Verslagen

Stuur een verslag in

Een groenteomelet op Valentijnsdag.

Geschreven op 15 feb. 2020 door Nick

14 februari, Valentijnsdag! Wat is nou een beter idee dan deze avond doorbrengen met een vriendenteam? Een weekendje weg met je vriendin zou Paul zeggen. Onze Paul timmert de laatste tijd flink aan de weg als Ambtenaar. Hij krijgt tegenwoordig de ene uitnodiging na de ander waardoor hij op persoonlijke titel (CM) ergens wat mag komen vertellen. Paul is niet alleen goed in zijn werk, maar hij is ook goed met de vrouwen (althans, dat maakt hij anderen graag wijs). Tijdens het eten vroeg ik mij daarom al hardop af of er wel eens een moment is dat Paul geen vrouw in zijn leven heeft. Paul beseft maar al te goed dat al deze relaties niet vanzelf gaan. Hij lijkt de juiste balans steeds beter te vinden. Laten we het hem voor deze speciale avond vergeven dat hij zijn ho verkoos boven zijn bro’s. 

 

Mathijs had voor deze locatie een leuk eettentje gevonden. Om het teamgevoel te versterken kregen we van de excentrieke ober de gezamenlijke opdracht om vijf gerechten uit te kiezen waardoor we allemaal een diverse maaltijd kregen. Dit keuzeproces ging bijzonder voorspoedig. Wellicht kan Mathijs ons nummer aan het kabinet doorgeven voor het geval dat er weer compromissen moeten worden gesloten. Tevens bracht de excentrieke ober bracht het het vegetariërschap van Simon aan het wankelen, maar uiteindelijke deed hij toch een ‘concessie’ door Simon een groenteomelet aan te bieden. Een uurtje later was al het eten van de tafel verdwenen en waren onze buikjes gevuld. We konden de weg naar de speelzaal vervolgen. 

 

Dat wij de speelzaal überhaupt bereikten mocht al een klein wondertje heten. Koen, die door het leven gaat als Eeuwige Student, heeft inmiddels wel zijn rijbewijs gehaald. Ook Koen is inmiddels weer aan de vrouw. Zijn relatie gaat inmiddels zo voortvarend dat hij met regelmaat van haar auto kan profiteren. Alhoewel, een auto kun je het amper noemen. Het voertuig heeft vier wielen en een radio, maar daarmee is het ook wel gezegd. Mede vanwege handmatige navigatie door de bijrijder slaagden we er toch in op onze bestemming uit te komen. De Dakar is er niets bij. 

 

Eenmaal in de speelzaal aangekomen troffen we veel bekenden. Voor mijzelf was het een mooie tweekamp, aangezien Assen donderdag al op bezoek was gekomen bij Groningen Combinatie. Assen zal zich ongetwijfeld wat anders voorgesteld hebben bij die wedstrijd. Ons zelfvertrouwen was dus groot. Bij het oplezen van de namen werd duidelijk dat Assen een tactische opstelling uit de hoge hoed had getoverd. Waar veel teams kiezen voor een opstelling op rating respectievelijk van bord 1 tot bord 8, koos Assen voor 3-4-5-6-7-8-1-2. Waar ik Ivo op donderdag nog ontweek door op bordje 3 plaats te nemen, ontweek Ivo mij deze keer door zelf op bordje 3 plaats te nemen. 

 

Dan de wedstrijd. Op bordje zes verlieten Tjaart en Rieks als eerste het strijdtoneel door de handjes te schudden. Tjaart gaat tegenwoordig door het leven als Arts. Dit betekent dat hij met regelmaat lange diensten draait en korte nachtjes heeft. Een korte remise komt dan ook niet heel slecht van pas. Op deze manier is Paul dan toch nog een klein beetje bij ons. De partij leek continu in evenwicht te zijn. Rieks had het centrum, de Arts had mooi stukkenspel om dit te compenseren. Ergens leek de Arts misschien een kansje op voordeel gemist te hebben. Uiteindelijk leek het een vrij correcte remise. 

 

Zelf was ik als tweede klaar. Ik mocht het opnemen tegen Frank van der Werff, die sinds kort het schaken weer wat serieuzer begint op te pakken. Frank bracht mij gelijk van mijn á propos door met het ambitieuze 1...e6 en 2... g6 te openen. Wat ik er vervolgens tegenin wist te brengen was weinig overtuigend. Na een zetje of 15 stond zwart beter. Frank koos vervolgens niet helemaal voor het juiste plan. Hij had gewoon gezonde ontwikkelingszetten kunnen blijven doen, waarna het onduidelijk was hoe ik mijn stukken had moeten positioneren. Frank stuurde aan op dameruil, waarna ik met een handigheidje kon profiteren. Opeens stond zijn dame pardoes ingesloten op het midden van het bord. Met enige creativiteit kun je dit lezen als een succesvolle valentijnsdag voor mij. Na een matig begin van 2020 (op schaakgebied dan), kon ik deze overwinning wel gebruiken. 

 

Even later mocht ook Eeuwige Student Koen een puntje bijschrijven. Achter het schaakbord verandert de Eeuwige Student in een (zelfverklaarde) Eindspelgod. De Najdorf die de Eindspelgod de vorige wedstrijd op het bord toverde resulteerde in een dusdanig slechte stelling dat er weinig redenen waren te verzinnen om dit geintje nog eens een te proberen. Tot ieders geruststelling haalde de Eindspelgod zijn vertrouwde Caro-Kann weer van stal. Geen moment had ik getwijfeld of de Eindspelgod wel zou winnen. Een structureel voordeeltje werd omgezet in een materiaal voordeeltje, dat vervolgens werd omgezet in een heel punt. Als de Eindspelgod stellingen krijgt die hem op het lijf geschreven staan hebben tegenstanders over het algemeen weinig in te brengen. 

 

Tot zover werkte de tactische opstelling van Assen uitstekend. De twee nullen aan 1 en 2 waren ingecalculeerd, waarna de rest zou moeten scoren. Dit gebeurde ook. Econometriestudent Simon mocht het opnemen tegen Ivo. De Econometriestudent kwam uitstekend uit de startblokken. Gedurende de gehele eerste fase van de partij had hij een scala aan mogelijkheden die hem een riante stelling zouden opleveren. Na de eerste fase volgt de tweede fase, en laat dit nou net de fase zijn waar Ivo zijn klasse liet zien. Ivo weet als geen ander hoe je moet rommelen en chaos moet creëren. De Econometriestudent zag door de bomen het bos niet meer en moest uiteindelijk zijn meerdere in Ivo herkennen. 

 

Naast Simon mocht Pokerprofessional Edim het opnemen tegen Tjapko Struik. Een door beiden uitstekend opgezette Slavische opening leverde een dynamische stelling op. De Pokerspeler leek even te denken dat hij nog aan de pokertafel zat. Met een tactisch geplaatst remiseaanbod probeerde hij zijn tegenstander van zijn stuk te brengen. Donderdag ervaarde ik tijdens de KNSB bekerwedstrijd zelf dat Tjapko best remise wil, maar dan moet er wel eerst 140 zetten voor worden gestreden. Tjapko weigerde het aanbod resoluut en voerde vervolgens een combinatie uit waardoor hij flink wat vruchten kon plukken. De twee extra vruchten bleken donderdag nog te weinig voor de winst. Ditmaal was er weinig op de techniek van Tjapko aan te merken. De wedstrijd was weer in evenwicht. 

 

Journalist Benno mocht het opnemen tegen Pieter Tromp. De structuur op het bord leek sterk overeen te komen met de door de Journalist geliefde Tsjechische Benoni. Ditmaal zat de Journalist echter achter de witte stukken. Als bijkomend nadeel waren de verkeerde lichte stukken geruild. De Zwartveldige loper van Pieter Tromp kreeg een uitstekend diagonaaltje. Nadat verschillende lijnen werden geopend beheerste zwart het hele bord. Op het moment dat Pieter beschikking had over tweemaal zoveel torens en op het punt stond om een nieuw poppetje uit te mogen zoeken, vond de Journalist het mooi geweest. Een uitstekende partij van de zwartspeler en helaas had de Journalist een ‘bad day at the office’. 

 

Mathijs was intussen bezig met een lekker potje. Niemand weet wat Mathijs precies voor werk doet in het dagelijks leven. Wat wij weten is dat het te maken heeft met groen en duurzaamheid. Aan goede intenties ontbreekt het de man zeker niet. Hij droomt ervan om ooit een steentje bij te dragen aan het instandhouden van de ecologie en biodiversiteit ergens op een savanne in Afrika. Wat een Wereldverbeteraar. De Wereldverbeteraar had tegenstander Geon Knol lange tijd onder druk. Recent moest Geon nog zijn meerdere erkennen in de Wereldverbeteraar op de interne competitie. De toon was dus gezet. Geon verdedigde zijn stelling echter met verve. De vrije d-pion ging steeds verder naar voren, de witte toren kwam binnen, de zwarte koning werd teruggedrongen, een toren werd ingesloten, mat. Daarmee ging niet alleen de partij verloren, maar was ook de achterstand in de wedstrijd niet meer te overbruggen. 

