Iedereens favoriete competitie, de NOSBO, offerde ons een nieuwe partij op 23 januari in het jaar van onze Heer 2026. En wat was er een enthousiasme om met man & macht op te rukken naar het nabijgelegen Assen.
Normaliter wordt er voorafgaand aan de ronde wat levensonderhoud genuttigd om moraal bij de strijders aan te sterken, maar dat bleef deze maal helaas uit. Toch was de sfeer gemoedelijk.
Wij troffen elkaar op de parkeerplaats, waar men elkaar niet alleen niet kon vinden, maar ook nog eens stuk-voor-stuk te laat was. Louter Edwin leek op tijd te zijn, die netjes met de auto op de parkeerplaats bij het station had geparkeerd. Ik kwam als tweede aan en stapte bij hem (voorin) de auto. Schuldbewust, moet ik toevoegen. Hierna volgen Tije en Michel, twee mannen van aanzienlijk formaat, die op de achterbank komen te zitten. Kort hierop volgen de laatste twee mannen Tjeerd en Joris. Vertrek is 19:32, ongeveer volgens plan.
Nadat wij eerst naar het verkeerde adres reden en daarna door een deur probeerden naar binnen te gaan wat geen deur bleek, kwamen we aan in het zaaltje. Gepresenteerd met 6 live-borden kon men meteen de spanning voelen stijgen. Hebben de Assenaren ons in de val gelokt met DGT-borden? We laten ons niet kennen en zeggen dat het een leuke toevoeging is aan het spelen. Vrienden en familie mogen meemaken hoe wij spelen vandaag.
De opstelling (zoals altijd perfecte assemblage door onze captain) is als volgt:
- Joris â Waheeb
- Gerard â Tjeerd
- Michel â Henry
- Gerard â Edwin
- Tije â Brian
- Mattias â Ruben
Ik zou de partij van Joris echt Jorisâesque noemen. Hij speelt wat standaard zetten uit de opening en, wanneer hij de kans gepresenteerd krijgt tot het grijpen van ruimte/het centrum, ervoor gaan. Joris eist ruimte op waarna zijn tegenstander allesbehalve gedwongen is tot het manoeuvre La6-Lb7-Lc8. Joris gaat rustig verder met het bouwen van zijn stelling, terwijl zijn tegenstander te maken heeft met een groot ruimtenadeel. Dit leidt tot kansen voor Joris, waar hij voor gaat. Hij vormt een batterij met zijn dame + loper en dreigt te snoepen van de koningsstelling. De dreiging wordt serieus genomen, wat nog steeds betekent dat de koningsstelling stevig verzwakt wordt. Hij komt binnen en wint via een trucje nog een pion ook en daarbij ook nog een kwaliteit. Dit lijkt compleet gewonnen (en is het ook nog eens). De laatste 15 zetten zijn hoofdzakelijk Joris die zijn complete wil uitoefent op het schaakbord, wat leidt tot stukkenruil en een stelling die niet meer houdbaar is. 1-0 SISSA.
Bord 2 wordt bemand door ons kanon Tjeerd. Wat een seizoen heeft hij al, zowel intern als extern wint hij partij na partij en het einde van de ratinggroei lijkt nog lang niet in zicht te zijn. Vandaag bleek een nieuwe uitdaging, want hij werd zowaar ge-grobâd. Hij reageert principieel door het pionnetje te snoepen en de uitdaging aan te gaan. Hij deed dit erg secuur, maar voelde zich niet geheel comfortabel in de stelling. Dit omdat de witte dame haar weg had gevonden naar de achterste linie van de zwarte stukken, en daar dreigde aanzienlijke schade aan te richten. Ik denk, overigens, dat het gros van de zenuwen hem werden ontnomen toen zijn tegenstander een aftrekaanval op de dame miste en Tjeerd na 13 zetten al een dame voorstond. De rest mag kinderspel genoemd worden. Hij zet druk, ruilt stukken en jaagt vervolgens de koning op. De tegenstander kan niet anders dan opgeven.
Jammer, vindt Tjeerd. Het had zoân leuke partij kunnen zijn als zijn tegenstander de desbetreffende fout had gemaakt. 2-0 SISSA
Bord 3 zit ons wandelende openingboek Michel. Er wordt een vrij theoretische stelling ingeschoven, waardoor Michel een riant tijdsvoordeel opbouwt uit de opening. Na 11 zetten spelen staat de klok voor hem nog steeds op 1:15. Michel kiest voor een extreem scherpe stelling, waar hij zijn tegenstander ook nog een pion cadeau doet.
