Verslag door Edim
Laat ik beginnen met een poging om een Bosnische grap te vertalen. Afwachten of ik door de redactie kom. Komt ie:
Haasje liep elke dag langs de hol van familie Vos. Telkens als Moeder Vos afwezig was riep het Haasje tegen de kleine vosjes: “Ik * jullie de moeder”. (Wij wensen elkaar tenminste geen kanker toe!) Geen dag passeerde, of de kleine vosjes hoorden Haasje de verschrikkelijke woorden roepen.
En zo ging het, dag na dag.. tot een dag.
Moeder Vos was thuis gebleven. Haasje had zijn vieze woorden amper uitgesproken of Moeder Vos sprong op hem af.
Een achtervolging zigzag door het hele bos. Haasje kroop door een kleine opening tussen twee boomstammen – Moeder Vos probeerde hem achteraan te gaan, maar ze kwam vast te zitten. Toen Haasje dat doorkreeg ging hij pal voor Moeder Vos staan.
Hij haalde zijn schouders op en zei: “Het is niet zo zeer dat ik het wil – maar ik heb het de kleintjes beloofd.”
Zo ongeveer, maar dan toch heel anders, heb ik het op mij genomen om dit verslag te gaan schrijven. Het is niet zozeer dat ik wil, maar ik heb het beloofd.
Aanvankelijk was ik van plan om een beknopt verslagje in elkaar te flansen, maar hoe ik het ook draai of keer, daarmee zou ik deze “De wedstrijd van het jaar” geen recht doen. Dan maar een avondje geen interne (het is toch rapid avond), maar lekker thuisblijven om dit meesterwerk af te ronden.
Een schaker kent goede en slechte tijden, maar hoe slecht de slechte tijden ook zijn – de schaker blijft terugkomen. Net een gokverslaafde, maar dan met onbeperkte budget.
Een jaar of zes/zeven geleden viel de sponsoring bij SISSA weg. Het eerste waren voornamelijk broodschakers. Het tweede werd LOS. Maar lang niet iedereen verliet het “zinkende boot”. Het derde werd het nieuwe eerste. Een groepje dappere Galliërs, op papier middenmoters, slaagde er in, om in hun eerste jaar al, naar de tweede klasse te promoveren. De laatste ronde speelden wij toen tegen HSP/Veendam. Aan een gelijkspel hadden wij genoeg, maar zoals de meeste wedstrijden, in dit beruchte jaar, werd ook deze nipt gewonnen. Tot ziens HSP, het ga jullie goed! Soms zit er zo een jaar tussen en alles valt jouw kant op: Goede tijden!
Een rechtstreeks gevolg van deze stunt was dat wij gedurende het volgende jaar geen enkele wedstrijd wisten te winnen. Wij kwamen soms aardig in de buurt, maar wij waren toch flink outclassed. Als beloning voor een jaartje klap krijgen, mochten wij het nog een jaar overdoen – want COVID. Slechte tijden!
Elk beetje schaker weet hoe belangrijk het is om af en toe een potje te winnen. Verlies na verlies gaat knagen. De sfeer gaat eronder lijden. Het leek wel of wij helemaal vergeten waren hoe je moest schaken. Zelfs een gokverslaafde wint af en toe – daardoor blijft die terugkomen.
Ze zeggen: “If you cannot spot the sucker at the table – you are the sucker” – Dit is dan ook meer een poker-quote maar niemand zegt iets over de sucker die zich van zijn “gesuck” bewust is. Hello. We are SISSA1. We suck and we know it.
Op gegeven moment was de teamsfeer zo beroerd dat een KNSB zaterdag, normaliter een feestdag voor de schaker, als straf werd ervaren. Soms slaagden wij met moeite en nood om acht man op te stellen, soms gingen wij met zeven man naar Zevenaar. Daar word je niet blij van.
Ze zeggen: “It doesn’t matter how hard you get hit” – Echt waar???
Ze zeggen ook: “Everybody has a gameplan until they get punched in the face.”
