Veilig in eigen huis
Het is vrijdag, het is warm, het zonnetje schijnt en ik merk dat ik gedurende de dag steeds meer dorst krijg. Ik besluit mijn werkdag maar eens eerder te beëindigen en lekker een terrasje te pakken met Freerk en twee andere vrienden. We maken het meeste van het mooie weer met wat biertjes en een dikke deurmat met patat. Ik weet mij nog te herinneren dat ik trots zei: “Ik ga het niet laat vandaag, we moeten het morgen opnemen tegen Schaakwoude… De club waar ik nog in de jeugd gespeeld heb”.
Dat had ik even mooi bedacht. Er kwam alleen weinig van terecht. Volgende ochtend schrok ik wakker en moest ik als de bliksem richting het DSC. Edim hield gelukkig een welkomstspeech van een kwartier 😉 , dus ik was nog mooi op tijd.
Zoals ik al zei mochten wij het met SISSA II opnemen tegen Schaakwoude II uit het Friese Damwâld. Tegen twee van onze tegenstanders had ik al eens gespeeld: Cees Banning van S.C. Franeker en Hendrik Heikamp. Cees was uit mijn ervaring een erg solide speler die niet snel onder de indruk is van aanvallend spel. Hendrik kende ik uit de jeugd van DTK (Buitenpost): destijds als erg sterk maar had vaak nog moeite met langere partijen.
Nou laat ik maar beginnen met mijn partij. Mijn tegenstander speelde e4 en ik besloot maar voor een comfortopening te gaan. Mijn gedachte was dat ik zo in de opening nog niet heel erg na hoefde te denken, ik in een – voor mij – bekend middenspel zou komen en zo een mogelijk klein plusje kon uitwerken naar een goed eindspel.
Mede door mijn avonturen van de vorige avond nam ik het onderdeel ‘niet nadenken’ echter iets te letterlijk. Op zet 6 blunderde ik namelijk een vork waardoor ik direct 2 pionnen achter stond. Lekker dan!
Mijn tegenstander stond nu dus 2 punten voor, had meer stukken ontwikkeld en mijn koning zou voor eeuwig in het midden vast zitten. Mijn mond viel dan ook open van verbazing toen hij een remise aanbod deed. Was dit genade omdat ik ook uit Damwâld kom of heb ik ooit zo’n indruk gemaakt dat hij dit niet uit durfde te spelen? We zullen het nooit weten… Hoe dan ook: er is ons een half puntje bespaard gebleven.
Ondanks de uitslag nog wel mijn excuses aan mijn teamgenoten: dit was echt ver onder de maat.
Gauw door naar de volgende partij: Eric Jan op bord 2.
Eric Jan mocht het opnemen tegen een Caro Kann verdediging. De partij gaat lange tijd gelijk op. Zwart blijft eigenlijk de hele partij passief spelen waardoor het er op lijkt dat alleen wit voor winst kan spelen. Na een zet of 15 heeft Eric Jan 4 actieve stukken met een aanval op zwart’s koning. Zwart heeft daarentegen nog een koning in het midden van het bord en 5 stukken die precies niets staan te doen. Nadat Eric Jan de druk opvoert is er dan ook geen houden meer aan voor zwart. Een zeer netjes resultaat.
Sophie had met wit maar één doel voor vandaag: vechten! Ze kwam goed uit de opening en er werd aan verschillende kanten van het bord gerokeerd. Alles gaat dus mooi volgens plan: aanvallen maar! Op dit moment liep Ruben nog naar me toe om te melden dat ik even moest kijken; “Sophie staat er wel goed voor volgens mij”, zei Ruben. Toen ik kwam kijken deed haar tegenstander ook een poging tot aanval aan de andere kant van het bord. Ze deed nog 1 zetje om ervoor te zorgen dat zwart echt geen aanval had voordat zelf haar aanval begon. Dit bleek echter een blunder… Haar toren en een pion werden gemeen gevorkd door een loper, waarna ze een kwaliteit moest inleveren. Pogingen om het spel complex te maken mochten niet meer baten: zwart kwam met twee torens op de 2de rang, waarna Sophie’s koning uiteindelijk verloren ging.
Joris z’n tegenstander lijkt geen zin te hebben in theorie en gaat voor een Réti gevolgd door b3. De positie blijft redelijk gesloten en wit weet een pion op e5 te parkeren. Joris heeft genoeg van de dichte, passieve stelling en breekt de boel open met f6. Wit doet alsof die zet niet gespeeld is en belandt hierdoor in een benarde (maar behoudbare) positie.
Joris houdt het gaspedaal ingedrukt en kiest ervoor een paard te offeren voor 3 pionnen (waarvan 2 vrijpionnen). Volgens de computer is die positie een klein plusje voor Joris, maar als mens lijkt dit een hel om te verdedigen. Zijn tegenstander had hier duidelijk ook geen zin in en besloot het stuk maar terug te geven.
