Het is 11 november. De avond is gevallen. Bij ons heeft nog niemand aangebeld, behalve de twee commissiegenoten van mijn huisgenoot die bij ons komen eten/vergaderen. Ik had al gegeten en mijzelf uit mijn spijkerbroek en in pak gehesen. Een briljant idee dat tijdens de interne tot stand is gekomen. Het leverde onmiddellijk commentaar op van één van de commissieleden:
“Zo, waar ga jij naar toe?”
“Schaken.”
“Leuk. Denk ik. Tegen wie?”
“Middelstum uit.”
Stilte volgde. En daar kan ik eigenlijk geen negatieve opmerking over maken. Toen ik hoorde dat Middelstum één van de tegenstanders was, moest ik ook drie keer nadenken, waarna nog steeds geen belletje was gaan rinkelen. Gelukkig kan op dat soort momenten worden gerekend op de rest van het team. Mark had een auto ter beschikking gesteld, maar vanaf de Verzetsstrijderslaan is dat alsnog een klein kwartiertje fietsen door de stad. Daar zag ik tot mijn grote blijdschap toch nog veel kinderen met een lampionnetje door de stad heen lopen op zoek naar snoep. Dit is mijn tweede Sint-Maarten in Groningen en bij ons thuis waren ze nog nooit geweest. Ik begon me al af te vragen of deze mooie traditie in de stad misschien al was uitgestorven, maar dat bleek gelukkig niet het geval.
Eenmaal bij Mark aangekomen werd ik verwelkomd met een lekker bakje thee. Onder het genot daarvan werd nog snel wat theorie (of een gebrek daaraan) doorgesproken. Nadat ook Kevin en Ytzen waren gearriveerd werd koers gezet richting de Borg van Middelstum. Onderweg werd het wel en wee op de huizenmarkt en de rol van private equity en de fiscaliteit daarbij besproken. Ook dat kan bij SISSA.
Toen we eenmaal dichterbij waren gekomen ging het gesprek een hele ander kant op. Waar moesten we zijn. De navigatie stuurde ons naar een landweggetje om daar aan de zijkant van de weg te parkeren. Vervolgens zouden we in onze pakken over water moeten lopen om droog de overkant te bereiken. Die gave is echter maar aan weinigen voorbehouden en jammer genoeg niet aan ons. Dat werd dus omkeren op zoek naar een betere parkeerplek die uiteindelijk wel werd gevonden. Dan nog waren we beland in de Middelstum of nowhere, maar ten minste met een duidelijk pad naar de Borg. Daar werden we hartelijk verwelkomd door onze tegenstanders, die de borden en koffie al klaar hadden staan. Na een foto-sessie, wat small-talk en de verbazing dat Ytzen en ik een docent Rechtsgeschiedenis herkenden, werden de handen geschud op een goede partij.
Op bord één had Kevin met wit een positie waarin hij zich comfortabel leek te voelen. Een uur en veertien zetten later was er nog steeds geen stuk geruild. De stelling oogde op het eerste gezicht redelijk gelijk en veel meer kon ik ook niet zien vanaf bord 3. Ik was dan wederom verbaasd dat ik niet zo gek veel later hoorde dat Kevin had gewonnen. De tegenstander miste kennelijk dat zijn paard was opgesloten, terwijl hij die van Kevin niet terug kon winnen. Na een dameruil geloofde de tegenstander het wel en hoefde Kevin niet eens nog enkele kritieke zetten te vinden. 0 – 1 in het voordeel van SISSA VI.
Inmiddels hadden de gastheren ook muffins neergezet voor de liefhebber. Die konden natuurlijk niet worden afgeslagen en wij willen de gastheren hier dan ook nogmaals vriendelijk voor bedanken. De nieuwe energie zorgde er in ieder geval op bord vier voor dat Ytzen met zwart in staat was om met weinig tijd een – in mijn ogen relatief ingewikkeld – middenspel af te wikkelen naar een iets duidelijker eindspel. Daar deed Ytzen zelfs nog een dappere winstpoging door de toren van de tegenstander te pennen, maar de tegenstander kon telkens met de koning om de toren heen dansen en uiteindelijk werd de vrede getekend. ½ – 1½ voor SISSA VI.
Naast mij kwam Mark met zwart op bord twee naar mijn idee met een goede stelling uit de opening. Maar ja, dan moet er worden geschaakt. Dat kan Mark gelukkig ook best aardig, maar zijn tegenstander ook. Het duurde dan ook tot en met zet 33 voordat er echt kansen begonnen te ontstaan voor Mark. In de stelling was het echter lastig om door te hebben dat een paard voor een loper beter was dan een paard voor een loper en een pion. De computer claimt dat de pion van wit verlamd is op de h-lijn, geheel in het thema van Sint-Maarten een lam-pionnetje. De pion winnen was daarom niet nodig. Mark besloot logischerwijs anders, waarna de positie weer gelijk is aldus de computer en ook de tegenstander. Die besloot namelijk remise aan te bieden. Mark weigerde dit en speelde voor de winst, waarover later meer.
Ikzelf op bord drie had mij uitgebreid (één youtube-filmpje van 8 minuten) verdiept in wat theorie, maar die kon op zet 2 al de prullenbak in. Op dat punt vond ik het wel zo eerlijk dat mijn tegenstander dan ook niet zijn prep op het bord kon leggen en besloot om een relatief onorthodoxe zet te doen. Daar had ik eerder die dag online nog succes mee gehad en dat herhaalde zich over het bord. Mijn tegenstander ging gelijk 5 minuten de denktank in en speelde een – in mijn optiek – onbegrijpelijke zet, waardoor ook hij het hele spel opgescheept kwam te zitten met diverse lam-pionnetjes op de koningsvleugel. De rest van het spel heb ik vooral geprobeerd om het initiatief vast te houden en dat lukte best aardig al zeg ik het zelf. Nadat ik enkele pionnen naar voren had gegooid en twee sterke paarden van de tegenstander had afgeruild kon ik een pion winnen. Mijn tegenstander besloot all-in te gaan door torens te dubbelen op de h-lijn. Ik zag echter niet in hoe dat mijn koning schaakmat ging krijgen en besloot om een tweede en derde pion te winnen. Daarop miste mijn tegenstander een combinatie die mij naast de reeds gewonnen pionnen ook een loper voordeel opleverde. Nadat mijn tegenstander één paar torens afruilde zat er voor wit geen gevaar meer in de stelling en kon ik het volgende puntje bijschrijven. ½ – 2½ voor SISSA VI.
Terug naar Mark. Zijn tegenstander bood een dameruil aan, maar die kwam voor Mark erg goed uit. Aldus resteerde een eindspel met toren en vier pionnen voor wit en toren en vijf pionnen voor zwart. Mark schatte goed in dat zijn pionnen in het centrum sterker waren dan die op de flank en ruilde af naar toren plus a en b voor wit en toren plus c, d en e voor zwart. Langzaam maar zeker schoof hij de witte koning terug naar de achterste rij, terwijl de twee witte pionnen toeschouwer waren. Promotie bleek onvermijdelijk en aldus kon ook een derde winst genoteerd worden. Einduitslag: ½ – 3½ voor SISSA VI.
Met een voldaan gevoel werd de auto opgezocht, al kostte het enige moeite om uit de borg te ontsnappen. Eenmaal thuis aangekomen trof ik mijn huisgenoot nog aan. Het ‘vergaderen’ was erg gezellig worden en zo werd hij het laatste ‘lam-pionnetje’ van de avond.
Verslag door Remco
Leave a Reply