Moi Ria, theetje… Weet je de naam nog?
Ja Erwin… ofzo?
👍
Aan de bar zitten Carl, Maarten en Pascal met z’n blauwe Sissa-trui. Joris en Michel komen de kantine ook binnen en melden dat we op zolder spelen. Tussen neus en lippen door hoor ik ‘opschieten ouwe zakken, schaken’.
Met wankelend kopje-en-schotel drie trappen op, en inderdaad, er bevindt zich een zoldertje in het DSC. Het is klein, damp, en warm. Een intieme setting waar 12 mannen vanavond elkaar beter gaan leren kennen.
Met een beetje gewriemel in het beknopte lokaaltje vinden we onze plaatsen.
Mijn tegenstander speelt na e4, d6. Na d4, c6. Ik speelde dit toen ik begon met online blitz en herken het een beetje. Systeempje waarbij je niet echt hoeft na te denken. Maar dat doet Klaas wél. Dus of dit is nieuw voor hem, of hij is’t even kwijt wat de bedoeling is.
Na de openingen werp ik een blik om me heen om te kijken waar we zo’n beetje staan. Ziet er allemaal keurig uit. Carl doet z’n Carl-ding. Maarten zit in iets van een Italiaan met een snelle h6 en g5 tegen.
Ik waggel de trap weer neer om Ria’s kas weer even te spekken. In de kantine herken ik uit de verte de nonchalante swagger van Gertjan. Mooi, denk ik, beetje aanmoediging, kan even een groepsfoto maken ook. Drie tellen in de zolden en een jongeling daagt hem uit voor een partij. Afijn. 14 mannen aan het schaken en 0 groepsfoto’s. Thanks voor de foto, Haan…
Nelis maakt later nog even een entree. Doet een rondje en spoedig dwaalt het Sissa-1-tuig af naar hun natuurlijke habitat, de bar. Proost.
De partijen.
Pascal op bord 6 is als eerst klaar. De ja, ik geef het op! van zijn tegenstander buldert door het kleine zaaltje. De teleurstelling, maar ook de opluchting dat het voorbij was, was hoorbaar.
De evaluatie jojo’t door de partij heen, Pascal noemt het later in de chat een draak van een partij, maar in onderstaande stelling was het niet meer te houden voor zijn tegenstander.
Daarna vallen snel wat resultaten. Maarten overleeft de agressieve opening van zijn tegenstander. Tijdje niet zo onder spanning gestaan in een potje, laat ie weten.
Na onderstaande blunder pakt Maarten met z’n paard en komt op +5 te staan. Een voordeel dat ie niet meer losliet.
Michel tikt ook een puntje binnen. Wit speelt hier Dc2, maar daarmee gaat zijn -2 stelling naar compleet verloren, maak hem zelf maar even af.
Naast mij aan Carls’ kant klinkt ineens de kreet ‘dát was niet de bedoeling‘.
Het zijn de woorden van zijn tegenstander, maar ik zie het bord, en hoor enkele godslasterende fluisteringen uit Carls’ mond en weet dat het mis is. In een positie met een toren voor, gaat er een dame verloren bij de Sissaan. Oei.
Op mijn bord heb ik complete grip op de stelling. Ik sta inmiddels twee pionnen voor, win door een tactiekje een stuk en kom ook nog een kwal voor te staan. In gedachten tik ik in de chat ‘can’t find the resign button, sir?’, wat zichtbaar is op de foto, maar ik houd 12 minuten lang mijn gedachten voor mezelf tot de hand wordt uitgestoken.
We staan sowieso gewonnen met 4-0, met Carls’ situatie precair en Joris nog wel even bezig.
Carl valt, helaas, en dat pgnetje gaat buiten de kliko in.
Joris komt als laatste de kantine binnen, waar naarstig wordt geanalyseerd. Natuurlijk gaat zijn partij even onder de loep. Er is geen pgn, maar het werd een soort Frans-Caro structuur, waarbij Joris baalde dat ie de witte loper een goed veld gaf. Ondanks dit, werd er door Spanjer op de koningsvleugel druk gezet, terwijl wit te afwachtende zetjes speelt.
Zwart infiltreert, doet vervelend rondom de koning en overweldigt niet veel later de stelling.
5-1 voor het thuisfront.