Het resultaat is dat Joris een pion voor staat, met alsnog 1 vrijpion. Joris wist hierna de druk op wit’s koning nog extra op te voeren. Wit was hier niet tegen bestand, gaf nog een toren cadeau en besloot er toen maar een punt achter te zetten.
Ruben mocht het op bord 1 opnemen tegen Cees Banning. Er komt een redelijk open positie uit de opening: dit belooft een leuke partij te worden met kansen voor wit en zwart. Zou je denken dan… Niet tegen Cees: zoals ik eerder al zei is Cees erg solide en hij heeft Ruben dan ook niet echt een mogelijkheid gegeven om initiatief te pakken.
De partij gaat lang gelijk op en Ruben probeert op een gegeven moment iets te creëren aan de koninginnenzijde van het bord. Cees negeert dit en slaat direct terug door met de f-pion op te rukken naar zwart’s koning. Ruben weet de eerste aanval succesvol af te slaan door een aantal accurate zetten te vinden.
Ze bevinden zich inmiddels in een eindspel met alleen zware stukken waar wel duidelijk is dat alleen wit het voor het zeggen heeft. Wit kiest na wat schuiven voor een aanval over de h-lijn, waarna Ruben’s koning eenzaam aan z’n lot wordt overgelaten.
Tjeerd neemt het met wit op tegen Hendrik Heikamp. Beiden spelen ruim 30 zetten nagenoeg perfect: er worden wat pionnen geruild, dames gaan van het bord en ze belanden in een eindspel waar Tjeerd’s pionstructuur nog mooi intact is. Hendrik lijkt geen genoegen te nemen met een remise in besluit met zijn eigen pionnen ruimte te pakken. Een tactische periode volgt waarin nog een aantal pionnen worden geruild. In het resulterende eindspel heeft zwart 3 geïsoleerde pionnen tegen 2, waarvan er twee vrij zijn. Volgens de computer nog steeds gelijk, maar praktisch onhoudbaar.
Tot overmaat van ramp weet Hendrik Tjeerd’s loper aan te vallen, waarna blijkt dat geen van de 7 velden stuk verlies kan voorkomen. Hierna wordt snel opgegeven.
Joshua speelt met wit. Na een leuk trucje, net uit de opening, weet zwart een pion te winnen. Joshua krijgt hierna echter wel initiatief en zwart’s extra pion is erg zwak. De positie blijft hierdoor nagenoeg gelijk, ik denk zelfs simpeler om te spelen voor Joshua. De extra pion wordt uiteindelijk teruggegeven en beide spelers zoeken activiteit aan andermans kant van het bord.
Zwart kom uiteindelijk in een positie waar met een fraaie tactiek een voordeel kan worden gehaald:
De beste lijn in deze positie voor beide spelers gaat als volgt: 31. Pf5 32. De2 Th1!! 33. Kxh1 Pg3+!
Alle andere opties voor wit eindigen nog dramatischer dus er zou niks anders opzitten dan dit toe te laten.
Gelukkig voor Joshua, en de rest van SISSA, vond zwart de winnende zet niet en ging dat partij dus door. Zwart’s aanval leidt uiteindelijk tot helemaal niets en ze komen in een toren eindspel waar wit 2 pionnen voor staat. Hier weet Joshua wel raad mee en hij weet een broodnodig punt binnen te slepen.
Sorry ik kreeg het diagram er niet in.
Inmiddels staat het 3.5 / 3.5 en alleen Maarten’s partij is dus nog bezig. De opening verloopt vrij rustig en wit rokeerd koningszijde. Nadat wit ook h3 heeft gespeeld, besluit Maarten dat hij genoeg heeft van de passiviteit en komt met g4! Wit reageert adequaat door terug te slaan in het midden, waar Maarten’s koning nog steeds aan het kamperen is. Wit offert hierbij een pion. Een complex middenspel volgt met open lijnen, veel mogelijke plannen en Maarten’s koning vast in het midden.
Op dit moment bespreek ik de stelling kort met Joris, we zijn beiden van mening dat Maarten beter staat, maar dat hij nog wel even zijn best moet doen om uit de chaos te komen.
Maarten weet wit’s aanval af te slaan en wint activiteit. Na dik 20 zetten offert wit ook nog een kwaliteit om Maarten’s agressie te stoppen. Dit lukt aardig en een eindspel volgt waar Maarten 2 torens en 4 pionnen heeft, tegen een toren, loper en 3 pionnen.
Op papier natuurlijk winst maar die tegenstander geeft zich niet zomaar gewonnen. Ze schuiven nog bijna 30 zetten heen en weer voordat een torenruil plaatsvindt. Hierna is wel duidelijk dat er niks meer in zit voor wit en wordt de handdoek in de ring gegooid.
Eindstand: 4.5 / 3.5