Which one is it now? Wie zei dat wij een gameplan hadden? De klappen bleven komen.
Slechte tijden, maar…
Ze zeggen: “Na regen komt zonneschijn”
.
.
.
Ik kon ze wel wurgen soms.
Eindelijk gedegradeerd. Wij gaan zeker weer voor promotie. Toch guys? Guys?
De eerste twee wedstrijden verloren wij flink. Wie schrijft het verslag? Guys?
Ze zeggen: “Never kick a man while he is down”.
Down? We wish! Na een jaartje in de middenmoot volgde het ultieme rampjaar.
Wij verloren nagenoeg alle wedstrijden en meestal met vrij duidelijke cijfers. Keer na keer een afgang. Niemand had nooit zijn dag. Dat dat kon?
De laatste ronde van het jaar. Weer HSP, op papier ongeveer even sterk. Men zwaaide ons uit met maar liefst 6.5 – 1.5. Tenminste waren zij wel zo vriendelijk om met ons mee te degraderen.
Soms zit er een jaar tussen, dan gaat alles mis, en valt niks jouw kant op. Slechte tijden.
Wij gaan toch zeker voor promotie, volgend jaar? Natuurlijk!
Drie rondes gewonnen, ronde vier: HSP op programma. Onze beurt weer!
Nee! 5-3 voor HSP en– doei promotiekansen. HSP had de zwaarste jongens al verslagen. Met twee rondes te gaan stonden zij drie punten los – en de tegenstanders waren op zijn zachts gezegd doable. Maar wat doet HSP? Zij promoveren niet – zij blijven in klasse vier. Als ik ze niet beter kende zou ik bijna denken – om ons te pesten.
Ondertussen kent SISSA1 weer goede tijden. De sfeer zit er lekker in. Men doet weer dingen samen. Het gaat lekker met de club en dat merk je ook in alle teams. Of andersom. Na ons in de breedte weer wat versterkt te hebben konden wij aan het begin van het seizoen maar een doel hebben. Lekker schaken!
Ja duh! Promoveren natuurlijk!
“Gee Brain, what are we gonna do tonight?” Brain: “The same thing we do every night, try to take over the world!”
Dit wordt zo een beetje ons promotieverhaal. Vervang [tonight] = [this year] en nog enkele andere woorden om het passend te maken.
Hetzelfde draaiboek weer: Drie rondes, beide teams op zes punten. Ronde vier: De grote clash.
Oh wat heb ik mijzelf laten gaan. Who cares. Jij bent er nog!
“I want them to watch”
“Bloed, zweet en tranen”
Beste lezer: “Wakker worden, wakker worden, wakker worden.”
“What time is it? GAME TIME!”
Wij werden gevraagd om een partij vooruit te spelen. Heel even flirtte ik met de gedachte om hier niet aan mee te werken. Ok, misschien iets langer dan “heel even”. Met de mindset van de result-oriented pokeraar redenerend hadden wij de bredere selectie [een stuk of zes (zeven?) reserves].
“Nooit meer met z’n zevenen naar Zevenaar.”
Wij moeten wel elke wedstrijd enkele spelers teleurstellen omdat je maar acht man op mag stellen.
“Pick me, pick me Shrek!”
Heel even maakte ik mij wijs: Wij betalen een prijs om in deze luxepositie te zitten. Dat is een van onze voordelen dit jaar.
Misschien wel hét voordeel!
Meewerken aan een verzoek om vooruit te spelen vertaalde in mijn hoofd jezelf in de voet schieten.
“Die Qual der Wahl”
Toen ik dat bij mijn co-captain ter sprake bracht besefte ik vrij snel dat dat niet meer dan een excuus was. Kenneth geeft er (gelukkig) geen moment over getwijfeld. Sportiviteit: misschien moet ik eens daar een boek over lezen.
