Voor mij was het de eerste wedstrijd van het seizoen. Na enkele maanden in Azië gebivakkeerd te hebben, voelt het als thuiskomen om met zo’n mooie klapper op de zaterdag te beginnen. Bovendien was ik eigenlijk wel blij om tijdens het seizoensdebuut op 5000 km afstand te zitten. Natuurlijk gunnen we SISSA 4 het ook, tsja, als je dan toch moet verliezen is het rationeel misschien het beste als de punten binnen de club blijven liggen – maar emotioneel kan het niet zwaarder vallen dan dat. Enfin, nu kans om dit goed te maken.
Aan de voorbereiding kan het in ieder geval niet liggen. Met een goede verzameling van het team beginnen we de vrijdag alvast met pasta en prep. Laten we zeggen vijf minuten prep en de rest van de avond ging over belangrijkere dingen.
Ik speel zelf maar niet deze keer, deels omdat ik me nog te roestig en onzeker voel voor een externe partij – maar bovendien hebben we een overschot aan gemotiveerde SISSANEN die het aandurven. Dit geldt niet alleen voor ons; zo krijgen we van elk team bericht dat er invallers beschikbaar zijn. Bovendien spelen we met zijn allen in dezelfde zaal, eerste verdieping in het DSC. Vier SISSA-teams, SISSA-toeschouwers en vier non-playing captains – dat belooft een mooie dag te worden en hopelijk werkt dit als een intimiderende factor bij onze gegners.
Het gaat eigenlijk ook gewoon ontzettend goed met de club: een overvloed aan nieuwe leden die binnenstromen, internes die bij lange na niet meer in ons thuishonk passen, pure gezelligheid en weinig drama. Maakt je trots om hier als (bestuurs)lid aan bij te mogen dragen!
Veel positiviteit dus, en op de borden zetten we dit thema lekker door. Een paar minuten na aftrap loop ik de zaal binnen; iedereen zit netjes achter zijn bord. Enkel Niels zie ik verdrietig de zaal uitlopen. Is onze sterspeler voor een herdersmat gevallen?? Mijn angst verandert vlug in verborgen geluk, want zijn tegenstander is niet op komen dagen. Wel kut voor Niels, maar als captain ben ik toch stiekem blij met een gratis puntje. Niels was gelukkig goed te troosten met wat potjes blitz en potjes bier. 1-0
Zo snel als het eerste punt valt, volgt de tweede, Anne Dirk weet op bord 1 in tien zetten 2-0 in te tikken, en dat met de zwarte stukken nog wel. Zelf is AD er vrij nonchalant over, dat siert onze nieuwe aanwinst van SISSA 3 dan ook wel! 2-0
Ik ga maar snel een rondje doen bij de borden, voordat de wedstrijd voorbij is en ik jullie moet teleurstellen met een wel heel kort verslag. Inmiddels zie ik op de meeste borden vrij gesloten stellingen, dus verwacht ik geen snelle resultaten meer, niets blijkt minder waar.
Na pak ‘m beet een uur hoor ik ‘’Dankjewel, Pap’’ van achterin de zaal en nee, dit was geen verspreking. Maria troefde per abuis haar pa als tegenstander. Helaas geen geval van the student becomes the master. In de nawoorden vind ik nog iets over een erfenis die op het spel staat; ik ben dan toch wel benieuwd wat er in familiaal verband is ingezet op deze partij. 2-1.
Dit is overigens niet het enige familielid van Maria in de zaal. Op bord 8 neemt Baran het met zijn debuut op tegen Maria’s broertje. Na de wedstrijd deelt Baran dat hij niet had verwacht zo zenuwachtig te zijn voor een potje schaak. Ik kon aan hem bevestigen dat dit niet meer dan normaal is; zelf heb ik dit na twee jaar competitie en toernooitjes nog steeds niet af weten te schudden.
De partij begint vrij normaal, Sjoerd-Jan geeft Baran in de opening het loperpaar in ruil voor een aangetaste pionstructuur. Een damesruil volgt en de partij ziet er vrij gelijk uit, hoewel Baran’s stukken toch wat ongemakkelijker uit de opening komen. Vervolgens volgt een remise-aanbod van de tegenstander na slechts 14 zetten. Blijkbaar is er niet veel trek in lange partijen vandaag. Met 45 minuten minder op de klok en een ietwat ongemakkelijke stelling is dit geen lastige keuze en bovendien ook positief (uiteindelijk zelfs mede-bepalend) voor het teamresultaat. Voor de vorm altijd goed om te informeren bij je captain(s) – maar die hebben Baran hier ook niet over geïnstrueerd (excuus). 2.5-1.5.