Tussendoor spreek ik hem op de gang. Hij geeft aan dat hij geen idee heeft waarom dit allemaal zou werken of hoe het werkt. Hij heeft een stelling waarvan hij âbegrijptâ dat het beter zou zijn voor hem, maar hij is het spoor nog bijster. Wel voelt hij zich in control en denkt hij het op te gaan lossen als hij zo wederkeert naar het bord.
Het pionnetje wat geofferd is, bleek aardig wat gif te bevatten en na het grijpen van de pion komt er gauw een uiterst onprettige stelling voor de tegenstander op het bord. Michel heeft ruimte, actieve stukken en een aanval op de been gekregen op de koningsvleugel. Het feest is compleet wanneer hij kiest om een stuk te offeren om te koningsstelling van de tegenstander kapot te maken en zo kan binnenwandelen met zijn zware stukken. Het gaat van +2 naar +6 naar mat in 7 naar daadwerkelijk mat op het bord. Een hele fraaie partij van Michel en zeker een verdiende overwinning.
Ik neem aan dat deze PGN op de koelkast wordt geplakt. 3-0 SISSA.
Bord 4 is voor Edwin. Edwin is blij dat hij weer voor hem team mag uitkomen en straalt dat ook uit. Zijn plezier en uitstraling van geluk nemen echter af nadat hij in een, naar eigen zeggen, saaie/onprettige variant terechtkomt. Zijn tegenstander speelt snel zijn openingszetten en Edwin doet zo goed mogelijk zijn best niet achter te geraken op de klok.
Hij kan het tempo goed bijbenen, maar de stelling is minder fraai. Het oogt al vrij remiseachtig uit de opening, en om het nog erger te maken probeert de tegenstander ook nog eens dames te ruilen. Edwin kiest om ze op het bord te houden, om toch het spel te behouden. Uitstekende keuze, mijns inziens. Er wordt gewerkt naar een opstelling waar beide kanten de torens dubbelen en spelen op (half)open lijnen. Edwins stukken staan net wat beter, en nadat er wat pionnen op de damevleugel worden geruild kan hij zijn toren planten op de achterste rij. De tegenstander slaat de toren er af, maar mist hiermee compleet het saillante detail dat het nu niet meer te houden is. Mooi was de partij niet, maar de winst is wel binnengehaald en wat heeft Edwin gevochten als een leeuw om dit te resultaat te behalen. 4-0 SISSA.
Hoe fijn het is om niet een kanon te hebben, maar zelfs twee. Tijeâs prestaties dit jaar kunnen ook niet anders dan subliem worden genoemd. Verliezen is een woord wat simpelweg niet in zijn vocabulaire voorkomt. Zijn stijl leent zich hier ook goed naar.
Helaas was het niet een bijzonder interessante partij. Beide heren speelden solide en accuraat, wat betekende dat er gedurende de partij eigenlijk geen enkel voordeel te bekennen is geweest. De partij verzandt in een remise, wat een eerlijk resultaat lijkt.
4.5/0.5
Last, but not least: ondergetekende op bord 6. Mijn tegenstander begint met een agressieve opstelling tegen mijn fianchetto. Hij beukt zowaar een snelle h4 eruit, wat mij even te denken brengt. Ik besluit dat de dreiging niet echt is en dat ik vooral moet doorgaan met het bouwen van mijn eigen stelling. Ik marcheer mijn pionnen naar het centrum toe en besluit vrij resoluut er ook maar eentje te offeren. In mijn stoutste dromen durfde ik me niet voor te stellen dat het offer aangenomen werd, maar mijn tegenstander twijfelde geen moment en ging ervoor. God zegene de greep, zeggen ze dan. De stelling die vervolgens op het bord komt kan louter worden beschreven als craquelé, met een witstelling waar pionnen op h4, g3 e2 staan, terwijl zijn koning nog in het midden verblijft. Mijn stukken kwamen allemaal tot leven en het duurde niet lang voordat ik een winnende combinatie kon spelen. Mijn tegenstander besloot de handdoek in de ring te gooien na 21 zetten, nadat het duidelijk was dat mat niet meer te voorkomen zou zijn. Mogelijk een van de fraaiste partijen die ik tot op heden heb gespeeld, waarmee ik ook nog eens het winnende puntje mocht bijschrijven. 5.5-0.5 SISSA.
Wat a priori werd gezien als onze grootste uitdaging in de poule, bleek ex post facto een afslachting van formaat te zijn. Het team was belachelijk goed in vorm en er werd op elk bord nauwkeurig geschaakt. Trots is een woord wat eigenlijk niet eens eer doet aan het gevoel dat deze (team)overwinning mij gaf.
De overwinning betekent verder dat wij fier op 1 komen te staan en dat winst van onze groep een extreem tastbaar iets is geworden. Twee rondes nog en dan mogen wij onszelf (hopelijk) kronen tot NOSBO-groepswinnaars.