Natuurlijk had ik ook mijn twijfels want wij wilden geen verzwakt HSP verslaan. Zou een eventuele overwinning als een echte overwinning voelen? Wij konden niet weten dat zij alsnog verzwakt zouden op komen dagen. Daarover later meer. Of niet. Wij misten ook de nodige kanonnen. Dhr. Mooijman vond het belangrijk om van alles te benadrukken behalve dat wij een uur eerder horen te beginnen. Twee dagen voor zaterdag werd Jorn door Wouter vervangen.
Na kort beraad nam ik het op mij om namens sissa vooruit te spelen. Een zwartbeurt op bord 4. Tegenstander Johanan Havinga. Over de partij valt niet heel veel te zeggen. Ik vond een nogal originele manier om zijn Engelse opening te bestrijden maar hij ging (bewust of niet) verwikkelingen uit de weg waardoor ik relatief snel GE-EE-QUALIZED had. Beiden dachten wij in de analyse wat kansen gemist te hebben. Niets was minder waar. Volgens de engine speelden wij nagenoeg foutloos. Had graag gewonnen maar wij konden zeker niet ontevreden zijn met een zwartbeurt remise.
Paar nachtjes slapen, teambuilding bij Kenneth thuis en dan hup naar Veendam.
Toen ik aankwam waren de partijen waren al een uur onderweg. Er volgt een chronologisch semi-live verslag van de gebeurtenissen.
Even langs de borden:
- Haan – Riksten
Een zijlijn in de slav waarop zwart mogelijk niet op de beste manier reageert. Krijgen een frans achtige stelling met doorgeschoven centrum waar zwart f6 breekzet gespeeld heeft. Als hij hier mee wachtte dan kreeg GJ gratis aanval. Wit heeft ruimte, maar waar is de doorbraak? - Westerlaan – Muller
Een middenspel/eindspel waar wit loperpaar en structuur heeft. Als Kenneth niet met iets concreets komt dan wordt het misschien wel “suffering’ voor de rest van de middag. - Rookus – Wielenga
Veel stukken op het bord in een op Engels lijkende opstelling. Sjoerd gezondere structuur maar Wiebe halfopen f lijn met aanvalskansen. - Havinga – Salihbegovic was reeds in remise geëindigd.
- Merijer – Heijnen
Olaf heeft een pion gesnaaid maar zwart hoopt een aanval voor te krijgen. Denk dat de compensatie best tegenvalt als Olaf zijn hoofd koel weet te houden. Zwart heeft wel een zwartevelden loper met potentie.. maar of deze tot zijn recht komt? - Cliteur – Manenschijn
Wouter heeft de Colle van Cliteur aardig weten op te vangen. Meer ruimte op de damevleugel, geen concessies op de koningsvleugel. Centrum lijkt aaridg dichtgeschoven maar kan nog exploderen. Voorlopig lijkt de koning prima te staan in het midden. - Oord – Bontjer
Redelijk technische en overzichtelijke stelling. Deze zijn wel aan Raymon besteed. Wel wat minder tijd op de klok. - Sprik – Scheffer
Enno lijkt geen problemen te hebben uit de opening. Wit heeft het loperpaar maar zwart geen zwaktes.
Ietsje later kwam ik met een update:
Gertjan houdt zijn ruimtevoordeel vast en probeert met kleine zetjes zijn stelling te verbeteren. Afwachten of dat naar concreet voordeel vertaald.
Kenneth minder tijd en toch solide min (solide min is schaakjargon voor = duidelijk minder staan) nu denk ik. Gelukkig heeft hij beetje verstand van eindspelen.
Sjoerd heeft g5 “uitgelokt”. Vraag mij wel af of je dat moet willen. Dames worden geruild.
Raymon op de klok bijna gelijk. F3 gespeeld om de zwarte Hollandse keten aan te tasten. Objectief gelijk, iets prettiger voor Raymon.
Wouter gaat lang en doet lekker zelf f5. Niet het type stelling waar wit op uit was. Wel wat tijdnood. 23min voor 20 zetten
Heijnen erg lang nagedacht en geen stuk geofferd tegen Olaf. Nu Olaf het sterkste stuk van zwart dreigt af te ruilen (pe2 om p op f4 aan te tasten) gaat zwart all in met g5. Lijkt wat wanhopig maar soms is chillen geen optie.