 

Als laatste was Advocaat Hemmes nog aan het zwoegen. Na de wederopstanding van Feyenoord gaat het de Advocaten weer goed voor de wind. Tegen Arjan Dwarshuis was de Advocaat de underdog. Op dringend advies van zijn teammaten wist de Advocaat de tijdnood fase uit te stellen tot na het middenspel. Lange tijd moest hij keepen voor een halfje. Een eindspel verdedigen met een pion minder is natuurlijk nooit leuk. Dit soort halfjes zijn precies de halfjes die je nodig hebt om binnenkort die gedroomde 2000 rating te halen. 

 

Na afloop werd door de winnaars en verliezers gezamenlijk de overwinning gevierd in h’tje. Waar zie je dit nou nog meer? Speciaal voor deze gelegenheid had Jorn het spel Laser schaak meegebracht. Nu Jorn inmiddels al mijlenver op mij voor staat in zijn carrière – nog zo’n Advocaat – stelde het mij tevreden dat ik hem niet alleen op de 64 velden de baas ben, maar dat hij ook met Laser schaak nog niet kan winnen. Ter verdediging van Jorn, hij genoot wel al vanaf zeven uur in h’tje van goudkleurige vloeistoffen. 

 

Assen heeft nu wel heel goede papieren voor het kampioenschap. Als het ons niet mocht lukken om kampioen te worden is er weinig aan de hand. Zoals jullie al lazen hebben de spelers van de Nosboppers genoeg dingen om zich te vermaken naast het schaakbord. Sommigen hebben een goede baan. Anderen hebben een leuke vriendin. Sommigen hebben beide. Weer anderen hebben een droom. Simon heeft een groenteomelet.


 


Nosboppers door naar halve finale beker

Geschreven op 07 feb. 2020 door Maarten

Het is woensdag 5 februari. Om  me heen wordt gekaart en gekibbeld. Mooi moment om verslag te doen van de bekerperikelen in Bedum. Dit allitereert erg lekker en was waarschijnlijk een betere titel geweest. Maar ja het is net als met paardzetten, ze mogen niet achteruit. Qua verslagen zit u er bij SISSA de laatste tijd niet al te warmpjes bij. Mogelijk heeft een en ander te maken met uitblijven van matchpunten bij het eerste. Voor de wedstrijd was de spoeling dun, geen enkele los(s)er wilde in de beker voor ons uitkomen. Dus de opstelling was voor onze opponent bijna te raden, ware het niet dat Maarten Hemmes verstek moest laten gaan. Gelukkig is Paul altijd een bereid om in te vallen, waarvoor dank. 

 

Naar Bedum moest papa dus, temeer hij de enige is met een automobiel. Een dochter van 5 maanden, het organiseren van vele evenementen en een langdurige griep zorgden niet voor het ideale klimaat voor een potje schaak getuige mijn laatste resultaten. Ik was gewaarschuwd dat vaderschap gepaard gaat met een ratingverlies van tenminste 100 punten. Tot twee week terug bleef de averij uit. In onze thuiswedstrijd tegen Bedum kwam ik tegen een van de Menno's niet verder dan een schamele remise en meer verdiende ik ook niet. Gelukkig was ik niet de enige die deelde in de malaise. Voor meer informatie verwijs ik u naar het verslag van Koen. Afgelopen zaterdag kwam echter de klap. In onze knsb-wedstrijd tegen MSV was het wenselijk punten te vergaren om het degradatiespook op afstand te houden. Het zou helpen als ik mijn gouden stellingen eens zou bekronen met een punt. Mijn hoofd stond allesbehalve naar schaken. Een gemoedstoestand die volledig nieuw voor me is. Gedurende de week vooraf had ik in een half uurtje een idee van Jorn gepimped en dat was mijn enige voorbereiding. Wil het toeval dat juist dit gambiet op het bord kwam. Heel het DSC op het puntje van zijn stoel. Mijn zet 9 f4 was echter geen nieuwtje. Nihal had er drie jaar geleden in pardubice bij een rapid toernooi al succes mee. Na 19 zetten stond ik er al 10 overwegend. Er kwam iets onverwachts, de tijd begon te dringen en ik deed een vreselijk laffe, schijterige, wanstaltige waardoor alle, u voelt het al aankomen, winstkansen vervlogen. Daarna ging het licht uit. Alsof je een mooi schilderij maakt en je besluit er een drol op te leggen. Complimenten aan mijn overigens zeer sympathieke tegenstander dat hij op de been bleef. Ook mooi vond ik zijn opmerking achteraf dat hij wel een beetje met me te doen had. Grappig genoeg had ik hetzelfde gevoel tijdens de zetten dat ik zo lekker stond. Kennelijk waren we allebeide onder invloed van de woorden van Rosa Ratsma in het laatste schaakmagazine. 

 

Genoeg voorbeschouwingen. Bedum is altijd leuk. Er zijn de Menno's, de zelfbediening, gemoedelijkheid en goede herinneringen. Uitzondering is die keer dat Kleter met twee dames minder de tegenstander vlagde en een oorverdovende oerkreet slaakte waar de honden geen brood van lustten. Elias en ik wisten niet van schaamte waar we het zoeken moesten. Terug naar 2020. Onze coach speelde als een koning. Met zeeen van tijd en superieur positioneel begrip dirigeerde hij zijn manschappen naar de victorie. Dezelfde Mathijs lootte zwart voor hem en mij, een kleur waarachter ik dit seizoen nog niet achter heb plaats genomen. Zelf speelde ik een heerlijke partij. Gesteund door de goedkeurende blikken IM Ed gaf ik mijn tegenstander welgeteld 0 kans. Genoeg over mezelf geluld even een blik op het bord van mijn buurmannen. Invaller Paul kreeg een kansrijke positie maar was tactisch niet alert en moest redelijk vroeg de vlag hijsen. 1-1 en Edim kwam melden dat hij mogelijk ging verliezen. Ik liet er geen twijfel over bestaan dat ik mijn tegenstander niet zou laten glippen. Tot mijn verbazing hoorde ik naast me niet veel later een remiseaanbod. Edim Liet zijn klok een tijdje lopen en mijn mond viel nog verder open toen Edim besloot door te spelen. Dapper offerde hij een kwal en kreeg het gelijk aan zijn zijde. Het schouwspel was erg vermakelijk en af en toe onnavolgbaar. Het was een leuk toetje en glukkig hoefde er niet gevluggerd te worden. 

 

Rond middernacht keerden we terug naar het leukste cafe aan het zuiderdiep. Het was sfeervol, we werden getrakteerd op een stukje Grieg (ik besluit geen Finkersgrap te maken), Carmina Burana en Mozart's requiem en op lekkere rakkers van Petra. Kees bleek in een boreale bui (zijn eigen woorden). Ik heb niks met dat hele FvD maar dat wil natuurlijk niet zeggen dat we af en toe dezelfde muzieksmaak delen. Zo bleek afgelopen week ook dat Dion Grauss zich weer inzette tegen dierenleed. Hoe achterlijk vele politici zich af en toe ook manifesteren laat niet onverlet dat ze af en toe iets zinnigs kunnen zeggen. Dieptepunt afgelopen week vond ik de bakker die de moorkop omdoopte in roomkop (subtiel) en vervolgens zijn zaak moest sluiten vanwege bedreigingen. Geert deed er een schepje bovenop door HEMA krijg de rambam te twitteren. Is er geen Hiddema binnen de PVV die als een vader zijn kroost kan toespreken niet meer te twitteren. Kennelijk wilde ik dit ook nog even kwijt. Een erg onsamenhangende stuk is geboren en ik hoop voor jullie dan ook dat iemand anders eens in de pen klimt.

 

Door naar de halve finale, maar vanavond eerst naar LOS die twee bekerwedstrijden op het programma hebben staan.


Een overwinning zo recht als een pijl

Geschreven op 15 dec. 2019 door Jorn

Mij dit keer de taak opgedragen om het verslag te verzorgen. Vooruit dan maar. Al voor de daadwerkelijke zaterdag waarop wij, Sissa 2, de krachten mochten meten met de heren van Staunton was de bewuste dag al helder en levendig in het gedachtegoed geroepen. Onze broeders van Sissa 1 misten namelijk wat spelers en dan komt er een beroep op spelers van het tweede om in te vallen. Ik zou in eerste instantie invallen, maar dit leidde tot discussie. Vooral de heer Kroezen vond dit geen goed idee, omdat ik met mijn speelsterkte meer kans zou hebben op een punt voor ons eigen team. Daarom ging uiteindelijk niet ik, maar Roland met Sissa 1 mee naar Arnhem. Dat ik vervolgens na deze hele saga van wikken en wegen, teambelang en discussie geen punt pak maar een halve mag de pret niet drukken. Nu maar te hopen dat Roland genoten heeft van zijn partij in Arnhem.

Enfin, hoe dat ook zij, de wedstrijd zelf begon ondanks een bewogen voorprogramma op standaard wijze. Uiteraard was Kenneth brak en opende hij de zaterdag op traditionele wijze. Deze traditie bestaat uit de mededeling dat Kenneth inderdaad weer brak is, gevolgd met een foto om hiervan bewijs te leveren. Dit bewijs bestaat vaak uit een foto van het betreffende brakke hoofd, maar deze keer was het een foto van een glas water met aspirientje. Verder, in het kader van de aankomende kerstperiode, werd nog door Tjeerd geopperd dat iedereen in kersttrui moest komen schaken. Mij niet gezien. Sophie, Maria en Sjoerd gaven wel gehoor aan de oproep van Tjeerd: zo bestond de helft van ons team uit een olijk gezelschap, met kerstrui en al.

