Verslag door Wouter
Na de overwinning in de vorige ronde tegen concurrent HSP stond zaterdag de thuiswedstrijd tegen ESG op het programma. Om onze perfecte score vast te houden moet ook die natuurlijk gewonnen worden. Op papier zouden we ook sterker moeten zijn, al heeft ESG toch ook al aardig wat punten bij elkaar gespeeld. In plaats van de standaard voorbereiding tot in de kleine uurtjes bij htje koos ik er deze keer voor om na een lange werkweek eens op tijd naar bed te gaan. Het voelde wat onwennig om zo fris en fruitig richting het DSC te fietsen, maar dat beviel eigenlijk best goed. Nadat alle 32 (!) borden, klokken en stukkensets op hun plek stonden en Carl zijn welkomstwoord had afgerond konden de partijen beginnen. Hieronder de opstellingen:
- Haan – Brinks
- Muller – Struik
- Rookus – Voss
- Salihbegovic – Hondema
- Weitenberg – Hoogeveen
- Rajkumar – Dubbeldam
- Hemmes – Tobben
- Manenschijn – Smit
Ik was zelf als eerste klaar, waarmee ik de eer verdiend heb dit verslag te mogen schrijven. Na een zet of 15 had ik een stelling waar ik best content mee was, mede ook omdat ik hem tegen Sjoerd al ik weet niet hoe vaak op het bord had gehad. Mijn tegenstander leek een stuk minder op zijn gemak en gebruikte meer en meer tijd. Er was na de opening niet meer nodig dan een klein zetje tegen zijn enige zwakte en de boel stortte in. Ik snoepte een pionnetje mee en ruilde daarna zo veel mogelijk stukken. Het eindspel wat volgde zou winnend moeten zijn, maar toen er ook nog een vorkje gemist werd werd de handdoek gegooid: 1-0
Op bord 6 kwam Raj ogenschijnlijk heel goed uit de opening, waarbij hij de enige open lijn mocht bezetten met beide torens. Vrij vroeg telde ik het puntje hier al, maar hoe langer het duurde hoe minder duidelijk het werd hoe hij zou moeten gaan winnen. In een poging de boel open te breken ging er zelfs een pionnetje verloren en uiteindelijk mocht Raj niet klagen dat de partij in remise eindigde: 1.5-0.5
Maarten mocht voor het eerst na een lange afwezigheid (hij zat in Zuid-Amerika) weer eens opdraven voor het team. Hij begon behouden en stelde de stukken solide op. Wit kreeg wel een ruimtevoordeel, maar echte problemen kwamen er niet. Beide spelers gebruikten veel tijd en de partij bleef lang in evenwicht. Op de vraag hoe het er voor stond op de andere borden vertelde ik Maarten dat het waarschijnlijk te vroeg was om voor remise te gaan. Daarna ging het eigenlijk vrij rap: Maartens toren kon de witte stelling binnendringen en wat pionnetjes snoepen. Toen de witte toren ook nog opgesloten werd konden deze extra pionnetjes eenvoudig naar de overkant: 2.5-1.5
Een van de redenen waarom mijn oordeel was dat het te vroeg was voor remise, was de stelling van Jordi, en dan vooral ook de situatie op de klok. Het is niet de eerste keer dat hij de halve partij op increment moet spelen, en over het algemeen kan hij daarmee ook goed uit de voeten. Toch leek het er lang op dat we hier de eerste nul zouden moeten noteren. Jordi hield echter stug vol en nadat de zware stukken geruild werden bleef een paard tegen loper eindspel over. Die loper was niet in staat de pionnen op de andere kleur te verdedigen en toen Jordi zijn paard deze begon op te halen geloofde de tegenstander het wel: 3.5-0.5
Met de bovenste vier borden nog volop bezig was de overwinning inmiddels binnen handbereik. Sjoerd speelde een knotsgekke en behoorlijk indrukwekkende partij. Koningen in het midden, kwaliteiten en volle torens die aangeboden werden maar niet genomen konden worden, het was voor het oog van de toeschouwer complete chaos. Sjoerd had het echter erg goed bekeken en leek als winnaar uit de strijd te komen. Ook nadat een snellere winst gemist werd leek het eindspel dat volgde zeer prettig. Dat kwam echter helaas tot een abrubt einde toen hij over het hoofd zag dat de loper van de tegenstander zijn toren kon slaan: 3.5-1.5 Een bitter einde voor Sjoerd, maar gezien de stand op de overgebleven borden zou het de overwinning niet in gevaar brengen.
Naast Sjoerd stond Kenneth namelijk inmiddels een stuk voor tegen twee pionnen. Hij had gekozen voor een iets meer solide aanpak dan normaal en dat resulteerde al vrij snel in een eindspel waarin hij het loperpaar genoot, alsook een meerderheid op de damevleugel. Om die te stoppen werd een stuk gegeven, waarna het twee lopers tegen een was. Lang niet zo makkelijk als je zou denken, want richting het einde bleef er slechts een randpion over. Kenenth omzijlde een stuk of honderd mogelijkheden om naar remise te blunderen en mocht uiteindelijk een mooi matje met de pion op het bord zetten: 4.5-1.5
Gertjan kreeg op bord 1 een bird tegenover zich. Ondanks de populariteit van de f-pion bij een aantal clubgenoten liet Haan zien hoe je die vogel vleugellam maakt. Afgezien van een trucje dat niemand (spelers of toeschouwers) op de radar had werd vrij klinisch een pion gewonnen, wat reden genoeg was om een remiseaanbod af te slaan. Na nog een zet of 30 in het eindspel te proberen bleek dit extra pionnetje echter niet genoeg voor de overwinning: 5-2.
Dan resteert alleen captain Edim nog. Hij had zichzelf eigenlijk niet opgesteld, maar door een afmelding en het feit dat een niet nader te noemen teamgenoot inmiddels wat beters te doen had mocht hij toch meedoen. En daar heeft hij van genoten ook. Zoals alleen Edim dat kan speelt hij de opening met als enkel doel om een klein plusje te halen en dan eens goed voor het eindspel te gaan zitten. Dat lukt aardig en er komt een gelijk loper-eindspel op het bord, waarbij de pionnen van Edim op de goede kleur staan en die aan de andere kant niet. De tegenstander is ervan overtuigd dat het remise is en klaagt herhaaldelijk bij teamgenoten dat hij nog zo lang door moet spelen. Dan ken je Edim nog niet. Na een uur of drie en een zet of 40 schuiven krijgt hij het toch weer voor elkaar: hij kan de zwarte verdediging binnendringen en het volle punt claimen: 6-2
Daarmee winnen we ruim en blijven we op koers voor de promotie waar we al zo lang naar op zoek zijn. Als ons dan het nieuws bereikt dat TAL, het enige andere team met de volle buit, verloren heeft, is het al helemaal een geslaagde ronde. Oh en weet u nog die 32 borden? We speelden met alle 4 de teams thuis en ook Sissa 2,3 en 4 wonnen overtuigend. Dat moet dan natuurlijk nog even goed gevierd worden. Eerst bij de pizzeria en later in ons thuishonk, totdat Richard terecht besloot dat he wel mooi geweest was. In januari staat de volgende kraker, uit bij TAL, op het programma. Hopelijk kunnen we de reeks dan voortzetten.
Ole Ola!