Enno klein minnetje maar stelling nog steeds solide. Wit probeert op het hele bord te spelen.
Nog iets later was dit hoe ik het beoordeelde:
Riksten zoekt tegenspel op de damevleugel.
GJ beter op de koningsvleugel. Het wordt wel erg concreet straks. 30min GJ vs 20 Riksten. Gespeeld +-20 zetten.
Kenneth lijkt nog vertrouwen in zijn stelling te hebben ook al rammelt het wat. 25min Westerlaan, 22min voor Kenneth.
Bij Sjoerd heeft de damruil eerder in Sjoerd zijn voordeel gewerkt. Zwarts potentie op koningsaanval heeft nu behoorlijk afgenomen. Misschien kan Sjoerd zelfs van een plusje dromen en voor de minority attack gaan. “As we speak” speelt hij b4. 25min Sjoerd, 30 voor Wiebe.
Raymon heeft toegang tot d6 maar zwart heeft geen verdere zwaktes. 20 vs 28 min in ons nadeel.
Wouter lijkt gelijk. Niet zonder venijn. 15 min vs 33 min in ons nadeel.
Olaf zware stukken en ongelijke lopers op het bord. Pionnetje voor maar omzetten zal wel lastig zijn. Komt zijn koning onder schot via de g lijn?
Meer tijd voor Olaf 30 min vs 20 min
Enno “And now we play the waiting game” – Scheffer blijft vooralsnog staan. Veel meer kan hij niet doen. Klein tijdvoordeeltje. 25min vs 18min, pas 18 zetten gespeeld.
Het beloofd een spannende tijdnoodfase te worden met veel stellingen “op knappen”. Niemand die duidelijk beter staat.
Wat zie ik ineens op bord 8? Heeft Sprik een pion geblunderd? Ik zal wel iets gemist hebben.. maar nee. Het is een volle centrumpion. Het blijft nog een technische klus deze te verzilveren. Graag meer van dit soort meevallers.
Heijnen heeft het meeste uit zijn stelling gehaald. Olaf moet misschien beetje uitkijken ook nog. De activiteit van zwart neutraliseert met gemak de extra pion. Zou dit nog mis gaan?
Wouter gaat lang (iets te vroeg?) en gooit de g pion in het hoenderhok. Hij houdt wel wat gaatjes over.
Ze zeggen: “Gaten.”
Ze zeggen ook: “Open lijnen”
De tijd is wel zorgelijk laag.
Snel naar Raymon. Penetratie op d6 blijkt tijdelijk. Bontjer organiseert een tegenaanval. Ook hier erg weinig tijd voor onze man – en de stelling is alleen maar complexer geworden. Nagelbijten (figuurlijk).
Sjoerd zal zich wel gedacht hebben “niet alweer” toen hij voor de zoveelste keer tegen Wiebe opgesteld werd. Een tweestrijd die tot heden nogal eenzijdig was. Wiebe was aardig op weg om de status angstgegner te vergaren .. maar aan alle
series komt ooit een einde. (Behalve aan GTST – ben toch niet helemaal vergeten wat het thema van dit verslag is) Sjoerd lijkt de boel langzamerhand over te gaan nemen. Vrij spel op de damevleugel en een permanent zwakke zwarte pion op e5 – Valt hier meer te halen? Sometimes a man has to “Face his Wiebes”
Kenneth kijkt al vrij lang naar een minder eindspel. Maar veel minder dan dat wordt het niet. Met veel inspanning weet hij resources te vinden. En dan in tijdnood speelt hij c4 (explosive!). Dit geeft Sander twee verbonden vrijpionnen op de damevleugel. Kenneth krijgt een gevaarlijke(?) vrijpion en misschien een tweede(?). Ik hoop op remise, maar remise lijkt steeds minder waarschijnlijk. Deze partij is out of control.