De wedstrijd zelf dan. De wedstrijd begon met voorzichtig geschuif van onze tegenstanders die de witte stukken mochten bewegen namens Staunton. Twee maal afruilfrans en een Russische opening verschenen op de borden. Ik zelf was een van de onfortuinlijke zielen die er aan moest geloven. Afruilfrans, een van die dingen waardoor ik afvraag waarom ik in godsnaam nog Frans speel. Mijn tegenstander begon na het afruilen ook nog eens behoorlijk tijd te investeren om te kiezen welke weg het makkelijkste naar remise zou leiden. Hij koos voor de ‘ik ben wit en ga gewoon ruilen wanneer ik kan’-variant, waardoor de partij als snel doodbloedde in de beoogde remise. Ik vernam dat mijn tegenstander nog niet een best seizoen heeft tot nu. Het verklaarde waarom hij zo blij leek met de remise.

Sjoerd ging op bord 1 met wit de strijd aan tegen Russische opening. De bloedvorm van Sjoerd liet zich ook nu weer gelden. Nog geen 20 zetten gespeeld tegen een solide opening van zijn tegenstander en het was al kaput. Vooral Tc4 was een mooie, in schoonheid alleen overtroffen door het prachtige Le7, waardoor de tegenstander het wel geloofde. Strakke pot van onze teamleider die nu virtueel ruim over een rating van 1900 heen gaat. zie hier de partij: https://lichess.org/D1cKo5aX/black

Op bord 5 speelde Sophie een mooie partij met wit. Vanuit de opening een mooi voordeel te pakken, waar na Sophie confortabel kon kijken hoe zij dit voordeel ging uitbreiden naar winst. En hoewel ze af en toe wel heel voorzichtig te werk ging, was de overwinning dik verdiend. De tegenstander werd het laatste deel van de partij getergd door een vervelende pion op h6 met transformatie aspiraties. Toen deze pion zijn ambities onoverkomelijk ging verwezenlijken, gooide de tegenstander de handdoek in de ring.

Kenneth speelde op bord 3 een Londen, maar niet zo’n saaie die we gewend zijn van dit systeem. Met g4 en h4 zette hij zijn tegenstander in de denktank. Naarmate de dag partij vorderde, werd Kenneth ook meer nuchter. Hoe meer alcohol van de dag ervoor het bloed van Kenneth verliet, hoe beter de zetten werden. Vervolgens kwam een toreneindspel op het bord, waar Kenneth zijn tegenstander outplayde. Mooie strakke partij, waarbij zeker het toreneindspel petje af was. Zie hier de partij https://lichess.org/iPy0uuWg/white

Op bord 6 zat Aneta, net als ik tegen een afruilfrans en net als ik niet blij met de openingskeuze van haar tegenstander. Aneta deed iets wat ik niet voor elkaar kreeg want ze wist het volle punt binnen te slepen. Ik heb mij laten vertellen dat dit tot stand kwam door een blunder van de tegenstander. Waarschijnlijk door de tijdsnood die hij zich op de hals haalde. Het maakt de overwinning niet minder terecht.

Op bord 7 zat Wouter. Ik geloof een mooie partij, maar ik weet het niet echt. Niet omwille van Wouter, maar het toeval wil dat dit de enige partij is waar me niet zo veel van bij staat. Wel een punt.

Op bord 8 mocht Maria de strijd aanbinden met een 80plusser met ongekende levensenergie, Henk Seijen. Fantastisch om te zien. Het schijnt ook dat Henk een vliegensvlugge snelschaker is. Wat daar ook van waar moge zijn, een lange pot schaken kan hij ook nog steeds. Maria kwam tegen Henk wat minder uit de opening maar vocht zich goed terug. Naarmate de partij vorderde kreeg Maria de touwtjes strakker in handen. Om vervolgens door een onoplettendheid het uit handen te geven. Helaas, een mooie partij met als uitkomst een nul.

Als laatste bleef over Tjeerd, die een partij met 102 zetten had. Tjeerd weigerde ook keer op keer remise, dit tot ergernis van zijn tegenstander die maar niet kon verkroppen dat Tjeerd wéér remise afwees. Van Nick Maatman heb bij het eten naderhand vernomen dat je na eenmaal het aanbieden van remise uit ethische overwegingen niet nogmaals remise mag aanbieden. Deze levensles van filosoof Maatman is niet bekend bij de tegenstander van Tjeerd. Misschien wel karma dat na de vele remise aanboden Tjeerd een doorbraak vond en zijn tegenstander op de knieeen bracht. Zie hier de partij https://lichess.org/SYw61scz#10

6,5-1,5 dus, een afgetekende overwinning tegen een team dat over de breedte sterk was. Niet sterk genoeg voor de energie van de jeugd. Door deze overwinning zijn onze handhavingskansen zeer dichtbij. Na afloop nog met een groepje pizza en bier gehad, een etentje waar IM Maatman ons bij vergezelde. Al met al een geslaagde dag die eindigde met bier in het Htje.


Een ode aan Mathijs

Geschreven op 16 nov. 2019 door Nick

Een ode aan Mathijs

 

Daar stond hij, voor het h’tje. Totaal aangeslagen. Ik herkende hem amper nog. De man die altijd in is voor een biertje (en nog één, en nog één), was geen schim meer van zichzelf. Toch stond hij daar, als een echte captain betaamt, met zijn laatste krachten op ons te wachten. Om ons de weg te wijzen. Onze Mathijs had alles weer tot in de puntjes voorbereid. De opstelling, het eten, de locatie, de team spirit. In een uiterste inspanning om overal aan te denken was hij zijn eigen gezondheid vergeten. Een rebelse verstandskies werd hem even teveel. Een aderlating.

Gelukkig hebben wij zo’n brede selectie dat wij zelfs het gemis van onze team captain kunnen opvangen. Simon werd bereid gevonden om het vrijwel onopvulbare gat te vullen. Keurig op tijd meldde hij zich in het denksportcentrum. Dit was nadat de rest van het team al uitgebreid had gedineerd bij de Italiaan. Daar zat Paul heerlijk op de praatstoel. Hij lijkt weer volledig herrezen. Zijn nachtelijke verblijf in de Negende Cirkel had hem goed gedaan. De alcohol leek nog niet uitgewerkt. 

De transitie van Negen Cirkels naar Acht Borden ging voor Paul dan ook soepeltjes. Hij was volledig in zijn element. Ik heb hem nog nooit met zoveel zelfvertrouwen zien spelen. De centrumpionnetjes gingen stapje voor stapje naar voren. Toen dit een gigantische hoeveelheid materiaal winst opleverde, werd hem de hand geschud. Wat kan ik in mijn handjes wrijven dat zo’n groot talent (althans dat was hij ooit) bereid is om vijf borden onder mij plaats te nemen. Zijn potje was zo overtuigend dat ik mij zorgen moet maken dat de captain ons bij een volgend wedstrijdje van plaats laat wisselen. 

Paul was niet de enige die een uitmuntend partijtje afleverde. Bij Renze was het al net zo clean. Hij mocht het opnemen tegen de beruchte Hiddo Zuiderweg. Af en toe leek het alsof ze meer bezig waren met een koekje voor een praatgroepje dan met een schaakpartij. Op de vraag of Hiddo een koffie, een koekje en pepernoten mee moest nemen antwoordde Renze: ‘neem alles maar mee’. Op het bord ging het er wat minder vriendelijk aan toe. Beginnen met c5, een keertje b5, ruil ruil ruil, en het was schaakmat. Nog voordat de andere partijen op gang kwamen. 

Onze Koen mocht het opnemen tegen Power Pouw. Toen hij een SPA Rood bestelde bij de pizza was al duidelijk dat Koen het bijzonder serieus wilde nemen. Meestal eindigt de beste voorbereiding voor hem op een slaapkamer – of op de gang – vroeg in de ochtend, in een willekeurig Van de Valk hotel. Een alcoholvrije voorbereiding bewaart hij voor uitzonderlijke gelegenheden. Uitzonderlijke gelegenheden gaan gepaard met uitzonderlijke zetten. Koen’s potjes ontvlammen vaak pas diep in een toreneindspel. Deze keer was hij op ramkoers. Nadat hij het gruwelijke Ld2!! vond, kon niet alleen hij, maar konden ook de fans genieten. De resulterende stelling van een toren + een vracht pionnen tegen loper paard werd vakkundig uitgetikt. 

Ook Maarten liet zich van zijn beste kant zien. Was het de stropdas? Was het de energie van de borrel voor de partij? Zijn de positieve naweeën van het vaderschap nog steeds niet uitgewerkt? Maarten lijkt zo gelukkig te zijn met zijn dochter dat iedereen die de aan SISSA gerelateerde apps volgt daar bijna dagelijks aan herinnerd wordt. Uitstekende zetjes. Twee gemiste kansen. Fenomenaal timemanagement. Vlag. Nou is mij verteld dat schaakmat en vlag hetzelfde resultaat opleveren. Namelijk een heel punt. 

Casper leek bijzonder fris. Zijn spel begon aanvankelijk ook bijzonder fris. De ene natuurlijke zet naar de ander leverde een stelling op waar ik als voormalig structuur man alleen maar trots op kan zijn. Alle stukjes naar de juiste velden. Druk op de d-pion. Dit moest wel goedkomen. En goed kwam het. Maar niet nadat er nog wat avontuurlijke taferelen plaats vonden. Maar goed, of je een partij uit één stuk wint, een partij uit twee stukken wint, of een partij wint nadat je tegenstander twee stukken voor een toren had, uiteindelijk is het allemaal even veel waard.