Remco vroeg dit keer om een laag bord. Naar eigen zeggen had hij er veel zin in om iemand ‘volledig van het bord te vegen’. Dit zou ook niet de eerste keer zijn, dus wie ben ik om die mogelijkheid af te slaan. Remco houdt zich keurig aan zijn woord en speelt op zet vijf alvast even g4. Geen idee of het goed is, Remco kennende zal het vast theorie zijn. Bang word ik dus niet en Kenneth zal er vast trots op zijn. En wie g4 zegt, moet g5 zeggen, en als je Remco bent, zeg je ook nog eens h4 en h5 – en dat allemaal voor zet 12. Verder bewijs dat SISSA 3 vandaag geen zin heeft in lange potten, maar dubieus is het zeker niet; Remco weet op intimiderende wijze flink wat tempi op de lichte stukken van zijn tegenstander te winnen.
Na een pionoffer en wat verhoging van de druk wordt het zijn tegenstander te heet onder de voeten en ziet hij een kans om in een wervelwind vrijwel elk stuk af te ruilen. Tsja, met 13 keer ruilen op het bord mag je wel even goed rekenen… Dit kan Remco gelukkig beter, en zo weet hij vlekkeloos met een stuk extra een toreneindspel in te gaan. Het is nog wel even uitkijken voor de twee verbonden vrijpionnen van zijn tegenstander, maar dit wordt zeer vakkundig afgewerkt. Klasse! 3.5-1.5.
Naast Remco zit Lieuwe, nog een partij die mij heel veel vreugde bracht. Dit kon Lieuwe denk ik ook goed gebruiken na zijn laatste wedstrijd in de SISSA-off.
Lieuwe besluit net als Remco zijn pionnen naar voren te rammen. Net als Remco weet Lieuwe flink wat tempi te winnen door een verdwaalde loper terug te dringen. Tegelijkertijd wandelen de pionnen dwars door wit zijn stelling en vormen ze een permanent doorn in het oog. Alsof dat niet genoeg is, worden er ook nog eens drie pionnen en een vol stuk afhandig gemaakt. Lieuwe weet het in stijl af te sluiten. Met een toren-paardcombinatie verschijnt tot schrik van de tegenstander mat op het bord. 4.5-1.5!
Op bord 3 speelt mijn mede-kapitein Aurore met zwart. Anders dan ik van haar gewend ben, was ze behoorlijk kalm, en dat op een van de hogere borden. Het gaat lange tijd gelijk op. Zwart weet een redelijk ruimtevoordeel te creëren op de damesvleugel; in ruil mag Aurore met al haar stukken de enige open lijn op het bord beheersen. De lichte stukken worden afgeruild en dan ook wat zware stukken; per kant blijven er vijf pionnen en een toren over. Aan geen van beide kanten is er een doorgebroken pion, maar wit heeft wel een behoorlijk ruimtevoordeel. Zo begeeft een meerderheid van zwart zijn geschut zich op Aurore’s speelveld. Van overmaat tot ramp speelt Aurore een pion op het verkeerde moment op, wat uiteindelijk resulteert in een gebroken structuur en meerdere pioneneilandjes.
Verdedigen wordt nu wel heel lastig. Aurore’s tegenstander weet het voordeel vakkundig te benutten en de pionnenmars is helaas niet meer te stoppen. 4.5-2.5.
Dan resteert onze Klaas-Jan nog, die samen met Joris als laatste aan het zwoegen waren in de zaal. Dat is er ook wel vanaf te zien; consistent stapelen de flesjes Fanta zich op: 1, 2, 3, en dan nog een colaatje. Ik hoop dat KJ’s tanden zijn schaakcarrière kan overleven.
De partij zelf heb ik niet. Vanaf achter KJ’s schouder kon ik er helaas ook geen kaas van maken: een open bord met veel lichte stukken die willekeurig verstrooid lijken over het bord. Lang wordt er heen en weer gemanoeuvreerd, maar KJ’s tegenstander weet een toreneindspel met een extra pion in te gaan. De winst is weliswaar al binnen, maar KJ doet er alles aan om toch stand te houden. Uiteindelijk moet hij de vlag strijken en komen we tot een toch nog spannende eindstand van 4.5-3.5.
Een mooi resultaat dat weer flink wat vertrouwen in onze schoenen stopt voor dit seizoen, en dat was ook wel hard nodig! Ook onze competitiegenoten uit het vierde weten een mooie winst neer te zetten en behalen daarmee zelfs de koppositie, chapeau. Ik word zo wel een beetje bang voor een late rectificatie bij de KNSB betreffende de teamnamen… Volgende wedstrijd mogen zij trachten ons succes tegen HSP / Veendam 2 te herhalen. Wij mogen nogmaals het B-team aan handen nemen van de tegenstanders van SISSA 2, deze keer tegen TAL in Fryslân. Ik kijk er nu al naar uit!
Verslag door Justin