Gertjan probeert alles goed te timen (misschien te lang?) maar Riksten lijkt er steeds klaar voor te staan. En dan volgt een spectaculair stukoffer. Helaas incorrect. Dat kan soms meevallen als de tegenstander meewerkt maar Peter is niet onder de indruk. Het ziet er niet best uit – zeker wanneer Gertjan hij een van de twee pionnen inlevert die hij als combi had gewonnen. En hij speelt al enkele zetten op increment.
Enno wint! Wij staan voor! 1.5 : 0.5
Ook al stond hij duidelijk beter met een extra pion op zak maakte ik mij wel wat zorgen over de winstkansen. Met voor elk een toren en ongelijke lopers, verwachtte ik dat Enno nog een hele klus voor zich zou hebben. Toch ging het veel rapper dat ik dacht. Sander kon vast hardnekkiger verdedigen maar Enno optimaliseerde op al zijn krachten. Hij leverde zijn pluspion weer in zodat zijn toren beslissend binnen kon komen. De loper van Sander werd gevangen.
Opluchting, geruststelling? Natuurlijk niet!
Gertjan stond nu echt wel verloren, en Raymon zijn stelling was net zo hopeloos. Stelling van Kenneth baarde mij nog steeds zorgen. Sjoerd stond wel beter tot gewonnen. Olaf kon niet echt op winst spelen. Wouter kreeg een remiseaanbod.
Weigeren dan maar.
Sjoerd wint! 2.5 : 0.5
Een kwaloffer opende alle lijnen naar de zwarte koning. Het materiaal werd met rente teruggewonnen. Wiebe probeerde nog een blokkade op te stellen – maar deze zou niet van lange duur zijn. Zo was een van de hoofdrollen van deze enerverende middag voor Sjoerd weggelegd. Veel meer kan een schaker in een partij niet bereiken.
Binnen enkele minuten kwam HSP/Veendam op gelijke hoogte. 2.5 : 2.5
Riksten had zijn extra stuk vakkundig omgezet naar een vol punt en Raymon hield te weinig materiaal voor serieus verzet over.
Olaf en Wouter moesten hadden de opdracht gekregen om remise te vermijden. Ik wens dat ik dat terug kon draaien want Kenneth had zijn partij nu toch echt naar zich toe getrokken. Zijn koning was binnengekomen en zijn pionnen waren dichter bij de promotie.
Olaf maakt remise 3:3.
Mogelijk was het evenwicht in deze partij nooit helemaal verbroken.
Wouter maakt ook remise 3.5 : 3.5
Achteraf bleek dat beide partijen ergens de winst gemist hebben. Een terecht uitslag lijkt mij.
All eyes on Kenneth. De spanning was (gelukkig) van korte duur. Beide heren promoveerden maar Kenneth had een extra stuk. Toen ook een tweede pion van Kenneth op de zevende rij kwam stak Sander zijn hand uit.
Na enkele jaren jammerlijk gefaald te hebben werd het weer tijd. Wij hebben HSP verslagen. In zaken promotie was dit:
“One giant leap for SISSA1”
In zaken verslagen was dit misschien wel het langste, meest “onsamenhangende” (is dit een woord? Mijn autocorrect keurt het goed) verslag.
Ze zeggen “Size does not matter”. “Kwaliteit boven kwantiteit.”
Ik zeg: Kwantiteit is iig een goed begin. Ik dank u, wakkere lezer.
Oh ja. En tot slot om “de cirkel rond te maken”.
Op dat wij met z’n allen alleen (allez, allez, allez!) nog goede tijden meemaken en dat de slechte tijden alleen maar minder goede, goede tijden zijn. Cheers!
Ik blijf de komende tijd van het verslagschrijven af. Verwacht ook niet dat ik snel weer gevraagd word :D.
Op naar de volgende, meest belangrijke wedstrijd, van het jaar. ESG uit. Die hebben letterlijk een Vos in hun opstelling.
Olé, ola.. (ik hoor het jullie roepen)
Leave a Reply