Dan zijn we nu aankomen bij onze pinchhitter – niet te verwarren met een pitchatter, want Simon is de laatste tijd op een bijzonder serieuze toer –  die de zware verantwoordelijkheid had om onze captain te vervangen. Nu Simon met zijn hoofd in de wolken verblijft, lijkt hij vleugels te hebben gekregen. Toch leidde een moment van onoplettendheid tot een hopeloze stelling. Onoplettendheid? De oplettende kijker zal opmerken dat de weg naar de hopeloze stelling eigenlijk heel geleidelijk was. Iemand die in de wolken verblijft verliest echter nooit hoop. Simon dus zeker niet. Hij rechtte de rug als een krijger die zojuist zijn koningin heeft verloren. Voor één laatste wederopstanding. Tegen alle verhoudingen en materiaal-verhoudingen in wist hij de comeback te vervolmaken. 

Dan was daar ten slotte nog onze meest fanatieke speler, Edim. Hij staat op met schaken. Hij eet met schaken. Je zou bijna denken dat hij slaapt met schaken. Dit zou zich toch bijna wel uit moeten betalen in een gigantische kwaliteitstoename. De schaaktitels lijken ineens binnen handbereik te liggen. Waar Maarten druk is met het delen van zijn kroost op Social Media, daar is Edim druk met het verspreiden van zijn internetpotjes. Ook nu was het weer raak. Iedereen werd voor en na de partij verplicht om mee te genieten van een magnifiek internetpotje. Dat internetpotje had nog magnifieker kunnen zijn als Edim de zetten van de engine had gedaan. Maar mensen zijn geen engines. Nog niet. Van die kwaliteitstoename was achter het bord echter weinig te merken. Zijn tegenstander hield lange tijd eenvoudig stand. Gelukkig kun je in schaken niet alleen winnen op kwaliteit, maar ook op doorzettingsvermogen. Door gewoon zetjes te blijven doen bezweek Edim’s tegenstander in het verre toren eindspel. Het had een partij van Koen kunnen zijn. 

 

Even tellen. 1-2-3-4-5-6-7. 7-0. Wat is mijn team goed.

 

Wat lag er ineens een druk op mijn schouders. Maarten waarschuwde mij nog voor de kwaliteiten van mijn tegenstander in de analyse. Ik dacht als ik de partij zo lang mogelijk rek, dan is er wellicht geen tijd meer voor een analyse. Een tamme opening gaf mij al snel het betere van het spel. Een luie berekening – daar heb ik wel vaker last van – zorgde dat ik al snel weer terug was bij af. Ik had echter nog steeds het loperpaar en druk op zijn achtergebleven c-pion. Mijn tegenstander had activiteit. Ik koos voor een totale afwikkeling die ons leidde naar een ongelijk loper eindspel met slechts één pluspion. Dat is natuurlijk remise. Nadat ik wat vooruitgang boekte was het nog steeds remise. Toch blijft het prettig, zo’n stelling waar je voor twee resultaten speelt. Door mijn pluspion terug te offeren verloor mijn tegenstander de coördinatie en kon hij de ver uit elkaar gedreven vijandelijke pionnen niet meer allebei stoppen. Het was gelukt!

Was het goed? Nee. Was het voldoende? Ternauwernood. Waar Maarten mij al voor waarschuwde gebeurde na afloop inderdaad. Gedeeltelijk dan. Ik kreeg meteen na het verstrijken van de vlag te horen dat ik door het oog van de naald was gekropen. Voor het feit dat het geen remise werd? Daar zou wat in zitten. Maar dat was niet het geval. Mijn tegenstander dacht dat hij in de stelling waar hij activiteit had wel iets ‘moest hebben’ en dat hij daar heel goed stond. De argumentatie? Jouw stukken konden niks en ik heb een heel goede intuïtie. Zelf dacht ik daar iets beter te staan en dat zijn activiteit net genoeg zou zijn om de balans te houden. Begrijp ik dan echt zo weinig van het spelletje? Het stelde mij gerust dat mijn engine – die ik midden in de nacht na alle festiviteiten in h’tje toch nog even raadpleegde – mijn stellingsoordeel deelde. 

 

8-0. Aan het bier. Ééntje dan. Wat zal Mathijs trots zijn. 



 


Een jaar om nooit te vergeten

Geschreven op 13 mei 2019 door Maarten Roorda

Aan mij de eer iets te schrijven over ons fantastische seizoen. Een buitenkansje dat ik me niet graag laat ontzeggen. De eerste stapjes werden gezet in het Grand Cafe in Zuidlaren, De thuishaven van schaakclub Oostermoer, waar ik met plezier vier seizoenen intern en twee seizoenen extern heb gespeeld. Nipt werd er gewonnen, met vechtschaak. Tijdens deze wedstrijd werd mij duidelijk dat we met Raymon en Mathijs twee groeibriljanten in huis hadden. Tijdens het eten werd me ook duidelijk dat Edim een ontzettende positivo is. Zelf vond ik het tamelijk vroeg om over een kampioenschap te spreken, maar hij deed het. Realistisch of niet, als de leider van de interne competitie ergens in gelooft dan gaat hij ervoor.

 

Voor de wedstrijd tegen Schaakwoude besloot ik dan ook als voorbereiding naar Beijum af te reizen om lekker in de najaarszon wat inspiratie op te doen. Zijn lieve dochter Una maakte tekeningen zodat papa en Roorda mooi in de najaarszon naar van Kampen konden luisteren. We wonnen de volgende dag beide. Niet onvermeld mag blijven de knappe overwinningen van Pouw en Walinga op 1 en 2 en de tactiek van coach Hoekstra.

 

De volgende te nemen horde was favoriet Philidor 2. Marcel werd weer met succes hooggeplaatst en neutraliseerde oud clubkampioen Amir. Raymon neutraliseerde op knappe wijze hun andere gevaar. Mooie overwinningen waren er van Mathijs en Elias en zelf had ik een gelukje. Mijn tegenstander had een matcombinatie gezien, keek zelfvoldaan om zich heen, vroeg om een fotograaf. Jammer genoeg bleek deze niet aanwezig om vast te leggen hoe hij zich vergaloppeerde. De volgende 4,5-3,5 kon worden bijgeschreven.

 

Wedstrijd 4 was deze tegen onze vrienden uit Assen. Zelf was ik getuige hoe de hoogmoed ons naar het hoofd was gestegen. Kenneth en consorten zetten ons weer terug op aarde. De miraculeuze ontsnapping van Mathijs tegen Martin mocht niet baten.

 

Deze zeperd kreeg gelukkig geen vervolg in Cafe de Kromme Nillis in Akkrum. Tegen 6 man en een vrouw werd redelijk soepel de grootste overwinning van het seizoen geboekt.

 

Een grotere uitdaging waren de Spassken. Zou dit dan de bananenschil worden. In dit treffen was een heldenrol weggelegd voor Edim. Met geduld, sluwigheid, precisie maar vooral vertrouwen werd de derde 4,5-3,5 een feit.

 

Duel zeven was wederom een stadsderby. Carl haalde de Marcel truc weer uit wat tot een mooi persoonlijk succesje leidde. Zelf herhaalde ik in gewonnen stand zetten om het winnend halfje te maken. Hier was ik me overigens niet van bewust want ik was blij dat ik een weg naar remise had gevonden in een partij waar ik gevoelsmatig heel lang een minnetje had.

 

In ronde werd Hoogeveen in rouw gedompeld. Mathijs en Edim waren tot de tanden toe bewapend en lieten Mellema en Berghuis kansloos. Zelf weet ik voor de rest niet de details aangezien ik vanwege vermoeidheid besloten had mijn plek af te staan aan Marcel, die altijd wil spelen. Er werd gegeten bij Papa Joe’s. Ik voegde me bij de groep en we genoten extra van het nieuws dat het Schaakwoude Phillidor over de knie had gelegd. Wie had dat ooit gedacht? In onze wedstrijd tegen HSP-Veendam zouden we het kampioenschap in eigen hand hebben. Gelijkspel zou al genoeg zijn. En als de andere kandidaten (veel hoger doelsaldo) gelijk zouden maken volstond zelfs verlies.

 

Maarten Hemmes was met zijn moeder in Addis Abeba en Andrey liet ook verstek gaan. Serieus en vol vertrouwen werd er door de andere 8 uitgekeken naar 11 mei.  Marcel en Mathijs kwamen snel op het scorebord en ook onze voorzitter zette zijn uitstekende seizoen kracht bij door remise te maken. Zelf was ik in een riskant middenspel gekomen waarin ik twee pionnen had geofferd voor een kansrijk ogende aanval. Gesterkt door de tussenstand offerde ik me een weg naar Thale’s koning. Hij verdedigde bijzonder goed en gelukkig bleek er in de analyse een dag later met Enno en Mathijs ook geen winst te zijn. Ik vreesde dat ik Mijn Mona Lisa met stront had besmeurd. Maar ik was zoals wel vaker te enthousiast geweest. Dat wil ik overigens graag zo houden. Na afloop van de partij verontschuldigde mijn tegenstander zich: ‘’Maarten vindt je goed dat ik naar huis ga want ik ga op vakantie”. Vertederend en zeer sympathiek. Thale ik hoop dat je een fijne vakantie hebt. Ook Erik Jan mocht verliezen. Geen schande want Peter Riksten is gewoon erg goed. Carl hield stand, Edim-Wiebe eindigde ook in vrede. Aan Raymon de eer om de winnende treffer te maken. In een toreneinspel met twee pionnen meer had hij slechts een gedachte: geen toren weggeven. Waarom zijn tegenstander zo lang doorspeelde was me een raadsel. Er stond immers niets op het spel. Het gaf onze jongste god wel de kans om volop in de schijnwerpers te staan. De publieke belangstelling viel jammergenoeg tegen. Lydia, Enno, Sjoerd en Anne van der Veen waren de enige die de moeite genomen hadden ons te steunen op deze historische dag.

