Het is vrijdagavond 17 oktober 2025. De aftrap van het NOSBO-seizoen vindt plaats in een goed gevuld DSC. Nadat iedereen voorzien is van de nodige (non-)alcoholische versnaperingen worden de klokken ingedrukt en zijn we onderweg. Gelijk valt al op dat één van de tegenstanders van een ander SISSA-team een geweldige afleidingsmanoeuvre heeft meegenomen, te weten een hond die door iedereen geaaid wil worden. Zoveel schattigheid verstoort het denkproces enorm, en in dat kader was het dan ook maar goed dat die tegenstander na een zet of zeven de zaal weer kon verlaten.
Dan over naar de orde van de dag. Het zesde mag het opnemen tegen HSP/Veendam II. Op bord 1 kon ik bij Mark (zwart) een snelle dameruil ontdekken. De opening was van wat ik van drie borden verderop kon zien helaas niet een al te groot succes, en het was lastig om daarna het tij nog te keren. De stukken stonden dan ook relatief snel weer in de beginopstelling met de koning op de witte velden (tussenstand: 0-1).
Op bord 2 had de tegenstander van Sven kennelijk een belofte gedaan aan zijn vrouw om snel thuis te zijn. Na 20 zetten had de beste man 5 minuten meer op de klok dan waar hij mee begonnen was. Zowel Sven (wit) als zijn tegenstander rokeerden kort, maar zwart werd genoodzaakt om pionnen te dubbelen op de f-lijn waardoor een open g-lijn ontstond. Het leek alsof Sven daar ook dankbaar gebruik van ging maken.
Naast mij leek Anne (zwart) na een flink aantal zetten nog in een stelling te zitten die in ieder geval lijkt op theorie. Uiteindelijk lijkt Anne wel een pion te verliezen en misschien wel meer. In ruil daarvoor ontstaan er in ieder geval complicaties, maar na elke zet die gespeeld wordt lijkt de partij in het voordeel van de tegenstander beslist te worden. Anne probeerde nog een dame-offer, maar dat paste net niet. Daarna was het wel uit (tussenstand: 0-2).
Op mijn eigen bord ging het ook niet bijzonder goed. De tegenstander speelde een variant waarvan ik vermoedde dat hij het veel beter kende dan dat ik het zou kennen. Dat bleek ook wel gedeeltelijk te kloppen, maar na veel geschuifel ontstond er wel een stelling met veel druk op het centrum van beide kanten. Inmiddels heb ik er naar gekeken en kon er van alles volgens stockfish. Mijn tegenstander en ik zijn echter maar stervelingen en lieten het centrum de hele partij dicht. De tegenstander zet een aanval op over de damevleugel, maar ik kon die redelijk accuraat pareren. Bij een ruil sloeg mijn tegenstander met een andere pion dan ik had verwacht. De partij voelde vanaf dat punt niet meer comfortabel, ondanks dat er objectief niet zo gek veel aan de hand was.
Terug naar de partij van Sven. Waar de open g-lijn nog goed voor hem leek zag ik een paar zetten later dat de tegenstander die volledig had overgenomen en zijn torens had gedubbeld. Sven had exact datzelfde gedaan op de c-lijn, waardoor een interessante en gecompliceerde stelling ontstond. Sven koos daarbij voor een agressieve g4, maar dat ging wel ten koste van de veiligheid van zijn koning. De tegenstander profiteerde echter niet optimaal, waardoor er weer een gelijke stelling ontstond. Nog een paar zetten later besloot zijn tegenstander dat het hebben van een mooi aantal pionnen overbodig was:
Na een zet als Dc3 is het onmogelijk voor zwart om alle pionnen bij elkaar te houden. Sven vond dit idee jammer genoeg pas nadat hij een andere zet had gedaan en de klok had ingedrukt. Een gelijk eindspel leek te ontstaan.
Rond dit tijdstip besloot ik dat Sinterklaas dit jaar vroeg gevierd moest worden (de pepernoten liggen immers al maanden in de winkel) en besloot mijn tegenstander een pion cadeau te doen. Totaal onnodig en ook zonde van het kleine voordeel dat ik inmiddels had opgebouwd. Ik evalueerde de stelling, wellicht ook uit emotie, als kansloos en was diep van binnen blij dat mijn tegenstander remise aanbood. Objectief was het echter ook gelijk en kon mijn tegenstander lang niet zo snel een aanval over de koningsvleugel opzetten als ik dacht. Maar ja, Sven zijn partij was nog gaande en zo lang dat die partij nog gaande was, was er theoretisch nog kans. Ik besloot bij Sven te kijken en op dat moment die op dat moment de h-lijn opende. Jammer genoeg blunderde dat wel een schaakje waarna Svens dame verloren ging (tussenstand: 0-3). De wedstrijd was daarmee definitief verloren en ik besloot om het halfje maar te accepteren. Niet een best begin van de competitie, maar ook genoeg positieve punten om op voort te bouwen. In de kantine was het nog wel even gezellig en het bier smaakte lekker. Op naar de interne op maandag.
Verslag door Remco Kampstra
