening waarvan je niet wist dat je hem nodig had. Of wat dacht je van Lb5, wat Tjeerd speelt tegen de Siciliaan van Wouter. En dan heb ik het nog niet gehad over het vleugelgambiet van Jorn tegen Niels.

Marcel speelt een soort Owens Defense waarbij hij nalaat het agressieve f5 te spelen. Nou weet ik niet of dat echt had gemoeten of gekund, maar hij komt er beroerd uit. Moet zelfs Kf8 spelen om erger te voorkomen. Hij trekt wel een blik Red Bull open. Kf8 blijkt een zet die populair is vanmiddag. Ook Olaf, die de wat lacherige opmerkingen over deze zet weerspreekt met ‘het is best een goede zet hoor’, en Joshua doen dat. Joshua onderstreept met de zet aanvallende aspiraties richting Kenneth’s koning. Gebaande paden worden ook bewandeld. Tot teleurstelling van Tije die er tegen Jordi niet veel opwindends van kan maken. ‘Saaie kutstelling’, foetert hij. Michel hanteert een moderne verdediging. Denk ik. Misschien heeft het een andere naam. Waarschijnlijk zelfs, want ik weet niets van openingen. Ik zie in ieder geval g6 en Lg7. Gaat ogenschijnlijk vakkundig met deze multifunctionele opening om.


De stelling van Niels baart me al snel zorgen. Raakt na het grijpen van de pion verstrikt in tactische valkuilen waarbij een paard en pion, en misschien straks ook een loper, z’n ongerokeerde koning komen uitroken. Eigen mogelijkheden lijken beperkt. Kan onze combinatieheld zich hier nog uitrekenen? Als hij er van af komt met een kwaliteit tegen een pion ben ik al blij. Ook Wouter, Tjeerds tegenstander, geeft toe de opening niet te kennen. Tjeerd, nieuw in ons team en al een winst in de tas tegen Zwolle, lijkt dan ook wat voordeel te hebben. Hij heeft de uitstraling, ook doordat hij geconcentreerd achter het bord blijft zitten, dat niet zomaar uit handen te geven.

Ik vind dat Ruben goed uit de opening is gekomen. Zelf heeft ´ie er ook vertrouwen in, want hij verhoogt de inzet: ‘mijn geluk hangt af van het resultaat van deze partij’. Daarmee een zware verantwoordelijkheid leggend op de frêle schouders van Rajkumar. Ondertussen staat Marcel behoorlijk opgehokt. Dat heb je soms met Kf8. Kan nauwelijks een vin verroeren. En de pionnen van Gert Jan komen er al aan… Tije is het geschuif zat en vraagt of er remise kan worden aangeboden. Mag wel. Tegenstander Jordi maakt eerst een rondgang langs de borden alvorens te accepteren. Blijkbaar schat hij de kansen van SISSA 1 hoger in.

Daar zou hij wel eens gelijk in kunnen hebben. In de calculaties moet ik bord 1 en 3 afschrijven. Van Ruben en zijn buurman Joshua eis ik dan ook in een rechtstreeks functioneringsgesprek dat ze de balans moeten rechttrekken. Dan vraagt Niels of hij voor remise mag gaan (!) Natuurlijk, jongen. Ok, ik had even wat ontwikkelingen gemist, maar is dit een ommekeer of mankeert het onze man aan gezond realiteitsbesef? Marcel probeert wrakhout alsnog te transformeren tot een gerieflijk zittend bankstel, maar moet het ene gat vullen met een ander. Alle beschikbare vijandelijke stukken staan klaar om een beslissende klap uit te delen. Ondertussen gaat het bij Michel, die volgens Edim snapt waar ‘ie mee bezig is, en Tjeerd nog steeds licht voordelig. Dat pleit vooral voor Michel die met zwart tegen Edim toch een op z’n minst lastige middag tegemoet leek te gaan.

Tegen vieren eens gekeken naar de tijdbalans. Die valt niet mee. Marcel, Michel, Tjeerd, Edwin en Joshua hebben om en nabij 20 zetten gedaan en voor de resterende 20 is minder dan een kwartier over. Of het daarmee te maken heeft of niet, Joshua zet z’n koningsaanval niet door en laat tot overmaat van ramp een paard inslaan op zijn zesde rij. Hij had berekend dat dat niet kon, maar overziet dat hij ergens een ongedekt paard heeft staan, zodat Kenneth ongestraft z’n gang kan gaan. Na nóg een fout in al verloren positie kan Joshua de stukken in de doos doen. ‘Sorry Carl’. Daar koop ik niets voor, Joshua. Je moet gewoon je teamleider gehoorzamen en winnen.

Die remise van Niels was inderdaad met een korreltje zout te nemen. Weliswaar heeft hij het gered tot slechts pionverlies bij ongelijke lopers, dat is al een wonder, chapeau daarvoor, maar er komt door de al eerder opgelopen ontwikkelingsachterstand nog een pion bij. En Edwin heeft van de gelegenheid dat ik even niet naar zijn partij keek, gebruik gemaakt om twee pionnen in te leveren. Zelfs in het resterende toreneindspel is dat geen doen. Nog meer onheil komt van Ruben die, in weerwil van de opdracht om te winnen, drie keer dezelfde stelling wil claimen. Rajkumar weigert medewerking. Toch objection denied omdat de administratie van Ruben klopt en Rajkumar geen papierwerk kan overleggen waaruit anderszins blijkt. Ik wijs de claim toe.

De nullen vallen nu snel achter elkaar. Marcel had zich ogenschijnlijk wat bevrijd, maar de opengevallen manoevreerruimte wordt benut door Gert Jan die met zwaar materieel én een pion direct beslissend binnenvalt. Nou had ik Marcel al weinig kans gegeven, maar dit is wel een harde. Maar het ging toch niet verkeerd bij Michel? Zeker wel, hij wikkelt af, al dan niet gedwongen, naar een toreneindspel dat weinig goeds belooft. Levert pion in en daarna nog een. Net als collega Edwin. Die had beter aan de noodrem kunnen trekken na pionverlies door Olaf dan maar op te zadelen met een dubbelpion. Maar kiest voor quasi-actief tegenspel die een 2e pion kost. Moet na enig verzet opgeven. Wel moet worden aangetekend dat Edwin één zet voor vijandelijke promotie nog een leuk pattrucje had. Trucjes werken alleen als je tegenstander er in trapt. Olaf zette wel een dame klaar, maar ook een paard. Hij koos de knol. Niels dan, buffelt nog door. Ook twee pionnen achter. Wel ongelijke lopers, maar omdat de pluspionnen zich op twee verschillende vleugels bevinden, is ook daar geen houden meer aan.

Tjeerd krijgt nog een remise-aanbod van Wouter. Het voordeel was wel wat verbleekt en accepteert dus. We schoppen het tot drie remises. Voornamelijk te wijten aan de ineenstorting in het laatste speeluur. In de woorden van Kim Jung Un: ‘een misdaad veroorzaakt door ongelooflijke roekeloosheid, onverantwoordelijkheid en onwetenschappelijk empirisme dat de grenzen van het denkbare overschrijdt en niet kan worden getolereerd’. Haha, nee hoor, Ik vind dat we, enkelen uitgezonderd, tot en met halverwege goed bij de les waren. Je moet dat wel volhouden. Zouden het dan toch de nét wat betere spelers zijn, die van het eerste?

Hoe dan ook, met deze nederlaag hebben we die jongens een dienst bewezen. Daar kunnen we bij de volgende wedstrijd een schep bovenop doen door het mede-titelpretendent HSP Veendam moeilijk te maken. Die wedstrijd is al op 1 november.