 

Hoe dan ook vakkundig werd Cliteur op de zegekar gehesen. Telefoontjes uit Leeuwarden waren tevergeefs. En zo geschiedde het onmogelijke: SISSA1, qua rating 6e op papier, is met 8 krakers en een walkover kampioen geworden in 3A. Cadeautjes werden nooit gekregen. Veel spannender en glansrijker kon het niet. Een geweldige teamprestatie. Als iemand een steek liet vallen stond een ander op. Ik hoop dat ook volgend jaar weer zo lyrisch en euforisch te kunnen zijn. De toekomst zal uitwijzen of we volgend jaar weer zo hecht en strijdbaar zullen zijn. In een seizoen waarin we behoorlijk onthoofd waren gestart viel alles op zijn plaats. SISSA 1,2 en 3 werden kampioen in de NOSBO. SISSA 1 en 2 in de KNSB. Apetrots op onze teams en de behaalde kampioenschappen mogen we zijn.

 

Ik had me eerst voorgenomen niks lulligs te zeggen. Maar mijn hart is geen moordkuil. Bijzonder onsympathiek dat we in plaats van een felicitatie een zure comment te lezen krijgen (met een onwaarheid) op de site van Philidor: En zo werd Philidor II tweede en De Spassky’s derde. Kampioen werd Sissa, dat alle wedstrijden met 4½-3½ won. Op zich kan dat, maar het heeft toch weinig glans. Het sprankelende team in deze competitie was toch het tweedst geëindigde. Volgend jaar maar eens zien hoe het LOS loopt. Ik ben blij dat Eelke geen SISSAan meer is. Als hij mijn clubgenoot was zou ik me voor hem schamen. Oordeel zelf.

 

Ik hoop niet dat ik de waarheid te veel geweld heb aangedaan en dat ik bepaalde prestaties onvermeld zijn gebleven. Het was mij een waar genoegen voor dit team uit te komen. Ik hoop ook volgend jaar in 2A er bij te mogen zijn. Op de partij tegen Bart Romijn, waarin ik kansloos was, na heb ik genoten van elke partij. Sportief was het verder ook hosanna. Ik denk niet dat ik ooit weer 7 uit 7 ga halen in de NOSBO. Op persoonlijk gebied is er ook prachtige gebeurtenis op handen. Lydia en ik hopen begin september een prachtige dochter op de wereld te mogen verwelkomen. Ik heb er ontzettend zin in en ik hoop jullie allemaal op zomerschaak te mogen begroeten.

 


SISSA 1 does it again!

Geschreven op 16 apr. 2019 door Mathijs

Ken je dat? Dat alles mee lijkt te zitten op de momenten dat het mee moet zitten? En dat het logische gevolg is dat je het kampioenschap in eigen hand hebt op de laatste speeldag? Ik denk dat weinig dit aan het begin van het seizoen zullen hebben voorspeld, SISSAanen incluis, behalve Carl, want Carl heeft alles in de gaten. En Carl's wil is wet, want Murphy heeft hier helemaal niks te zoeken. En waar onze nieuwe buren, diegenen waarmee we een halve LAT-relatie onderhouden, of moet ik zeggen LOS-relatie, al schrikken wanneer ze eens níet met 8-0 winnen, maar ook sterfelijk blijken te zijn, maar toch niet zo sterfelijk dat ze de koppositie uit handen geven, koesteren wij elk zwaarbevochten punt. Maar een goeie buur is beter dan een verre vriend, en goeie buren drinken wel eens een biertje met elkaar, zo ook aan het zuiderdiep tot diep in de zaternacht. En als je dan met een kleine degelatie van verscheidene Groninger schaakteams de kroeg uitrolt, en een andere kroeg inrolt, en dan Mr. Nosbo nog ziet verschijnen in de 9e cirkel, weliswaar zonder hockeystick maar met dorst, waardoor je begint te denken dat je een religieuze ervaring hebt, als een goddelijke komedie waarbij de zondag aanvoelt als de Cocytus, weet je dat alle ingrediënten aanwezig zijn voor een historisch seizoen. 


In de voorlaatste ronde namen we het op tegen Hoogeveen. Verzamelen op het hoofdstation, iedereen op tijd, iedereen ook schuilen voor de regen en sneeuw (Welke maand is het? Zou dit grillige weer iets te maken hebben met klimaatverandering? Of doet april gewoon toch wat ie wil?) auto in en 60 kilometer asfalt later kwamen we aan in Salawaku. Ondanks de felle buien zat de muis van Raymon nog stevig vast achter de ruitenwisser, en mijn gedachten dwalen af naar hoe het gaat met die muis, want zijn huis werd later die middag verkocht, waardoor wij eerder in Groningen waren, en aanschoven bij Papa Joe's, waar men uitstekende maaltijden serveerde, en onze lieve serveersters poogden een Duits vrijgezellenfeest niet uit de hand te laten lopen, ware het niet dat deze groep dit stadium allang was gepasseerd omdat ze hadden gedronken in Htje, en als je drinkt in Htje kunnen dat soort dingen gebeuren. 

 

Na de gebruikelijke beleefdheden en het aankondigen van spelers (waaronder natuurlijk onze eigen Edwin Schlegoric, waar ik me dan weer voorstel dat hij wordt aangekondigd als bij Jambers; "..maar 's nachts, ontpopt hij zich tot de Bosnische slager" ; maar ook Bosnische schlager als hij aan de knoppen van het Htje soundsystem zit) werden de handjes geschud en de klokken gestart. 

De speelzaal was groot, matig verlicht en de tafeltjes met borden stonden ver uit elkaar. Slechts één gordijntje was open, en door de ruit en het struikgewas renden 22 mannen op een bekrijt veld achter een bal aan. Voorts was de zaal bekleed met afbeeldingen van Molukse gezinnen en elftalfoto's van hoogstwaarschijnlijk Salawaku 1, en een enorme prijzenkast met bekers en dan denk je, waarom is dit interessant? Ik ben dus vrij gevoelig voor sfeer sinds ik in mijn eerste uitwedstrijd voor SISSA in een schoolgebouw in Haren heb gespeeld waar ik het gevoel kreeg dat ik te vroeg was geboren door de hitte die van de TL-buizen straalde, en mijn partij bevestigde dit vermoeden, en sindsdien leg ik wel vaker van zulke onsamenhangende verbanden. 5 Zetten verder probeerde ik me toch maar te herinneren wat ik moest spelen tegen een benko. Eerder had ik deze opening tegen Meneer Nosbo in de interne competitie gespeeld, en die partij won ik, maar dat was toen en dit is nu. Eerst nog maar een kopje koffie met een paaseitje.

 

Eric Jan was als eerste klaar. In een comfortabele maroczy gaf hij zijn paard wat beweging en vervolgens brak hij de stelling open met de f-pion. De koning van zwart stond op de tocht en het punt kon worden bijgeschreven. 

Elias werd al op zet 4 geconfronteerd met een hem onbekende zet, of althans, hij kon de weerlegging niet vinden, waardoor hij naar eigen zeggen in een saaie gelijke stelling kwam, maar hij kwam ook niet slechter te staan, maar hij won dus ook niet. 

Edim opteerde op 2 voor een caro-kann, en dan wel eentje die ik zelf nog nooit had gezien. Het werd al snel vrij scherp door tegenovergestelde rokade, paard en loper voor een toren, en een halfopen centrum voor beide spelers. Uiteindelijk bleek wit niet snel genoeg druk te kunnen zetten op de zwarte stelling, en Edim infiltreerde handig met zijn veel actievere stukken. Hierdoor bond hij alweer een tegenstander aan de zegekar, wat een seizoen heeft deze man! 

Raymon speelde een rustige london, waarbij zijn tegenstander met een vroeg e5 en het ruilen van enkele stukken een fantastische loper overhield. Hiermee leken winstkansen ver weg, en moest hij nog aan de bak om te zorgen dat hij niet slechter kwam te staan. Of er meer in had gezeten voor zwart weet ik niet, maar met een halfje konden we tevreden zijn. 

Ik had onze teamleider gevraagd om de nare smaak van afgelopen twee wedstrijden weg te spoelen met een hoog witbord. Gelukkig lukte dit in slechts 28 zetten tegen een passieve benko van mijn tegenstander. Doordat ik een stevig pionnencentrum kon bouwen had zwart problemen om zijn stukken in het spel te brengen, wat mij weer in staat stelde om met een goed getimede f4-e5 de zwarte koning op te jagen. Er was geen houden aan. Hierdoor stonden we met 4-1 voor en gezien de borden leken we op een eenvoudige overwinning af te stevenen. 

Hemmes kwam (net zoals zijn tegenstander) in tijdnood terecht in een moeilijke stelling waarbij hij paard en loper en dame overhad tegen toren en dame. Analyse later bleek dat hij ergens de winst heeft gemist maar dit was verre van gemakkelijk en een half puntje gaf ons de bevrijdende 4.5. Dit bleek ook noodzakelijk; 

Carl leek me gedurende de partij comfortabel te staan, en zonder concreet voordeel bij beide spelers ging dit richting remise. Ware het niet dat het Hoogeveense paard in het eindspel toch handiger was dan Carl's slechte loper, wat uiteindelijk fataal bleek. 

Marcel speelde snel, en leek ook lang geen enkel probleem te hebben, maar hij trok in een ongebalanceerd (toren tegen paard+loper) eindspel ook aan het kortste eind en aldus mochten we onze zegeningen tellen met 4.5-3.5.

 

Zoals gezegd kunnen we ons onsterfelijk maken door op 11 mei thuis tegen HSP/Veendam minimaal gelijk te spelen, het belooft spektakel te worden. Komt dat zien!


Sissa1 kampioen van Nosbo Hoofdklasse A (Hey! Wie had er nou aan getwijfeld? .. alhoewel..)

Geschreven op 14 apr. 2019 door E.S.

Met gemengde gevoelens (Hey! Beetje drama mag zijn!) liep ik, Edwin Schlegoric, 
(Wanneer was het ook alweer? Verslaggeving acht dagen na dato heeft toch wel zijn nadelen.) het DSC binnen.
Voor het eerst in tijden weer eens als supporter - iedereen leek te willen, iedereen leek te kunnen, dan draai je af en toe uit.
Enfin. Genoeg kannonen in supportersschoenen deze avond (Mathijs, Benno... Hey! Een zelfcomplimentje moet kunnen!)
Ik hoef niemand uit te leggen hoe belangrijk deze wedstrijd was. Indien wel dan heeft U hier niks te zoeken. 
Het eerste half uur had ik gemist (Hey! Een beetje vaderlijke plichten mag zijn!), maar veel had zich nog niet afgespeeld.


Dit klopt niet volledig want aan bord 1 was er al een zware stukken eindspel op het bord. Nick had beslissend
materiaalvoordel leek in recordtijd te gaan winnen, en dan praat ik niet per se over zetaantal maar tijdsverbruik. 
Zou best kunnen dat hij met meer tijd op de klok eindigde, dan dat hij mee begon. Henk kreeg geen schijn van kans meer. 
Wat een stellingsgeluk hebben die IMs ook altijd.  

1:0, drie ge gaan - ja want aan 4-4 hebben we genoeg.

Als tweede was Koen klaar. Ook hij ging toch iets te gemakkelijk door Hettinga heen. 
Deflectie hier, pionvork daar en kleine kwal + compi in de zin van monsterpaard op d5.
In hogere, en lagere zin al uit maar ik had verwacht dat de partij nog 15 zetjes zou duren.
Hooguit vijf zetten later was het ondekbaar mat. 

Da's 2:0 dan. Spannend zou het niet meer worden, toch? Staunton kwam zonder Jonas en Theo zichtelijk verzwakt..
Toen Tjaart gehakt maakte van de damevleugel van Wolters en mat in een mocht zetten deed hij dat ook keurig.
Ik kan nog zo veel van onze dokter leren.

3:0.. en toen keek ik om me heen..

-Renze bezig aan 2T+2P vs 2T+2P eindspel met vrijpion voor hem maar 3-2 damevleugel meerderheid voor Jaap.
 Hoe en of het wint.. wie weet.
-Maarten R. aan 8, niet helemaal duidelijk. Er zitten aan beide kanten wat gaten op de koningsvleugel. Ik was ietwat lui
 om het uit te zoeken (Hey!..)
-Frits, was buiten tijdens het roken nogal negatief over zijn stelling en ik dacht: waarom eigenlijk??
 (Hey! Je twijfelt nooit over Frits zijn stellingsoordel!). Toen ik wat beter keek, inderdaad: Edwin won de eerste slag.
-Maarten H. bleef op een stelling zitten zonder veel eigen spel. En Bauke begon de druk opvoeren..
-Casper had materieel evenwicht maar de prognose was dat wit twee erg sterke spuiters gaat krijgen. Hij had blijkbaar 
 het centrum te vroeg geopend en kreeg nu de rekening.

Tja, je staat 3-0 voor, alles lijkt soepel te gaan en dan ga je allerlei doomscenario's bedenken.
Doet me denken aan een fenomeen uit de poker wereld. Als wij ons geld op de flop er in krijgen
en het is een 50-50 dan zweten wij lang niet zo hard, als wanner wij huizenhoge favoriet zijn en onze
tegenspeler kan allen door een 1-outer gered worden (3-4%). (Hey! Een beetje poker-raaklijnen moet kunnen!)
En toen was het bij Casper uit. Goede pot van Erwin. Casper heeft een dip(je). 
(Hey! Betje voorkennis over komende zaterdag moet je toch wel kunnen-mogen-hebben asjeblieft!)
Gelukkig heeft de Casper goede teamgenoten op betreffende avond wisten hoe het moet.
Niemand minder dan de topscorer himself haalde het beslissende punt binnen. 
Weet U nog, de gaten op de koningsvleugel.. Ja?
Ik weet niet of Maarten R stiekem geoefend heeft, maar hij heeft toch behoorlijke vastbind-kunsten vertoond.

4-1! We are the champions van de hoofdklasse A! (Hey! Beetje volledigheid af en toe is best oké) 
En wat zijn we toch blij mee. 

Op de overige borden: 
Frits deed wat reparatiepogingen en het oogde steeds beter.
Maarten H kreeg een "paardoffer" in his face, en dat op d5. Zowel ignoreren als pakken leek slecht
maar je moet ergens voor gaan.
Renz begon de schroeven langzaam maar zeker dicht te draaien. Hij vond een goede formatie om de opmars van zijn isolani te
ondersteunen. 

Mijn aandacht ging nu vooral naar ons tweede. Met Carl en Kenneth bezig had men een punt nodig voor het kampioneschap.
Het was niet duidelijk of en hoe Carl kon winnen, en Kenneth moest een eindspel met pion minder zien te keepen. 
Carl won met behulp van zijn tegenstander en Kenneth mocht gerust verliezen 
- helaas verloor hij net nadat hij zich naar een remise toe had gewerkt.
Verwacht niet dat ik jullie acht dagen later opnieuw ga feliciteren. maar ipv: Get ready to rumble!

En het slotakkoord..
Frits blijkt te sterk voor mijn naamgenoot. Een tweede kans kreeg hij niet.
Maarten H blijft hangen in de touwen, Bauke geeft het bijna uit handen maar
wint uiteindelijk verdient het tweede matchpunt voor staunton. 
Het slotmoment is voor Renze - en een bijzonder elegant matje.

 

Hey! Hoe zet je hier mat in drie?


 


Sissa1 kampioen van Nosbo Hoofdklasse A (Hey! Wie had er nou aan getwijfeld? .. alhoewel..)

Geschreven op 14 apr. 2019 door E.S.

Met gemengde gevoelens (Hey! Beetje drama mag zijn!) liep ik, Edwin Schlegoric, 
(Wanneer was het ook alweer? Verslaggeving acht dagen na dato heeft toch wel zijn nadelen.) het DSC binnen.
Voor het eerst in tijden weer eens als supporter - iedereen leek te willen, iedereen leek te kunnen, dan draai je af en toe uit.
Enfin. Genoeg kannonen in supportersschoenen deze avond (Mathijs, Benno... Hey! Een zelfcomplimentje moet kunnen!)
Ik hoef niemand uit te leggen hoe belangrijk deze wedstrijd was. 
Het eerste half uur had ik gemist (Hey! Een beetje vaderlijke plichten mag zijn!), maar veel had zich nog niet 
afgespeeld. Dit klopt niet volledig want aan bord 1 was er al een zware stukken eindspel op het bord. Nick had beslissend
materiaalvoordel leek in recordtijd te gaan winnen, en dan praat ik niet per se over zetaantal maar tijdsverbruik. 
Zou best kunnen dat hij met meer tijd op de klok eindigde, dan dat hij mee begon. Henk kreeg geen schijn van kans meer. 
Wat een stellingsgeluk hebben die IMs ook altijd.  

1:0, drie ge gaan - ja want aan 4-4 hebben we genoeg.

Als tweede was Koen klaar. Ook hij ging toch iets te gemakkelijk door Hettinga heen. 
Deflectie hier, pionvork daar en kleine kwal + compi in de zin van monsterpaard op d5.
In hogere, en lagere zin al uit maar ik had verwacht dat de partij nog 15 zetjes zou duren.
Hooguit vijf zetten later was het ondekbaar mat. 

Da's 2:0 dan. Spannend zou het niet meer worden, toch? Staunton kwam zonder Jonas en Theo zichtelijk verzwakt..
Toen Tjaart gehakt maakte van de damevleugel van Wolters en mat in een mocht zetten deed hij dat ook keurig.
Ik kan nog zo veel van onze dokter leren.

3:0.. en toen keek ik om me heen..

-Renze bezig aan 2T+2P vs 2T+2P eindspel met vrijpion voor hem maar 3-2 damevleugel meerderheid voor Jaap.
 Hoe en of het wint.. wie weet.
-Maarten R. aan 8, niet helemaal duidelijk. Er zitten aan beide kanten wat gaten op de koningsvleugel. Ik was ietwat lui
 om het uit te zoeken (Hey!..)
-Frits, was buiten tijdens het roken nogal negatief over zijn stelling en ik dacht: waarom eigenlijk??
 (Hey! Je twijfelt nooit over Frits zijn stellingsoordel!). Toen ik wat beter keek, inderdaad: Edwin won de eerste slag.
-Maarten H. bleef op een stelling zitten zonder veel eigen spel. En Bauke begon de druk opvoeren..
-Casper had materieel evenwicht maar de prognose was dat wit twee erg sterke spuiters gaat krijgen. Hij had blijkbaar 
 het centrum te vroeg geopend en kreeg nu de rekening.

Tja, je staat 3-0 voor, alles lijkt soepel te gaan en dan ga je allerlei doomscenario's bedenken.
Doet me denken aan een fenomeen uit de poker wereld. Als wij ons geld op de flop er in krijgen
en het is een 50-50 dan zweten wij lang niet zo hard, als wanner wij huizenhoge favoriet zijn en onze
tegenspeler kan allen door een 1-outer gered worden (3-4%). (Hey! Een beetje poker-raaklijnen moet kunnen!)
En toen was het bij Casper uit. Goede pot van Erwin. Casper heeft een dip(je). 
(Hey! Betje voorkennis over komende zaterdag moet je toch wel kunnen-mogen-hebben asjeblieft!)
Gelukkig heeft de Casper goede teamgenoten op betreffende avond wisten hoe het moet.
Niemand minder dan de topscorer himself haalde het beslissende punt binnen. 
Weet U nog, de gaten op de koningsvleugel.. Ja?
Ik weet niet of Maarten R stiekem geoefend heeft, maar hij heeft toch behoorlijke vastbind-kunsten vertoond.

4-1! We are the champions van de hoofdklasse A! (Hey! Beetje volledigheid af en toe is best oké) 
En wat zijn we toch blij mee. 

Op de overige borden: 
Frits deed wat reparatiepogingen en het oogde steeds beter.
Maarten H kreeg een "paardoffer" in his face, en dat op d5. Zowel ignoreren als pakken leek slecht
maar je moet ergens voor gaan.
Renz begon de schroeven langzaam maar zeker dicht te draaien. Hij vond een goede formatie om de opmars van zijn isolani te
ondersteunen. 

Mijn aandacht ging nu vooral naar ons tweede. Met Carl en Kenneth bezig had men een punt nodig voor het kampioneschap.
Het was niet duidelijk of en hoe Carl kon winnen, en Kenneth moest een eindspel met pion minder zien te keepen. 
Carl won met behulp van zijn tegenstander en Kenneth mocht gerust verliezen 
- helaas verloor hij net nadat hij zich naar een remise toe had gewerkt.
Verwacht niet dat ik jullie acht dagen later opnieuw ga feliciteren. maar ipv: Get ready to rumble!

En het slotakkoord..
Frits blijkt te sterk voor mijn naamgenoot. Een tweede kans kreeg hij niet.
Maarten H blijft hangen in de touwen, Bauke geeft het bijna uit handen maar
wint uiteindelijk verdient het tweede matchpunt voor staunton. 
Het slotmoment is voor Renze - en een bijzonder elegant matje.

 

https://i.gyazo.com/8eb9d4ca714f0c3e66c2f5177e5b7013.png

Hey! Hoe zet je hier mat in drie?


 


Over derby's, Fransozen, moffenhoeren en proefbankjes

Geschreven op 29 mrt. 2019 door Benno de Jongh

Loyaliteit. We kunnen toch wel stellen dat dat een hol begrip is geworden in onze tijd.  In de tijd dat middelmatige rechtsbacks van middelmatige voetbalverenigingen na een mazzelgoal een obligaat hartje maken richting het publiek, hun coach bijkans aflebberen, op pathetische wijze meerdere malen het clubembleem kussen en twee maanden later voor een paar duiten extra verkassen naar de volgende club waar ze zonder enig gene hetzelfde doen na een mislukte voorzet die in de bovenhoek verdwijnt... 

Een land kan zijn dwazen overleven, zelfs de ambitieuze. Maar verraad van binnenuit overleeft het niet. (Cicero, 55 v. Chr)

Dus toen ik, een van uw favorietste schaakverslaggevers van Noord-Nederland en omstreken, gevraagd werd mijn voor de NOSBO-beker voor SISSA uit te komen, wist ik dat ik daarmee mogelijkerwijs op teentjes van sommige niet nader te noemen figuren van LOS zou stappen. Het verzoek van onze grote leider Maarten Roorda om voor Sissa uit te komen was echter iets waar ik - als man van mijn tijd - slechts een pilsje lang over na te hoefde na te denken. Ik speel graag voor SISSA, de club waar ik als schaker achter de mens volwassen ben geworden. Ik neem op de koop toe dat ik door mijn LOS-clubgenoten nu te pas en te onpas voor verrader wordt uitgemaakt. Waarbij diegenen die zich als een stel huursoldaten door nota bene de Duitsers naar het Oostfront laten dirigeren voor een of ander Blitzkriegtoernier, de meeste noten op hun zang hebben. Dan kan de plaatselijke krant wel schrijven dat 'Der niederländischer Studenten-Blitzmeister holte bei seinen beiden Saisoneinsätzen jeweils souveräne Siege und befindet sich aktuell in Topform...' Maar ja, waarom dan niet die Topform voor je eigen club inzetten? Dat zijn mind you degenen die mij verrader noemen, vooral in de clubapp, omdat ze te laf zijn om het in mijn gezicht te zeggen... Maar wel goed genoeg om als een modern slaafje het verslag te schrijven zeker? 

Die Furcht is die Mutter der Moral. (Friedrich Nietzsche, 1883)

Over de belangrijkste afsplitsing in de geschiedenis van de mensheid sinds 1517, is reeds genoeg gezegd. Over de rol van het bestuur, de sponsor, wel of geen toezeggingen en de talloze boterige tepels halen wij geen koeien uit de sloot, zeker geen oude. Gedane zaken nemen geen keer en we kunnen nu slechts constateren dat SISSA-LOS een echte derby is. Het is dé Groningse derby, eentje waar GUC-SISSA nu al een een puntje aan kan zuigen. De winterse eerste ronde van de  KNSB-beker die nipt met het snelschaken door LOS werd gewonnen, was slechts een voorproefje in vergelijking met wat we vrijdagavond in het denksportcentrum hebben gezien. Deze derby is niets minder dan  een strijd tussen zoete dropshot en zoute dropshot, tussen traditie en toekomst, tussen 17 bier op een avond en 17 pitchers op een avond, tussen student en eeuwige student, tussen moederschoot en strak kutje. 

De LOSsers zijn zijn voor een groot deel oud-studenten, maar wel oud-studenten die nog denken dat ze studenten zijn. En daar naar leven, althans bij het schaken. (Jan van Os, 2019)

Bij bekerschaken is psychologie bijna even belangrijk als de zetten zelf. Voor LOS was de puzzel die opstelling heet simpeler te leggen dan voor ons, O nobele SISSAanen. De gebroeders Van Foreest, (die overigens - dat weten maar weinig mensen - ook twee betovergrootvaders hadden, tevens broers van elkaar, die ook aardig konden schaken en Nederlands kampioen werden, jaja) - vonden een of ander toernooi in Skopje of all places belangrijker dan de halve finale van de NOSBO-beker. Over loyaliteit gesproken! Bij LOS speelde behalve de dubbele moraal van de twee reeds genoemde moffenhoeren ook andere kwesties zoals zwangerschapsverloven. Daardoor verschenen de lokatielozen weliswaar met een zeer representatieve formatie, maar niet met de állersterkste opstelling aan de start. 

Dat heb je mis, Jaap (Stam, red). Je hoeft niet bij de geboorte van je kind te zijn, alleen bij de verwekking... (Winston Bogarde, 1994)

Twee dagen eerder bewees LOS prima met een underdogrol om te kunnen gaan door vier profs na verlenging te vernederen in Apeldoorn. Maar zouden onze tegenstanders ook met een favorietenrol om kunnen gaan? Zouden ze misschien naast hun schoenen zijn gaan lopen? De filosofiestudent speelde tegen de magazijnmedewerker, de Econometriestudent tegen de Rechtenstudent, de arts tegen Geschiednisstudent en de  pokeraar tegen de beeldhouwer. De spanning in het Jannes van der Wal Denksportcentrum Groningen aan de Oliemuldersweg 43 in Groningen voor de halve finale van de NOSBO-beker was reeds voor aanvang om te snijden. Ook de SISSA-sistaaz en het derde team van SISSA speelden werken op dezelfde locatie hun partijen af. In ons duel echter leek achtergrond, leeftijd, ras en geaardheid  even geen rol te spelen. De strijd zou beslist worden op het bord, het gaat bij schaken tenslotte om de drie zetten: de zin, de zetten en de zenuwen. 

If you're not nervous, you're not paying attention. (Miles Davis, 1972)

Twee Fransen en twee Sicilianen lopen samen de kroeg in. Zegt de een tegen de ander: 'Ik geloof dat ik dubbel zie.' Het is jammer dat een schaakverslag ook een beetje over schaken moet gaan. Nee, ik ontkom er weer niet aan. Ok, dan. Op bord 1 was het Nick tegen Renze, wellicht de hoogst gerate partij ooit in de reguliere ooit NOSBO gespeeld, aldus voorzitter Roland Kroeze. Nick Maatman wordt door Pol als 'huurling' bestempeld, omdat de filosofiestudent van de RUG naast het verkopen van eieren ook bij GUC wat centjes bijverdient. Moet je horen wie het zegt. Tegen Renze Rietveld koos Nick voor zijn kenmerkende Fransoos, en een vrij rustige variant verscheen op het bord. Op bord 2  zag eeuwig talent Simon de Siciliaan van Frits tegenover zich. Frits drukte snel het thematische d5 door, ten koste van een paard op f5 van Simon. Aan Frits de keus of die eraf moest of niet, voorlopig nog even niet. Zijn de vier spelers op de eerste twee borden te kenmerken als 'solide', op de twee laatste borden was er meer sprake van een botsing der stijlen. De vraag is: Wat kan je met deze informatie? En kan je op basis van persoonlijkheid een uitslag voorspellen? 

I am convinced, the way one plays chess always reflects the player’s personality. If something defines his character, then it will also define his way of playing. (Vladimir Kramnik, 2007)

Op bord 3 Daar speelt Hendrik 'de Profeet' de Groot zijn Reti met wit, die transformeerde naar een Siciliaan. De Profeet is een ras-tacticus, en Tjaart een klassieke schaker, wat bleek uit de snelle ontwikkeling van de stukken van de eerste tegenover de solide structuur van de tweede. Als dit een lange partij wordt geef ik Tjaart goede kansen, zo niet, dan zal Hendrik waarschijnlijk aan het langste eind trekken.  Op bord 4 ook een clash tussen twee stijlen, een solide, positionele Edim tegen de wat speelsere, frivolere Casper. Beiden zijn al tijden lang in goede vorm, dus dat belooft vuurwerk. Kersverse 1.e4-speler Edim was niet bang voor de Fransman waar Casper al een schaakleven lang ervaring mee heeft. Maar, de hamvraag blijft: Kan je op basis van iemands achtergrond, ras, sexe of persoonlijkheid zien of iemand een beetje kan schaken? 

Negers kunnen best schaken, maar negerinnen niet. (Jan Hein Donner, 1972)

Hendrik haalt het eerste punt voor LOS binnen, in minder dan 20 zetten. 'Ik gaf twee stukken weg', aldus Tjaart, 'en dat zijn er twee teveel.' Een slechte dag voor Tjaart, en een prima voor De Profeet. Hendrik: 'Two pieces, just what the docter ordered...' Op de andere borden op het moment dat ik dit schrijf, om 21.57 uur, alleen een onprettige plus voor Frits tegen Simon te ontdekken. Edim en Nick lijken prima te staan. Maar ja, de tijdnood komt er nog aan en dan is alles mogelijk. 

Tijdens teamwedstrijden wordt alles toch beslist in het beruchte vierde speeluur. (Merijn van Delft, 2019)

Het vierde uur dus. De app wordt steeds actiever, veel Losers leven op afstand mee of doen alsof ze op afstand (Berlijn) meeleven. Frits lijkt inmiddels wel heel goed te staan tegen Simon, maar voor de rest lijkt alles mogelijk (22.50 uur). Even later is het 2-1 in het voordeel van LOS, met Edim die zijn partij tegen Casper zeer waarschijnlijk over de streep gaat trekken. Edim offerde een kwaliteit, stond qua materiaal wat achter, maar had zowel de betere structuur als de sterkere aanval: 2-2.

Modern chess is too much concerned with things like pawn structure. Forget it, checkmate ends the game. (Nigel Short, 2004)

Vluggeren dus. Een discipline op zich, die zowel de SISSAan als de LOSers tot in de puntjes beheerst. Overigens heeft LOS aan 2-2 genoeg, omdat het laaste bord tijdens de reguliere partije als eerste afvalt in de eindtelling, en dat is die tussen Edim en Casper. Op bord 1 gaat de strijd tussen Renze 'the Renzenator' Rietveld en Nick (die nog geen bijnaam heeft) gelijk op, en eindigt in remise. Op bord 2 trekt de jeugd aan het langste eind. Frits behaalde twee dagen geleden nog de bevrijdende winst tegen Thomas Beerdsen, maar moest nu de meerdere in Simon erkennen. Op bord 3 was Hendrik met zwart in een soort Pirc/Wolga/Modern/Tiger Tjaart net te snel en slim af. Ongeveer datzelfde gold voor Casper, die wraak nam op zijn verloren reguliere partij tegen Edim, die lastig kon schakelen van veel meer tijd op de klok naar een vluggertje. Eindstand: 2,5-1,5. De lokatielozen winnen en zoals dat in onze democratische traditie gewoon is, feliciteren we onze tegenstander. De avond was nog jong, maar bleef dat niet voor eeuwig. Er werd in het H'tje eindeloos om dropshots geschaakt, merkwaardige adjevances gemaakt, meegezongen op John de Bever en over politiek én belangrijke zaken gepraat. Hoe ik dat weet, terwijl het verslag al voor middernacht gepost is? 

Omdat elke (schaak)dag weer hetzelfde is, en toch weer helemaal anders...  (Benno de Jongh, 2019) 


Schaamroden op de kaken

Geschreven op 21 mrt. 2019 door Maarten

Maandag moest de interne competitie het stellen zonder Benno, Edim, Mathijs, mij en Paul. Gelukkig was er wel Koen die niet mee kon naar Roden vanwege spionagepraktijken in Groningen zuid. Niemand heeft geprofiteerd van Edim's afwezigheid want het werden allemaal remises. Als u de stand wilt zien heeft u pech want onze website functioneert vrij gebrekkig. Maar daar zijn al veel te veel woorden aan vuil gemaakt. Waar geen woorden aan vuilgemaakt zijn is onze uitwedstrijd tegen Roden. Het begon lekker. Edim was in plaats van op het station onder de douche. vervolgens sloeg ik af bij het julianaplein maar ging rechtdoor. Ik weet niet wat erger is. Rechtdoor gaan als je auto de hele tijd afslaat is ook geen pretje, me dunkt. Ergens bij Peize deed copiloot Writser een duit in het zakje door te suggereren dat ik linksaf moest. Wat ik vervolgens klakkeloos opvolgde. In het restaurant hadden Benno en Edim beter een tafeltje voor twee kunnen nemen. Dan waren er in elk geval twee tafels gevuld. De bediening presteerde het toch veel te laat eten op te dienen. Ik schrokte mijn quiche naar binnen en begaf me vooruit richting speellokaal om de opstelling door te geven. De locatie is prachtig, het ontvangst hartelijk en de koffie matig. Ik zette mijn naam bij bord zeven en vroeg me af wat Menno Keizer ook alweer speelt. Caro Kan moest het worden. Omdat ik de opstelling onder ogen kreeg voor de wedstrijd moest ik voor straf met Writser in een apart lokaaltje zitten. Waarom Writser straf had is me nog onduidelijk. Enfin, gravend in mijn geheugen kwam Kamsky-Seirawan 2012 en Karjakin Mamedjarov 2015 voorbij. Ik besloot dat ik genoeg bagage op zak had om maar weer eens 3.Pc3 te spelen (al zijn er lieden dat Pd2 nauwkeuriger is). Toen ik hem uitvoerde realiseerde ik me opeens dat Menno Pd7 (karpov variant) antwoordt. Ik wist nog dat het paard naar g5 kan en dat je na h6 Pe6 hebt en na 6. Ld3, h6 nog steeds Pe6 hebt. Maar na 6...e6, 7. P1f3 moet je dan offeren op e6 als zwart h6 antwoord. Het meest frappante vond ik achteraf dat ik niet de 6e beslissende matchpartij tussen Deep Blue en Kasparov kende uit 1997. U raad het al ik vond 1 pion en een koning in het centrum te weinig compensatie voor het stuk. Daarnaast nodigt het nieuwe speeltempo ook niet uit om op avontuur te gaan. Met schaamrood op de kaken kreeg ik Ph3 uit mijn klauwen. Me realiserende dat dit wel eens het einde kon betekenen van mijn zegereeks. Gelukkig had Menno niet zijn dag en kwam ik weg met alleen een vieze smaak in mijn mond. Viel er aan de andere borden nog iets te genieten. Mwah, ik vermoed dat op Paul na niemand echt het gevoel had een goede partij te spelen. Rating gaf de doorslag met 7 bordpunten keerden we huiswaarts. Casper presteerde het overigens binnen anderhalf uur klaar te zijn en al het bier op te drinken. Ik geloof dat ze in Roden van tevoren even moeten kijken welk team er langskomt. Jammergenoeg voor Roden lijkt het doek gevallen. Als dan ook nog hun kopman met zwangerschapsverlof is zit het ook allemaal niet mee. Voor ons rest nog de thuiswedstrijd met medekoploper Staunton op 5 April. Eerst is er nog de bekerwedstrijd tegen Los. Een wedstrijd met een bijzonder tintje. Op 29 maart doe ik de bar in het dsc, Benno schrijft een dubbelverslag en verder wil ik niet teveel info prijsgeven. We hopen op veel publiek. Ook Sissa 3 en 4 spelen een thuiswedstrijd.